خاطرات سیاسی سر آرتور هاردینگ

by جواد شیخ الاسلامی (مترجم)

سرآرتور هاردینگ(وزیر مختار بریتانیا در ایران در عهد سلطنت مظفرالدین شاه قاجار) در دوازدهم اکتبر 1859 میلادی به دنیا آمد و در بیست و هفتم دسامبر1933(در74 سالگی) از دنیا رفت.
سرآرتور هاردینگ در سال 1920 بازنشسته شد و سیزده سال بعد در گذشت. خاطرات سیاسی وی در دوجلد: جلد اول تحت عنوان خاطرات یک دیپلمات انگلیسی در اروپا و جلد دوم تحت عنوان خاطرات یک دیپلمات انگلیسی در شرق به ترتیب در سالهای 1927و1928 انتشار یافت است.
قسمتهایی از این خاطرات تحت عنوان((ماموریت فوق العاده هندوستان)) و((ماموریتهای مصر و ایران)) از مراجع مهم و تاریخی این دوره(دهه آخر قرن نوزدهم و نخستین دهه قرن بیستم) به شمار می روند.

175 pages, Unknown Binding

Reviews

[Mahshad · Rating 3 out of 5]

بورس ویژه طلاب علوم دینی و استفاده‌هایی که از این بورس به عمل می‌آمد

ابزاری فوق العاده نیرومند که در آن تاریخ در اختیار داشتم و به کمک آن روابطی بسیار حسنه با طبقه روحانیان ایران برقرار کرده بودم عطیه یا موقوفه اود بود که آخرین سلطان ایالت اود واقع در هندوستان که شیعی مذهب بود آن را برای تامین هزینه تحصیل طلاب شیعه که در کربلا و نجف درس می‌خواندند تخصیص داده بود؛ به این منظور که این طلاب بعدها به اخذ درجه اجتهاد در الهیات و فقه شیعی نائل شوند. این موقوفه جالب فرهنگی که در حال حاضر تصور می‌کنم به سرمایه‌ای هنگفت تبدیل شده باشد در اختیار نمایندگان مقیم انگلیس در بغداد قرار داشت و در نتیجه دقتی که آنها در عرض سالیان متمادی با سپردن این مبلغ به بانک‌ها و افزودن فرع کلان به اصل مبلغ به خرج داده بودند رقم کلی این موقوفه در تاریخی که من در ایران بودم به مبلغی کلان رسیده بود از این جهت عده‌ای از دوستان بیشمار من که جزو علما و روحانیان ایران بودند مکرراً از من تقاضا می‌کردند که جوانان جامعه الشرایط ایرانی را که با خود آنها نسبت و قرابت داشتند مشمول استفاده از این موقوفه فرهنگی کنم و وسایل تحصیلات شان را در عتبات عالیات فراهم کنم تا بعداً پس از طی دوران تحصیل و قامت لازم در آنجا به علمای مذهبی و در صورت داشتن استعداد و لیاقت استثنایی به مجتهدان تراز اول شیعی تبدیل شوند... رعایت بی‌طرفی کامل در مورد درخواست‌هایی که در این باره (اعطای بورس به طلاب ایرانی) به خود من تسلیم می‌شد و دقتی که در گزینش و احاله آنها به سرهنگ نیومارچ در بغداد به خرج می‌دادم وسیله بسیار مغتنمی شده بود برای اعمال نفوذ در میان علمای تراز اول ایران و من همیشه از این وسیله برای حفظ تماس و تقویت روابط حسنه‌ام باروسای این طبقه متنفذ استفاده میکردم.