Xesús Miguel de Toro Santos, máis coñecido como Suso de Toro, nado en Santiago de Compostela o 10 de xaneiro de 1956, é un escritor galego.
O seu pai é de Formariz (provincia de Zamora) e a súa nai de Falapaso (Camboño, Lousame). Seu irmán, Xelís de Toro, tamén é escritor.
É Licenciado en Arte Moderna e Contemporánea pola Universidade de Santiago de Compostela. É guionista para televisión e colaborador habitual na prensa e na radio, publicou en galego máis de vinte libros de narrativa, teatro e ensaio. A súa obra, ademais de ser traducida a varias linguas, foi obxecto de estudo en diversas universidades europeas.
En abril de 2010 anunciou a súa retirada como escritor profesional, retomando a súa carreira de profesor de secundaria.
Nas Eleccións ao Parlamento Europeo de 2014 concorreu na lista Os Pobos Deciden. En abril de 2014 foille concedida a Creu de Sant Jordi.
Despois de Un señor elegante o listón estaba moi alto, pero esta última novela gustoume e pareceume un novo afondamento ha historia do mesmo período a través dunha narración na que se mesturan diversas tramas.
Atopamos a Luz, unha profesora que decide emprender unha investigación sobre a historia da súa familia e atopamos a súa relación familiar cos fillos, a nai e Carmiña, a relación epistolar co futuro editor do libro que está a escribir, a investigación que está a facer e a relación que inicia con Antonio ao longo da investigación.
Resulta fácil entrar no mundo de Luz, coas numerosas complicacións nas súas relacións familiares e entender que puido vivir sen preocuparse por coñecer o seu pasado durante tanto tempo. Mais, unha vez que inicia a indagación, resulta difícil rematar sen ter chegado ao fondo, aínda que o final poida ser diferente do previsto.
Ao longo de toda a obra, a dúbida ante a responsabilidade polas accións propias no pasado ou polas dos demais. Teñen os fillos dereito a coñecer o pasado da súa familia ou teñen os devanceiros o dereito a levar os seus segredos á tomba se así o deciden? As cousas sempre son máis complexas do que se pode pensar desde fóra.
Historia ben tecida sobre unha historia familiar pasada, segreda e, polo tanto, escondida na época e que se investiga coas súas dificultades e obstáculos ata chegar ao final...