«Η ζωή, βλέπεις, είναι σαν τα φύλλα του καπνού, παιδί μου. Γι’ αυτά που δε σου μίλησα ποτέ. Στην αρχή είναι μικρά και πράσινα, γεμάτα ζωντάνια. Έπειτα μεγαλώνουν, ωριμάζουν, παίρνουν το χρώμα του χρυσού! Και μετά… Μετά ξεραίνονται, θρυμματίζονται, χάνονται και δε μένει τίποτα παρά μονάχα η μυρωδιά τους!» Ιούνιος, 2001. Ο Νίκολας ταξιδεύει από την Αμερική με προορισμό την Καβάλα, έχοντας σκοπό να ανακαλύψει το άγνωστο παρελθόν του παππού του και ταυτόχρονα το δικό του μέλλον. Τα μοναδικά στοιχεία που έχει στα χέρια του είναι το όνομα μιας γυναίκας, το χωριό στο οποίο μένει και ένα κλειστό ξύλινο κουτί, που πρέπει να της παραδώσει. Το κουτί θα ανοίξει και η «Μέκκα του καπνού» θα φανερώσει τα μυστικά της… Καβάλα, 1928. Ανάμεσα στις καπναποθήκες και στους εμπόρους, στα καπνοχώραφα και στους παραγωγούς, γεννιέται μια παιδική φιλία που θα εξελιχθεί σε έναν θυελλώδη έρωτα. Αυτός, φτωχό προσφυγόπουλο από τη Σμύρνη∙ εκείνη, κόρη πλούσιου καπνεμπόρου. Θα καταφέρει η αγάπη αυτή να ξεπεράσει τα χτυπήματα της μοίρας, τους πειρασμούς, τις δυσκολίες και τις δολοπλοκίες; Θα καταφέρει να σταθεί μέχρι το τέλος; Από την Ελλάδα των μεγάλων κοινωνικών αντιθέσεων και την Αγγλία του μεσοπολέμου έως την Αμερική της καπνοβιομηχανίας και του εύκολου κέρδους, ξετυλίγεται με θαυμαστό τρόπο μια ιστορία αγάπης γεμάτη εικόνες, αρώματα και νοσταλγία.
Θα με μυρίζεις στο άρωμα των λουλουδιών θα με νιώθεις στη βροχή του ουρανού θα με ακούς στο κελάηδημα των πουλιών και θα σου στέλνω την αγάπη μου με κάθε ακτίνα του ήλιου...Τα υπέροχα λόγια αγάπης του Νικόλα και της Αρετής..Η γραφή υπέροχη.Ένα καταπληκτικό, συγκινητικό βιβλίο γεμάτο συναισθήματα, μυρωδιές και αρώματα που με συνεπήρε μέχρι το τέλος.Το συγγραφικό δίδυμο είναι εξαιρετικό, πολλά συγχαρητήρια...
Άψογο!!! Με υπέροχη γραφή.. που καιρό ειχα να συναντήσω! Κυλούσε σαν νερό!! Η πλοκή της ιστορίας πολύ τρυφερη και σίγουρα καταφεραν οι συγγραφείς να κερδισουν το ενδιαφέρον μου..τόσο ώστε να σκέφτομαι συνεχώς ποτε θα καταφέρω να πιασω το βιβλίο ξανα στα χέρια μου!!
Το προτείνω αν ζητάτε κάτι ανάλαφρο με ρομαντισμό!! Αν ψάχνετε κατι "σιγουρο" να διαβασετε γιατι δυσκολευεστε να ανοιξετε τη σελίδα του βιβλίου!!
Βιβλίο γεμάτο από όμορφες εικόνες που είναι συνταξιδιώτες σε αυτή την περιπλάνηση του νου και που ξεκινά από Καβάλα τα περίχωρά της,Θεσσαλονίκη,Αγγλία και φθάνει μέχρι και την Αμερική.Γραφή γλαφυρή,στρωτή,κατανοητή με έντονες περιγραφές.Ενδιαφέρουσες πληροφορίες για την επεξεργασία καπνού που είναι όμορφα δοσμένες και που τις περισσότερες δεν τις γνώριζα.Μια ιστορία αγάπης,επιβίωσης,μετανάστευσης με τις όποιες δυσκολίες εκείνης της εποχής.Ρομαντική πλοκή με τις εκάστοτε υπερβολές της και που νιώθεις τα συναισθήματα των ηρώων από την αρχή της ζωής τους μέχρι και το τέλος και που κατά την άποψή μου σημαντικό κομμάτι παίζει το συμφέρον και τα νήματα που κινούνται γύρω από αυτό είτε υλικό είτε ηθικό.Ο διαρκής αγώνας να καταπολεμήσει την αδικία φθάνει τον ένα ήρωα σε ένα σημείο, ώστε να κάνει τα ίδια λάθη των άλλων ξεχνώντας όρκους,γεγονότα και να αντιληφθεί το κόστος τους,αλλά να είναι πια αργά σε αντίθεση με τον άλλον χαρακτήρα που παρέμεινε πιστός στις αξίες του και τήρησε με πάθος αυτό που πίστευε.Και όπως λέει και ένα απόσπασμα του βιβλίου και το αναφέρουν και οι συγγραφείς..Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΑ ΦΥΛΛΑ ΤΟΥ ΚΑΠΝΟΥ .Στην αρχή είναι μικρά και πράσινα,γεμάτα ζωντάνια ,έπειτα μεγαλώνουν ,ωριμάζουν παίρνουν το χρώμα του χρυσού και μετά ξεραίνονται,θρυμματίζονται,χάνονται και δεν μένει τίποτα,παρά μονάχα η μυρωδιά τους!!!
Ξεκίνησε δυναμικά με ωραία γραφή, στρωτή γλώσσα, δομημένους χαρακτήρες και σκιαγράφηση μιας εποχής δύσκολης -ευτυχώς όχι άλλο με φόντο τη Σμύρνη - επίπονή και άγνωστη τουλάχιστον σε εμένα. Με μύησε στα αρώματα και στη διαδικασία του καπνού, με ταξίδεψε σε γειτονιές Μακεδονίτικες, μαζί με έναν έρωτα μοιραίο.. Όλα καλά μέχρι τη μέση του βιβλίου. Μετέπειτα η ιστορία κάνει "κοιλιά", οι ήρωες ξεφεύγουν από τον αρχικό τους στόχο, ξεκινούν λίγο οι υπερβολές, η αγωνία φθίνει και αρχίζω να βαριέμαι.. Ναι, είμαι ρομαντική ψυχή και θέλω τον έρωτα μέχρι το τέλος, ναι, θέλω το μελό και λίγο να "βασανίζομαι" βρε παιδί μου, ωστόσο θέλω και μια ιστορία που να "ρέει", να "κυλά" και μαζί της να ταξιδεύω από την αρχή μέχρι το τέλος (όποιο και να είναι αυτό), χωρίς να αναρωτιέμαι ή να γυρίζω πίσω τις σελίδες για να βρω τι είναι ή που είναι αυτό που δεν ταιριάζει.. δεν "κολλάει"... http://vivliakaioneira.blogspot.gr
Η πλοκή του βιβλίου μου άρεσε πολύ. Η περιγραφή ήταν γλαφυρή αν και κάπως "στεγνή". Δεν υπήρχε η παραμικρή απόχρωση ποιητικού λόγου που θα περίμενα. Επίσης η γραφή δεν ήταν στρωτή. Δηλαδή σε κάποια σημεία η συγγραφέας αναλωνόταν στην επίμονη περιγραφή κάποιας εικόνας και σε άλλα σημεία βιαζόταν να ....κλείσει "ανοιχτούς λογαριασμούς" με κάποιους απ τους χαρακτήρες του βιβλίου. Γενικά αυτό το βιβλίο θα το θυμάμαι μόνο από την πλοκή του αλλά δεν με ενέπνευσε τόσο ώστε να ενδιαφερθώ να διαβάσω και άλλη βιβλία της ίδια συγγραφέως (ή των ίδιων συγγραφέων γιατί οπως βλέπω πιό πάνω μόνο το όνομα της συγγραφέως αναφέρεται αν και στο εξώφυλλο του βιβλίου υπήρχαν δύο συγγραφείς!!!).
Ένα βιβλίο που ανεβαλα την ανάγνωση του πολλά χρόνια αποδείχθηκε θησαυρός. Μια ιστορία που ξεκινά από το 1922 και φτάνει μέχρι το 2001. Η διήγηση για τη μικρασιατική καταστροφή είναι ολιγοσέλιδη και γι'αυτό δεν είναι κουραστική. Μου άρεσε η περιγραφή των δυσκολιών που πέρασαν στην Καβάλα οι πρόσφυγες, επειδή δείχνει το μεγαλείο της ψυχικής ανθεκτικότητας, που χρειάζεται να αναπτύξουν οι άνθρωποι, όταν οι συνθήκες το απαιτούν. Στα αρνητικά οι υπερβολές που υπάρχουν, ίσως για να βοηθήσουν στην εξέλιξη της ιστορίας. Συμπερασματικά, είναι ένα καλογραμμένο βιβλίο, που κυλάει ευχάριστα και θα μπορούσε άνετα να γίνει τηλεοπτικό σήριαλ.
Οχι, δεν με κρατησε το συγκεκριμενο βιβλιο. Ενιωσα οτι οι συγγραφεις απλα γραφουν και ξανα γραφουν για να γεμισει με πιο πολλες σελιδες το βιβλιο τους. Παρα πολλες περιγραφες και μεγαλο πλατειασμα!! Επισης προς το τελος ποτε προλαβαν και εγιναν ζευγαρι, ηταν κατι που απλα γραφτηκε για να γραφτει! 1/5 αστερακια.
Πολύ ωραία γραφή.. όντας κάτοικος της πόλης που διαδραματίζεται η ιστορία του του βιβλίου, με βοήθησε να δημιουργήσω εικόνες και να κατανοήσω την ιστορία εις βάθος.
Ένα μυθιστόρημα που ξεχειλίζει από χαρμάνι ζωής, νικοτίνη έρωτα και καπνόφυλλα στιγμών. Ένα βιβλίο που περιγράφει ανθρώπους, χαρακτήρες, ζωές, καταστάσεις, όνειρα και στιγμές. Η αγάπη και ο έρωτας δύο νέων παιδιών και ταυτόχρονα ένα χρονικό της καπνοβιομηχανίας στην Καβάλα. Σελίδες ποτισμένες με τη λογοτεχνική δεινότητα των δύο συγγραφέων που θα κρατήσουν εξαιρετική συντροφιά στον αναγνώστη.
Ο Νικόλαος Αρώνης κατέφυγε με την οικογένειά του πρόσφυγας σε χωριό έξω από την Καβάλα μετά τη Μικρασιατική καταστροφή του 1922 και δουλεύει στα καπνά του μεγαλοβιομήχανου Απόστολου Δρένιου. Το 1929, που ο Δρένιος εγκαινιάζει το εξοχικό του στο χωριό, ο Νικόλαος γνωρίζει κι ερωτεύεται την Αρετή, τη μοναχοκόρη του καπνοβιομήχανου. Ο άδολος παιδικός έρωτας μετατρέπεται με τα χρόνια σε αγάπη και πόθο, ώσπου η μοίρα και οι κοινωνικές διαφορές μπαίνουν ανάμεσά τους και αναγκάζονται να ακολουθήσουν χωριστούς δρόμους.
Αυτή είναι η αρχή του μυθιστορήματος, το οποίο είναι γεμάτο αλήθεια, χαρακτήρες, ανατροπές και δυσκολίες. Είναι καλογραμμένο, καλά μελετημένο ως προς τις διαδικασίες της καπνοπαραγωγής και τις κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες του τόπου και της εποχής, με πολύ ωραίες εικόνες και λογοτεχνική χροιά και χαίρομαι που οι συγγραφείς με το δεύτερο μόλις βιβλίο τους βελτιώθηκαν κατά πολύ.
Για κάποιον που δεν έχει διαβάσει πολλά βιβλία, το Σαν τα φύλλα του καπνού είναι πολύ καλή επιλογή. Ας μου επιτραπεί όμως να σημειώσω εδώ ότι το βιβλίο δε με κέντρισε ως υπόθεση. Δε με κούρασε, δε βρήκα ψεγάδι στον χειρισμό της πλοκής, τουλάχιστον στο πρώτο μέρος, και σε αυτό βοήθησε η πολύ καλή πένα των συγγραφέων. Παρ’ όλ’ αυτά, έχοντας διαβάσει αρκετά βιβλία, η ιστορία δεν είναι καθόλου πρωτότυπη κι επιπλέον, θέλοντας οι συγγραφείς να καλύψουν όλο τον 20ό αιώνα, πιάνουν την πλοκή και την τραβούν σε μάκρος. Ο Νικόλαος και η Αρετή ζουν τον έρωτά τους, η σχέση αυτή είναι απαγορευμένη όμως για τον κοινωνικό περίγυρο κι έτσι ζουν διάφορα περιστατικά που δε θα τα αποκαλύψω για να μη χαθεί η μαγεία. Ακολουθούν διαφορετικούς δρόμους, παίρνουν διάφορες αποφάσεις που καθοριζουν το μέλλον τους και σε όλη τη ροή διέκρινα υπερβολή και εκβεβιασμένο χειρισμό των ιστοριών. Αυτό το ένιωσα όταν τα κεφάλαια άρχισαν να γίνονται λιγότερο περιγραφικά και περισσότερο «σεναριακά», δηλαδή σα να διαβάζεις την περίληψη μιας υπόθεσης. Αυτό το κατάλαβα κι απο το μέγεθος των κεφαλαίων που κάπου κάπου μειώνονταν δραστικά σε έκταση. Οι πρωταγωνιστές απέκτησαν απογόνους κι αυτοί οι απόγονοι συγκρότησαν κάποιους χαρακτήρες και όλα έκλεισαν γύρω από το σημείο του 2001, οπότε και ξεκίνησε το βιβλίο. Σα να φάνηκε ότι οι συγγραφείς έψαχναν έναν τρόπο να καλύψουν πάνω από ογδόντα χρόνια για να δικαιολογήσουν έτσι την εξέλιξη της πλοκής.
Στα θετικά της περίπτωσης αυτής, το ότι τα ιστορικά γεγονότα (πλην της πυρκαγιάς της Σμύρνης, η οποία αποδίδεται με απαράμιλλη μαεστρία και ανατριχιαστική αληθοφάνεια) εκτυλίσσονται κάπου στο βάθος και τα απόνερά τους ταράζουν το σκαρί των χαρακτήρων (π. χ. η Κατοχή, όπου δεν έχουμε περιστατικά αλλά η αφήγηση σταματά πριν τον πόλεμο και συνεχίζεται με τον Εμφύλιο, δίνοντας εν συντομία το πλαίσιο μέσα στο οποίο κινήθηκαν οι ήρωες αυτό το διάστημα). Κρίμα γιατί αν η ιστορία, με τα πρώτα χρόνια, την παιδική αγάπη και στη συνέχεια την ωρίμανση, εξελισσόταν με άλλο, συνοπτικότερο τρόπο, το βιβλίο θα ήταν ανυπέρβλητο και ακόμη καλύτερο.
Αυτή είναι μια καθαρά υποκειμενική άποψη από κάποιον που έχει ξανασυναντήσει την κεντρική ιδέα σε πολλά βιβλία και ειδικά την αφήγηση ιστοριών που καλύπτουν μεγάλο χρονικό εύρος και δυστυχώς κανένα από αυτά δεν απέφυγε την «κοιλιά». Αυτό όμως σε τίποτα δε με επηρέασε από το να απολαύσω το γράψιμο, τις περιγραφές, το λεξιλόγιο και τις ολοκληρωμένες εικόνες που μας χαρίζουν οι σελίδες του μυθιστορήματος. Δε θα διστάσω να διαβάσω με αγάπη και ανυπομονησία το επόμενο δημιούργημά τους.
Χαρακτηριστικό απόσπασμα:
«Σαν τα φύλλα του καπνού είναι ο άτιμος ο έρωτας, παιδί μου! ψέλλισε. Κολλάει στην ψυχή όπως η μαύρη κόλλα τους στα χέρια»! (σελ. 300).
Ένα βιβλίο που δεν απευθύνεται σε μορφωμένους ανθρώπους και πλησιάζει επικίνδυνα την κατηγορία Αρλεκιν. Η πολυφορεμένη δομή του με τις παράλληλες ιστορίες γιαγιάς και εγγονού θυμίζει πολύ Γιάννη κ Μαρίνα Αλεξάνδρου. Ενώ η ιστορία με τις τηλεφωνικές υποκλοπές είναι αντιγραφή της ζωής του Ωνάσση. Ανακρίβιες και ατοπήματα υπάρχουν κι άλλα όπως η χαρά των οικογενειών για την εγκυμοσύνη της ανύπαντρης Αρετής!! Κάτι που για την εποχή ήταν αδιανόητο κι ανεπίτρεπτο. Σώζει λίγο το βιβλίο η περιγραφή για την επεξεργασία του καπνού και την εγκατάσταση των προσφύγων.. Καλό θα ήταν οι συγγραφείς να γραφουν για θέματα που γνωρίζουν από πρώτο χέρι και να αφήσουν τις ιστορικές αναφορές.
This entire review has been hidden because of spoilers.
θα με μυριζεις στο αρωμα των λουλουδιων θα με νιωθεις στη βροχη του ουρανου θα με ακους στο κελαηδημα των πουλιων και θα σου στελνω την αγαπη μου με καθε ακτινα του ηλιου....με αυτα τα λογια περιγραφεται η αγαπη του νικολα και της αρετης.μια αγαπη που δεν ειχε ποσοτητα πατριδα χωρα χωρο αλλα ηταν παντου στη ψυχη τους στο σωμα τους στο αιμα τους οπως ο καπνος του τσιγαρου που ποτιζει τα παντα .ενα μαγικο ταξιδι που θα το εκανα ξανα και ξανα
Αγαπημενο συγγραφικο διδυμο!!Η γραφη τους με ταξιδευει!! το τελειωσα μεσα σε 2 μερες με αποροφησε..Μου αρεσει το υφος που γραφουν γιατι περιλαμβανει ιστορικα γενονοτα και γενικως μου αρεσει η αναδρομη στο παρελθον και στις εποχες που οι αληθινες αξιες η οικογενεια ειχαν ξεχωριστη θεση στις ζωες των ανθρωπων!! Επισης παντα ο ερωτας και οι ανθρωπινες σχεσεις κυριαρχουν και τετοιου ειδους βιβλια με γοητευουν!