What do you think?
Rate this book
ปณิธานของฟ้าใส : The Boy is Mine
"หนูโสดค่ะ แล้ว..." ฟ้าใสตอบด้วยรอยยิ้มสดใสแต่ท้ายประโยคผมไม่รู้หรอกว่าจริงๆ แล้วฟ้าใสจะพูดอะไรแต่ผมต้องการบอกสถานะของตัวเองให้ฟ้าใสรู้จากปากผมเอง เผื่อจะเข้าใจผิดเหมือนที่ผมคิดว่าเธอและพี่ชายเป็นแฟนกัน
"พี่โสด" ผมบอกสถานะตัวเองด้วยน้ำเสียงจริงจังราวกับกลัวฟ้าใสจะไม่เชื่อว่าผมโสดจริงๆ
"..." ฟ้าใสสบตาผมราวกับจะค้นหาความจริงจากคำว่า พี่โสด ซึ่งพอจะเดาได้ว่าฟ้าใสกำลังคิดอะไรอยู่
"คนนั้นมาจีบ" ผมบอกให้รู้ว่าเรไรมาจีบผมและเรไรไม่ใช่แฟนผม
"ผู้หญิงมาจีบเยอะเหรอคะ" ฟ้าใสยิ้มเมื่อผมบอกถึงสถานะของเรไรแล้วถามผมกลับอย่างอารมณ์ดี
"ก็...มีบ้าง" ผมมักตอบคำถามเรื่องนี้ด้วยความปกติเพราะไม่ใช่เรื่องแปลกที่มีผู้หญิงมาจีบแต่ทำไมถึงกังวลเมื่อต้องตอบคำถามนี้กับฟ้าใสทั้งที่มันคือความจริงแต่สุดท้ายผมก็เลือกตอบคำถามนั้นอย่างตรงไปตรงมาโดยไม่ปิดบัง
"ถ้าจะมีอีกสักคนล่ะคะ" ความกังวลของผมหายเกลี้ยงเมื่อเห็นสีหน้าและน้ำเสียงที่ฟ้าใสมองผมมา
"ไม่ติด" ผมตอบและรู้ตัวด้วยว่ายิ้มให้ฟ้าใสอย่างห้ามตัวเองไม่ได้ ผู้หญิงที่ตรงสเป็กแบบนี้มาจีบ ถ้าผมจะมีข้อแม้อีกก็บ้าแล้วและถ้าฟ้าใสไม่ขอจีบผมประโยคต่อไปที่ผมจะพูดนั่นคือการจีบฟ้าใสเองนั่นแหละ
"หมายถึงจีบไม่ติด?" ฟ้าใสถามกลับด้วยรอยยิ้มที่ดูร้ายกาจแต่น่ารักในเวลาเดียวกัน ทำได้ยังไงวะ...หมายถึงทำให้ผมใจเต้นขนาดนี้ได้ยังไงวะ
"หมายถึงไม่ติดถ้าหนูจะจีบ" ผมบอกให้ฟ้าใสเข้าใจความหมายที่ผมจะสื่อแม้ว่าเธอจะเข้าใจอยู่แล้วก็ตาม...
.
.
.
...
"พาสาวๆ มาบ่อยเหรอคะ" ฉันถามเมื่อเห็นเข้าเลือกชุดนั้นชุดนี้มาทาบกับตัวฉันเรื่อยๆ
"ไม่นะแต่อยากมากับหนู รู้สึกว่าหนูใส่ของพวกนี้แล้วสวยเลยอยากซื้อให้" พี่เป้ตอบเหมือนคุยเรื่องทั่วไปและพลิกป้ายเพื่อดูไซส์ของชุดที่หยิบมาและส่งให้ฉันถือไว้
"พี่เป้ทำหนูเขินนะ" ฉันรับมาและมองชุดที่คิดว่าถ้าเลือกเองฉันก็เลือกชุดนี้เหมือนกัน ฉันดูไซส์ถึงรู้ว่าเป็นไซส์ของฉัน
"เดี๋ยวนี้ไม่จีบพี่เลยนะ" ถึงจะพูดอย่างนั้นแต่สายตาเขายังคงอยู่ที่ชุดนอนพวกนั้นอย่างตั้งใจ
"พี่เป้ทำหนูเขินจนไม่กล้าพูดอะไรแล้วค่ะ"
"ชุดนี้สวย สีนี้เข้ากับผิวหนู ใส่แล้วสวยเชื่อพี่ ของหนูไซส์นี้" พี่เป้หยิบชุดนอนสีไวน์แดงเพิ่มมาอีกหนึ่งชุดซึ่งเป็นหนึ่งในสีโปรดของฉัน ฉันมีชุดนอนสีนี้เยอะเป็นอันดับสองรองจากสีดำ
"พี่เป้รู้มั้ยว่าหนูชอบสีนี้มากแล้วจะใส่ให้ดูวันที่ไปเที่ยวด้วยกันนะคะ"
"เลื่อนไฟลท์ไปพรุ่งนี้มั้ย"
"ไม่ได้ค่ะต้องซักก่อน"
"ก่อนเดินทางพี่จะพาหนูมาซื้อเสื้อผ้า"
"แค่นี้ก็ชอบมากแล้วนะคะ เปย์กว่านี้หนูจะอยู่ยังไง"
"รู้ว่าชอบมากแต่นี่กำลังจะทำให้รัก"
"พี่เป้จีบหนู"
"ก็หนูช้านี่คะ เอาไปอีกชุดจะได้พอดี" พี่เป้หยิบชุดนอนให้ฉัน 3 ชุดเท่ากับจำนวนคืนที่เราจองโรงแรมไว้เลย...
"พี่โสด" ผมบอกสถานะตัวเองด้วยน้ำเสียงจริงจังราวกับกลัวฟ้าใสจะไม่เชื่อว่าผมโสดจริงๆ
"..." ฟ้าใสสบตาผมราวกับจะค้นหาความจริงจากคำว่า พี่โสด ซึ่งพอจะเดาได้ว่าฟ้าใสกำลังคิดอะไรอยู่
"คนนั้นมาจีบ" ผมบอกให้รู้ว่าเรไรมาจีบผมและเรไรไม่ใช่แฟนผม
"ผู้หญิงมาจีบเยอะเหรอคะ" ฟ้าใสยิ้มเมื่อผมบอกถึงสถานะของเรไรแล้วถามผมกลับอย่างอารมณ์ดี
"ก็...มีบ้าง" ผมมักตอบคำถามเรื่องนี้ด้วยความปกติเพราะไม่ใช่เรื่องแปลกที่มีผู้หญิงมาจีบแต่ทำไมถึงกังวลเมื่อต้องตอบคำถามนี้กับฟ้าใสทั้งที่มันคือความจริงแต่สุดท้ายผมก็เลือกตอบคำถามนั้นอย่างตรงไปตรงมาโดยไม่ปิดบัง
"ถ้าจะมีอีกสักคนล่ะคะ" ความกังวลของผมหายเกลี้ยงเมื่อเห็นสีหน้าและน้ำเสียงที่ฟ้าใสมองผมมา
"ไม่ติด" ผมตอบและรู้ตัวด้วยว่ายิ้มให้ฟ้าใสอย่างห้ามตัวเองไม่ได้ ผู้หญิงที่ตรงสเป็กแบบนี้มาจีบ ถ้าผมจะมีข้อแม้อีกก็บ้าแล้วและถ้าฟ้าใสไม่ขอจีบผมประโยคต่อไปที่ผมจะพูดนั่นคือการจีบฟ้าใสเองนั่นแหละ
"หมายถึงจีบไม่ติด?" ฟ้าใสถามกลับด้วยรอยยิ้มที่ดูร้ายกาจแต่น่ารักในเวลาเดียวกัน ทำได้ยังไงวะ...หมายถึงทำให้ผมใจเต้นขนาดนี้ได้ยังไงวะ
"หมายถึงไม่ติดถ้าหนูจะจีบ" ผมบอกให้ฟ้าใสเข้าใจความหมายที่ผมจะสื่อแม้ว่าเธอจะเข้าใจอยู่แล้วก็ตาม...
.
.
.
...
"พาสาวๆ มาบ่อยเหรอคะ" ฉันถามเมื่อเห็นเข้าเลือกชุดนั้นชุดนี้มาทาบกับตัวฉันเรื่อยๆ
"ไม่นะแต่อยากมากับหนู รู้สึกว่าหนูใส่ของพวกนี้แล้วสวยเลยอยากซื้อให้" พี่เป้ตอบเหมือนคุยเรื่องทั่วไปและพลิกป้ายเพื่อดูไซส์ของชุดที่หยิบมาและส่งให้ฉันถือไว้
"พี่เป้ทำหนูเขินนะ" ฉันรับมาและมองชุดที่คิดว่าถ้าเลือกเองฉันก็เลือกชุดนี้เหมือนกัน ฉันดูไซส์ถึงรู้ว่าเป็นไซส์ของฉัน
"เดี๋ยวนี้ไม่จีบพี่เลยนะ" ถึงจะพูดอย่างนั้นแต่สายตาเขายังคงอยู่ที่ชุดนอนพวกนั้นอย่างตั้งใจ
"พี่เป้ทำหนูเขินจนไม่กล้าพูดอะไรแล้วค่ะ"
"ชุดนี้สวย สีนี้เข้ากับผิวหนู ใส่แล้วสวยเชื่อพี่ ของหนูไซส์นี้" พี่เป้หยิบชุดนอนสีไวน์แดงเพิ่มมาอีกหนึ่งชุดซึ่งเป็นหนึ่งในสีโปรดของฉัน ฉันมีชุดนอนสีนี้เยอะเป็นอันดับสองรองจากสีดำ
"พี่เป้รู้มั้ยว่าหนูชอบสีนี้มากแล้วจะใส่ให้ดูวันที่ไปเที่ยวด้วยกันนะคะ"
"เลื่อนไฟลท์ไปพรุ่งนี้มั้ย"
"ไม่ได้ค่ะต้องซักก่อน"
"ก่อนเดินทางพี่จะพาหนูมาซื้อเสื้อผ้า"
"แค่นี้ก็ชอบมากแล้วนะคะ เปย์กว่านี้หนูจะอยู่ยังไง"
"รู้ว่าชอบมากแต่นี่กำลังจะทำให้รัก"
"พี่เป้จีบหนู"
"ก็หนูช้านี่คะ เอาไปอีกชุดจะได้พอดี" พี่เป้หยิบชุดนอนให้ฉัน 3 ชุดเท่ากับจำนวนคืนที่เราจองโรงแรมไว้เลย...
516 pages, ebook
Published November 8, 2024
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
No one has reviewed this book yet.