W pewnym domu w miejscowości Kije słychać wycie, wrzaski i łomot. 'Drzemka' to opowieść o wydarzeniach, które uwięziły w czterech ścianach pewną złamaną duszę. Bohaterem i narratorem 'Drzemki' jest Bolek. Prosty człowiek z prostymi marzeniami o prostym życiu. Bolek na zabój zakochał się raz, niechcący, mocno i nieodwołanie. W pięknej i energicznej Zuzie. Niestety, mimo początkowego zainteresowania Bolkiem, Zuza ostatecznie wybrała Szymka - artystę, wolnomyśliciela, z wielkimi ambicjami, który zabrał ją do Krakowa, gdzie miała studiować, a on podbijać świat. W tym czasie Bolek ułożył sobie spokojne i dobre życie z Gosią. do czasu jednak, aż Zuza i Szymek wrócili do Kijów, ze złamanymi marzeniami i życiami.
'Drzemka' to z jednej strony opowieść o dopasowaniu poprzez seks. Energiczna i śmiała Zuza w łóżku najlepiej pasowała do Bolka, który ją za to wielbił. Była jednak z Szymonem, którego preferencje były... zupełnie inne. Szymona najbardziej podniecała bierność: zamknięte oczy, brak ruchu, symulacja śmierci. Dziewczyna godziła się na wiele, dla szczęścia partnera. Aż w końcu i na tabletki nasenne oraz środki podawane dożylnie. I coraz częściej budziła się poobijana, podrapana, zmarznięta, jakby ktoś ciągnął ją nagą przez las. W czasie, gdy Zuza spełniała zachcianki Szymka, była kochanką Bolka. Oboje, Bolek i Zuza, znajdowali w sobie to, czego nie mieli u swoich partnerów. Ostatecznie fetysz Szymona zachodzi za daleko i jego życie z Zuzą się rozpada. Pandemia odcina zaś od siebie kochanków, zamykając ich w domach, bez wymówek na schadzki. Ostatecznie litość dla Szymona doprowadza do tragedii, a jego samego zamienia w tłukącego się po pustym domu ducha.
UWAGA! Słuchowisko zawiera język nieodpowiedni dla nieletnich.
Pisze przede wszystkim współczesne horrory, nierzadko dziejące się na ulicach i osiedlach Krakowa. Opisy szarej codzienności sąsiadują w nich z magicznymi, często przerażającymi przygodami. Dostrzeżony także poza obszarem fantastyki, czego dowodem jest związanie się z Wydawnictwem Literackim.
Rocznik 1977. Redaktor, publicysta, przede wszystkim zaś popularny pisarz. Na obszarze fantastyki debiutował w roku 2001, w pierwszym numerze miesięcznika "Science Fiction". Autor rozlicznych opowiadań w pismach i antologiach, część z nich zebrano w tomie "Wigilijne psy". Ponadto opublikował powieści "Horror show" i "Tracę ciepło" (nominacja do Nagrody Zajdla), dwa zbiory opowiadań w niewielkim nakładzie, a ostatnio wspólnie z Jarosławem Urbaniukiem rozpoczął cykl politycznych powieści grozy "Pies i klecha". Dotychczas ukazały się dwa tomy: "Przeciwko wszystkim" oraz "Tancerz". Inny charakter miała książka "Prezes i Kreska. Jak koty tłumaczą sobie świat", będąca zbiorem opowiastek i bajek o dwóch kotach autora. W roku 2009 ukazała się powieść "Święty Wrocław", a w zeszłym zbiór opowiadań "Nadchodzi".
3,5⭐ przyznam że było to coś ciekawego, ostatnio czytałam książkę w podobnymi klikacie i wpasowało się to idealnie, temat poruszony był ciężki, ale zakończenie bardzo ciekawe i dosyc zaskakujące.
Na maksa ponure. Prymitywny narrator. Akcja dzieje się w przygnębiającej wiosce. Opis na Storytelu nic nie mówi, że opowiadanie jest pełne przemocy seksualnej. Niezbyt dobrze się tego słucha. Kryminał wręcz, chociaż śledztwa brak, bo wszystko wiadomo od początku. Do tego przestępstwa są tak wymyślne, że aż chce się powiedzieć, że że wszystkich możliwych rzeczy, te nie wydarzyły się na pewno. A przynajmniej nie w takiej wiosce. Wiadomo, że to fikcja i oczywiście były podobne przypadki, ale... kurczę, no nie wiem. Nie podoba mi się i nie pasuje mi bohater do zbrodni.