Als maatschappelijk werker binnen een organisatie die zich inzet voor gezinnen waar huiselijk geweld speelt, raakte Intieme terreur van Selina van Gool mij diep. Dit boek is geen theoretische verhandeling, maar een rauwe, indringende en tegelijk zorgvuldig opgebouwde inkijk in de dynamiek van partnergeweld – specifiek de vorm die Van Gool beschrijft als ‘intieme terreur’.
Wat het boek zo krachtig maakt, is dat het de lezer meeneemt in het verstikkende web waarin slachtoffers van dit type geweld verstrikt raken. Van Gool beschrijft niet alleen de fysieke of zichtbare vormen van geweld, maar legt juist de nadruk op de sluipende controle, manipulatie en angst die vaak onzichtbaar blijven voor de buitenwereld – en helaas ook nog te vaak voor professionals.
In mijn werk kom ik regelmatig gezinnen tegen waarin deze dynamiek speelt. Wat Van Gool beschrijft – het gaslighten, de isolatie, het systematisch ondermijnen van iemands zelfbeeld – is herkenbaar. Het boek bevestigde veel van wat ik intuïtief al wist, maar gaf me ook woorden en kaders om dit beter te herkennen én bespreekbaar te maken binnen mijn team en richting cliënten. Het onderstreept ook het belang van trauma-sensitief en systeemgericht werken, waarbij je oog hebt voor de vaak complexe patronen binnen relaties en gezinnen.
Wat ik bijzonder, is de manier waarop Van Gool wetenschappelijke inzichten combineert met persoonlijke verhalen van slachtoffers. Hierdoor blijft het boek dicht bij de praktijk en voelt het nooit afstandelijk of moralistisch. Het daagt ons als hulpverleners uit om beter te luisteren, om controle niet te verwarren met ‘passionele liefde’ en om echt naast slachtoffers te gaan staan.
Intieme terreur is wat mij betreft verplichte kost voor iedereen die werkt in de jeugdhulp, vrouwenopvang, GGZ of maatschappelijk werk. Het is confronterend, maar biedt ook hoop – door erkenning, begrip en taal te geven aan ervaringen die vaak jarenlang verzwegen zijn.
Veronique las ‘Intieme terreur’ geschreven door Sélina van Gool.
Haar mening lees je hieronder. ⬇️
Ik lees altijd graag waargebeurde verhalen en toen ik dit boek voorbij zag komen wist ik dat dit een boek was wat mijn interesse had. In intieme terreur lezen we het verhaal van Sélina van Gool. Ze wordt door haar partner psychisch en lichamelijk mishandeld. Ze is de ex-vrouw en voormalig manager van de bekende Nederlandse rapper Gers Pardoel.
Gers veranderde al vrij snel in een man die Sélina, en later ook hun kinderen Goud en Rocci, terroriseert. Dit gebeurde vaak onder invloed van drank. Ik had wel op een bepaald moment zoiets als dit zo erg is als ze inderdaad omschrijft, waarom blijft ze dan contact houden met hem. Ze laat hem zelfs binnen in haar eigen huis en gaat zelfs een aantal keer samen met hem op vakantie, ondanks dat ze van hem walgt en angst voor hem heeft. Uiteraard is een mishandeling en psychische terreur absoluut niet goed te praten maar ik zelf zou het contact echt geminimaliseerd hebben als ik in haar situatie zat en alleen het noodzakelijke contact onderhouden hebben. Dan maar geen vakantie en een mindere bankrekening, want een zakelijke relatie onderhouden terwijl je zo’n moeilijke privesituatie met diezelfde persoon hebt lijkt me onmogelijk.
Wat ik het erge vind is dat de kinderen Goud en Rocci er uiteindelijk de dupe van worden.
Wat ik wel schrijnend vind is de slechte afhandeling door instanties. O.a. Veilig thuis zou toch echt in het belang van het kind moeten kijken en als zij zo angstig reageren op hun vader lijkt me dat ze vraagtekens moeten zetten bij dit contact en dit eerder onder toezicht moeten laten plaatsvinden.
Het is een verhaal waar ik aan de ene kant zeg, waarom blijf je contact houden (zoals samen op vakantie), maar aan de andere kant heb ik ook heel veel respect voor Sélina hoe ze zich staande weet te houden en haar kinderen steeds voorop stelt.
Hopelijk kan ze nu haar leven rustig leiden met haar kinderen zonder de terreur van haar ex-partner. Dit vooral om de kinderen een stabiele omgeving te gunnen.
Dit boek ontvingen wij van uitgeverij Kompas. Dit beïnvloedt onze mening niet.
Een indrukwekkend boek. Ik heb bewondering voor Sélina hoe sterk ze is en hoe ze voor zichzelf en haar kinderen op blijft komen tegen de instanties (het systeem) en tegen haar ex. En ik heb er bewondering voor dat ze dit heeft kunnen en willen delen. Er wordt duidelijk en kritisch omschreven hoe de zorginstanties haar en haar kinderen eigenlijk zo hebben laten vallen en het ze juist moeilijk hebben gemaakt. Ik denk dat elke zorgverlener van veilig thuis, de politie en leraren en directeuren van scholen dit boek mag gaan lezen.
Een hartverscheurend verhaal over fysiek en mentaal (ex-)partnergeweld. Gedetailleerd, maar ongestructureerd en met veel herhaling, heeft Selina de nachtmerrie waarin zijn heeft geleefd, be- en opgeschreven. Dapper.
Hm ben benieuwd wat het doel van de schrijfster was. Klinkt lullig maar het leek af en toe vooral moddergooien. Super goed dat ze haar verhaal opschrijft maar ik mis het grotere verband.
In twee dagen uit gelezen. Met ontzetting! Maar niet alleen vanwege alle gebeurtenissen. Zeker ook vanwege het egoïsme en de arrogantie van het slachtoffer. Alle merk namen die genoemd worden, de reisjes die perse nodig waren. Ik begrijp denk ik wel dat de schrijfster het contrast hiermee wilde tonen. Maar ik kon dit zelf moeilijk verkroppen. Ik werd heen en weer geslingerd tussen twee giftige kampen.
Ik vind het vreselijk voor Selina wat er is gebeurt. En op de eerste plek vind ik het verschrikkelijk voor de kindjes. Zij zijn het grootste slachtoffer in dit verhaal. Ik hoop dat jullie gauw de rust vinden om echt te helen.