告別

by Young-ha Kim, 胡椒筒 (translator)

「會者定離，去者必返。」

我們，終須一別。
但就算這個世界毀滅了、你我消融了，
也一定可以再次相逢。

生而為人……究竟是什麼意思？
最人性的科幻故事，獻給所有尋找生命意義與生命歸宿的人

「韓國國民作家」睽違9年最新長篇小說
金英夏寫作生涯最溫柔作品
長踞文學排行榜，打動260000韓國讀者的心

小說家　劉芷妤｜寫作者、編輯　蕭詒徽★專文導讀推薦
◆
即使要花上億萬劫時間，
也要遵守與那個人的約定。


埋葬棕耳鵯那一天，哲的心裡一直覺得怪怪的，有點傷心，又有點生氣，還有點害怕。
他和父親崔振洙博士生活在位於平壤的「智人麥特斯」園區。父親以韓國國內內戰頻仍、局勢不穩為由，禁止他離開遺世獨立的園區，因此他短短17年的人生中從來不曾與外界有過接觸，只與園區內的研究員家庭有往來，平時則與名叫笛卡兒、伽利略、康德的三隻貓咪爲伴，直到有一天，他為了給父親驚喜、偷溜到園區外……從此再也回不了家。


不不不，我明明是人類，為什麼把我關進機器人集中營？!
在強制回收報廢與未註冊機器人的集中營裡，陷入混亂的哲結識了旼和善。旼的外表看來像個六、七歲孩子，是早期開發的寵物型機器人，卻早早就被主人遺棄。善是

Genres: Fiction, Audiobook, Dystopia

163 pages, Kindle Edition

First published May 2, 2022

About the author

Kim Young-ha is the author of seven novels, including the acclaimed I Have the Right to Destroy Myself and Black Flower - and five short story collections.

He has won every major Korean literature award, and his works have been translated into more than a dozen languages. He lives in Seoul, South Korea.

Reviews

[Hulyacln · Rating 4 out of 5]

‘Yaşadığımız süre boyunca mutlu olduğumuz anlar o kadar da fazla değil. Çoğunluğu ıstırapla ya da ne zaman geleceğini bilmediğimiz kısacık mutluluk anlarını beklemekle geçiyor. Ve ölüm önünde sonunda her canlıyı buluyor.’
.
Yapay zeka ile donanan robot-insanlar onlara hükmeden insanlara başkaldırıyor. İnsanlardan neredeyse ayrılamayacak hümanoidler bunlar. Kendi içlerinde farklı düşünen (düşündürülen de) gruplar var. Bir de babasınının biricik oğlu Cheol. Kötü bir yanlış anlaşılma ile Cheol, kendini hümanoidlerin arasında bulur, şimdi önünde bir yol ayrımı vardır: ya insanlar ya da hümanoidler ile aynı safta yer alacaktır~
.
Yazar Kim Young Ha’nın Bir Katilin Güncesi’nden çok farklı bir eser Veda. Ama ortak bir noktaları var: insanın doğasındaki kötüye yakınlık, iyi ve kötünün çatışması. Bu çatışmayı Veda’da daha da derinden hissediyoruz. Korkutuyor Veda. Yapay zeka üzerine dönen tüm komplo teorilerini akla getiriyor. Fişi çekecek zamanı bulamazsak ve artık fiş bile etkisiz eleman olursa korkusu gün yüzüne çıkıyor.
Bölümler arasında çok hızlı geçişler (ve sınır belirsizlikleri) olsa da sonu için dahi okunabilecek bir eser Veda.
Her şeyin örneğin acının bile bir anlamı olmalı mı, sonsuzluk gerçekten tahammül edilebilir mi, ölüm hepimiz için mutsuz son mu olmalı gibi soruları da düşündürüyor.
Kocaman bir ‘acaba’ eşliğinde, muhtemel senaryoları kurgulayarak okudum Veda’yı.
Tavsiye ederim~
.
Betül Tınkılıç çevirisi, Barış Şehri kapak tasarımıyla ~

[Aydan Yalçın · Rating 5 out of 5]

Koreliler lütfen daha fazla bilim kurgu yazabilir mi? Teşekkürler.

[Eylül Görmüş · Rating 3 out of 5]

Koreli yazar Kim Young-ha'nın yeni romanı Veda, son zamanlarda gözardı etmek isteyenlerin dahi kendini ister istemez üzerine düşünürken bulduğu o malum konuyu ele alıyor: yapay zeka.

Dünya "yapay zeka yaratıcı üretimi de ele geçirecek mi" diye tartışadursun, kendisi sanat alanını en azından bir "konu" olarak epeyce ele geçirmiş durumda - son dönemde yapay zekaya dair ne çok kitap yazıldı, film çekildi... İlk aklıma gelenler arasında Kazuo Ishiguro'nun nefis kitabı Klara ile Güneş ve Kogonada'nın çok sevdiğim filmi After Yang var - konu ilginizi çekiyorsa bunları es geçmeyiniz diyeyim kitaba geçmeden.

Veda, zamanını tam bilemediğimiz bir gelecekte; yapay zeka sahibi robotlar, insanlar ve insansı robotların (hümanoid) yaşadığı bir dünyada geçiyor. Bu bir distopya mı, açıkçası bilmiyorum. İçinde yaşadığımız dönem malumunuz, artık neyin distopya olup neyin olmadığını bilemediğimiz zamanlardayız diyebiliriz sanırım.

Bilim insanı olan babası ve biri robot olan üç kedisi ile beraber bir şirketin kampüsünde yaşayan Cheol'ün, insan değil kayıtsız bir robot olduğu iddiasıyla toplama kampına götürülmesiyle başlıyor hikâye. Cheol böylece kendi güvenli fanusunun dışındaki hayatın bambaşka olduğunu, yapay zeka ve insanlar arasında epeyce şiddetli bir savaşın sürdüğünü öğreniyor ve kendini bu çatışmanın ortasında buluyor.

Kitap bir yandan yapay zeka ve teknolojiye dair akıl yürütürken, bir yandan da felsefenin kadim sorularından birini didikliyor: insan olmak nedir? Bizi insan yapan, bizi üstün kıldığını düşündüğümüz şey, tam olarak nedir o? O "şey"e ne kadar ihtiyacımız var? Yapay zekanın öğrenme kapasitesi genişleyip, kendisi ikinci jenerasyon yapay zekalar ürettiğinde biz insanlığa ne olacak? Hikâyeler, duygular, tutunduğumuz miraslar, hafıza, hatıra - bunlar sahiden sandığımız kadar güçlü mü, bizi var etmeye yetecek mi?

Bilimkurguyu ve felsefeyi epey güzel harmanlayan bir roman Veda. Yalnızca yazarın dilini fazlasıyla mesafeli bulduğumu söylemem lazım. Anlattığı hikâye aslında epey hüzünlü ve bunu bir melodrama çevirmeme tercihine çok saygı duydum ama daha çok duyguyu tetikleyecek bir öyküleme biçimi bence bu kitaba çok şey katarmış.

[Simay Yildiz · Rating 2 out of 5]

Uzun uzun yorum yazdım uçurdu GoodReads! 😡 Özetle: işim gereği fazla hakim olduğum bir konu olduğundandır belki bilmiyorum ama çok sıkıldım ben bu hikayeyi okurken. Teknoloji daha güncel olsa da bunun çok daha iyi versiyonlarını okuduk, izledik. Teknolojiyi üreten de insan, insan denilenin de ne olduğu belli; ne bekliyoruz ki? Yazarı takibe devam ama umarım diğer işleri daha Bir Katilin Güncesi minvalinde olur.

[Yasemin Macar · Rating 3 out of 5]

Yapay zekayı konu alan kitaplarda anlatılan konular genelde hep benzer. Kendini insan sanan bir hümonoidin hikayesine konuk oluyoruz. Anlatım çok sade ve basit. Budizmle özdeşleşen kısımları sevdim özellikle Dharma karakteri ayrı bir pencere açmıştı kurguya. Çeviri bence çok çok iyiydi yazarın anlatmak istediğini çok iyi aktarmış.

Ama, fakat, lakin... Kim Young Ha'nın kalemini bilen biri olarak, 7 yıl sonra bunu mu yazdın be adam demedim değil😑 Sen git kendine has romanlarını yaz; bilim kurguyu bilen yazsın! Cidden çok basit kurgu olmuş; Young Ha'nın kaleminin gizli oyunları hiç yok. Açıkca söylemek gerekirse Tv şöhreti pek yaramamış kaleminden bazı şeyleri alıp götürmüş bence bir silkelenip kendine gelmesi şart.

Ben bu yorumu çevirmen arkadaşımla konuştuğumda Kore'de de çok kötü tepkiler almış. Dedim benimde bir bildiğim varmış demek😅 Kötü bir kitap değil ama herkesin yazabileceği bir kitap; ilk romanı olsa tolere edebilirim ama diğer kitaplarını bildiğimden maalesef pohpohlayamayacağım!

[şengül · Rating 4 out of 5]

ben bu yazarı seviyorum ya hosuma gidiyor yazdığı seyler🫶🏻

[Selin · Rating 5 out of 5]

Kitabı çok beğendim. Kim Young Ha’nın diyaloglarında geçen insanın ölüm korkusu, güçlü yaşama içgüdüsü, etik ve ahlaki değerleri sorgulama gibi konuları ben de sık sık düşündüğüm için yazarı kendime çok yakın hissettim. Kore teknolojisinin Türkiyedekinden çok daha ileride olduğunu düşünerek yapay zeka ile geliştirilmiş insansı robotların hakim olduğu bir geleceğin çok da uzakta olmadığını fark ettim. Hümanoidler yani insansı robotların kendilerini insan gibi hissetmeleri, dışardan bakıldığında normal bir insandan ayırt edilememeleri, hatta yapay zeka ile insanlardan daha hızlı öğrenip kendilerini geliştirmeleri sonucunda insanlığın sonunu getirmeleri belki de ilerde gerçekleşebilecek bir senaryo. Bazıları kitapla ilgili klasik kurgulu yorumlarını yapmış ama ben kurgusundan çok etkilendim.

Kitapta bir yerde yazarın fikrine katılmadığım bir cümle geçiyordu. Depresyonun aslında insan için iyi bir şey olabileceği fikri. Eğer kötü veya faydasız bir şey olsaydı evrimleşme sürecinde depresyonun kaybolup gideceğini söylüyordu. Ancak depresyonu şu an bizler yakından tecrübe edip yaşıyoruz henüz evrimleşme sürecine yeni girmiş durumda ve bence depresyonun iyi olabilecek bir tarafı yok. Belki birkaç yüz yıl sonra depresyon diye bir şey olmayacak bilemiyorum, yani evrimsel süreçte silineceğini düşünüyorum çünkü insanın faydasına olan bir duygu durumu olmadığını düşünüyorum.

Kitaba yıldızlı 5 puan, iyi ki okumuşum.

[Irem Ercan · Rating 2 out of 5]

çok zor bitirdim, beklentimin çok aşağısında kaldı.

[zeyneb · Rating 2 out of 5]

okuduğum en romantik ROBOTLAR BİZİ BARIŞÇIL BİR ŞEKİLDE ALT EDECEK komplo teorisini bir günde okuyacağım 2024 bingo kartımda yoktu ama ben umduğumu değil bulduğumu yiyerek hayatta kalıyorum.

beyefendi insanı ne insan yapar sorusunu yapay zekanın gelişmesiyle dünyanın sonunun geleceği teorisi üzerinden bir düşünme deneyi olarak (NE KADAR FAZLA KELİME KULLANIYORUM) yazmak istemiş, bunu da bir roman olarak yapacağım DEMİŞ ve BU ÇIKMIŞ

karakterlere asla yakın hissedemedim kendimi çünkü özür dilerim beyim bu bir komplo teorisi beyim bu bir tez, bir araştırma tezi. eminim bunun ilgilisi de vardır ama o ben değilim ben beni mahvetmenizi istiyorum. yine de,
İLGİLERİNE DUYURULUR

inanır mısınız ben robotların dünyayı ele geçirmesi konseptiyle oldukça barışığım, bu rahatlığın nereden geldiğini de bilmiyorum (aslında biliyorum bu rahatlık robotlar filmindeki koca popolu teyzeden geliyor) neyse o zamana gelene kadar chatgptye teşekkür etmeye devam, İYİ PERŞEMBELER

[Anılbey · Rating 5 out of 5]

Bu yazar epey iyi çıktı.

Kitap çok derin. Üzerine yazılacak konuşulacak çok içerik var. Bir tanesini söyleyeyim.

Gelecekte kedi köpek gibi evcil hayvanların yerini sevimli robotların alacağı düşüncesi. Robotik alanının gelişmesi ile evcil hayvan edinmenin yerine evcil hayvan robotları edinecek insanlar.
Köpek mi beslersiniz yoksa Pokemon mu? Tamagotchi'lerin canlı ve kişiselleştirilebilir olduğunu düşünün. İsterseniz köpek gibi de görünür hatta ısırıp kaka bile yapar. Neden artık köpek istesin ki insanlar. Günümüzde bile genetiği insanlar tarafından tasarlanan evcil hayvanlar tercih ediliyor. İnsanlar "allerji yapmayan kedi" türleri üretip satın alıyorlar. Bunun ne gereği var. Alın bir Pokemon bakın keyfinize.

[beril♡༄ · Rating 4 out of 5]

akiciligi cok guzeldi ancak kitabin icinde verilmeye calisilmis mesajlar cok insanin gozune sokulup basarili ifade edilememisti. zaman oldurmek ya da reading slumpdan cikmak icin okunabilir. 3.5/5⭐️

[Sleepyengineer · Rating 2 out of 5]

Hiç sevmedim desem yeri. Bir Katilin Güncesi'nden sonra benim için hayal kırıklığı olan bir kitap oldu :/ Bundan sonra kitap influencerlarının övdükleri kitaplardan uzak kalacağım demek isterdim ama kitaplığımın yarısı etkilenip aldığım kitaplar... Lütfen insanları beklentiye sokacak şekilde övmeyin.

[Elvin · Rating 4 out of 5]

why is this so underrated????? It was insanely good even tho I don’t even like sci fi that much!! for a book about AI it was super deep and meaningful in the way it depicted humans and human existence (and yes, I cried in the end)

[Bahar · Rating 3 out of 5]

Çok iyi bir konu yakalamış, güzel sorularla açılış yapmış, ama ne yazık ki sonu zayıf kalmış, yeterince iyi bağlayamamış. Yine de yapay zeka konusunda iyi fikirleri var.

[Mingu · Rating 3 out of 5]

좋아하는 작가가 좋아하는 장르의 소설을 썼다! 후루룩 재미있게 읽었는데 큰 감흥이 없었다. 왜일까. 너무 많이 생각해 왔던 주제와 소재라서? 모르겠다 ㅜ

[Tolga Yanasik · Rating 5 out of 5]

Yapay zeka etiği hakkında konu uzmanlarının (Mustafa Süleyman, Mo Gawdat) kitaplarını okurken merak etmiştim yapay zeka kendi etiğini nasıl tanımlardı diye. Bu sorunun cevabı elbette bir bilim kurgu romanında yapay zeka ağzından verilebilirdi. Veda, önce insana yeterince benzemeyen ile hiper gerçekçi insan benzeri humanoidler arasındaki ilişkileri, ardından da insanlar ile robotlar arasındaki ilişkileri yapay zeka gözüyle inceliyor. Buradaki fikir yürütmeler beni tatmin etti. Kitabın sonlarında yapay zekanın kendi inanç sistemini nasıl kurmaya başladığını, kendileri öyle demese de bir peygamber aracılığıyla kendi ahiretlerini ve sonraki yaşamı kurmaya çalışmaları ilgiyle okudum. Günümüzün başta gelen konusu yapay zekayı, yapay zekanın gözüyle ele alan bu kitabın tüm bilim kurgu severlerin ilgisini çekeceğine inanıyorum.

[Funda Çınar · Rating 3 out of 5]

Enteresan. İnsanlar için distopya olan şey dünya ve belki de evren için ütopya olabilir mi? Buna evet diye yanıt vermiş Ho. O bakımdan enteresan.

Sanırım AI'ın bir duygu deneyimlemeyecrğini düşünerek sadece 70-80 yıl önce yok canım AI mümkün değil diyen insanlığın durumuna düşeriz. Edebi bir metin olarak değil de AI konusunda bir lise öğrencisinin sınırsız hayal gücüyle yazdığı bir metin olarak değerlendirmek daha doğru olur.

Son söz...
İnsanın zekaya olan hayranlığı kendisinden daha zeki bi şey üreterek onun sonunu da getiriyor..vah ki ne vah

[G. İlke · Rating 4 out of 5]

Steven Spielberg'ün "AI: Artificial Intelligence" filmini izlediniz mi bilmiyorum ama kitabın kurgusu bana o filmi hatırlattı. İnsan gibi görünen, hatta hissedebilen robotlar... Hikâye de güzel ama onu bir tarafa koyarsak felsefi sorular ve ikilemlerle dolu bir metin var elimizde. Daha farklı bir son isterdim yine de... Okunabilir...

[Şükrü Çetinkaya · Rating 5 out of 5]

Veda' alışılmış bir android ve yapay zeka konusunu alışılmışın dışında işlemeyi başarıyor. Üç robot kuralı anlatısının dışına çıkıp yapay zekaya ve beden sahibi olmaya insani ve etik yaklaşımlarla robot sorusuna yani bir cevap veriyor, aynı anda ciddi eleştirileri de sıralıyor. Dört dörtlük bir kitap.

[Rümeysa · Rating 2 out of 5]

Türün okuyucusu olmadığım halde benim için bile fazla basmakalıp bir kitaptı.

[Joy · Rating 3 out of 5]

Güzeldi ya, ama bazen yarattığı dünyayı mantıklı hale getirmek için yazdığını düşündüğüm bazı dialoglar boğdu beni, onları çek içinden güzel bir ütopya olmuş .

[Ezgi · Rating 4 out of 5]

3,5

[Serdar Erenler · Rating 3 out of 5]

Bu kitapta robotların Dünya'nın hakimi olmasının hikayesini okuyoruz.
Anlatıda, makinaların Dünya'yı ele geçirmeleri fikrine farklı bir açıdan bakmaya çalışan taraflar olsa da kitap okuyucuya yeni bir perspektif sunamıyor bana göre.
İnsanlığın varoluşuyla ilgili beyin jimnastiği yapılan kısımlar ilgi çekici iken robotların evrim sürecinin aktarıldığı kısımlar da güzeldi.
Bilimkurgu okumaya başlayanlar için bir başlangıç kitabı olabilir ama bilimkurgu okurları için biraz yavan gelecektir.

[Kadir Taş · Rating 5 out of 5]

Yapay zeka gelişmelerinin hiç olmadığı kadar hız kazandığı bugünlerde, bu konunun potansiyel olarak gelebileceği noktayı anlatan, bunu yaparken de yalnızca bilim-kurgu noktasını iyi anlatmakla kalmayıp drama yönünü de güçlü tutan keyifli, hüzünlü ve düşündürücü bir romandı.

[Zaur Abbas · Rating 4 out of 5]

Maraqlı janrdır. Süni intellekt və robotlar gələcəyinə emosional baxış.

[Zeynep · Rating 3 out of 5]

Roman tadında fütüristik bir erik felsefesi okumak isterseniz, kesinlikle tavsiye ederim. Ama dispotik bir bilimkurgu ise aradığınız, edebi anlamda konusu kadar güçlü değil bence… Yazarın ilk kitabını okuyacaksanız, “Bir Katilin Güncesi” ile başlayın bence :)

[Heui Y · Rating 3 out of 5]

아무것도 모르고 시작한 책
Sci-fi랑 철학 사이의 특이한 장르의 소설
재미로 읽기에 나쁘진 않았지만 뭔가 아쉬웠던 내용

[Çağatay Abay · Rating 4 out of 5]

Son dönemin trend başlıklarından yapayzeka ve humanoidleri bir çocuğun başından geçen bir hikaye ile birlikte anlatılmış. Özellikle bu alandaki “etik” kavramını biraz da farklı bir bakış açısıyla ele almış. Kitap sıkmıyor, akışı da güzel ancak şöyle vurucu bir kitap da değil.

[izzet firat orfa · Rating 4 out of 5]

Bir adam, ömrü boyunca başka hayatlar yaşatılmış biri olarak, kendi hayatını en son yaşayan kişi haline geliyor. Devletin bedenine ve kimliğine çöreklendiği bir Kuzey Kore casusunun hikâyesi ama öyle bildik istihbarat romantizmiyle değil. Daha çok bir varoluşsuzluk haliyle… Kimin için yaşadığını bile unutmuş bir adamın son “görevi” kendi ruhuna dair küçük bir hesap.

Kitap boyunca biriktirilen suskunluk, finalde bir iç patlamaya dönüşmüyor; aksine, mezarlık sessizliğinde bir iç çekişe bırakıyor kendini. Yazarın serinkanlı anlatımı, tam da bu yüzden, çok daha sert çarpıyor. Çünkü biliyoruz ki burada anlatılan sadece bir adam değil - bir coğrafya, bir rejim, bir disiplin kültürü, ve o disiplinin ruhumuza sızmış tortuları.

Türkiye'de yaşarken bu kitabı okumak ayrı bir yankı yaratıyor. İsimler farklı, bayraklar başka; ama kontrolün, itaate zorlanmanın, “tek ve doğru” olanın dayatıldığı yer tanıdık.

Bazı kitaplar seni ağlatmaz; senin yerine yıllar önce ağlamış gibidir.

Veda da onlardan biri.

[Michael Choi · Rating 4 out of 5]

I've read many books by Kim at this point, and I have to give him credit for always choosing unique and engaging settings for his stories. This time he chose a distant future in re-unified Korea where humans live alongside humanoids and other machines of varying levels of "human"-ness. (The premise was surprisingly similar to that of a recent book I read also by a Korean author: Luminous by Silvia Park.)

The story follows the life of a humanoid boy, Cheol, who had lived a sheltered life under the auspices of his human father, Dr. Choi. The two live a peaceful life in the literal bubble of a community in the district of Pyeongyang, which is mostly populated by members of Human Matters, a cutting-edge company that designs and produces humanoids. After a series of unfortunate events, Cheol is kidnapped and imprisoned in a detention center for unregistered humanoids where he meets Sun and Min, both of whom will become Cheol's lifelong companions. Through their friendship, Cheol learns that he is different from both humans and humanoids, and his perception of such difference becomes a source of great confusion and frustration. Eventually, Cheol realizes that he is a unique humanoid that occupies the body of a robot but has a one-of-a-kind consciousness that could mimic that of humans very well.

Straddling the two forms of existence against the backdrop of a global conflict between man and humanoids, Cheol is eventually disillusioned to the ways of both humans and robots (more precisely, artificial intelligence). In the midst of all this confusion and disenchantment, Cheol realizes that the only thing that could imbue his life with meaning is his friendships. Cheol refuses to live a permanent life as part of the global artificial intelligence network and decides instead to live alongside his aging and ailing human friend, Sun. In the face of his imminent demise, Cheol realizes that his conscious decision to be impermanent and thus reach an end to his "story" is the most human act.

The book is replete with foreboding messages of the growth of artificial intelligence left unchecked and its ethical ramifications, but the underlying message is a deeply humanistic one: What does it mean to be human with all our limitations and flaws?