What do you think?
Rate this book
Misschien wel niet
Misschien wel niet beschrijft vier dagen uit het leven van
Mascha. Ze woont in Amsterdam, heeft net als haar vriend
een goede baan en samen hebben ze twee kinderen. Ze
leidt een leven dat exemplarisch lijkt voor deze tijd, waarin
een grote keuzevrijheid, Whatsapp en Facebook het leven
veraangenamen, maar ook ingewikkeld maken.
Deze dagen uit Mascha’s leven schetsen een hedendaags
beeld waarin velen zich zullen herkennen. Ze beleeft
losbandige avonden met haar vrienden, doet haar best een
goede moeder te zijn, houdt haar relatie onder de loep en
heeft een geheime Facebook-affaire. Dagelijks voert ze de
strijd met het nemen van haar verantwoordelijkheden.
Misschien wel niet is een uitzonderlijk rijke roman, waarin
niet alleen de lotgevallen van een jonge vrouw worden
beschreven, maar ook de belangrijke thema’s van deze tijd
worden behandeld – een tijd waarin het steeds moeilijker
wordt om te durven kiezen.
Mascha. Ze woont in Amsterdam, heeft net als haar vriend
een goede baan en samen hebben ze twee kinderen. Ze
leidt een leven dat exemplarisch lijkt voor deze tijd, waarin
een grote keuzevrijheid, Whatsapp en Facebook het leven
veraangenamen, maar ook ingewikkeld maken.
Deze dagen uit Mascha’s leven schetsen een hedendaags
beeld waarin velen zich zullen herkennen. Ze beleeft
losbandige avonden met haar vrienden, doet haar best een
goede moeder te zijn, houdt haar relatie onder de loep en
heeft een geheime Facebook-affaire. Dagelijks voert ze de
strijd met het nemen van haar verantwoordelijkheden.
Misschien wel niet is een uitzonderlijk rijke roman, waarin
niet alleen de lotgevallen van een jonge vrouw worden
beschreven, maar ook de belangrijke thema’s van deze tijd
worden behandeld – een tijd waarin het steeds moeilijker
wordt om te durven kiezen.
- GenresDutch Literature
208 pages, Paperback
First published August 1, 2014
45 people want to read
About the author
Jannah Loontjens
19 books10 followersJannah Loontjens (1974) is schrijfster, dichteres en filosofe. Ze werd geboren in Denemarken en woonde als kind in Zweden.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 16 of 16 reviews
February 10, 2017
Ik heb dit boek voor een challenge gelezen. Een boek met antoniemen in de titel. Het boek beschrijft vier dagen uit het leven van Mascha. Ik irriteerde mij echt aan de hoofdpersonen. Ik ben niet preuts, maar ik vond het heel seksistisch. Dit boek was het echt niet voor mij.
February 8, 2018
Het begint pas allemaal op p. 154. Tom, echtgenoot van het hoofdpersonage Masja, geeft op de universiteitsbanken een knap betoog over de macht en het gevaar van social media. Amper enkele bladzijden daarvoor stroopt zijn vrouw haar jeansbroek af voor de camera van haar laptop en vingert ze zich op Skype voor een Marokkaan met wie ze een geheime virtuele affaire heeft.
Het leven zoals het is: het leven van een 39-jarige vrouw. Getrouwd, kinderen, de routine, de twijfel, de wil om eraan te ontsnappen en dat niet te kunnen. Het levert een quasi eerlijk portret op van de moeilijkheden en keuzestress anno 2017-2018. Jammer van de clichés die er bij worden gesleept, ook al zijn die misschien - wellicht - ook waar. De veel te commerciële begrafenisondernemer, de hypocrisie van de ‘beste vriendinnen’, de drang naar wat je zelf niet hebt, die typische collega op het werk die een oogje op je heeft, de gelukkige leventjes op Facebook, de besluiteloosheid van deze generatie en de zwijgzame vader met de wijze raad op het einde van het boek. Einde.
Ja, er zijn enkele rake observaties (dankjewel, Heidegger), maar die raken helaas wat ondergesneeuwd door de minder rake gedachten. Misschien zeult dit boek gewoon wat te veel ballast met zich mee. Ook al is dit geen lijvig boek, het had allemaal wat geconcentreerder gemogen. Of misschien had ik gewoon een 39-jarige vrouw moeten zijn die heel hard ‘ja’ zou knikken bij elke situatie die ik prompt zou herkennen. En ik zou daar dan troost uit putten en mij niet alleen in die situatie voelen.
Alleen - ik ben toevallig ook 39, maar dan wel een man, niet getrouwd, niet eens een lief, laat staan kinderen. Dus tja. Leuk boekje voor een week, voor tussendoor, maar geen blijver. Next.
Het leven zoals het is: het leven van een 39-jarige vrouw. Getrouwd, kinderen, de routine, de twijfel, de wil om eraan te ontsnappen en dat niet te kunnen. Het levert een quasi eerlijk portret op van de moeilijkheden en keuzestress anno 2017-2018. Jammer van de clichés die er bij worden gesleept, ook al zijn die misschien - wellicht - ook waar. De veel te commerciële begrafenisondernemer, de hypocrisie van de ‘beste vriendinnen’, de drang naar wat je zelf niet hebt, die typische collega op het werk die een oogje op je heeft, de gelukkige leventjes op Facebook, de besluiteloosheid van deze generatie en de zwijgzame vader met de wijze raad op het einde van het boek. Einde.
Ja, er zijn enkele rake observaties (dankjewel, Heidegger), maar die raken helaas wat ondergesneeuwd door de minder rake gedachten. Misschien zeult dit boek gewoon wat te veel ballast met zich mee. Ook al is dit geen lijvig boek, het had allemaal wat geconcentreerder gemogen. Of misschien had ik gewoon een 39-jarige vrouw moeten zijn die heel hard ‘ja’ zou knikken bij elke situatie die ik prompt zou herkennen. En ik zou daar dan troost uit putten en mij niet alleen in die situatie voelen.
Alleen - ik ben toevallig ook 39, maar dan wel een man, niet getrouwd, niet eens een lief, laat staan kinderen. Dus tja. Leuk boekje voor een week, voor tussendoor, maar geen blijver. Next.
This entire review has been hidden because of spoilers.
November 8, 2016
magyarul ("Talán bizony mégsem") vegyes érzések, egy holland kisgyerekes nő útkeresése. a legjobb rész a regényben a férj előadása volt a közösségi médiáról és a halálról (ami nem része a történetnek, de "benne van").
July 23, 2024
Het had leuk geweest als dit boek ergens over ging. Het nergens is wel mooi beschreven
April 2, 2016
Boekrecensie 'Misschien wel niet' - Jannah Loontjes
Door Lore Evens (https://loreevens.wordpress.com/)
De strijd van de tijd
Jannah Loontjens heeft met haar nieuwste boek ‘Misschien wel niet’ als voornaamste doel het leven van een jonge, hedendaagse vrouw te schetsen. Deze vrouw is Mascha. Mascha leidt een leven dat doorgaans herkenbaar is voor de vrouw van vandaag de dag: ze woont in Amsterdam, ze heeft een job als onderzoeker in een laboratorium, ze heeft een vriend, Tom, en ze heeft twee kinderen, Bobby en Oscar. Kortom, ze heeft alles om gelukkig te zijn. Althans, zo lijkt het. Maar is het hele huisje-tuintje-kindje-verhaal wel wat ze echt wil? En is ze eigenlijk wel oprecht gelukkig?
Mascha krijgt te maken met de moeilijkheden van de 21ste eeuw die voor een groot aantal mensen onder ons steeds meer herkenbaar zijn: ze kan niet stoppen met wat willen wordt genoemd en het lijstje van ‘willens’ die in haar hoofd zijn veranderd tot ‘moetens’ vormen een opsomming zonder einde: ze wil een prestigieuze job, ze wil een goede moeder zijn, ze wil een vaste relatie, ze wil tijd hebben voor vrienden, ze wil tijd hebben om te sporten en meer nog... ze wil vrijheid. Ze wil tussen alle verantwoordelijkheden door een moment vinden zonder verantwoordelijkheden en op een ontspannende manier spanning, opwinding, losbandigheden en genot vinden. En zeg nu zelf, waar ken je in de 21ste eeuw opmerkelijk gemakkelijk vrijheid vinden? Juist, ja. Het uitgebreide aanbod aan sociale media maakt het voor Mascha dan ook niet moeilijk om vrijheid naast haar verantwoordelijkheden te vinden. Op het internet ontmoet ze Rafiq, met wie ze er een geheime Facebook-relatie op na houdt. Maar hoelang kan ze haar vrijetijdsactiviteiten geheim houden? Hoelang zal het duren voor Tom erachter komt? En welke keuze zal ze uiteindelijk maken, vast of vrijheid? Of zal ze nooit stoppen met twijfelen en simpelweg geen keuze maken, en daardoor indirect toch een keuze maken?
‘Jij leidt je leven alsof je er toevallig in terecht bent gekomen... Je klaagt over je werk. Je klaagt over je kinderen. Maar je zou er ook voor kunnen kiezen, niet afwachten, maar ingrijpen. Dat vond jij als kind al moeilijk. Jij hield je liever afzijdig. Maar je moet kiezen voor het leven dat je leidt. Anders gaat het aan je voorbij en ben je te laat. Ik spreek uit ervaring. Jij hebt die mogelijkheid.’
Missie geslaagd
De flaptekst geeft mij het idee dat het voornaamste doel van Jannah Loontjens was het dagelijkse leven van een jonge vrouw te beschrijven en belangrijke ‘online’ thema’s van deze tijd te behandelen. Volgens mij slaagt ze er zeer goed in haar doel waar te maken. Ze beschrijft het leven van Mascha gedurende vier dagen lang tot in de kleinste details: haar bezigheden, haar gedachten en haar gevoelens. Alles komt aan bod.
Maar Jannah Loontjens wist niet enkel inhoudelijk haar verhaal weer te geven, ze heeft het ook op zo’n manier geschreven dat het zich vlot laat lezen. Het barst niet van de moeilijke woorden of van het overdreven franje, maar het is een boek dat voor iedereen vlot te lezen valt. Daarentegen is het verhaal niet oppervlakkig en zitten er filosofische passages in het verhaal verwerkt die het boek kracht bijzetten. Zo filosofeert Tom, de vriend van Mascha, tijdens één van zijn collegelessen over het nut van de sociale media. Zijn kritische blik zet ook de lezer aan het denken.
‘Als straks een heel deel van onze generatie hersentumoren blijkt te hebben als gevolg van straling, gaan we dan massaal de producenten van iPhones, Androids en Blackberry’s aanklagen? Of zullen we het aankunnen de verantwoordelijkheid daarvoor zelf te dragen?’
U vraagt? Mijn mening?
Jannah Loontjens heeft een goed boek geschreven dat wellicht voor velen onder ons herkenbaar is en zich makkelijk laat lezen. Sterk! Persoonlijk vond ik het verhaal regelmatig te langdradig en had ik vaak het gevoel alsof ik een verhaal aan het lezen was over de dagdagelijkse sleur van de dingen. Volgens mij had ze het verhaal nog veel meer kracht kunnen geven indien ze nog (veel) meer filosofische passages in haar verhaal had verwerkt, waardoor de lezer nog meer aan het denken gezet zou worden en de spanning mogelijk tot een hoger niveau gedreven zou worden. Maar over het algemeen... een goed geschreven boek, al had ik er toch net dat tikkeltje meer van verwacht.
Het excuus van de 21ste eeuw
‘De opkomst en ontwikkeling van de nieuwe media en de verspreiding ervan is in razend tempo verlopen. Er zijn er maar weinigen die er niet aan meedoen. Je kunt tegenwoordig niet zonder, is wat veel mensen zeggen en denken. Maar is dat waar? Kunnen we echt niet zonder? Kunnen we niet anders?’... ‘Natuurlijk kunnen we anders!’
Op zoek naar meer boekrecensies? Lees: https://loreevens.wordpress.com/
Door Lore Evens (https://loreevens.wordpress.com/)
De strijd van de tijd
Jannah Loontjens heeft met haar nieuwste boek ‘Misschien wel niet’ als voornaamste doel het leven van een jonge, hedendaagse vrouw te schetsen. Deze vrouw is Mascha. Mascha leidt een leven dat doorgaans herkenbaar is voor de vrouw van vandaag de dag: ze woont in Amsterdam, ze heeft een job als onderzoeker in een laboratorium, ze heeft een vriend, Tom, en ze heeft twee kinderen, Bobby en Oscar. Kortom, ze heeft alles om gelukkig te zijn. Althans, zo lijkt het. Maar is het hele huisje-tuintje-kindje-verhaal wel wat ze echt wil? En is ze eigenlijk wel oprecht gelukkig?
Mascha krijgt te maken met de moeilijkheden van de 21ste eeuw die voor een groot aantal mensen onder ons steeds meer herkenbaar zijn: ze kan niet stoppen met wat willen wordt genoemd en het lijstje van ‘willens’ die in haar hoofd zijn veranderd tot ‘moetens’ vormen een opsomming zonder einde: ze wil een prestigieuze job, ze wil een goede moeder zijn, ze wil een vaste relatie, ze wil tijd hebben voor vrienden, ze wil tijd hebben om te sporten en meer nog... ze wil vrijheid. Ze wil tussen alle verantwoordelijkheden door een moment vinden zonder verantwoordelijkheden en op een ontspannende manier spanning, opwinding, losbandigheden en genot vinden. En zeg nu zelf, waar ken je in de 21ste eeuw opmerkelijk gemakkelijk vrijheid vinden? Juist, ja. Het uitgebreide aanbod aan sociale media maakt het voor Mascha dan ook niet moeilijk om vrijheid naast haar verantwoordelijkheden te vinden. Op het internet ontmoet ze Rafiq, met wie ze er een geheime Facebook-relatie op na houdt. Maar hoelang kan ze haar vrijetijdsactiviteiten geheim houden? Hoelang zal het duren voor Tom erachter komt? En welke keuze zal ze uiteindelijk maken, vast of vrijheid? Of zal ze nooit stoppen met twijfelen en simpelweg geen keuze maken, en daardoor indirect toch een keuze maken?
‘Jij leidt je leven alsof je er toevallig in terecht bent gekomen... Je klaagt over je werk. Je klaagt over je kinderen. Maar je zou er ook voor kunnen kiezen, niet afwachten, maar ingrijpen. Dat vond jij als kind al moeilijk. Jij hield je liever afzijdig. Maar je moet kiezen voor het leven dat je leidt. Anders gaat het aan je voorbij en ben je te laat. Ik spreek uit ervaring. Jij hebt die mogelijkheid.’
Missie geslaagd
De flaptekst geeft mij het idee dat het voornaamste doel van Jannah Loontjens was het dagelijkse leven van een jonge vrouw te beschrijven en belangrijke ‘online’ thema’s van deze tijd te behandelen. Volgens mij slaagt ze er zeer goed in haar doel waar te maken. Ze beschrijft het leven van Mascha gedurende vier dagen lang tot in de kleinste details: haar bezigheden, haar gedachten en haar gevoelens. Alles komt aan bod.
Maar Jannah Loontjens wist niet enkel inhoudelijk haar verhaal weer te geven, ze heeft het ook op zo’n manier geschreven dat het zich vlot laat lezen. Het barst niet van de moeilijke woorden of van het overdreven franje, maar het is een boek dat voor iedereen vlot te lezen valt. Daarentegen is het verhaal niet oppervlakkig en zitten er filosofische passages in het verhaal verwerkt die het boek kracht bijzetten. Zo filosofeert Tom, de vriend van Mascha, tijdens één van zijn collegelessen over het nut van de sociale media. Zijn kritische blik zet ook de lezer aan het denken.
‘Als straks een heel deel van onze generatie hersentumoren blijkt te hebben als gevolg van straling, gaan we dan massaal de producenten van iPhones, Androids en Blackberry’s aanklagen? Of zullen we het aankunnen de verantwoordelijkheid daarvoor zelf te dragen?’
U vraagt? Mijn mening?
Jannah Loontjens heeft een goed boek geschreven dat wellicht voor velen onder ons herkenbaar is en zich makkelijk laat lezen. Sterk! Persoonlijk vond ik het verhaal regelmatig te langdradig en had ik vaak het gevoel alsof ik een verhaal aan het lezen was over de dagdagelijkse sleur van de dingen. Volgens mij had ze het verhaal nog veel meer kracht kunnen geven indien ze nog (veel) meer filosofische passages in haar verhaal had verwerkt, waardoor de lezer nog meer aan het denken gezet zou worden en de spanning mogelijk tot een hoger niveau gedreven zou worden. Maar over het algemeen... een goed geschreven boek, al had ik er toch net dat tikkeltje meer van verwacht.
Het excuus van de 21ste eeuw
‘De opkomst en ontwikkeling van de nieuwe media en de verspreiding ervan is in razend tempo verlopen. Er zijn er maar weinigen die er niet aan meedoen. Je kunt tegenwoordig niet zonder, is wat veel mensen zeggen en denken. Maar is dat waar? Kunnen we echt niet zonder? Kunnen we niet anders?’... ‘Natuurlijk kunnen we anders!’
Op zoek naar meer boekrecensies? Lees: https://loreevens.wordpress.com/
September 15, 2014
Het orgineel van mijn review kan je vinden op mijn blog:
http://www.linda-linea-recta.nl/?p=8437
Een herkenbaar verhaal, al vind ik persoonlijk een aantal zaken zwaar overdreven. Maar desalniettemin kon ik me soms in Mascha vinden. Haar onzekerheden over haar moederschap, het op het schoolplein rondkijken en andere moeders veel leuker vinden. En het dagelijkse leven met internet en Facebook .
Het is een zeer vlot lezend boek, eer je het in de gaten hebt is het uit.
In een zucht komt er veel leed langs. De dood speelt een overheersende rol in het boek.
Dood. het woord waarvan de volgorde van de letters omkeerbaar is, maar dat juist het meest onomkeerbare uitdrukt.
Zoals ik al schreef : Voor je het in de gaten hebt is het boek uit. Jammer. Maar dan begint het na te werken. Mascha kan niet kiezen, tussen haar man en haar *minnaar* tussen losbandig en het moederschap. Persoonlijk vind ik Mascha erg egoïstisch. Het lijkt wel of alles alleen om haar en haar verdriet draait. En daar zijn niet alleen haar man, maar ook haar kinderen de dupe van.
Soms lijkt het alsof we allemaal onze moeder binnen in ons dragen. Dag voor dag pelt ze binnenuit, traag maar vasthoudend, laagje voor laagje weg, om uiteindelijk te voorschijn te komen: koekoek, hier ben ik, je moeder. Ik ben het, jij bent het, je bent je eigen moeder of je wilt of niet.
Vreselijk om je moeder te verliezen, maar herpak jezelf! Ik betrapte mezelf erop dat ik dat telkens dacht. Word volwassen en ben ervoor je kinderen! De plotselinge verdwijning van haar moeder toen ze acht was, jeetje natuurlijk heeft dat impact. Maar of dat nu een vrijbrief is?
In ieder geval : Een boek wat me zo aan het denken zet, en me zo bezig houd is voor mij een geslaagd boek!
http://www.linda-linea-recta.nl/?p=8437
Een herkenbaar verhaal, al vind ik persoonlijk een aantal zaken zwaar overdreven. Maar desalniettemin kon ik me soms in Mascha vinden. Haar onzekerheden over haar moederschap, het op het schoolplein rondkijken en andere moeders veel leuker vinden. En het dagelijkse leven met internet en Facebook .
Het is een zeer vlot lezend boek, eer je het in de gaten hebt is het uit.
In een zucht komt er veel leed langs. De dood speelt een overheersende rol in het boek.
Dood. het woord waarvan de volgorde van de letters omkeerbaar is, maar dat juist het meest onomkeerbare uitdrukt.
Zoals ik al schreef : Voor je het in de gaten hebt is het boek uit. Jammer. Maar dan begint het na te werken. Mascha kan niet kiezen, tussen haar man en haar *minnaar* tussen losbandig en het moederschap. Persoonlijk vind ik Mascha erg egoïstisch. Het lijkt wel of alles alleen om haar en haar verdriet draait. En daar zijn niet alleen haar man, maar ook haar kinderen de dupe van.
Soms lijkt het alsof we allemaal onze moeder binnen in ons dragen. Dag voor dag pelt ze binnenuit, traag maar vasthoudend, laagje voor laagje weg, om uiteindelijk te voorschijn te komen: koekoek, hier ben ik, je moeder. Ik ben het, jij bent het, je bent je eigen moeder of je wilt of niet.
Vreselijk om je moeder te verliezen, maar herpak jezelf! Ik betrapte mezelf erop dat ik dat telkens dacht. Word volwassen en ben ervoor je kinderen! De plotselinge verdwijning van haar moeder toen ze acht was, jeetje natuurlijk heeft dat impact. Maar of dat nu een vrijbrief is?
In ieder geval : Een boek wat me zo aan het denken zet, en me zo bezig houd is voor mij een geslaagd boek!
November 13, 2014
Mja. 'Misschien wel niet' is meteen wat mij betreft ladingdekkend. Ik dacht dat wel een fascinerend boek zou kunnen zijn over mijn generatie, social media en 'een tijd waarin het steeds moeilijker wordt om te kiezen' (zoals op de achterflap staat). Behalve een interessante filosofische kijk op Facebook, door de vriend van de hoofdpersoon- zou ik zeggen: zeker niet. Jammer, want op zich is de hoofdpersoon complex en zelfbewust genoeg. En zijn haar overpeinzingen over moederschap boeiend. Maar toch blijft het een oppervlakkig verhaal, en zijn de vrienden en buren rechtstreeks weggelopen uit 'nieuwe buren' van Saskia Noort. Gemiste kans.
March 14, 2015
Het boek gaat over een vrouw van 39, man, twee kinderen. We maken zeg een week van haar leven mee. Een week waarin ze het druk heeft en ze niet happy is. Op de een of andere manier roept ze vooral ergernis bij me op. Mens, zeur niet, leef gewoon!, zou ik tegen haar willen zeggen. Ook vind ik dat bepaalde zaken te veel aan de oppervlakte blijven, die hadden meer uitgediept kunnen worden. Of is zij zelf wat oppervlakkig? Toch is het ook wel een boeiend boek, dat lekker weg leest en je dus ook zo weer uit hebt.
December 4, 2014
Schrijfster Jannah Loontjens schetst in deze roman een beeld van de groep hoogopgeleide dertigers en veertigers anno nu die het steeds moeilijker vindt om heldere keuzes te maken. In het moderne leven zijn de mogelijkheden onbeperkt. Die vrijheid is een groot goed, maar maakt het leven ook erg ingewikkeld. Volledige toewijding lijkt steeds minder van nu. En dat is precies waar Mascha – we volgen haar vier dagen – mee worstelt.
Lees mijn hele recensie op mijn boekenblog:
http://www.ingeleest.nl/recensie/rece...
Lees mijn hele recensie op mijn boekenblog:
http://www.ingeleest.nl/recensie/rece...
February 7, 2016
Ach, wat zaten hier mooie passages in. Vooral de hele lezing die Tom geeft over social media. Maar de personages waren geen van allen echt sympathiek, te Amsterdams, te egoïstisch, te absurdistisch ook, simpel te ver weg. Dat er weinig verhaal in dit boek zit maakt me weinig uit, daar houd ik soms wel van. Maar er zat ook weinig ontwikkeling in, de rare scènes mondden op niets uit, persoonlijke ontwikkeling blijft te vlak. Het verhaal wordt uiteindelijk wel afgesloten maar weinig overtuigend. Ik geloof in het talent van Jannah Loontjens, want ze schrijft echt goed. Nu nog een goed verhaal.
January 12, 2015
Het boek is leuk om te lezen als schets van het huidige tijdsbeeld, maar ik denk niet dat het me lang zal bijblijven. Het is vluchtig. Jammer, want ik had me er meer van voorgesteld naar aanleiding van de recensie in de Volkskrant. En naar aanleiding van de titel, want die vind ik ook echt geweldig!
September 15, 2014
Mijn blogpost via dobbinga.wordpress.com: http://t.co/zLoiLQnX1A
January 4, 2015
Loontjes kan heel goed schrijven, alleen kon het verhaal me niet echt boeien. Het is allemaal nogal banaal en de boodschap was ook niet echt nieuw.
February 21, 2015
Was een oké boek. Had er na het pakkende begin wel meer van verwacht.
August 16, 2015
Misschien wel niet, is misschien niet het meest geweldige boek dat ik heb gelezen maar toch was het soms raak, geraakt...
August 24, 2017
Actual rating: 4.5 stars
Displaying 1 - 16 of 16 reviews