Δύο κείμενα για την ιστορία της αραβο-ισραηλινής σύγκρουσης και τον αγώνα του Παλαιστινιακού λαού

by Perry Anderson, Jacobin Greece (Translator)

Τα δύο κείµενα του Πέρι Άντερσον που περιέχονται σε αυτή την έκδοση, «Τρέχοντας προς τη Βηθλεέµ» (Νew Left Review, τ. 10, 2001) και «Ο Οίκος της Σιών» (Νew Left Review, τ. 96, 2015), γράφτηκαν και δηµοσιεύτηκαν σε δύο διακριτές στιγµές δοκιµής και οριστικής µαταίωσης της αδύναµης και άνισης ειρήνης που συνάφθηκε στην περιοχή µέσω των Συµφωνιών του Όσλο.

Αφουγκραζόµενος τον άνισο διεθνή συσχετισµό, ο Άντερσον γράφει µε πυρετώδη και εµβριθή τρόπο για την ιστορική καταγωγή ενός αποικιοκρατικού σχεδίου που ξεκίνησε να υλοποιείται πριν από έναν αιώνα και του οποίου οι καταστροφικές συνέπειες βιώνονται στην πιο ακραία τους µορφή από τον παλαιστινιακό λαό, ο οποίος σήµερα απειλείται µε γενοκτονία.

Πρόκειται για ένα σηµαντικό τεκµήριο στον διάλογο για την ιστορία της ισραηλινο-παλαιστινιακής σύγκρουσης και µαζί µια αγωνιώδης κραυγή για το µέλλον της συνύπαρξης των λαών στην περιοχή και για τη διεθνή ειρήνη. Πολύ περισσότερο, στη σηµερινή συγκυρία της εν εξελίξει γενοκτονίας, η προσπάθεια κατανόησης του ιστορικού πλαισίου, αποτελεί µια µικρή συµβολή και πράξη αλληλεγγύης στον αγώνα του Παλαιστινιακού λαού για απελευθέρωση.

Genres: Politics

152 pages, Paperback

First published November 19, 2024

About the author

Perry Anderson is an English Marxist intellectual and historian. He is Professor of History and Sociology at UCLA and an editor of the New Left Review. He is the brother of historian Benedict Anderson.

He was an influence on the New Left. He bore the brunt of the disapproval of E.P. Thompson in the latter's The Poverty of Theory, in a controversy during the late 1970s over the scientific Marxism of Louis Althusser, and the use of history and theory in the politics of the Left. In the mid-1960s, Thompson wrote an essay for the annual Socialist Register that rejected Anderson's view of aristocratic dominance of Britain's historical trajectory, as well as Anderson's seeming preference for continental European theorists over radical British traditions and empiricism. Anderson delivered two responses to Thompson's polemics, first in an essay in New Left Review (January-February 1966) called "Socialism and Pseudo-Empiricism" and then in a more conciliatory yet ambitious overview, Arguments within English Marxism (1980).

http://en.wikipedia.org/wiki/Perry_An...

Reviews

[Sweet Jane]

Από όλα όσα έχω διαβάσει για το Μεσανατολικό τα τελευταία χρόνια, τα δύο κείμενα του Άντερσον είναι τα μόνα με τα οποία ακόμα και δεν συμφωνείς τουλάχιστον παραδέχεσαι.

[Chinchilla_clouds]

Για όποιον τον ενδιαφέρει το ζήτημα, ακόμη κι αν δεν ξέρει πολλά, είναι ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο, με μια εξαιρετική εισαγωγή και δύο κείμενα αρκετά καυστικά και γεμάτα οξυδερκείς παρατηρήσεις.

Δεν χρειάζεται να συμφωνείς με όλα τυχόν (για τους καχύποπτους), σημασία έχει ότι θα μάθεις για κάποια δεδομένα (ναι, δεδομένα) που θα σε βάλουν να ψαχτείς - ελπίζω - περισσότερο και δυστυχώς μπορεί και να σε εξοργίσουν, γιατί ο κόσμος δεν είναι ασπρόμαυρος και η βρώμα φτάνει πολύ βαθιά, αλλά αυτό είναι μάλλον φυσικό εν προκειμένω.

[foteini_dl]

Η ιστορία της αραβο-ισραηλινής σύγκρουσης μετράει πολλά χρόνια και θύματα που ο αριθμός τους προκαλεί κόμπο στο στομάχι και τον λαιμό. Οτιδήποτε βοηθάει, με ψύχραιμο και τεκμηριωμένο τρόπο, να κατανοήσουμε το πλαίσιο αυτής της σύγκρουσης είναι όχι απλά καλοδεχούμενο αλλά απαραίτητο. Όπως ακριβώς αυτό το βιβλίο, δηλαδή.