Ένα ζευγάρι μες στη νύχτα. «Δεν μπορώ να αναπνεύσω» λέει εκείνη. «Δεν μπορεί να αναπνεύσει» επαναλαμβάνει εκείνος. Ορμούν στο αυτοκίνητο και τρέχουν για το νοσοκομείο. Το έργο του Πορτογάλου συγγραφέα και σκηνοθέτη Tiago Rodrigues μάς γραπώνει ήδη από τις πρώτες φράσεις.
Ο «Χορός των εραστών» μας παρασύρει στην καρδιά της σχέσης δύο ανθρώπων, την ώρα που αναμετρώνται με μια οριακή εμπειρία ζωής και θανάτου. Κι από εκεί, στην πορεία της κοινής ζωής τους, ενός «μαζί για πάντα», κόντρα στον χρόνο και τη φθορά. Δύο παράλληλοι μονόλογοι, δύο φωνές που ηχούν σαν μία, μας αφηγούνται τις ελαφρώς διαφορετικές εκδοχές της ιστορίας αγάπης τους.
Η έκδοση «Ο Χορός των εραστών» του Tiago Rodrigues κυκλοφορεί στα ελληνικά, σε μετάφραση από τα πορτογαλικά της Μαρίας Παπαδήμα, στο πλαίσιο της παρουσίασης του έργου στη Μικρή Σκηνή της Στέγης, τη σεζόν 2024-2025.
Πρόκειται για το πρώτο θεατρικό έργο του Πορτογάλου συγγραφέα, σκηνοθέτη και Καλλιτεχνικού Διευθυντή του Φεστιβάλ της Αβινιόν, και το πιο αυτοβιογραφικό του, το οποίο ξεκίνησε να γράφει το 2006 και ολοκλήρωσε το 2020.
Στην Ελλάδα παρουσιάζεται για πρώτη φορά, μετά από ανάθεση-επιμέλεια της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση.
Tiago Rodrigues nasceu em 1977 e desenvolve o seu trabalho como ator, encenador, produtor e dramaturgo. Colaborou com os Artistas Unidos, o coletivo SubUrbe e, desde 1998, com a companhia belga tg STAN, tendo entretanto co-criado, interpretado, encenado e apresentado espetáculos em mais de 15 países. Em 2003 cria a estrutura Mundo Perfeito, em conjunto com Magda Bizarro, onde desenvolve um trabalho baseado na colaboração artística e nos processos coletivos. Com o Mundo Perfeito criou e coordenou os projetos Urgências, no âmbito da nova dramaturgia portuguesa, e Estúdios, dedicado à colaboração artística entre criadores portugueses e estrangeiros. Os seus espetáculos têm sido produzidos por festivais prestigiados (Alkantara Festival, Festival d’Automne em Paris, Kunsten Festival des Arts em Bruxelas) e por instituições de programação como o Teatro Maria Matos e a Culturgest. Criador versátil e inventivo, Tiago Rodrigues dirigiu programas de televisão como o Zapping, tendo sido argumentista nas Produções Fictícias e cronista em diversos jornais nacionais. Escreveu o argumento e foi ator da mini-série Noite Sangrenta, vencedora do prémio de Melhor Ficção Televisiva da SPA. Além de professor convidado na escola de dança PARTS (Bruxelas), coordenou diversos workshops e projetos de formação em artes performativas, tendo ensinado em escolas de teatro e dança (Universidade de Évora, ESMAE, Balleteatro, Escola Superior de Dança de Lisboa e ESTAL). Colaborou como dramaturgista em criações de Rui Horta, Ana Borralho e João Galante. É autor de cerca de uma vintena de textos para teatro, em formatos diversos, dos quais se publicam neste primeiro volume três peças das mais significativas. Três dedos abaixo do joelho recebeu em 2012 o prémio para Melhor Espetáculo do Ano pela SPA.
Είδα πριν λίγες μέρες το θεατρικό με τους Καραθάνο - Τριανταφυλλίδου στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, και απλά δεν υπάρχουν λόγια. Έχω τόσα συναισθήματα, τα οποία δεν μπορούσα να εξωτερικεύσω, και είχα ανάγκη να διαβάσω και το βιβλίο. Άκουγα τις φωνές του όσο το διάβαζα, όμως τα συναισθήματα ήταν ακριβώς ίδια. Ένα δυνατό μήνυμα, για μια δυνατή ιστορία αγάπης που αξίζει να ακουστεί και πρέπει όλοι να διαβάσουν 🥹🧡
This entire review has been hidden because of spoilers.
Συγκλονιστικό! Συγκινητικό! Πρώτα είδα την παράσταση του οδιου του συγγραφέα με Τριανταφυλλιδη-Καραθάνο, η οποία με καθήλωσε και φυσικά αγόρασα το κείμενο. Το νόημα της ζωής σε 90 αραιογραμμένες σελίδες. Η αλήθεια είναι ότι διαβάζοντας το, το θεατρικό έπαιζε στο μυαλό μου, τους άκουγα να μιλούν, τους έβλεπα να κινούνται. Αυτό μπερδεύει λίγο την καθεαυτη λογοτεχνική ανάγνωση. Εννοω, άλλο να ακούς μια μελωδία από ένα όργανο, άλλο από δύο το αποτέλεσμα δεν προστίθεται αλλά πολλαπλασιάζεται. Ιδίως όταν, εδώ συγκεκριμένα, και το κείμενο είναι πολύ δυνατό αλλά και η παράσταση τα σπάει. Αλλα ούτως ή άλλως το έργο είναι θεατρικό.
Difficile à dire ce que j'en pense à la lecture. La mise en page me coupait dans la lecture et ce n'était pas fluide, peu de contexte aussi. Je pense que c'est une piece qui prend du sens jouée. On perd sûrement beaucoup de l'émotion sans voir l'interprétation et la mise en scène. Je reverrai cette critique après l'avoir vue jouée.
Laissez moi revoir mon jugement après avoir vu la pièce !!!! (Aux Bouffes du Nord en plus !!!) +1⭐️, comme l’impression que Tiago a réécrit la pièce lors de sa mise en scène, et carrément mieux jouée que lue 4 sure!!