Samotność Anioła Zagłady. Ewa

Samotność Anioła Zagłady #2

by Robert J. Szmidt

Niedaleka przyszłość. Załoga Międzynarodowej Stacji Kosmicznej obserwuje z orbity wybuch i przebieg – niesprowokowanej, jak się zdaje – totalnej wojny nuklearnej, która doprowadza do unicestwienia życia na Ziemi. Cudem ocalali astronauci muszą nie tylko odnaleźć się w nowej przerażającej rzeczywistości, ale też obmyślić sposób na wyjście ze śmiertelnej pułapki, w jaką z wolna zmienia się stacja krążąca nad martwą planetą. W bezwzględnej walce na śmierć i życie wrogiem Anny Hammond i jej pięcioosobowej załogi będą przeciwności losu i pustka, w miarę upływu czasu jednak do głosu zaczną też dochodzić o wiele groźniejsze, wewnętrzne demony.

Kto z tej szóstki zdoła przetrwać, komu nie będzie to dane? I najważniejsze z pytań: czy tam, w dole, nie trafią do jeszcze gorszego piekła?

Genres: Audiobook, Science Fiction

336 pages, Paperback

First published November 13, 2024

About the author

Robert J. Szmidt is a writer, translator, publisher and editor in chief of a number of magazines, including “Science Fiction” monthly magazine.
He created a couple of literary and film awards, and the second largest digital library of science fiction texts in the world (www.fantastykapolska.pl).
He is best known for his eleven best-selling SF novels and almost twenty short stories.
His books appeared in Poland, USA and Russia.

Reviews

[Pafciaszek · Rating 5 out of 5]

Z pewnymi obawami sięgnąłem po tę książkę, ponieważ pierwszy tom, „Samotność Anioła Zagłady. Adam”, mocno mnie rozczarował. Trudno było mi znaleźć w nim jakiekolwiek pozytywy, a ostatecznie przyznałem mu ocenę 2/5, głównie z powodu fragmentu, właśnie tej książki który naprawdę mnie zainteresował. Tym razem jednak mogę z radością stwierdzić, że autor stworzył naprawdę wciągającą i interesującą fabułę!

Akcja drugiego tomu rozpoczyna się w tym samym momencie, co w pierwszym - podczas globalnej wojny atomowej, która niszczy wszystko i wszystkich na Ziemi. Jednak tym razem akcja toczy się na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, gdzie Anny Hammond i jej pięcioosobowa załoga muszą stawić czoła mrocznym perspektywom przyszłości, która może sięgać kolejnych dni, miesięcy, a może i lat...

W porównaniu do pierwszej części, tym razem wiele rzeczy wyszło znacznie lepiej. Bohaterowie zachowują zimną krew i podejmują rozsądne decyzje, które zwiększają ich szanse na przetrwanie. Problemy, z którymi się borykają, są dobrze przemyślane, i wrażenie, że autor odrobił swoją pracę w tym aspekcie. Proces popadania w obłęd czy rezygnacji z życia zachodzi tu stopniowo, z uwzględnieniem charakterystyki postaci, co w pierwszym tomie było zupełnie nieodczuwalne.

Podsumowując, jestem bardzo zadowolony z tej książki. Jest jeden fragment, który mógłby zostać nieco lepiej napisany, ale to drobna uwaga, którą pominę, aby nie zdradzać szczegółów fabuły. Moja ocena to 4-4,5/5, ale dla zachęty przyznaję jej 5/5. Nawet jeśli nie czytaliście pierwszego tomu, gorąco polecam tę lekturę, ponieważ książka zawiera wszystkie istotne wydarzenia, które miały miejsce w poprzedniej części.

Ocena: ★★★★★

[Sylwka (unserious.pl) · Rating 4 out of 5]

Samotność Anioła Zagłady. Adam Roberta J. Szmidta przeczytałam w ramach wyzwania #czytampostapozunseriouspl i pamiętam, jak jego zakończenie dosłownie „wcisnęło mnie w fotel”. Dlatego bardzo ciekawa byłam „kosmicznej perspektywy” na koniec świata, jaką autor zaprezentował w Samotność Anioła Zagłady. Ewa.

Ocalali astronauci.
Niedaleka przyszłość. Załoga Międzynarodowej Stacji Kosmicznej obserwuje z orbity wybuch i przebieg – niesprowokowanej, jak się zdaje – totalnej wojny nuklearnej, która doprowadza do unicestwienia życia na Ziemi.
Cudem ocalali astronauci muszą nie tylko odnaleźć się w nowej przerażającej rzeczywistości, ale też obmyślić sposób na wyjście ze śmiertelnej pułapki, w jaką z wolna zmienia się stacja krążąca nad martwą planetą. W bezwzględnej walce na śmierć i życie wrogiem Anny Hammond i jej pięcioosobowej załogi będą przeciwności losu i pustka, w miarę upływu czasu jednak do głosu zaczną też dochodzić o wiele groźniejsze, wewnętrzne demony.

Samotność i nadzieja.
Jeżeli zaglądacie od czasu do czasu na bloga, to wiecie, że jestem wielką fanką postapo. Dlatego sięgając po literaturę tego gatunku, liczę na naprawdę dobrą jazdę. I wiem, że na Roberta J. Szmidta w tej materii zawsze mogę liczyć. Tym razem wraz z Ewą wprowadził mnie na orbitę, dosłownie i w przenośni.

Od pierwszych minut słuchania czułam dreszczyk emocji. To było jak oglądanie zagłady Ziemi przez okno ISS. Czułam klaustrofobiczny ciężar sytuacji, tę traumę, która spadła na załogę, ale jednocześnie – tak jak oni – nie zamierzałam się poddać. ;) Wszystko dzięki Annie, szefowej astronautów, której siła charakteru mnie zachwyciła. Presja, brak jedzenia, napięcia w załodze – a ona mimo wszystko dawała radę. Medal dla tej pani, bo naprawdę wciągnęła mnie w swoją historię.

Nie byłoby jednak tej intensywności, gdyby autor nie oddał perfekcyjnie realiów życia w kosmosie. Klaustrofobiczny klimat stacji, problemy techniczne, napięcia w relacjach i akcja, w której ciągle coś się psuje – to wszystko tworzyło atmosferę najlepszego thrillera. Emocje podkręcały się z każdą stroną, aż trudno było się oderwać.

Podsumowując. Samotność Anioła Zagłady. Ewa to nie tylko doskonała powieść postapo, ale też głęboka refleksja nad ludzką naturą – słabościami, siłą i tym, co jesteśmy w stanie zrobić, by przetrwać. Jeśli jeszcze nie mieliście okazji spotkać się z Ewą, polecam najpierw zapoznać się z Adamem, bo te dwie historie łączą się w „ostatnich sekundzie”, tworząc coś „wciska w fotel i jednocześnie łamie serce”.

Polecam każdemu fanowi gatunku i nie tylko – ta książka to emocjonalna petarda!

https://unserious.pl/2025/01/samotnos...

[Zorian · Rating 2 out of 5]

Początek był dosyć ciekawy i mi się w miarę podobał, lecz czym dalej czytałem tym więcej było dla mnie dziwnych scen które utrudniały mi skończenie tej książki. Pomysł fajny lecz wykonanie go średnie. Nie przeczytałem pierwszej części, bo zorientowałem się że ta jest drugą już pod koniec czytania, nigdzie na samej książce nie jest ona oznaczona jako druga część mimo, że specjalnie to sprawdzałem. Czuję że sam opis pierwszej części jest spoilerem tej części i to dużym, co jest bardzo dziwne.

[Jackspear217 · Rating 4 out of 5]

Druga część dylogii Samotność anioła zagłady spokojnie mogłaby posłużyć za scenariusz hollywoodzkiego filmu i to dobrego. Autor przenosi nas w czas zaraz po wydarzeniach z pierwszego tomu, tyle że większość akcji dzieje się na okołoziemskiej orbicie, na pokładzie ISS, a jego bohaterką jest zgodnie z tytułem kobieta-Ewa, choć tak naprawdę Anna, będąca szefową astronautów, którzy z dużej odległości mogą tylko patrzeć i wyciągać wnioski z nuklearnej zagłady, jaka spotkała Ziemię. Ewa jest moim zdaniem równie dobrą książką co jej poprzednik, z tym że jest chyba bardziej przystępniejsza, mniej trudna i lepiej się ją czyta. Na podziw zasługuje wyobraźnia i wiedza+research, jakimi musiał wykazać się autor, by tak dokładnie oddać świat po apokalipsie, ale i realia życia człowieka w przestrzeni kosmicznej. Na jeszcze może większy zachwyt Robert J. Szmidt zasługuje za oddanie i opisanie osób dramatu, ich reakcji i psychologii, gdy zostali pozostawieni, gdzieś u kresu czasu, gdzie wydaje się nie ma już wyjścia i pozostało tylko najgorsze. Ci, zachowują jednak wolę walki i próbują przetrwać jak tylko mogą i zachować życie, marząc o powrocie na Ziemię, jeśli warunki na niej znowu będą zdatne do życia. Czy im się to uda? musicie sięgnąć po powieść, by się o tym przekonać. Jeśli to zrobicie, zobaczycie, że znowu trzymacie w rękach solidne dzieło literatury postapokaliptycznej, której polski pisarz jest mistrzem i i tym razem nie zawiódł. Ewa to kontynuacja, na którą przyszło nam czekać chyba z 10 lat, ale już po lekturze wiem, że było warto. Polecam czytać obie książki jedna po drugiej, by mieć pogląd na całą treść i zobaczyć jak dobre jest to dzieło. Całość Samotności anioła zagłady oceniam bardzo wysoko, ale i gdybym miał ocenić każdą część osobno to również nie zmieniłbym swojego zdania o tych książkach. Serdecznie polecam!!!
Za książkę dziękuję @skarpawarszawska

[Margo C. · Rating 4 out of 5]

Podobała mi się bardziej niż pierwsza część. Ciekawa, wciągająca

[katooola · Rating 5 out of 5]

Nie tak całkiem dawno zachwycałam się historią Anioła Zagłady, Adama. W pierwszym tomie, Sawyer musiał przemierzyć obumarły kraj, gdzie jedynym jego towarzyszem był wiatr, podczas gdy w tym przypadku mamy inną perspektywę, która skręciła w stronę sci-fi.

Wyobraźcie sobie, że jesteście na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej i to właśnie tam na ekranach monitorów obserwujecie przedziwne eksplozje na... Ziemi. Wszystko wskazuje na to, że doszło do niszczycielskiej wojny... Zostały odpalone głowice trineutrinowe, kontakt z Ziemią się urywa... Garstka cudem ocalałych astronautów musi znaleźć wyjście z tej patowej sytuacji.

Jak przetrwać kilka lat w kosmicznej pustce nim będzie możliwy powrót na wyjałowioną Ziemię? Czy uda im się uciec ze stacji mogącej zamienić się w dryfującą kosmiczną trumnę? 🛰

To jest przerażające! W tej czerni być świadkiem końca znanego świata i nie móc nic na to poradzić! Utkwieni między gwiazdami na kilka lat... Totalny koszmar!😱

Niesamowicie gęsta, duszna atmosfera i ten specyficzny klimat klaustrofobicznej pustki kosmicznej. To właśnie tam ze zdwojoną siłą ujawniają się pytania powracające jak bumerang, kto zaczął tę straszliwą wojnę? Kto podjął decyzję o uśmierceniu miliardów ludzi?

Astronauci zamknięci w bańce koszmaru muszą zmierzyć się z własnymi lękami, demonami przeszłości i brakiem świadomości tego, co zastaną na Ziemi? W tych ciemnościach nietrudno o obłęd, czy da się zachować resztki rozsądku?

Codzienna walka o przetrwanie, która ostatecznie może być pozbawiona sensu. Czy jest do czego wracać? Czy w wyjałowionej krainie pełnej wysuszonych trupów czeka jakaś przyszłość? Czekająca tam prawda może być miażdżąca...

Nie mogłam się oderwać od tej książki! Z zapartym tchem śledziłam rozwój sytuacji, obserwując kolejne problemy i zaskakujące zwroty akcji. Nie brakuje tu gorzkiego i ponurego wydźwięku o czynach ludzkości, o dążeniu do samozagłady... Powieść zostawia otwartą furtkę, dlatego mam nadzieję na dalszy ciąg!
Nieodkładalne postapo! Polecam!🖤

[Violetanddog · Rating 4 out of 5]

Członkowie Międzynarodowej Stacji Kosmicznej na czele z Anną Hammond są świadkami katastrofy, która prawdopodobnie całkowicie zniszczyła życie na Ziemi. Anna wraz ze swoją załogą muszą szybko odnaleźć się w nowej sytuacji. Czy uda im się przetrwać w kosmosie nie tak wrogim, jak mroczne zakamarki ludzkiej psychiki? Zapraszam do lektury najnowszej książki tego polskiego pisarza, autora znanej fanom horroru znakomitej tetralogii „Szczury Wrocławia”

Jeśli mam być szczera to niestety, ale nie znalazłam w tej książce zbyt wiele interesujących mnie wątków. Początek mnie wynudził i zanim cokolwiek zaczęło się dziać, to było już po wszystkim. Co do książek i filmów z gatunku postapo to mam bardzo duże wymagania. Oczekuję czegoś świeżego i czegoś, co kolokwialnie mówiąc „zryje mi psycho”. Tu tego nie dostałam, co nie znaczy jednak, że u was będzie podobnie. Może was zachwyci historia i sceneria, w jakiej to wszystko się rozgrywa, bo mnie nie zachwyciła. Z całych sił próbowałam wczuć się w dramatyczną sytuację bohaterów uwięzionych w metalowej puszce zawieszonej na orbicie, jednak nie potrafiłam. Czegoś mi zabrakło.
.
Oczywiście jak każda z książek wydanych przez Skarpa Warszawska ta także jest świetnie napisana i jest to kontynuacja „Samotność anioła zagłady. Adam”. Warto sięgnąć po obie i zdecydować samemu czy Ewa jest jedynie marnym przedłużeniem Adama, czy wręcz przeciwnie jest jej udanym uzupełnieniem
.
Za możliwość przeczytania i zrecenzowania książki dziękuję @skarpawarszawska

[Jakub Tymciów · Rating 5 out of 5]

Fajne podejście do apokalipsy z takim jeszcze się nie spotkałem