Prawda

by Igor Brejdygant

Warszawa. Luksusowy apartament. Martwe ciało pięknej kobiety.

Paulina Małecka to twarda policjantka z mroczną przeszłością. Błyskawicznie rozwiązuje sprawę tego zabójstwa. Dowody jednoznacznie wskazują, że mordercą jest bogaty i przystojny kochanek ofiary.

Ale czy na pewno?

Rutynowe śledztwo szybko rozrasta się w gęstą sieć tajemnic, deepfake’ów i manipulacji. Tkwią w niej politycy, wpływowi ludzie biznesu oraz zwykłe kanalie. Każdy, kto w nią wejdzie, staje się ofiarą mistyfikacji.

Czy Małecka dotrze do prawdy? I czy przy okazji nie ulegnie urokowi pewnego mężczyzny?

Genres: Audiobook

304 pages, Paperback

First published January 27, 2025

Reviews

[Logana]

* RECENZJA PRZEDPREMIEROWA * PREMIERA 29. 01. 2025 *

"Najgorszym wrogiem, jakiego człowiek może spotkać na swojej drodze, jest on sam".

Czy pozornie proste, acz brutalne zabójstwo w afekcie dokonane na młodej dziewczynie może mieć drugie dno? Czy winny rzeczywiście jest winny czy to po prostu dobrze skrojona mistyfikacja? Gdzie są granice manipulacji i czy można zakłamać rzeczywistość tak, by wyglądała na PRAWDĘ? Komisarz Paulina Małecka wspierana przez aspirant Grażynę Witkowską próbuje odsunąć gruby kożuch iluzji i dostrzec ukrytą pod nim PRAWDĘ.

PRAWDA jest świetnym thrillerem z kryminalnym shotem skupionym wokół rozwiązania niezwykle skomplikowanej zagadki zabójstwa. Intryga tylko z pozoru wydaje się prosta i początkowo tak sądzą śledcze. Jednak wymarzone 48 godzin na jej rozwiązanie mija, a one, mimo obiecujących tropów, wciąż nie znalazły odpowiedzi.

W tej książce zdarzyło się też coś, co u mnie należy do rzadkości... 😲 polubiłam obie bohaterki! Komisarz Małecka to charyzmatyczna kobieta obdarzona dużą intuicją, rasowa śledcza, niezawodna, zawsze dążąca do sprawiedliwości. Jednocześnie nie jest zaślepiona swoją boskością i nie boi się przyznać do słabości i popełnionych błędów. Wyciąga wnioski, zmienia podejście i słucha otoczenia. Za dojście do PRAWDY potrafi położyć na szali własną karierę. Chociaż w kontaktach z innymi oschła i opryskliwa, wewnątrz chowa empatię i nie obawia się jej używać. Widać to np. w jej relacji z aspirantką Grażyną, która swoim zaangażowaniem, nieustępliwością i młodzieńczym zapałem rozbija twardą skorupę Pauliny.

Wątek Pauliny i Krzysztofa bardzo mi się podobał. Nienachalna relacja, stonowane emocje i iskra tego czegoś...

Dosyć dawno nie czytałam powieści Igora Brejdyganta i zapomniałam już, jakie są fajne. Dzięki tej najnowszej książce na nowo odkryłam PRAWDĘ o tym. To porywająca historia z nietuzinkową i fajnie rozegraną intrygą oraz z ciekawymi bohaterami. Czegóż chcieć więcej?

"Całe życie to jeden wielki ciąg skutków ubocznych, może zresztą ono samo też jest takim skutkiem ubocznym czegoś zupełnie innego".

Recenzja grzecznościowa. Autor recenzji:
https://lubimyczytac.pl/profil/210106...
https://www.instagram.com/criminal.book/

[Marcin]

1,5/5
Jej największą zaletą jest to, że liczy zaledwie 300 stron i szybko można skończyć czytać.

[Sara]

Nie była taka zła, jak się nastawiałam.

[Daria**]

"Najgorszym wrogiem, jakiego człowiek może spotkać na swojej drodze jest on sam" 

Przed Pauliną stoi zadanie odkrycia mordercy. ...

Czy policjantka da radę? Jaka jest prawda? 

Dzień jak co dzień. Do czasu. Dzień Pauliny rozpoczyna się od wezwania na miejsce zbrodni. Brutalnie zamordowana, młoda kobieta. Kto jest sprawcą? 

Rozpoczyna się śledztwo i wydaje się, że nie będzie ono długo trwało. Okazuje się, że dosyć szybko da się rozwiązać sprawę. Zaskakująco szybko. Spowodowało to, że byłam dosyć zaskoczona i rozczarowana. Rozczarowana, bo za łatwo poszło i za szybko. No bo co, to już koniec? Okazuje się, że wręcz przeciwnie. To dopiero początek. 

"Morderstwo w tym mieszkaniu zostało popełnione przez kogoś bardzo dobrze przygotowanego do tego typu rzeczy. Nie ma śladów, wszystkie ciosy są wyłącznie zabójcze, nikt go nie widział, nic nic nie słyszał"

Rozpoczyna się zawiłe śledztwo, prowadzone przez główną bohaterkę. Paulina to twarda kobieta, która ma jednak pewną tajemnice. Tajemnice, która może dosyć namieszać w jej życiu. Kobieta jest bardzo dobra w tym co robi, a to powoduje, że nie jest darzona przez swoich kolegów sympatią. Mało kto z nią wytrzymuje, bo nie jest też łatwa w obyciu. Jednak okazuje się, że ktoś jest w stanie z nią pracować. Grażyna, młoda kobieta, która dopiero rozpoczyna swoją karierę w zawodzie policjantki. Jest to doskonały duet, bo obie kobiety doskonale się uzupełniają. Razem podejmują śledztwo, żeby odkryć prawdę. Trzeba przyznać, że Paulina jest to policjantka, która naprawdę dobrze wykonuje swoją pracę. Dla niej liczy się sprawiedliwość, dotarcie do prawdy, bez względu na to że pojawia się wiele przeszkód, które jej się to starają się wręcz uniemożliwić. Naprawdę zasługuje to na podziw, że za wszelką cenę chce dążyć do prawdy, mimo że może się to źle dla niej skończyć. Nie tylko grożą jej pewne skutki w życiu zawodowym, ale coś więcej.

Śledztwo jest intrygujące. Wręcz dosyć chaotyczne, ale tak w bardzo pozytywnym sensie. Akcja coraz bardziej się rozkręca i coraz więcej okoliczności wychodzi na jaw, które po wyjściu na światło dzienne wydają się wręcz oczywiste, a początkowo takie nie były. Pojawiają się nowe okoliczności, nowe tropy i nowi podejrzani. Nie brakuje również tutaj intryg i niebezpieczeństwa. Im coraz bliżej rozwiązania sprawy, tym obie kobiety, a przede wszystkim Paulina znajdują się w coraz większym niebezpieczeństwie. Popełnione morderstwo? Można powiedzieć, że jest to zbrodnia wręcz idealna. Wszystko jest naprawdę bardzo dobrze dopracowane, z najmniejszymi szczegółami. Idealnie. Czy prawda wyjdzie na jaw? 

"- Myślę, że on i tak już wie. 
- Podobnie jak my.
- Podobnie jak my"

W historii pojawia się również pewien mężczyzna, który odgrywa dużą rolę w całej tej sprawie i który wzbudza zainteresowanie pani policjant. Jest to nawet ciekawa postać, ale jednak jego szybkie pojawienie się w pewnym momencie ze względu na mało realne okoliczności nie do końca do mnie przemówiły. Z tego co wiem to takie sytuacje szybko się nie rozwiązują. No chyba, że jednak jestem w błędzie. Dodatkowo, mam wrażenie, że autor przedstawił go za każdym razem inaczej. Początkowo jako zwykły niczym się nie wyróżniający mężczyzna, a z czasem jak ktoś kto ma pewne wyjątkowe znajomości. Trochę średnio mi przypadło to do gustu.

Początkowo historia zapowiadała się, że będzie dosyć przewidywalna. Jednak nie do końca tak jest. Miałam pewne podejrzenia co do rozwiązania sprawy, ale okazało się, że nie trafiłam tym razem. Zdecydowanie było to bardzo przyjemne zaskoczenie. Takiego rozwiązania historii to się nie spodziewałam. Momentami jednak miałam wrażenie, że tego wszystkiego było trochę za dużo. W końcówce pojawiły się też pewne okoliczności, które dla mnie niekoniecznie były potrzebne. Trochę było przekombinowane. 

Czy Paulina rozwiąże sprawę? Czy prawda wyjdzie na jaw? 

"Prawda" to kolejna książka autora, z którą przyjemnie spędziłam czas. Jest to inny typ historii niż w przypadku "Szadzi". Jak w tamtym przypadku było wiadomo, od początku kto jest sprawcą to tutaj nie. W przypadku tej książki miałam problem żeby się wciągnąć w historię, przynajmniej początkowo. Jakoś styl autora średnio przypadł mi do gustu, był taki „suchy”. Powodowało to, że występujące tu zwroty akcji, których zresztą nie było tutaj dużo, nie wzbudziły u mnie jakiś emocji. 
Jest to cienka pozycja, w sam raz na jeden wieczór. Polecam się zapoznać. Miłego

[Dorota Smółkowska]

NIE WIERZ WE WSZYSTKO CO WIDZISZ
Wciągający kryminał z elementami thrillera, podzielony na dwie części, z których każda prezentuje odmienny sposób prowadzenia śledztwa.
Pierwsza to łatwa i prosta do rozwiązania sprawa, ale czy takie dochodzenie może być poprawne? Druga to sięgnięcie głębiej do dowodów, to narażanie się dla sprawy i konsekwentne dążenie do rozwiązania sprawy. Jednak czy takie śledztwo nie stanowi zagrożenia dla osób zaangażowanych w sprawę? Z czym się wiąże?
Igor Brejdygant napisał wciągający kryminał o tym jak władza, układy i pieniądze mogą decydować o czyimś życiu. Jednak to przede wszystkim silne emocje – miłość, nienawiść, żal, upokorzenie – są prawdziwymi katalizatorami działań, które nierzadko prowadzą do tragicznych konsekwencji.
Przenieśmy się do luksusowego półświatka Warszawy, gdzie zostaje odkryte ciało młodej kobiety. Do śledztwa zostaje przydzielona doświadczona policjantka, Paulina Małecka, która szybko wpada na trop sprawcy. Jednak im bardziej zagłębia się w śledztwo, tym bardziej okazuje się, że nic nie jest takie, jakim się wydaje.
Brejdygant, jak zwykle, mistrzowsko buduje napięcie, stopniowo odsłaniając kolejne karty tej skomplikowanej układanki. Czytelnik zostaje wciągnięty w wir wydarzeń, próbując rozwikłać zagadkę wraz z główną bohaterką. Autor umiejętnie operuje różnymi perspektywami, wprowadzając do fabuły nowe wątki i postaci, które jeszcze bardziej zaciemniają obraz zdarzeń i dostarczają czytelnikowi kolejnej dawki emocji.
Jednym z największych atutów powieści jest jej nowoczesność. Brejdygant nie boi się sięgać po najnowsze technologie, takie jak deepfake, które stają się kluczowym elementem fabuły. Dzięki temu czytelnik ma okazję zastanowić się nad tym, jak bardzo rzeczywistość może być zmanipulowana i jak trudno jest odróżnić prawdę od fikcji.
Choć "Prawda" to przede wszystkim trzymający w napięciu thriller, autor porusza w nim także głębsze kwestie. Zagłębia się w ludzką psychikę, analizując motywacje bohaterów i ich skłonność do manipulacji. Pokazuje, jak łatwo można stracić poczucie rzeczywistości, gdy prawda zostaje zastąpiona przez wygodne kłamstwa. Jak łatwo ulegamy złudzeniom? Jak wizja szybkiego sukcesu zaciemnia nam obraz rzeczywistości?
#prawda , to tytuł dosyć przewrotny. Bo co to jest prawda? Czy w obecnych czasach potrafimy odróżnić prawdę od kłamstwa? Rzeczywistość od fikcji? A może wszyscy powoli stajemy się niewolnikami technologii?
To świetnie napisany kryminał, który dzięki wartkiej akcji i intrygującej zagadce wciąga czytelnika, jednocześnie skłaniając do głębszych refleksji. To lektura dla wszystkich którzy szukają rozrywki, lekkiej, ale angażującej książki z ciekawą zagadką kryminalną i nietuzinkowymi bohaterami. Szczególnie polubiłam duet dwóch śledczych, które wzbudzają sympatię i mają silne charaktery.
„Prawda” to doskonała propozycja dla wszystkich, którzy szukają lektury, która połączy w sobie elementy thrillera psychologicznego i społecznego komentarza. To powieść, która zmusza do myślenia i pozostawia czytelnika z poczuciem, że nic nie jest takie, jakim się wydaje.

[Wystukanerecenzje]

Igor Brejdygant jest autorem, którego książki potrafią zaskakiwać, ale także wstrząsnąć czytelnikiem. Mało tego, każda niemal z nich jest napisana w taki sposób, że śmiało można oczekiwać ekranizacji. Natomiast ja mam z tymi powieściami skomplikowaną relację właśnie przez ekranizacje. Jedne bardzo lubię, inne nie podobały mi się w ogóle, więc każda kolejna książka jest niewiadomą i niespodzianką. Czy pozytywną?

Trup. Jak na kryminał czy dreszczowiec przystało mamy na dzień dobry ciało. Zamordowana została przepiękna kobieta, a jej zwłoki znalezione w bardzo luksusowym apartamencie. Głównej bohaterce, policjantce z przeszłością dość nieciekawą, wydaje się, że od razu wszystko wie i ekstremalnie szybko znajduje sprawcę, czyli kochanka ofiary. Ale czy tak można łatwo podejść do tematu? Nawet jeśli dowody wydają się być jednoznaczne?

Okazuje się, że sprawa jest bardziej skomplikowana, a wplątani są w nią ludzie bogaci, wpływowi i można się tylko domyślać, jak to wszystko jest zagmatwane i przede wszystkim po co. Czy Małecka schowa do kieszeni swoje przekonanie o słuszności w tej sprawie i się przyłoży do odkrycia tytułowej prawdy?

Brejdygant sięgnął po mnóstwo nowoczesnych elementów w fabule, jak chociażby deepfake. Mimo, że nie jest to książka obszerna, bo liczy sobie ledwie trzysta stron, to wciąga od pierwszego zdania i nie da się jej odłożyć. Trzyma w napięciu tak, że momentami zapomina się o całym świecie i na dalszy plan schodzą potrzeby typu jedzenie czy sen.

Natomiast ogromnym minusem jest główna bohaterka, policjantka Paulina Małecka. Kreowana na silną kobiecą postać z przeszłością, która niejedną osobę zmiotłaby z planszy, a przy tym bardzo pewna siebie. No nie da się jej lubić. To kolejna schematyczna postać, która musi mieć uczepione do siebie demony przeszłości, być po przejściach i być ekstremalnie inteligentna. Uf... no to już było, setki razy.

I choć książka jest napisana świetnie i według mnie to jedna z najlepszych powieści autora, to nie mogę przełknąć tak tandetnej głównej bohaterki. Aczkolwiek, zastanawiałam się w pewnym momencie czy ona taka właśnie ma nie być. Żeby czytelnik nie darzył jej sympatią i podważał jej decyzje.

Na koniec zaznaczę, że właśnie koniec jest tym elementem, który powoduje w głowie istny chaos. Któżby się spodziewał, że to wszystko tak będzie wyglądać... no nie pozostaje nic innego jak powiedzieć: czytajcie!

Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Znak Crime.

[burgundowezycie]

Czy można ufać temu, co widzimy? Czy dowody zawsze prowadzą do prawdy? A może współczesna technologia potrafi tak zmanipulować rzeczywistość, że nawet najbardziej bystry śledczy stanie się pionkiem w grze?

Igor Brejdygant w swoim najnowszym thrillerze „Prawda” mistrzowsko buduje napięcie, prowadząc nas przez labirynt kłamstw, iluzji i politycznych układów, w którym każdy krok może okazać się fałszywy.

Warszawa, ekskluzywny apartament, martwa kobieta. Policjantka Paulina Małecka błyskawicznie rozwiązuje sprawę – dowody są jednoznaczne, a podejrzany to idealny winowajca. Wszystko wydaje się zamkniętą sprawą… do czasu.

Gdy prawda zaczyna wypływać na powierzchnię, okazuje się, że ktoś starannie zmanipulował śledztwo. To już nie jest zwykłe morderstwo, lecz skomplikowana gra, w którą wmieszani są wpływowi ludzie, fake newsy i deepfake’i.

Brejdygant nie pozwala nam ani na chwilę wytchnienia – akcja jest dynamiczna, a kolejne zwroty fabularne sprawiają, że książkę trudno odłożyć. Małecka to charyzmatyczna i bezkompromisowa bohaterka, której nie sposób nie kibicować. Towarzyszy jej młodsza aspirantka Grażyna Witkowska, tworząc zgrany duet pełen kontrastów – doświadczenie kontra świeża perspektywa, twardość kontra emocjonalność. Ich relacja, początkowo chłodna i zawodowa, z czasem nabiera głębi, co stanowi jeden z ciekawszych wątków powieści.

Największym jednak atutem „Prawdy”, moim zdaniem, jest jej przesłanie. Brejdygant dotyka niezwykle aktualnego problemu – jak łatwo dziś zmanipulować obraz świata, jak bardzo technologia może służyć zarówno prawdzie, jak i kłamstwu. Deepfake’i, spreparowane dowody, wpływowe układy – wszystko to sprawia, że pytanie „co jest prawdą?” nabiera nowego, a zarazem mrocznego wymiaru.

„Prawda” to thriller z zaskakującym zakończeniem, wciągającą fabułą i pytaniami, które zostają z nami na długo po zamknięciu książki. Brejdygant po raz kolejny udowadnia, że potrafi budować misterną intrygę i zaskakiwać do ostatnich stron.

Dlatego jeśli szukacie inteligentnej, pełnej napięcia powieści, w której nic nie jest oczywiste, a „prawda” to tylko jedno z wielu możliwych kłamstw - to koniecznie sięgnijcie po tę książkę 🔥!

Dziękuję za zaufanie i egzemplarz do recenzji od wydawnictwa @znakcrime (współpraca reklamowa) 🩷.

[Kulturowa.Anihilacja]

Brutalne morderstwo pięknej kobiety, to punkt zaczepienia fabuły. Śledztwo prowadzi Paulina Małecka, policjanta z burzliwą przeszłością, wstępnie wszystko idzie „jak po maśle” i udaje się zakończyć dochodzenie, jednak z czasem sytuacja się komplikuje, a prawda zaczyna wypływać na powierzchnię.

Z minusów muszę wspomnieć o bohaterach niestety nie tylko Małeckiej, ponieważ w niej sporo jest klisz wykorzystanych już w powieściach kryminalnych, natomiast pozostali bohaterowie są jakby nieco „płascy”.

Brejdygant kolejny raz jawi mi się, jako autor potrafiący zbudować skomplikowaną intrygę i niejednokrotnie mnie jako czytelniczkę zaskoczyć swoimi pomysłami.

Podobał mi się pomysł intensywnego wykorzystania w swojej historii zagadnienia kłamstw i manipulacji, które mogą prowadzić do dramatycznych konsekwencji, ponieważ moim zdaniem ten temat jest aktualny jak nigdy dotąd w czasach taki licznych fake newsów czy deepfakeów. Właśnie za sprawą tych zagadnień powieść przykuwa uwagę, a ponadto zmusza do zastanowienia się, jak w tym codziennym pędzie każde z nas może paść ofiarą manipulacji.

Ja już od dawna jestem fanką tego jak autor w swoich powieściach buduje napięcie (niedoceniony „Wiatr” na zawsze w moim serduszku), Brejdygant bardzo sprawnie wprowadza zwroty akcji, które sprawiają, że książkę ciężko odłożyć. 

Podobało mi się dość rzeczywiste przedstawienie Warszawy, gdzie oprócz luksusów, można w niej odszukać mroczne zakamarki, gdzie lepiej się nie zapuszczać co w książce potęgowało atmosferę niepewności i niepokoju.

„Prawda” to bardzo solidny kryminał, który swoją aktualnością tematyczną mnie zupełnie kupił, bo oprócz literackiej rozrywki bodźcuje do zastanowienia się nad aktualną sytuacją w kraju czy świecie. Fabularnie cała historia jest trochę jak gra w sapera, gdzie wszechobecna gra pozorów i manipulacji sprawia, że nic nie jest pewne, a dążenie do prawdy jest bardziej żmudne, niż mogłoby się wydawać.

Recenzja w ramach współpracy z Wydawnictwem Znak Crime

[Lampkadobregokryminału]

W luksusowym apartamencie jednej z warszawskich dzielnic znaleziono ciało młodej dziewczyny. Sprawą zajmuje się intrygująca i specyficzna śledcza komisarz Paulina Małecka. Razem ze swoją podopieczną Grażyną, co prawda nie w 48h, ale i tak dość szybko, rozwiązuje sprawę, czego skutkiem jest skazanie na 25 lat pozbawienia wolności znanego i bogatego Krzysztofa. Problem zaczyna się parę miesięcy później, gdy Paulina odkrywa, że to co widoczne gołym okiem nie zawsze musi okazać się tym, co prawdziwe…

Jaka jest prawda? Kto zabił? Od momentu, gdy okazało się, że nie zrobił tego Krzysztof bardzo wciągnęłam się w tą historię. Na początku wydawała mi się oklepana - zabójstwo, poszlaki, dowody, winny, skazanie i więzienie. Co może w tym idealnym obrazku być nie tak? Wszystko.

Prawda to pojęcie względne. Zależy od punktu widzenia. Może być obiektywna bądź subiektywna. Czy można tak zmanipulować rzeczywistość, że to kłamstwo zaczyna nią być? Owszem. Igor Brejdygant w swojej najnowszej pozycji pokazuje nam, że to co widzimy i co wydaje nam się realne, nie zawsze takie jest. Czasami trzeba popatrzeć dokładniej, znaleźć przyczynę i zniwelować negatywnie powstały spowodowany błędem skutek.

Bardzo dobrze bawiłam się czytając tę książkę, bo sama czułam, jakbym rozwiązywała to skomplikowane śledztwo. Wszystkie pojawiające się tropy, poszlaki i ich powiązania zostały dokładnie przemyślane i zaplanowane. Nic nie zostało wcześniej zdradzone, a autor trzymał w napięciu od momentu zderzenia się przez komisarz z tym, że niewinna osoba odsiaduje karę do znalezienia prawdziwego sprawcy. Wątki poboczne nie przeszkadzały, ale wzbogacały główną fabułę książki i dodawały jej jeszcze większej mrocznej otoczki. „Prawdę” czyta się szybko i lekko mimo mrocznego kryminalnego charakteru. Polecam każdemu, kto gustuje w wymagających więcej uwagi i skupienia kryminałach i thrillerach.

[Joanna Mucha]

Wierzysz we wszystko, co widzisz?

Warszawa. Luksusowy apartament. Martwe ciało pięknej kobiety. Paulina Małecka to twarda policjantka z mroczną przeszłością. Błyskawicznie rozwiązuje sprawę tego zabójstwa. Dowody jednoznacznie wskazują, że mordercą jest bogaty i przystojny kochanek ofiary. Rutynowe śledztwo szybko rozrasta się w gęstą sieć tajemnic, deepfake’ów i manipulacji. Tkwią w niej politycy, wpływowi ludzie biznesu oraz zwykłe kanalie. Każdy, kto w nią wejdzie, staje się ofiarą mistyfikacji.

Historia, która przyciągnęła mnie okładką, intrygującym motywem deepfake’ów i obietnicą gry na styku zbrodni, polityki i technologii. To thriller z pulsującym podskórnie niepokojem i świadomością, że w świecie pełnym iluzji nawet prawda może być zmanipulowana. Zaczyna się klasycznie – brutalne morderstwo młodej kobiety w luksusowym apartamencie, tropy prowadzące do podejrzanego, nagrania z monitoringu, szybkie zamknięcie sprawy.

Jednak nie wszystko, co widzimy jest prawdziwe. Fasada zebranych dowodów zaczyna się kruszyć, a prawda ukryta jest po drugiej stronie. To, co miało być sukcesem, staje się początkiem obsesyjnego śledztwa prowadzonego na własną rękę. Rozpoczyna się nieoficjalne śledztwo, które odkrywa nie tylko nowe tropy, ale i prawdziwe oblicze układów, w których każdy może być narzędziem, pionkiem lub ofiarą. Autor nie ofiaruje brutalności dal efektu. Daje nam chłodny, analityczny klimat.

Historia niepokojąca aktualna. Osadzona w realiach, które z każdą stroną wydają się coraz bardziej znajome. Autor pisze jak scenarzysta. Precyzyjnie, obrazowo i z wyczuciem rytmu. W książce znajdziesz nie tylko intrygę, ale także pytania o manipulację, władzę i granice zaufania. Mimo, że jest to fikcja, zostawia ślad w głowie.

[Kasia]

Z radością sięgnęłam po kolejną książkę autora. To już trzecia w przeciągu dwóch miesięcy. To chyba musi o czymś świadczyć, no nie?:)
.
Zdecydowanie wyczuwam uwielbienie autora do tematów politycznych:) W "Uwolnionej" było ich dużo, tu ciut mniej ale wciąż ten motyw nawet z tyłu się przewija.
.
Ogromny plus tej historii to główna bohaterka, która w końcu nie jest wredną i opryskliwą policjantką, jak to często bywa w kryminałach🤐 Jest konkretna i zaangażowana. Wspiera młodszą i niedoświadczoną koleżankę.
.
Kolejny plus? Książkę czyta się błyskawicznie dzięki krótkim podrozdziałom. Uwielbiam ten zabieg.
.
Niestety coś nie do końca mi zagrało w tej historii, a raczej w pierwszej części. Było trochę nijak, nie porwało mnie, wręcz trochę się nudziłam.
Na szczęście w drugiej części akcja przyspieszyła, puzzle zaczęły wskakiwać na odpowiednie miejsca i historia mnie pochłonęła.
.
Ale nie będzie to moja ulubiona książka autora, choć to nie jest tak że mi się nie podobało. Brakło tego ognia, który towarzyszyłby mi przez całą historię.

[Lech]

Motorem napędowym tej historii są postaci żywcem wyjęte z seriali telewizyjnych. Małecka przypominała mi Chyłkę z tą różnicą, że czytając Prawdę Brejdyganta nie przewracałem co chwilę oczami z zażenowania. W przeciwieństwie do niektórych, autor nie traktuje swoich czytelników jak idiotów i serwuje im porządny kryminał, z porządnymi dialogami i historią, w którą naprawdę chce się wchodzić po ciężkim dniu w robocie. Styl bez zarzutu. A do tego aktualna, bo pełna intrygujących wątków politycznych, które dają do myślenia i każą się zastanowić, o kim może pisać autor i do czego nawiązuje, bo trudno uwierzyć, że wszystko to jest wyssane z palca… Mordowanie słupów, ochrona swoich i korupcja na wielką skalę to chleb powszedni wśród posłów i policji i Brejdygant zdaje się wiedzieć o tym coś więcej. A jeśli nie - to zwyczajnie jest świetnym pisarzem, a dobrego pisarza zawsze miło poczytać.

[Vera]

Igor Brejdygant lubi zaskakiwać swoich czytelników, bawić się konwencją i łamać utarte kryminalne schematy. Tak też robi w Prawdzie, choć nie znamy mordercy od samego początku jak było to w ,,Szadzi". Nie znamy go aż do samego końca i chyba osobiście wolę ten scenariusz. Do ostatniej strony zastanawiałam się kto stoi za morderstwem studentki, a później usiłowaniem zabójstwa depczącej mu po piętach komisarz Małeckiej. Uwielbiam zatopić się w dobrym kryminale i ten bez wątpienia zaliczam do książek, z którymi warto odpłynąć i pogłówkować. Polecam :)

[Gustav]

Solidny thriller. Ciekawy, pokręcony, ale nie za bardzo, raczej wszystko jest jasne. Miło było odkrywać tajemnice morderstwa młodej dziewczyny z komisarz Małecką i jej młodą asystentką. Wątek miłosny też mnie tu nie raził, bo czemu by nie! Szczególny plus za motyw cyfrowych szwindlów i podkładania dowodów - myślę, że dziś wszystko jest możliwe tak jak tu - wszystko na miejscu. Świetne postaci i wartka akcja. Byłem ciekaw kto zabił i dlaczego aż do samego końca, a to podstawa dobrej powieści z tego gatunku. 5/5

[filmowa pasieka ✨]

• współpraca z wydawnictwem Znak Crime •

“Prawda” to thriller, który wciąga od pierwszych stron. Akcja rozpoczyna się w błyskawicznym tempie i trwa do samego końca. Jest to lektura, w której nie ma czasu na nudę. Joanna i Grażyna zabierają Nas w świat pełen intryg i tajemnic. Czytałam książki tego autora i wiedziałam, że się nie zawiodę. Jeśli jeszcze nie mieliście okazji zapoznać się z twórczością Igora Brejdyganta to jest to idealny moment. 🖤

[Bookerest]

Rozrywka kryminalna na dobrym poziomie. Z przyjemnością odkrywałam tajemnice przeszłości komisarz Małeckiej, dla której prawda i honor stanęły ponad karierę w policji. Jestem ciekawa dalszych losów policjantki i jej tajemniczego ,,nowego znajomego" (nie chcę spoilerować). Jesli macie ochotę na solidny, ale niewyszukany, niespieszny, choć akcja nie wlecze się w nieskończoność kryminał z wątkiem miłosnym - śmialo możecie sięgnąć po noweogo Brejdyganta. Myślę, że usłyszymy o nim jeszcze nie raz.

[Monika]

Niewiarygodna historia. Bogaty i ustosunkowany Krzysztof, lobbysta, zostaje oskarżony o morderstwo. Pomimo wątpliwych dowodów, błyskawicznie zostaje skazany na 25 lat. Nie broni się, nie odwołuje, nie zatrudnia Rutkowskiego, spokojnie idzie odsiadywać wyrok. I dopiero interwencja policjantki, która najpierw go wsadziła, a teraz zorientowała się, że coś jej nie gra w dowodach, wprawia w ruch maszynę. Niewiarygodna jest przemiana bohatera, od zblazowanego koksiarza po czułego romantyka. No i niewiarygodny jest wątek romansowy, ale tu więcej mogłyby powiedzieć policjantki z KG, notorycznie w związkach z milionerami.