Φάλτσα κεφαλής

by Giorgos Skampardonis, Γιώργος Σκαμπαρδώνης

Μήνες έψαχνα τίτλο γι’ αυτά τα διηγήματα. Είχα βρει καμιά δεκαριά, όμως κανένας δεν μου άρεσε ιδιαίτερα. Μια μέρα πήγα να βάψω το αυτοκίνητο – ο βαφέας ήταν ένας Ρωσοπόντιος που μιλούσε σπαστά ελληνικά. Μου είπε πως θα χρειαστεί μια βδομάδα να κρατήσει το όχημα για να κάνει τη βαφή. Και συμπλήρωσε γενναιόδωρα: «Θα σου δώσω αυτό το “Seicento” [ένα «FIAT» παλιατζούρα τριακονταετίας] να κυκλοφορείς, να κάνεις τη δουλειά σου μέχρι να τελειώσω». «Και πόσο το πήρες αυτό το “Seicento”;» τον ρωτώ. «Πεντακόσια ευρώ μεταχειρισμένο», μου απαντάει, «αλλά έριξα άλλο ένα χιλιάρικο και του άλλαξα μπουζί, σασμάν, τα πάντα, μέχρι και φάλτσα κεφαλής». Μόλις άκουσα τι είπε, σκέφτομαι: «Αμάν, βρήκα τίτλο». Ο άνθρωπος ήθελε να πει «φλάντζα κεφαλής», όμως λόγω του ότι δεν ήξερε καλά ελληνικά, έκανε το λάθος (που είναι και το σωστό) λέγοντας: «Φάλτσα κεφαλής».

Ο Γάντζος
Το τρυποπέρασμα
Το τραγί του Καραμπά
Εργοστάσιο στο Χρούσου
Ομελέτα αλά Νταβέλη
Η ορχήστρα στο ιατρείο
Ο καστανοφύλακας
Αβέρωφ, ο σφάχτης
Απαγορευτικό απόπλου
Διπλός ουρανός
Πράσινο σαπούνι "Παπουτσάνη"
Χωματουργικές εργασίες
Ένα "Cartier" στον βυθό
Τα τρία κοριτσάκια
Τα γενέθλια
Αυγό από παγόνι

Genres: Short Stories, Fiction

192 pages, Paperback

First published November 1, 2024

About the author

(Greek: Γιώργος Σκαμπαρδώνης)
Ο Γιώργος Σκαμπαρδώνης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1953. Σπούδασε Γαλλική Φιλολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. Συνεργάστηκε με τα περιοδικά Εντευκτήριο, Ο Παρατηρητής, Παραφυάδα και Τραμ. Διηύθυνε την εφημερίδα Θεσσαλονίκη και τα περιοδικά Θ'97 (βραβείο Ιπεκτσί), Τάμαριξ και Χίλια Δέντρα. Επίσης, διετέλεσε διευθυντής του καλλιτεχνικού ενθέτου "Πανσέληνος" της εφημερίδας Κυριακάτικη Μακεδονία, το οποίο το 2000 τιμήθηκε με το ευρωπαϊκό βραβείο "European Newspaperdesign Awards". Υπήρξε επί δύο χρόνια συνεργάτης της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας.

Ακόμη, έγραψε σενάρια για τηλεοπτικά ντοκιμαντέρ, όπως "Το θέατρο στη Θεσσαλονίκη 1912-1985", "Ο Τσιτσάνης της Θεσσαλονίκης" κ.ά., ενώ σε συνεργασία με τον σκηνοθέτη Παντελή Βούλγαρη, έγραψε το σενάριο για την ταινία του δεύτερου "Όλα είναι δρόμος". Έγραψε ακόμη το κείμενο για τη μουσικοθεατρική παράσταση «Σαν τραγούδι μαγεμένο» που ανέβηκε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη. Διετέλεσε πρόεδρος του Δ.Σ. της ΕΡΤ-3 και διευθυντής της καλλιτεχνικής ζώνης του 102 Fm της ΕΡΤ-3. Είναι μέλος της ΕΣΗΕΜΘ και του Δ.Σ του Μορφωτικού της Ιδρύματος. Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων Αθηνών.

Τα μυθιστορήματά του Γερνάω Επιτυχώς και Ουζερί Τσιτσάνης έχουν μεταφερθεί στο θέατρο (Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη, 2002 και 2005 αντίστοιχα). Το 2015 το Ουζερί Τσιτσάνης μεταφέρθηκε και στον κινηματογράφο, σε σκηνοθεσία Μανούσου Μανουσάκη. Για τη συλλογή διηγημάτων του Η στενωπός των υφασμάτων, τιμήθηκε το 1993 με το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος. Τιμήθηκε επίσης με το Βραβείο Διηγήματος του περιοδικού Διαβάζω το 2004 για τη συλλογή διηγημάτων Επί ψύλλου κρεμάμενος. Το 2010 έλαβε το Βραβείο Ιδρύματος Μπότση και το 2012 το Βραβείο "Πέτρος Χάρης" της Ακαδημίας Αθηνών για το βιβλίο του Περιπολών περί πολλών τυρβάζω. Διηγήματά του έχουν μεταφραστεί στα γερμανικά, τα αγγλικά, τα γαλλικά, τα ολλανδικά, τα τσέχικα, τα εβραϊκά, τα ουγγρικά και τα ιταλικά.

Reviews

[Μαρία Δριμή · Rating 3 out of 5]

3,5
Μου άρεσαν περισσότερο τα διηγήματα στο δεύτερο μισό του βιβλίου.

[Μακης Περδικοματης · Rating 3 out of 5]

Μου άρεσαν τα Φάλτσα κεφαλής, τα απόλαυσα.

Ομως ταυτόχρονα κάτι μου "χτύπαγε" στο μάτι, σαν να ένιωθα ότι η γραφή σε πολλά σημεία προσπαθούσε να είναι "εξεζητημένη"...

Επίσης υπήρχε σε δύο τρία διηγήματα μια τάση "εθνικής συμφιλίωσης" που κάπως μερικές φορές με χάλασε...

[Manos Velivasakis · Rating 4 out of 5]

Πρώτη επαφή με τον Σκαμπαρδώνη και σίγουρα όχι η τελευταία. Όλα τα διηγήματα ήταν ενδιαφέροντα και μου άνοιξαν την όρεξη να διαβάσω κι άλλα δικά του.

[Afroditi Kousouni · Rating 3 out of 5]

Ο Σκαμπαρδώνης είναι από τους συγγραφείς που παρακολουθώ σταθερά, μιας και η γραφή του μου αρέσει ιδιαίτερα. Είναι γνήσια και έντιμη και έχει την ικανότητα να φτιάχνει εικόνες πολύ ζωντανές για τον αναγνώστη. Το τελευταίο του αυτό πόνημα είναι μια συλλογή 16 διηγημάτων. Ευφάνταστες σύντομες ιστορίες, καλογραμμένες και χαρακτηριστικές του στυλ του συγγραφέα. Δεν μου άρεσαν όλες το ίδιο, σε κάποιες το τέλος μου φάνηκε κάπως απότομο, ωστόσο η συνολική εντύπωση είναι πολύ θετική.

[Christine Appelsinpigen · Rating 5 out of 5]

Ο Σκαμπαρδώνης δε με απογοητεύει ποτέ.

Μου αρέσει ο τρόπος γραφής, οι εικόνες που δημιουργεί -σα να βλέπω ταινίες μικρού μήκους κάθε φορά.

Και πάντα, όταν διαβάζω διηγήματα του σκέφτομαι ότι θα ήθελα μυθιστόρημα, να έχω μια πιο πλήρη ιστορία. Οπότε μετά διαβάζω κάποιο μυθιστόρημά του. Και πάλι από την αρχή.

Νομίζω τα αγαπημένα μου ήταν το Εργοστάσιο στο Χρούσου, ο καστανοφύλακας, ο διπλός ουρανός και το ένα Cartier στο βυθό.

Εννοείται θα το διαβάσω ξανά.

[George Makridakis · Rating 4 out of 5]

16 σύντομα διηγήματα. Ωραίες περιγραφές και ποικιλία στις θεματικές, αλλά στα περισσότερα λείπει η ένταση από την αφήγηση, ακόμα και σε ιστορίες που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν περισσότερη ένταση.
Καλύτερες στιγμές μάλλον "τα τρία κοριτσάκια" (απλό θέμα, που γίνεται ωραία πλοκή), η ιστορία με το εγκαταλελειμένο εργοστάσιο

[Κατερίνα Μάγνη · Rating 4 out of 5]

Ωραία διηγήματα και αρκετά διαφορετικά μεταξύ τους.

[Despoina Tsouknaki · Rating 3 out of 5]

2,5*

[Eleni · Rating 5 out of 5]

για μια ακόμα φορά η γραφή του Σκαμπαρδώνη με ταξίδεψε. Άκρως εικονοποιητικός θαύμασα όλα τα διηγήματα. Αγαπημένο Ο Γάντζος και Ομελέτα αλά Νταβέλη.

[Giouli Tsakalou · Rating 4 out of 5]

Ελεύθερος τύπος - Γιούλη Τσακάλου
https://eleftherostypos.gr/politismos...

Το «Φάλτσα Κεφαλής» του Γιώργου Σκαμπαρδώνη είναι ένα βιβλίο γεμάτο μικρές, συχνά γεμάτες ειρωνεία, αφηγήσεις, που αναδεικνύουν την ανθρώπινη αδυναμία και την αμήχανη ομορφιά της καθημερινότητας. Με τίτλο εμπνευσμένο από ένα γλωσσικό λάθος, το έργο παίζει με τη γλώσσα και τις παρεξηγήσεις, επισημαίνοντας τη λεπτότητα μεταξύ του σωστού και του λάθους, της κατανόησης και της ασάφειας.
Οι χαρακτήρες του Γιώργου Σκαμπαρδώνη, αδέξιοι και απλοί, αναζητούν νόημα και ταυτότητα μέσα σε καταστάσεις φαινομενικά ασήμαντες, που όμως αποκαλύπτουν το βάθος της ανθρώπινης εμπειρίας. Η γλώσσα του είναι μεστός συνδυασμός λογοτεχνικής ακρίβειας και λαϊκής αυθεντικότητας, δημιουργώντας έναν κόσμο που κινείται ανάμεσα στην πραγματικότητα και την ποίηση. Το βιβλίο, με τις μοναδικές του ιστορίες, προκαλεί τον αναγνώστη να αναθεωρήσει την έννοια της επικοινωνίας και της ανθρώπινης ύπαρξης.