What do you think?
Rate this book
Stad van mens en gigant
Rena woont in Mediaan, een stad waar mensen en giganten in vrede samenleven. Vroeger hebben de giganten de mensen bijna uitgeroeid en verscholen ze zich in de uithoeken van Divus, hun wereld.
Rena schrijft blogs over de natuur voor een tijdschrift en trekt onbevreesd door de stadsdelen die voor giganten bestemd zijn, totdat ze oog in oog komt te staan met een kat in gigantenformaat die haar als een lekkernij ziet. De gigant Cealen redt haar, maar dit is het begin van een avontuur dat haar tot buiten de gevreesde stadsgrenzen zal brengen en haar wereldbeeld volkomen op zijn kop zet…
Rena schrijft blogs over de natuur voor een tijdschrift en trekt onbevreesd door de stadsdelen die voor giganten bestemd zijn, totdat ze oog in oog komt te staan met een kat in gigantenformaat die haar als een lekkernij ziet. De gigant Cealen redt haar, maar dit is het begin van een avontuur dat haar tot buiten de gevreesde stadsgrenzen zal brengen en haar wereldbeeld volkomen op zijn kop zet…
300 pages, Paperback
Published October 1, 2024
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
January 25, 2025
3.5 ⭐️
(Recensie voor Fantasywereld.nl)
Mensen en giganten
Stad van mens en gigant is het eerste deel van de Blogger en bewaarder-serie. Zoals de titel al doet vermoeden, staan in dit verhaal mensen en giganten, ofwel reuzen, centraal. De auteur heeft ongelofelijk veel aandacht besteed aan Mediaan, de stad waar zowel giganten als mensen wonen. Aangezien de giganten ook écht gigantisch zijn – ze zijn zo hoog als een flatgebouw en mensen kunnen in hun handpalm zitten – vraagt dit om een helder beeld van de stad, wat ook zeker gegeven wordt. Er is goed nagedacht over de indeling van de stad, over communicatie en allerlei andere praktische zaken. Op alle details is gelet, waardoor de samenleving heel geloofwaardig overkwam.
Wat misschien een gemiste kans was, is dat de mensen en giganten zo op elkaar leken. Giganten zijn grote versies van mensen en verder ziet het er niet naar uit dat ze onderscheidende gebruiken of tradities hebben, of verschillend over bepaalde zaken denken. Beide rassen hadden daardoor misschien nog wat meer diepgang kunnen krijgen. Het is natuurlijk ook goed mogelijk dat de auteur heel bewust voor deze gelijkenissen gezorgd heeft, aangezien de vervolgdelen zich buiten de stad lijken af te spelen, waar de verhouding tussen gigant en mens volledig anders is. Toch had ik het interessant gevonden als de giganten in meer dan enkel hun omvang van mensen hadden verschild.
Een rustige opbouw
Het boek kent een rustige opbouw. De eerste tweehonderd bladzijden bestaan vooral uit verschillende situaties waarin de twee hoofdpersonen elkaar tegenkomen en elkaar steeds een beetje meer leren vertrouwen. De manier waarop hun vriendschap zich ontwikkelde, voelde heel natuurlijk. De twee zijn echte tegenpolen – de ene spontaan en de ander teruggetrokken – en dat zorgde voor een leuke dynamiek. Vanuit beide personages werd geschreven en het perspectief wisselde vaak per hoofdstuk. In veel verhalen zorgt dat voor een wat fragmentarische beleving, maar de stukken sloten hier goed op elkaar aan. In de laatste honderd pagina’s krijgt het verhaal wat meer vaart en tegen het einde worden de personages min of meer in het diepe gegooid, waardoor het een interessant vervolg belooft.
Hoewel ik inhoudelijk niet veel op het verhaal aan te merken heb, merkte ik toch dat ik het moeilijk vond om me er echt in te verliezen. De personages sprongen er niet echt uit, al vond ik ze ook niet vervelend. De schrijfstijl was eveneens een beetje gewoontjes en ik merkte dat ik makkelijk afgeleid raakte. Beide personages hadden best een interessante achtergrond, maar het voelde tegelijk ook als iets wat ik al veel vaker in fantasyverhalen ben tegengekomen. Stad van Mens en Gigant stijgt wat mij betreft dus niet boven het gemiddelde fantasyboek uit, maar is ook geen verhaal waarop ik veel aan te merken heb. Het zit goed in elkaar, er zit spanning en een mooie vriendschap in, en het is zeker de moeite waard voor wie eens een verhaal wil lezen met reuzen/giganten in de rol – want eerlijk is eerlijk: die boeken zijn heel zeldzaam.
Conclusie
Stad van mens en gigant is het eerste deel van de Blogger en Bewaarder-serie. De auteur geeft je een uitgebreide rondleiding door de stad die ze goed uitgedacht heeft en geeft de personages voldoende ruimte om op een geloofwaardige manier een vriendschap te ontwikkelen. Hierdoor komt het verhaal wat langzaam op gang, maar dat zal juist lezers aanspreken die niet zo nodig door actie meegesleurd hoeven worden. Daar komt bij dat er behoorlijk wat geheimen zijn die de personages moeten ontrafelen, wat het verhaal ook in een prettig tempo vooruitduwt.
(Recensie voor Fantasywereld.nl)
Mensen en giganten
Stad van mens en gigant is het eerste deel van de Blogger en bewaarder-serie. Zoals de titel al doet vermoeden, staan in dit verhaal mensen en giganten, ofwel reuzen, centraal. De auteur heeft ongelofelijk veel aandacht besteed aan Mediaan, de stad waar zowel giganten als mensen wonen. Aangezien de giganten ook écht gigantisch zijn – ze zijn zo hoog als een flatgebouw en mensen kunnen in hun handpalm zitten – vraagt dit om een helder beeld van de stad, wat ook zeker gegeven wordt. Er is goed nagedacht over de indeling van de stad, over communicatie en allerlei andere praktische zaken. Op alle details is gelet, waardoor de samenleving heel geloofwaardig overkwam.
Wat misschien een gemiste kans was, is dat de mensen en giganten zo op elkaar leken. Giganten zijn grote versies van mensen en verder ziet het er niet naar uit dat ze onderscheidende gebruiken of tradities hebben, of verschillend over bepaalde zaken denken. Beide rassen hadden daardoor misschien nog wat meer diepgang kunnen krijgen. Het is natuurlijk ook goed mogelijk dat de auteur heel bewust voor deze gelijkenissen gezorgd heeft, aangezien de vervolgdelen zich buiten de stad lijken af te spelen, waar de verhouding tussen gigant en mens volledig anders is. Toch had ik het interessant gevonden als de giganten in meer dan enkel hun omvang van mensen hadden verschild.
Een rustige opbouw
Het boek kent een rustige opbouw. De eerste tweehonderd bladzijden bestaan vooral uit verschillende situaties waarin de twee hoofdpersonen elkaar tegenkomen en elkaar steeds een beetje meer leren vertrouwen. De manier waarop hun vriendschap zich ontwikkelde, voelde heel natuurlijk. De twee zijn echte tegenpolen – de ene spontaan en de ander teruggetrokken – en dat zorgde voor een leuke dynamiek. Vanuit beide personages werd geschreven en het perspectief wisselde vaak per hoofdstuk. In veel verhalen zorgt dat voor een wat fragmentarische beleving, maar de stukken sloten hier goed op elkaar aan. In de laatste honderd pagina’s krijgt het verhaal wat meer vaart en tegen het einde worden de personages min of meer in het diepe gegooid, waardoor het een interessant vervolg belooft.
Hoewel ik inhoudelijk niet veel op het verhaal aan te merken heb, merkte ik toch dat ik het moeilijk vond om me er echt in te verliezen. De personages sprongen er niet echt uit, al vond ik ze ook niet vervelend. De schrijfstijl was eveneens een beetje gewoontjes en ik merkte dat ik makkelijk afgeleid raakte. Beide personages hadden best een interessante achtergrond, maar het voelde tegelijk ook als iets wat ik al veel vaker in fantasyverhalen ben tegengekomen. Stad van Mens en Gigant stijgt wat mij betreft dus niet boven het gemiddelde fantasyboek uit, maar is ook geen verhaal waarop ik veel aan te merken heb. Het zit goed in elkaar, er zit spanning en een mooie vriendschap in, en het is zeker de moeite waard voor wie eens een verhaal wil lezen met reuzen/giganten in de rol – want eerlijk is eerlijk: die boeken zijn heel zeldzaam.
Conclusie
Stad van mens en gigant is het eerste deel van de Blogger en Bewaarder-serie. De auteur geeft je een uitgebreide rondleiding door de stad die ze goed uitgedacht heeft en geeft de personages voldoende ruimte om op een geloofwaardige manier een vriendschap te ontwikkelen. Hierdoor komt het verhaal wat langzaam op gang, maar dat zal juist lezers aanspreken die niet zo nodig door actie meegesleurd hoeven worden. Daar komt bij dat er behoorlijk wat geheimen zijn die de personages moeten ontrafelen, wat het verhaal ook in een prettig tempo vooruitduwt.
December 18, 2024
8+ Een verrassend plezierig boek om te lezen. Eigenlijk had ik niet verrast moeten zijn. In verschillende verhalenbundels van Uitgeverij Macc had ik al kort werk van deze auteur gelezen en haar verhalen zaten prima in elkaar, met aandacht voor de personages en waren ook goed geschreven- zonder tierelantijntjes, maar op een manier waardoor je verder wilt lezen. Die korte verhalen waren echt op een volwassen publiek gericht, met een daarbij horend niveau. Ik krijg de indruk dat dit boek meer een Young Adult-doelgroep op het oog heeft. Het proza heeft een daarbij horend niveau - veelal korte zinnen, korte beschrijvingen, geen moeilijke woorden. Maar het leest nog steeds prettig. Er waren wat kleine redactiefoutjes, wat meervouden en andere verwijzingen die niet klopten en wat woordkeuzes waar ik over twijfelde, maar niet zoveel dat ik erdoor afgeleid werd. De tekst zelf was prima in orde en hield mijn aandacht vast.
Waarom denk ik dat dit boek voor Young Adult-lezers bedoeld is? Vooral vanwege de jonge hoofdpersoon - geen tiener, maar Rena is nog jong, heeft een baan als blogger en niet onbelangrijk: ze is vrijgezel. Er zijn ontluikende gevoelens, er is zelfs een driehoeksverhouding en natuurlijk een goede vriendin die haar liefdesadvies geeft. Oh, en natuurlijk een bitchy collega op het werk die probeert haar verhalen te kopiëren. En dan is er de schijnbaar goed georganiseerde samenleving, waar een addertje onder het gras schuilt en de hoofdpersoon die daar achterkomt en bovendien een geheim in haar verleden blijkt te hebben. Voor wie het genre kent allemaal niet onvoorspelbaar, maar wel goed weergegeven en niet overdreven.
Wat de onderscheidende factor is van dit boek, althans in mijn ogen, is de wereld. Hier leven giganten en mensen naast elkaar (denk aan hoe groot mensen waren voor Pinkeltje, dan heb je een idee hoe groot de giganten zijn gezien vanuit menselijk perspectief). De stad is zo ingericht dat ze er beide zich kunnen verplaatsen, al hebben mensen eigen wijken waar ze niet steeds het risico lopen vertrapt te worden. Ik vond het heel leuk om steeds meer te weten te komen over deze wereld en alle manieren waarop het grootteverschil tussen mensen en giganten overbrugd werd. Een beetje ongeloofwaardig was dat de samenleving veel op de onze lijkt (met tablets en USB-sticks) gezien deze wereld de geschiedenis heeft van een fantasywereld, maar aan de andere kant hoefde de auteur zo niet allemaal nieuwe termen te verzinnen voor wat wij toch herkennen als ons bekende technologie. Ook goed gedaan vond ik hoe de auteur de geheimen van deze wereld langzaamaan tevoorschijn liet komen. De scenes met de monsterlijke chimaera's zijn spannend (ook omdat ze voor mensen zelfs nog groter overkomen dan voor giganten) en al snel blijkt er meer aan de hand te zijn. Zaken lijken niet te kloppen. En op het eind van dit deel (er komt een vervolg) weet je meer, maar nog zeker niet alles. Ik vind het knap dat het de auteur lukt zoveel voor het volgende deel te bewaren en je als lezer niet teleurstelling te laten voelen over het uitblijven van antwoorden. Esther Geurts is heel goed in het opbouwen van het verhaal en het doseren van informatie en ik had ook het liefst meteen verder willen lezen in het vervolg!
Aan het eind van dit boek ligt de meer stedelijke, modern aandoende setting achter ons en begint iets wat meer een fantasyverhaal lijkt te zijn. Dat doet iets conventioneler aan, maar ook hier speelt het grootteverschil tussen mensen en giganten een originele rol.
Voor wie vindt dat er te weinig over reuzen wordt geschreven in de fantasy, en wie grootteverschillen boeiend vindt (er zijn hier een aantal 'Honey, I Shrunk the Kids'-momenten, onder andere met een reiger (brrr...)) is dit zeker een aanrader, met name als je houdt van toegankelijke fantasy met YA-elementen. Ook voor lezers van volwassen fantasy goed te doen, als je dan maar niet complex proza of enorm diepe uitdieping van de personages verwacht.
Waarom denk ik dat dit boek voor Young Adult-lezers bedoeld is? Vooral vanwege de jonge hoofdpersoon - geen tiener, maar Rena is nog jong, heeft een baan als blogger en niet onbelangrijk: ze is vrijgezel. Er zijn ontluikende gevoelens, er is zelfs een driehoeksverhouding en natuurlijk een goede vriendin die haar liefdesadvies geeft. Oh, en natuurlijk een bitchy collega op het werk die probeert haar verhalen te kopiëren. En dan is er de schijnbaar goed georganiseerde samenleving, waar een addertje onder het gras schuilt en de hoofdpersoon die daar achterkomt en bovendien een geheim in haar verleden blijkt te hebben. Voor wie het genre kent allemaal niet onvoorspelbaar, maar wel goed weergegeven en niet overdreven.
Wat de onderscheidende factor is van dit boek, althans in mijn ogen, is de wereld. Hier leven giganten en mensen naast elkaar (denk aan hoe groot mensen waren voor Pinkeltje, dan heb je een idee hoe groot de giganten zijn gezien vanuit menselijk perspectief). De stad is zo ingericht dat ze er beide zich kunnen verplaatsen, al hebben mensen eigen wijken waar ze niet steeds het risico lopen vertrapt te worden. Ik vond het heel leuk om steeds meer te weten te komen over deze wereld en alle manieren waarop het grootteverschil tussen mensen en giganten overbrugd werd. Een beetje ongeloofwaardig was dat de samenleving veel op de onze lijkt (met tablets en USB-sticks) gezien deze wereld de geschiedenis heeft van een fantasywereld, maar aan de andere kant hoefde de auteur zo niet allemaal nieuwe termen te verzinnen voor wat wij toch herkennen als ons bekende technologie. Ook goed gedaan vond ik hoe de auteur de geheimen van deze wereld langzaamaan tevoorschijn liet komen. De scenes met de monsterlijke chimaera's zijn spannend (ook omdat ze voor mensen zelfs nog groter overkomen dan voor giganten) en al snel blijkt er meer aan de hand te zijn. Zaken lijken niet te kloppen. En op het eind van dit deel (er komt een vervolg) weet je meer, maar nog zeker niet alles. Ik vind het knap dat het de auteur lukt zoveel voor het volgende deel te bewaren en je als lezer niet teleurstelling te laten voelen over het uitblijven van antwoorden. Esther Geurts is heel goed in het opbouwen van het verhaal en het doseren van informatie en ik had ook het liefst meteen verder willen lezen in het vervolg!
Aan het eind van dit boek ligt de meer stedelijke, modern aandoende setting achter ons en begint iets wat meer een fantasyverhaal lijkt te zijn. Dat doet iets conventioneler aan, maar ook hier speelt het grootteverschil tussen mensen en giganten een originele rol.
Voor wie vindt dat er te weinig over reuzen wordt geschreven in de fantasy, en wie grootteverschillen boeiend vindt (er zijn hier een aantal 'Honey, I Shrunk the Kids'-momenten, onder andere met een reiger (brrr...)) is dit zeker een aanrader, met name als je houdt van toegankelijke fantasy met YA-elementen. Ook voor lezers van volwassen fantasy goed te doen, als je dan maar niet complex proza of enorm diepe uitdieping van de personages verwacht.
November 22, 2024
Dit boek is boek van de maand in een van de Facebookgroepen waar ik lid van ben. Ik laat me normaal niet heel erg leiden door "wat iedereen leest", maar in dit geval was ik ongelooflijk nieuwsgierig naar het boek. Het is lastig om jezelf een wereld voor te stellen waar mensen en giganten vredig naast en met elkaar kunnen leven en hoe dat dan functioneert.
Gelukkig heeft de auteur wel heel goed over die vraag nagedacht. De wereldbouw is zonder twijfel een van de sterke punten van dit boek. Over elk detail en elk mogelijk probleem is nagedacht. We hebben het over hoe mensen en giganten veilig naast elkaar over de stoep kunnen lopen, maar ook over collegezalen en andere gebouwen. Daarnaast hebben we het uiteraard ook over de maatschappij als geheel. En zoals elke utopie, blijken er uiteindelijk toch wel wat barsten in de muren te verschijnen. Ook die zijn vervolgens goed uitgewerkt. De wereld steelt daarmee wel een beetje de show, zeker omdat het grootste deel van het boek een beetje de indruk wekt dat we als lezer vooral de stad te zien krijgen. Dat verveelt overigens geen seconde, dus het is geen probleem, maar het is duidelijk dat het echte verhaal pas aan het einde van het boek begint. Ik ben dan ook heel benieuwd hoe het verder gaat. Volgens mij kan het alleen maar NOG interessanter worden.
Gelukkig heeft de auteur wel heel goed over die vraag nagedacht. De wereldbouw is zonder twijfel een van de sterke punten van dit boek. Over elk detail en elk mogelijk probleem is nagedacht. We hebben het over hoe mensen en giganten veilig naast elkaar over de stoep kunnen lopen, maar ook over collegezalen en andere gebouwen. Daarnaast hebben we het uiteraard ook over de maatschappij als geheel. En zoals elke utopie, blijken er uiteindelijk toch wel wat barsten in de muren te verschijnen. Ook die zijn vervolgens goed uitgewerkt. De wereld steelt daarmee wel een beetje de show, zeker omdat het grootste deel van het boek een beetje de indruk wekt dat we als lezer vooral de stad te zien krijgen. Dat verveelt overigens geen seconde, dus het is geen probleem, maar het is duidelijk dat het echte verhaal pas aan het einde van het boek begint. Ik ben dan ook heel benieuwd hoe het verder gaat. Volgens mij kan het alleen maar NOG interessanter worden.
Displaying 1 - 3 of 3 reviews