What do you think?
Rate this book
Asbestemming
In Asbestemming richt A.F.Th. van der Heijden een monument op voor zijn op 15 juni 1993 overleden vader. De titel is ontleend aan een formulier waarop de nabestaanden geacht worden in te vullen wat er met de as van de gecremeerde dode dient te gebeuren. Van der Heijden koos ervoor zijn vaders as een bijzondere bestemming te geven met dit tegelijk ontluisterende en poëtische verslag van een leven en een sterven. Het boek kan zich meten met een op muziek gezet requiem: verdriet, aanvaarding, woede, gelatenheid, onbegrip, vertroosting en opstandigheid wisselen elkaar af. Asbestemming is een van de meest gelezen boeken van A.F.Th. van der Heijden en het stond in 1995 op de shortlist van de AKO Literatuurprijs
309 pages, Paperback
First published January 1, 1994
4 people are currently reading
123 people want to read
About the author
A.F.Th. van der Heijden
68 books221 followersAdrianus Franciscus Theodorus (Adri) van der Heijden is een Nederlandse schrijver. Hij heeft ook gepubliceerd als Patrizio Canaponi en als A.F.Th. In 2003 ontving hij de Schrijversprijs der Brabantse Letteren en in 2011 de Constantijn Huygensprijs, telkens voor zijn hele oeuvre.
Adrianus Franciscus Theodorus (Adri) van der Heijden is a Dutch writer. He also published as Patrizio Canaponi and as A.F.Th. In 2003 he received the Schrijversprijs der Brabantse Letteren and in 2011 the Constantijn Huygensprijs, both prizes for his entire work.
Adrianus Franciscus Theodorus (Adri) van der Heijden is a Dutch writer. He also published as Patrizio Canaponi and as A.F.Th. In 2003 he received the Schrijversprijs der Brabantse Letteren and in 2011 the Constantijn Huygensprijs, both prizes for his entire work.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 13 of 13 reviews
November 28, 2023
Een requiemroman van A.F.Th. van der Heijden? Mijn gedachtes schieten onmiddellijk naar Tonio, de indringende, ontroerende en troostgevende roman over het verlies van zijn enige zoon. Het requiemroman nu in mijn hand, geplukt van de plank tweedehands boeken in een antiquariaat in Amsterdam, staat met dergelijk vergelijkingsmateriaal altijd 1-0 achter. Desalniettemin begin ik er voortvarend aan.
Hoofdstuk na hoofdstuk schieten aan mijn ogen voorbij, waarin hij zijn dysfunctionele en afstandelijke relatie met zijn vader tot in de puntjes analyseert en beschrijft. Veel analyses zijn accuraat, humoristisch en mooi, en lijken bovendien goed uitgedacht, al slaat hij soms de plank ook mis. Het boek biedt een fascinerende inkijk in Adri's jeugd, gedomineerd en verziekt door een vader en zijn problemen, geschreven als constante vergelijking, als constante verspiegeling, tussen vader en zoon. Op zekere punten, met name in scènes en anekdotes met duidelijk leed, is het boek ontroerend op een goede wijze, op een 'dit is er gebeurd, de lezer weet zelf hoeveel pijn dat doet' wijze in plaats van een 'we moeten de lezer emotioneel aan gort slaan' wijze. In deze scènes is de kracht, de potentie te zien, van AFTh voor het schrijven van emotionerende scènes, wat hij in Tonio een decennia later ten tonele zou brengen.
Spiegelen dus, een centraal motief in dit werk, Adri spiegelt zijn vader op allerlei wijzen en allerlei niveaus. Na een braspartij in het lokale café komt Adri bijvoorbeeld bij zijn stervende vader met een blauwe plek op zijn voorhoofd, zoals zijn vader dat ook vaak had. Het alcoholisme, een zeer veel voorkomend motief in de zijn boeken, door Adri ook gekarakteriseerd als zijn erfzonde, is iets waarin Adri zijn vader gedoemd was te overtreffen. Veel motieven en thema's uitandere boeken, zoals Vallende Ouders en Tonio, komen in zekere vorm terug in dit boek wat een intrigerend beeld geeft van hun origo.
Al met al: mooi boek, prachtige ode aan een vader wiens destructieve gedrag littekens heeft achtergelaten, wiens momenten van liefde en tederheid echter ook mooie herinnering hebben opgeleverd. Goed geschreven, fijn gelezen. 3.7/5
Hoofdstuk na hoofdstuk schieten aan mijn ogen voorbij, waarin hij zijn dysfunctionele en afstandelijke relatie met zijn vader tot in de puntjes analyseert en beschrijft. Veel analyses zijn accuraat, humoristisch en mooi, en lijken bovendien goed uitgedacht, al slaat hij soms de plank ook mis. Het boek biedt een fascinerende inkijk in Adri's jeugd, gedomineerd en verziekt door een vader en zijn problemen, geschreven als constante vergelijking, als constante verspiegeling, tussen vader en zoon. Op zekere punten, met name in scènes en anekdotes met duidelijk leed, is het boek ontroerend op een goede wijze, op een 'dit is er gebeurd, de lezer weet zelf hoeveel pijn dat doet' wijze in plaats van een 'we moeten de lezer emotioneel aan gort slaan' wijze. In deze scènes is de kracht, de potentie te zien, van AFTh voor het schrijven van emotionerende scènes, wat hij in Tonio een decennia later ten tonele zou brengen.
Spiegelen dus, een centraal motief in dit werk, Adri spiegelt zijn vader op allerlei wijzen en allerlei niveaus. Na een braspartij in het lokale café komt Adri bijvoorbeeld bij zijn stervende vader met een blauwe plek op zijn voorhoofd, zoals zijn vader dat ook vaak had. Het alcoholisme, een zeer veel voorkomend motief in de zijn boeken, door Adri ook gekarakteriseerd als zijn erfzonde, is iets waarin Adri zijn vader gedoemd was te overtreffen. Veel motieven en thema's uitandere boeken, zoals Vallende Ouders en Tonio, komen in zekere vorm terug in dit boek wat een intrigerend beeld geeft van hun origo.
Al met al: mooi boek, prachtige ode aan een vader wiens destructieve gedrag littekens heeft achtergelaten, wiens momenten van liefde en tederheid echter ook mooie herinnering hebben opgeleverd. Goed geschreven, fijn gelezen. 3.7/5
March 26, 2022
Complexer en abstracter dan Tonio (mijn favoriet). Maar absoluut is ook dit een prachtig werk.
October 7, 2019
Meneer van der Heijden is arrogant en een vreselijke zeur.
January 17, 2023
Should Read as 3.5 Stars!
This novel is a requiem by the author dedicated to his late father who died in 1993.
Storytelling is quite good, but for me its all a bit too negative and downhearted concerning the author's difficult relationship with his father.
Most of the times you can feel the antagonism, hate and frustration, while only some of the time you sense a bit of love and affection for each other, and so overall its a conflict of two totally different minds and worlds.
For the most part its a competition between two men, especially the heavy drinking, and thus one is trying to champion the other whenever and wherever possible, instead of trying to understand each other and coming to terms with each other's faults.
All in all, a somewhat average kind of book from an otherwise great Dutch author, but before I come to my header I've got to mention that to my knowledge, although everyone is welcome, that this book is only in Dutch and so in general this review is for my Dutch audience, and to come what this book is concerned I want to call it: "A Good Requiem"!
This novel is a requiem by the author dedicated to his late father who died in 1993.
Storytelling is quite good, but for me its all a bit too negative and downhearted concerning the author's difficult relationship with his father.
Most of the times you can feel the antagonism, hate and frustration, while only some of the time you sense a bit of love and affection for each other, and so overall its a conflict of two totally different minds and worlds.
For the most part its a competition between two men, especially the heavy drinking, and thus one is trying to champion the other whenever and wherever possible, instead of trying to understand each other and coming to terms with each other's faults.
All in all, a somewhat average kind of book from an otherwise great Dutch author, but before I come to my header I've got to mention that to my knowledge, although everyone is welcome, that this book is only in Dutch and so in general this review is for my Dutch audience, and to come what this book is concerned I want to call it: "A Good Requiem"!
May 12, 2017
In het eerste deel van deze requiemroman over zijn vader rakelt A.F.Th een aantal jeugdherinneringen op, echo’s van voorvallen en gesprekken tussen hem en zijn familie. Soms heel leesbaar, andere keren te veel “zelfgenoegzaam gemurmel” en oeverloos gefilosofeer. Mijn opinie? Dat erudiete uitweiden doet Ilja Pfeijffer zoveel beter. Vanaf het tweede deel, de kortere anekdotes, vind ik het boek beter worden. Zo leerde ik dat zijn vader en moeder tandeloos werden op hun 32ste, wat aanleiding gaf tot zijn ‘Tandeloze Tijd’-boeken – een reeks die nog steeds ongelezen op mijn schap staat. Komt er ooit nog wel van. Duidelijk wordt dat A.F.Th een problematische verhouding had met zijn vader, een alcoholicus die zich niet veel van zijn gezin aantrok. Die paar momenten dat hij dat wel deed, staan bij Adri in het geheugen gegrift. Schrijnend herkenbaar bij wie zo’n afwezige, niet-geïnteresseerde, alcoholische en soms agressieve vader heeft of had.
August 17, 2022
Ik ben een onvoorwaardelijke fan van Adri's werken. Ik geraak wel niet zo ver dat ik alles van hem gelezen heb of lees. Ik lees hem graag. Dit boek is een verwerking. In feite zou het me moeten afstoten. Het is echter van een dermate naar de keel grijpende kwaliteit dat ik me op geen enkel moment gestoord heb aan 'het verhaal'. Ik ben ook niet echt 'opgegaan' noch 'opgenomen' in dit verhaal, al is mijn eigen vader overleden. Nee, ik heb dit boek gelezen als een kennismaking met de mens Adri F.Th. Net iets minder barok dan de Tandeloze Tijd.
March 14, 2024
Fijne schrijfstijl en mooie zinnen. Mijn eerste introductie met deze schrijver die een grote plek inneemt in de Nederlandse literatuur. Extra rakend omdat ook ik met de asbestemming van mijn vader bezig ben.
April 26, 2021
Ik wilde deze al heel lang lezen, omdat ik Tonio echt prachtig vond. Helaas was het echt teleurstellend. Een hoop onsamenhangend gewauwel vond ik het.
May 12, 2025
Een prachtig eerbetoon aan een vreselijke vader. En mooie bijvangst, hier al schrijft van der Heijden heel liefdevol over zoon antonio. Ik vermoed dat van der Heijden daar nog blijer mee is dan wij.
October 9, 2016
A.F.Th van der Heijden heeft met Asbestemming een mooi requiem voor zijn vader geschreven. Geen fictie, maar de onopgesmukte waarheid, wel fraai gestileerd.
Ik heb Asbestemming in oktober 2016 gelezen, lang nadat ik langzamerhand de romancyclus De tandeloze tijd achter de rug had – nu ja, de reeds verschenen delen, want je weet bij Van der Heijden niet of de cyclus definitief ten einde is of dat hij kans ziet toch nog een roman te peuren door een fragment of episode tot nieuwe fictie te recycleren, die zich dan losjes laat voegen in het reeds omvangrijk geheel. Het is voor mij verrassend hoe veel Tandeloze Tijd in Asbestemming zit. Dat wil zeggen dat er opvallend veel elementen uit de ware geschiedenis van de schrijver verwerkt zijn in zijn Grote Nederlandse Roman, tot en met het romanpersonage Tientje Poets in De helleveeg uit 2013. Dan valt op dat je die Roman niet rechtstreeks autobiografisch mag noemen. In Asbestemming is dat iets, waartegen de schrijver, in een anekdote, zich opnieuw keert.
Van der Heijden geeft mij over het geheel het gevoel dat hij zijn vader in ere houdt, ook al verbloemt hij geenszins dat velerlei negatieve eigenschappen deel uitmaakten van zijns vaders karakter. Ook komt hij eerlijk over daar waar hij de vergelijking maakt tussen zijn vader en hemzelf.
De eerlijkheid is van ongeveer gelijke aard als in zijn Engelenplaque, maar gelukkig minder uitvoerig.
Knap geboetseerd monument. JM
Ik heb Asbestemming in oktober 2016 gelezen, lang nadat ik langzamerhand de romancyclus De tandeloze tijd achter de rug had – nu ja, de reeds verschenen delen, want je weet bij Van der Heijden niet of de cyclus definitief ten einde is of dat hij kans ziet toch nog een roman te peuren door een fragment of episode tot nieuwe fictie te recycleren, die zich dan losjes laat voegen in het reeds omvangrijk geheel. Het is voor mij verrassend hoe veel Tandeloze Tijd in Asbestemming zit. Dat wil zeggen dat er opvallend veel elementen uit de ware geschiedenis van de schrijver verwerkt zijn in zijn Grote Nederlandse Roman, tot en met het romanpersonage Tientje Poets in De helleveeg uit 2013. Dan valt op dat je die Roman niet rechtstreeks autobiografisch mag noemen. In Asbestemming is dat iets, waartegen de schrijver, in een anekdote, zich opnieuw keert.
Van der Heijden geeft mij over het geheel het gevoel dat hij zijn vader in ere houdt, ook al verbloemt hij geenszins dat velerlei negatieve eigenschappen deel uitmaakten van zijns vaders karakter. Ook komt hij eerlijk over daar waar hij de vergelijking maakt tussen zijn vader en hemzelf.
De eerlijkheid is van ongeveer gelijke aard als in zijn Engelenplaque, maar gelukkig minder uitvoerig.
Knap geboetseerd monument. JM
December 7, 2016
A.F.Th. beschrijft in dit boek de tijd rond het overlijden van zijn vader. Hij overleed op de 5e verjaardag van zijn zoon Tonio. Het zit vol met herinneringen aan zijn vader, aan zijn jeugd, vooral de minder leuke kanten van zijn vader en aan de gelijkenissen die hij heeft met zijn vader.
Vreemd is het te lezen over Tonio (Toto) terwijl je weet dat hij nu ook dood is en hij juist in dit boek voor de schrijver zo ontzettend leeft. Hij schrijft minder moeilijk dan ik dacht. Mooie stijl.
Vreemd is het te lezen over Tonio (Toto) terwijl je weet dat hij nu ook dood is en hij juist in dit boek voor de schrijver zo ontzettend leeft. Hij schrijft minder moeilijk dan ik dacht. Mooie stijl.
Read
April 22, 2012"Het was van meet af aan een goddelijke en verraderlijke dag, die zesentwintigste mei, vol zon, bloemen en voetangels."
July 13, 2016
Quite common or garden talk.
Displaying 1 - 13 of 13 reviews