What do you think?
Rate this book
Het net, de duif en de dood
’s Avonds tijdens het afwassen zingen de zusjes meestal tweestemmig om aan de gespannen sfeer in huis te ontsnappen. Of ze kletsen over de toekomst. Terwijl vader na het eten onderuitgezakt in de leunstoel hangt, zoent moeder met de bovenbuurman in het trap penhuis. Sinds er voor het balkon een net is gespannen om te verhinderen dat de duiven alles onder poepen, kijken de familieleden niet meer door het raam naar buiten. Er is een duif in het net verstrikt geraakt. Aan de eettafel kun je dagenlang het klapwieken horen, voordat de duif het loodje legt. In tien delen vertelt Chaja Polak over mensen die zich op een kantelpunt in hun leven bevinden. Wachtende, eenzame vrouwen, gesloten mannen, kinderen die in hun fantasie proberen te ontsnappen. Net als in haar alom geroemde Brief in de nacht (ver)oordeelt Polak niet, maar laat met begrip en empathie zien wat mensen bezighoudt en voortdrijft. Door haar precieze en sprekende details leren wij de ander van binnenuit kennen en daardoor iets beter te begrijpen.
112 pages, Paperback
First published October 2, 2024
2 people are currently reading
38 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
November 18, 2024
We konden het niet, het leven ...
Ik las de verhalen van Chaja Polak. Vooral het onvermogen van personages om zich uit te spreken bleef nog lang naijlen. In hoeverre kun je je levensloop eigenlijk überhaupt beïnvloeden?
Chaja overleefde als meisje de Holocaust. De oorlog heeft een enorme impact gehad op haar gevoelsleven. Ze werkte jarenlang als beeldend kunstenaar maar stapte vanaf haar veertigste over op het schrijven. Ze schreef meerdere romans, verhalenbundels en een gedichtenbundel. Eerder dit jaar verscheen het veel geprezen essay Brief in de nacht over het slepende conflict tussen Israël en Gaza. Hierin pleit ze voor meer menselijkheid en nuance.
Vanaf de eerste regels volg je de personages op de voet. De hoofdpersonen, meestal meisjes of vrouwen staan voor een belangrijke keuze in hun leven. Een vrouw staat op het punt bij haar man weg te gaan maar mist het moment. Ook is er een vrouw die op haar sterfbed vraagt naar de man met wie ze een mooie relatie gehad zou kunnen hebben als alles anders was gelopen. Ze hebben elkaar teruggevonden maar de liefde heeft nooit tot bloei kunnen komen. Hij zegt tegen haar: ‘wat waren we toen nog mooi, maar het is voorbij, …, gemiste kansen, we namen de verkeerde beslissingen, de verkeerde afslagen, we konden het niet, het leven.’ Zelfs deze twee mensen die gevoelens hebben voor elkaar, lukt het niet om tot elkaar te komen. Ze staan er allebei helemaal alleen voor. Polak gebruikt weinig woorden gebruikt, veel is tussen de regels te lezen. Dit maakt het lezen heel intiem.
Het is kerstavond als een jonge moeder haar schoonmoeder helpt met de vaat. Haar wordt steeds duidelijk gemaakt dat ze niet nodig is. Als ze alleen achterblijft in de keuken met het restje af te drogen servies krijgt ze een ingeving. In het daarop volgende moment kleedt ze zich uit. ‘Wanneer ze me straks naakt ziet zal ze me accepteren, ze zal me aanvaarden. Mijn rok glijdt al langs mijn laarzen op de grond. En dan, denk ik koortsig, houd ik op een vreemde voor haar te zijn’. Het is een wanhopige poging van de jonge vrouw om echt contact te maken met haar schoonmoeder. Als even later haar man de keuken binnenkomt vraagt hij haar wat ze in godsnaam aan het doen is. Nog net op tijd verzint ze een smoes. Ze vertelt hem dat ze gemorst heeft en de vlekken uit haar kleding haalt. Ze spreekt zich niet uit en de situatie blijft onveranderd.
In Het net, de duif en de dood is het blikveld heel bewust klein gehouden. Veel speelt zich binnenshuis af, in families. We lezen over twijfel, pijn en eenzaamheid. Polak maakt geen onderscheid tussen groot en klein leed. In een interview met Coen Verbraak merkt ze op ‘elk verdriet is het ergste verdriet’. Met het lezen van de verhalen gaan de personages dicht onder je huid zitten. Sommige van hen zul je nog lange tijd met je meedragen.
Ik las de verhalen van Chaja Polak. Vooral het onvermogen van personages om zich uit te spreken bleef nog lang naijlen. In hoeverre kun je je levensloop eigenlijk überhaupt beïnvloeden?
Chaja overleefde als meisje de Holocaust. De oorlog heeft een enorme impact gehad op haar gevoelsleven. Ze werkte jarenlang als beeldend kunstenaar maar stapte vanaf haar veertigste over op het schrijven. Ze schreef meerdere romans, verhalenbundels en een gedichtenbundel. Eerder dit jaar verscheen het veel geprezen essay Brief in de nacht over het slepende conflict tussen Israël en Gaza. Hierin pleit ze voor meer menselijkheid en nuance.
Vanaf de eerste regels volg je de personages op de voet. De hoofdpersonen, meestal meisjes of vrouwen staan voor een belangrijke keuze in hun leven. Een vrouw staat op het punt bij haar man weg te gaan maar mist het moment. Ook is er een vrouw die op haar sterfbed vraagt naar de man met wie ze een mooie relatie gehad zou kunnen hebben als alles anders was gelopen. Ze hebben elkaar teruggevonden maar de liefde heeft nooit tot bloei kunnen komen. Hij zegt tegen haar: ‘wat waren we toen nog mooi, maar het is voorbij, …, gemiste kansen, we namen de verkeerde beslissingen, de verkeerde afslagen, we konden het niet, het leven.’ Zelfs deze twee mensen die gevoelens hebben voor elkaar, lukt het niet om tot elkaar te komen. Ze staan er allebei helemaal alleen voor. Polak gebruikt weinig woorden gebruikt, veel is tussen de regels te lezen. Dit maakt het lezen heel intiem.
Het is kerstavond als een jonge moeder haar schoonmoeder helpt met de vaat. Haar wordt steeds duidelijk gemaakt dat ze niet nodig is. Als ze alleen achterblijft in de keuken met het restje af te drogen servies krijgt ze een ingeving. In het daarop volgende moment kleedt ze zich uit. ‘Wanneer ze me straks naakt ziet zal ze me accepteren, ze zal me aanvaarden. Mijn rok glijdt al langs mijn laarzen op de grond. En dan, denk ik koortsig, houd ik op een vreemde voor haar te zijn’. Het is een wanhopige poging van de jonge vrouw om echt contact te maken met haar schoonmoeder. Als even later haar man de keuken binnenkomt vraagt hij haar wat ze in godsnaam aan het doen is. Nog net op tijd verzint ze een smoes. Ze vertelt hem dat ze gemorst heeft en de vlekken uit haar kleding haalt. Ze spreekt zich niet uit en de situatie blijft onveranderd.
In Het net, de duif en de dood is het blikveld heel bewust klein gehouden. Veel speelt zich binnenshuis af, in families. We lezen over twijfel, pijn en eenzaamheid. Polak maakt geen onderscheid tussen groot en klein leed. In een interview met Coen Verbraak merkt ze op ‘elk verdriet is het ergste verdriet’. Met het lezen van de verhalen gaan de personages dicht onder je huid zitten. Sommige van hen zul je nog lange tijd met je meedragen.
February 5, 2025
Aarzeling om een affaire te verbreken, ongemak na een kerstdiner, een moment van spijt. Het zijn zomaar enkele situaties in Het net, de duif en de dood van Chaja Polak. De gevoelswerelden van de personages, ingekaderd in het ogenblik, bevatten een oneindige diepte om in te graven. En dat is dan ook wat er in deze verhalenbundel gebeurt. De Tweede Wereldoorlog sijpelt op subtiele wijze de verhalen in: een liefde die niet eerder tot bloei heeft kunnen komen, bomen die tijdens de hongerwinter als brandhout dienden waardoor afgezaagde stronken het landschap sieren, het voelbare verlies van tante Annie (‘zo mooi en lief’) en een dochter die oorlogsherinneringen bij haar moeder oprakelt.
Lees de volledige recensie op elineschrijfthier.nl
Lees de volledige recensie op elineschrijfthier.nl
September 15, 2025
Zo mooi
March 20, 2025
Ik vind kortverhalen altijd moeilijk en ook met deze prachtige bundel van Chaja Polak weet ik het niet goed. Het zijn pareltjes en ik vind het bijzonder hoe ze met zo weinig woorden zoveel kan zeggen en toch blijf ik dan wat op mijn honger zitten.
…’Herinneringen zweefden voorbij…wat waren we toen nog jong en wat waren we toen nog mooi, maar het is voorbij, dacht hij, gemiste kansen, we namen de verkeerde beslissingen, de verkeerde afslagen, we konden het niet, het leven. Maar het was ook niet zo eenvoudig. Bestond er maar een hemel waar we elkaar zullen terugvinden en nooit meer gescheiden worden.’…
…’Herinneringen zweefden voorbij…wat waren we toen nog jong en wat waren we toen nog mooi, maar het is voorbij, dacht hij, gemiste kansen, we namen de verkeerde beslissingen, de verkeerde afslagen, we konden het niet, het leven. Maar het was ook niet zo eenvoudig. Bestond er maar een hemel waar we elkaar zullen terugvinden en nooit meer gescheiden worden.’…
June 17, 2025
Elf kortverhalen, allen om ter mooist. Wat beheerst Chaja Polak ook dit genre goed. Met weinig woorden en veel oog voor detail schetst ze haar personages. Die bevinden zich vaak op een kantelpunt in hun leven of hebben het net gemist.
Alles aan deze uitgave ademt zorg en liefde. Ook de cover van het boek werd goed gekozen. Blij dat ik op deze manier ook het werk van George Clausen leerde kennen.
Alles aan deze uitgave ademt zorg en liefde. Ook de cover van het boek werd goed gekozen. Blij dat ik op deze manier ook het werk van George Clausen leerde kennen.
November 16, 2024
Wat ben ik blij dat ik, via onze leesgroep Damolegi, het werk van Chaja Polak leerde kennen.
"Het net, de duif en de dood" bestaat uit een tiental korte verhalen, die soms wel over dezelfde personen lijken te gaan. Maar dat is misschien alleen zo in mijn fantasie.
Al de personages, doodgewone maar vaak eenzame, gevoelige of gekwetste mensen, zijn even knap en invoelend beschreven.
"Het net, de duif en de dood" bestaat uit een tiental korte verhalen, die soms wel over dezelfde personen lijken te gaan. Maar dat is misschien alleen zo in mijn fantasie.
Al de personages, doodgewone maar vaak eenzame, gevoelige of gekwetste mensen, zijn even knap en invoelend beschreven.
April 18, 2025
Nooit een poppenwagen een berg af smijten
November 23, 2025
De cover is mooi, verder niet echt mijn ding.
Displaying 1 - 9 of 9 reviews