Vita ontdekt op dertienjarige leeftijd dat ze anders is dan anderen. Een gewoon leven is voor haar niet weggelegd. Ze is immers de Bewaarder van het Heilige Dodenboek, wat haar linkt met de goden van het oude Egypte. Vita wordt tegen haar zin in de paranormale wereld gekatapulteerd. Ze gaat naar de paranormale school, waar ze leert om haar talenten te beheersen. Enkel dan kan ze het Boek der Doden beschermen tegen de goden die het voor hun eigen gewin willen gebruiken.
Toen ik dit boek voorbij zag komen, leek het me echt een fantastisch boek. Toen ik begon met lezen, was ik daar niet zo zeker meer van. In het boek worden heel veel moeilijke woorden gebruikt, die ik echt moest opzoeken op google en zelfs dan vond ik het soms lastig om ze te begrijpen.
In het verhaal zitten veel overeenkomsten met Harry Potter zoals de scherpe pijn in haar moedervlek in haar buik wanneer ze een bepaalde leraar ziet of een leerkracht die hartstikke bang is op het moment dat er iets gebeurd. Nog een overeenkomst is de Magische School. Ik vond dit jammer omdat het onorigineel op mij overkomt.
De hoofdstukken van Vita zijn goed om in te komen en lezen over het algemeen vlot door. De meeste gesprekken zijn wat langdradig en wordt er vaak extreem lang doorgerateld. Ik denk dat dit komt door de vertaling en de schrijfstijl die de schrijfster heeft gebruikt. Helaas voor mij, vond ik het lastig om goed in het verhaal te blijven door de schrijfstijl. Ook vind ik sommige hoofdstukken erg lang.
Ook vind ik dat er erg veel belediging worden uitgedeeld. Wanneer iemand iets ‘verkeerd’ doet, worden ze direct beledigd.
Toch zitten er behoorlijk wat momenten in het boek waar je helemaal wordt meegezogen in het verhaal en waar het erg spannend is. Op zulke momenten wil je toch wel graag doorlezen en weten wat er verder nog gaat gebeuren. Zoals het moment waar ze de Duat proberen te vinden en bij de Paranormale Olympische spelen.
De namen van de personages vind ik een beetje gek, maar wat ik dan wel weer heel leuk vind is hoe verschillend ze allemaal zijn. Er word veel uit de echte wereld toegepast waardoor er toch ook dingen herkenbaar zijn.
Voor mensen die erg geïnteresseerd zijn in de Egyptische Mythologie en gek zijn op fantasy, lijkt me dit alsnog een fantastisch verhaal. Voor mensen die van een vlotte young adult fantasy houden, is het wat minder.
"Het Boek der Doden" van Alessandra Cinardi heeft een veelbelovend uitgangspunt. De combinatie van het oude Egypte met het oude Rome doet heel origineel aan, vooral de manier waarop de stad Rome tot leven komt is een hoogtepunt. Ook momenten zoals de ontmoeting met Imhotep, de dynamiek tussen Vita en Hercules, en de internationale Paranormale Olympische Spelen waren spannend & meeslepend.
De personages zijn interessant, maar sommige "menselijke" trekjes van bovennatuurlijke wezens waren voor mij net iets te veel van het goede. Het mysterie dat ik bij zulke figuren verwacht, ging hierdoor deels verloren.
Het tempo van het verhaal voelde soms wat onevenwichtig. De spannende proeven in de Duat & de internationale Paranormale Olympische Spelen vliegen voorbij, terwijl andere delen van het boek onnodig lang lijken te duren doordat er niets gebeurt.
Een ander struikelblok was de schrijfstijl die met momenten net iets te stroef, te dramatisch & te informeel was. Daarnaast bevatte de tekst ingewikkelde termen & verwijzingen naar het oude Egypte die niet altijd werden uitgelegd. Voor een Young Adult had het net iets toegankelijker mogen zijn, aangezien het constant opzoeken van termen ervoor zorgde dat ik me niet helemaal kon verliezen in het verhaal.
Dat gezegd zijnde, denk ik dat liefhebbers van verhalen over het oude Egypte, het oude Rome, of avonturen met mythologische invloeden hier meer uit kunnen halen dan ik. De intentie voor een geweldig verhaal is zeker aanwezig & met een strakkere uitwerking had dit boek zeker een hogere score kunnen krijgen.
‘Het boek der doden’ van Alessandra Cinardi speelt zich af tussen de goden en demonen van het Oude Egypte. Vita gaat naar Paranormal High om haar bovennatuurlijke talenten onder de knie te krijgen. Maar eens ze daar aangekomen is, raakt ze verstrikt in iets dat veel groter is dan ze had durven vermoeden.
In dit boek vervagen de grenzen tussen het moderne Rome en het oude Egypte. Mythe en realiteit lopen in elkaar over en zorgen ervoor dat je je als lezer helemaal kan onderdompelen in een andere, paranormale wereld. De schrijfstijl is vlot, maar soms een beetje afstandelijk en wetenschappelijk. De auteur wil alles soms net iets té goed gaan beschrijven. Show, don’t tell? Daardoor had ik als lezer soms wat moeite om mij helemaal in te leven in de wereld van het verhaal.
Het is een boek vol cultuur, zowel van het Oude Egypte als van het Oude Rome. Hoewel ik zelf fan ben van beide culturen, had ik het gevoel soms wat kennis te missen om helemaal mee te zijn. Het is een origineel uitgangspunt, de combinatie van het Oude Rome en het Oude Egypte, maar het zorgde voor een zekere afstand. De passages die hedendaags en herkenbaar zouden moeten zijn voelden zo ook al vreemd aan. Vaak geeft de auteur uitleg in een lange, beschrijvende passage, maar op veel momenten ontbrak die toch ook. De beschrijvingen van de verschillende rituelen en mythes maakten het wel erg leerrijk.
De personages zijn goed uitgewerkt en herkenbaar. Soms iets te herkenbaar, bijvoorbeeld bij de demonen, waardoor het mysterieuze karakter onderuit gehaald werd. Ook het thema, de dood en het hiernamaals, is vrij universeel en spreekt veel lezers aan. Voeg daar een vleugje fantasy en magie aan toe en je hebt een succesrecept! Een succesrecept dat soms een beetje doet denken aan Harry Potter, want het speelt zich ook af op een school voor magie. Dat doet het soms heel vertrouwd aanvoelen…
Ik heb me wel geamuseerd met het verhaal! Het voelt cosy en vertrouwd aan, maar neemt je toch mee naar een andere wereld dan wat we kennen van veel fantasyverhalen. Ja, de plot en de schrijfstijl konden vaak wat sterker, maar het is een aanrader voor fans van fantasy en geschiedenis.
Toen ik zag dat Het Boek der Doden van Alessandra Cinardi (vertaald door Jeremy Feijten) bij de ARC-oproep van Hamley Books stond, heb ik me meteen aangemeld voor dit boek, want een fantasy-boek met elementen uit de Egyptische mythologie sprak me gelijk aan!
Het boek gaat over de dertienjarige Vita die ontdekt dat ze deel uitmaakt van de paranormale wereld. Ze gaat daarom ook naar een paranormale school om haar krachten daar verder te ontwikkelen. Zo kan ze het Boek der Doden, waarvan ze de Bewaarder is, beschermen tegen de goden van het Oude Egypte die het boek voor hun eigen plannen willen hebben.
Ik vind het heel jammer om te zeggen, maar het boek was helaas toch niet wat ik ervan verwacht had. Er zaten zeker goede stukken in het boek die ik graag heb gelezen en ook de combinatie van het Oude Egypte en Rome vond ik leuk gevonden. Daarnaast vond ik de personages wel leuk en interessant, vooral Vita en Hercules.
Mijn eerste struikelpunt is echter de schrijfstijl, want er worden best vaak moeilijke woorden gebruikt die ik toch even moest opzoeken. Het gebruik van die woorden was naar mijn idee niet nodig en haalde me wel uit het verhaal. Verder waren sommige stukken beetje langdradig, met name de gesprekken tussen personages. Hierdoor las het niet zo vlot en deed het af en toe wat formeel aan. Op sommige momenten werd er bijvoorbeeld heel veel informatie gegeven, terwijl dit op andere momenten weer ontbrak, waar het naar mijn idee wel nodig was om het verhaal beter te volgen. Ik had dus soms echt moeite om in het verhaal te blijven, al waren er ook stukken dat dit niet het geval was.
Ten tweede deed het verhaal me op sommige momenten heel sterk aan HP denken. Wel jammer, want hierdoor verloor het toch wat aan originaliteit. Daarnaast bevat het boek ook wel een beetje de "standaard" fantasy-elementen, maar dat werkte wel weer goed met originele elementen uit de Egyptische mythologie. Daar heb ik dan ook weer wat over bijgeleerd :)
Een veelbelovend boek dat helaas de verwachtingen niet kon inlossen. Dit kimt, denk ik, grotendeels door de schrijfstijl. Ook de vertaling van het iets formelere Italiaans naar het wat jovialere Nederlands zorgt voor een moeilijke kwestie.
Heel wat beschrijving, lange en meanderende passages die irrelevant zijn, personages die er duidelijk gewoon zijn om een wandelende Wikipediapagina te zijn (ja jij Gandolfo), vreemde namen... Allemaal punten die niet zorgen voor een vlotte leesbeurt, integendeel.
Ik heb me echt moeten doorworstelen. Ware het niet dat ik dit voor Fantasywereld wou recenseren, was ik al voor de helft gestopt met lezen. Ik laat het even bezinken en post dan nog een uitgebreidere recensie op Fantasywereld.nl
De vertaling van vita e il libro dei morti het eerste deel van een trilogie die in 2015 uitkwam. Dit is het verhaal wat veel weg heeft van Harry Potter alleen dan met demonen. Het is een mooi verhaal dat goed in elkaar zit. Het sleurt je mee in Vita's wereld en ondanks dat de parallellen met Rowling overduidelijk zijn is het wel iets wat je nieuwsgierig maakt naar de andere 2 delen. Een aanrader.
Ik heb het boek tot de helft gelezen en kon helaas niet meer verder. De taalgebruik was niet mijn smaak waardoor ik er met moeite inkwam. Wat wel jamer is want ik ben gek op Egyptische mythologie. Wel ga ik het op een ander moment proberen uit te lezen en nog een kans te geven. Wie weet, door het herlezen van een boek heb ik een van mijn favoriete boeken gevonden.
Nonostante alcune idee originali la storia ed i personaggi non hanno profondità e corpo. Lo sviluppo della trama non è, a mio avviso, per nulla avvincente. Si intuisce l'impegno dell'autrice ma non basta: i continui infodump e la ridda di punti esclamativi, il gergo assurdo dei personaggi e i "demoni" domati a suon di strofinio di mani, sono solo alcuni dei difetti che ho trovato leggendo queste pagine. Non consigliato.
Ik heb moeten concluderen dat 'Het boek der doden' helaas niet aan mij was besteed. Ik heb het boek gednft oftewel niet uitgelezen. Mijn review is dan ook zonder sterren rating en is iets korter dan jullie van mij gewend zijn, omdat ik dat niet eerlijk vind tegenover de auteur en uitgeverij Hamley.
Toen ik dit boek had aangevraagd zag ik het helemaal voor mij😍. Ik vind mythologie en verhalen over de oudheid super interessant, waardoor het in mijn optiek niet anders kon dan dat ik dit boek geweldig zou vinden. Maar helaas🥹. Ik heb geprobeerd mijzelf door het boek heen te slepen, maar ik genoot er niet van. Het boek ging voor mijn gevoel van de hak op de tak. Er was sprake van lange (soms onnodige) conversaties tussen de personages en er werd gebruik gemaakt van moeilijke woorden, waardoor ik de essentie van het verhaal niet meer begreep. Ik heb best een goede woordenschat (al zeg ik het zelf🙊), dus dat ik er niks van kon brouwen zegt veel😅.
Ondanks dat het niet mijn ding was, denk ik oprecht dat dit boek voor anderen die houden van fantasy en Egyptische mythologie best leuk kan zijn!
Mijn dank gaat uit naar Uitgeverij Hamley voor het vertrouwen en de samenwerking🙏.