Het nam je dochter Het bracht je waanzin Nu wil het je ziel...
Rebecca en haar dochter Pearl genieten van hun nieuwe thuis in het midden van een historisch park dat de verbeelding prikkelt, aan een vallei die zo op een postkaart kan.
Tot de oude boom wordt gerooid… De muren beginnen te praten… En Pearl verdwijnt…
Salve Mater, een voormalige psychiatrische instelling uit de vorige eeuw die is omgebouwd tot een luxeappartement, opent nog een keer haar poorten. In de gangen geurt de lucht naar een duister verleden. Achter elke hoek dreigt waanzin. En in de kapel wordt de dood gevierd.
Salve Mater: waar waanzin achter gesloten deuren wacht...
'Salve Mater', het eerste deel van een tweeluik, is een zenuwslopende gothic novel van een auteur die in de Lage Landen zijn gelijke niet kent.
K.R. Valgaeren (°1979) groeide op in de Vlaamse provinciestad Turnhout, waar hij actief was als filmjournalist, theater- en radiomaker. Na enkele jaren in Brussel te hebben gewoond, verhuisde hij in 2006 definitief naar Leuven, waar hij Nederlandse en Engelse Taal- en Letterkunde studeerde aan de Katholieke Universiteit. Daar specialiseerde hij zich in de Westerse Literatuur en de Editiewetenschap.
Sinds hij in het begin van zijn tienerjaren voor de eerste keer Francis Ford Coppola’s Bram Stoker’s Dracula te zien kreeg, en Enid Blytons boeken over The Famous Five begon te lezen, ontwikkelde hij een passie voor de negentiende-eeuwse literatuur en de Gothic Novel in het bijzonder. Het was het begin van een levenslange studie in en een onvoorwaardelijke liefde voor de griezelliteratuur.
Vijf jaar lang werkte hij aan De Ziener: zijn debuut dat in 2011 verscheen en in 2012 prompt de Schaduwprijs won die jaarlijks wordt uitgereikt aan het beste spannende debuut van de Lage Landen. Het boek was een succes en werd driemaal herdrukt. In 2012 verscheen het vervolg, Bloedlijn, dat eveneens werd bedolven onder lovende commentaren van critici en lezers.
Vervolgens bleef het vier jaar stil, hoewel er naarstig werd gewerkt aan Seance, dat in februari 2016 verscheen en enkele weken later reeds herdrukt moest worden. Met Seance leverde Valgaeren opnieuw een interessante mix af tussen het bovennatuurlijke, het waar gebeurde en het betere detectivewerk. Datzelfde jaar belandde het boek op de shortlist van de Harland Awards Romanprijs, die jaarlijks wordt uitgereikt aan het beste Nederlandstalige werk in de verbeeldingsliteratuur.
In 2018 verscheen Blackwell: zijn vierde Gothic Novel en het begin van een tweeluik over de mysterieuze onderzoeker Jericho Blackwell dat zich afspeelt in het Engeland op het einde van de negentiende eeuw. Het boek werd genomineerd voor de Hercule Poirotprijs.
In het najaar van 2019 verscheen Engelenlust: een duistere roman over het leven en de dood van een necrofiel. Een jaar later verscheen het langverwachte vervolg op Blackwell: Het offer van Scarlington. Ook dat boek werd genomineerd voor de Hercule Poirotprijs.
In het voorjaar van 2022 verscheen een geheel nieuwe en herwerkte editie van De Ziener bij Uitgeverij Houtekiet. Het boek werd voorzien van een nieuw nawoord. In het najaar verschijnt een nieuwe editie van Bloedlijn met extra hoofdstukken.
De duistere thrillers van K.R. Valgaeren zijn ondertussen een vaste waarde geworden in het literaire landschap van Vlaanderen en Nederland. Valgaeren hanteert een meesterlijke stijl, waarmee hij ondraaglijke spanning combineert met historische settings, eeuwenoude mysteries en klassieke gruwel in een nieuw jasje.
K.R. Valgaeren woont samen met zijn vrouw en kinderen in Leuven, waar hij in de beslotenheid van zijn bibliotheek aan zijn nieuwe roman werkt. Wanneer hij niet schrijft, rust hij met een boek uit in zijn chesterfield, of geeft hij toe aan zijn guilty pleasure en zet hij zich voor enkele uurtjes achter zijn gameconsole. Andere bezigheden waaraan hij zijn tijd spendeert, zijn het verzamelen van vulpennen, het genieten van de betere elektronische sigaret en het bestuderen van mooie lettertypes.
5🌟: In Salve Mater volgen we het hoofdpersonage Rebecca Stark. Zij is net verhuisd naar Salve Mater, een voormalige psychiatrische instelling die is omgebouwd tot appartementen. Haar geluk is echter van korte duur. Het duistere verleden van het gebouw zorgt voor vreemde gebeurtenissen, en voor ze het weet staat Rebecca opeens in het Salve Mater van 1937.
Van de prachtige schrijfstijl waarmee de duistere sfeer wordt gezet, tot de steeds groter wordende waanzin waarin het hoofdpersonage zich bevindt… Ik kon dit meeslepende boek geen moment laten liggen. Op één dag had ik het uitgelezen, en wat heb ik ervan genoten! 💯 een aanrader!
Waaw! Wat een boek, maar… een cliffhanger?! Wanneer wordt het vervolg geschreven?! Ik wil het NU lezen! 😭 mijn moederhart bonsde letterlijk in mijn keel op het einde…
Eindelijk was hij daar, het nieuwe boek van Kevin Valgaeren! Een voormalig psychiatrische instelling werd herbouwd tot nieuwe hedendaagse woningen maar de nieuwe bewoners worden geconfronteerd met het duistere en ook soms zeer gruwelijke verleden van het gebouw. Ik heb het boek op een paar dagen uitgelezen dus zeker een aanrader voor wie houdt van suspense! Het verhaal heeft me op een bepaald moment verrast en is geëindigd met een cliffhanger, dus ja, ik kijk al uit naar deel twee!
Eindelijk was er weer een boek van Kevin Valgaeren en wat voor één. Leest als een trein en wat een story weer. Heb er enorm van "genoten" en kijk reikhalzend uit naar het vervolg. Bedankt, Kevin Valgaeren voor menige uurtjes griezelen.
If 6 stars had been possible! Living in Lovenjoel myself, Salve Mater is part of my favourite walking routes and since this read, even more. I learned so much about this mystic place and this story added an additional layer. One of the better books I have read. Can't wait for the 2nd part!
In Salve Mater laat KR Valgaeren zijn personages op de voormalige plek van een psychiatrische inrichting wonen. De spanning wordt gestaag opgevoerd, met een bovennatuurlijke ondertoon. Op sommige momenten wordt er een droge humor toegepast, en dat resulteert in pijnlijke ernst. Er wordt tevens een vleugje tijdsverschuivingen toegepast. Het boek is ingedeeld in passende delen. Wie eerder al eens het werk van de schrijver heeft gelezen, weet hoe bloederig hij te werk kan gaan. Wanneer er sprake is van een omgeving waarin de wanen welig tieren, dan weet men eigenlijk al dat je als lezer maar beter een ijzersterke maag kunt hebben. Geestelijk voorbereid of niet, ernst zal in Salve Mater snel escaleren in zelfingenomen triomf. Er is in dit boek opnieuw aandacht voor het medische falen in de geschiedenis van de zorg. Op slinkse, maar meesterlijke wijze heeft de auteur er onverwacht een oude bekende uit zijn oeuvre weten terug te laten komen. Vanaf daar lonkt het verhaal naar de nodige ontknopingen. Hoewel de lezer kan verwachten dat dit boek met een enorme cliffhanger eindigt, heeft de schrijver opnieuw een indrukwekkende gothic novel geschreven.
Een spannend en sfeervol verhaal dat je vanaf de eerste pagina vastgrijpt. De combinatie van mysterie en psychologische spanning zit goed in elkaar, al zakt het tempo halverwege even wat in. Het grootste minpunt zijn de taalfouten – zelfs een dt-fout – wat mij toch een beetje stoort. Maar los daarvan: een intrigerend en meeslepend boek dat blijft nazinderen, maar af en toe moeite heeft om te beslissen welke richting het uitgaat. Benieuwd wat boek 2 brengt ...
Oke, eigenlijk wilde ik hem nog niet uitlezen. Het is gewoonweg te goed. Maar wegleggen kon ik ook niet meer. Nou ben ik misschien een beetje bevooroordeeld omdat ik dit boek sinds aankondiging al in de pre-order had staan en het lezen van Valgaeren's werk voor mij een feestje is. Hij heeft het hiermee gewoon weer gedaan, wat een fantastisch verhaal, van begin tot eind houdt het je vast.
De namen die in het verhalen voorkomen, gaven mij keer op keer een glimlach. De ode aan onze klassiekers is zeker aanwezig en niet storend verweven in het geheel. Misschien moet ik toch eens een bezoekje brengen aan Salve Mater.
Ik wil geen spoilers geven, kan aanraden om dit echt te lezen wanneer je een voorkeur hebt voor horror/gothic novels Eveneens zijn andere boeken.
Rest alleen nog te zeggen: wilt u alstublieft doorschrijven, mr. Valgaeren?
De sfeer op zich zet al de toon voor de weerzinwekkende gebeurtenissen die zullen volgen, het boek leest werkelijk als een neerwaartse spiraal van opeenvolgende nachtmerries die oneindig lijken te zijn.
Het hoofdpersonage bevindt zich op voor haar volledig onbekend terrein, dit vele jaren terug in de tijd, hopeloos op zoek naar haar vermiste dochter die zich ergens in deze vreemde dimensie lijkt te bevinden, of toch niet?
Als dat niet genoeg was blijkt ook dat Salve Mater een gruwelijk geheim koestert…
Op een plek waar de meest controversiële behandelingen op vlak van psychische stoornissen in onze geschiedenis nog worden uitgevoerd, worden zowel de lezer als het hoofdpersonage meegenomen van de ene schokkende revelatie in de andere. Meegevoerd op een rit naar beneden die het best te vergelijken valt met een bezoekje aan de negen cirkels van Dante, vallen voor ons hoofdpersonage in kwestie als maar meer gruwelijke puzzelstukjes op hun plaats.
De fantastische auteur pakt hier opnieuw uit met een verhaal dat me weken erna nog in zijn greep houdt.
Rebecca is eigenaar van een boekhandel in Londen die ze van haar vader overnam. Ze woont boven de winkel samen met haar dochter Pearl. Maar de woning is in slechte staat en Rebecca heeft het geld niet om het op te knappen. Dan komt een goede vriend van haar vader en een vaste klant van de winkel met een aantrekkelijk aanbod. Er staat nog een nieuwbouwappartement leeg in het gebouw waar hij met zijn vrouw woont. Het is een gebouw waar in lang vervlogen tijden een psychiatrische instelling huisveste, gelegen in een prachtig historisch park. Ze gaat op zijn aanbod in en samen met haar dochter voelt ze zich heerlijk thuis in haar nieuwe woning en beide genieten van de rust die er heerst. Totdat de oude lindeboom die in het park staat wordt gerooid en er zich vreemde situaties voordoen. Er lijken stemmen uit de muren te komen en Rebecca begint personen te zien die er niet zijn. Toch? Dan verdwijnt plotseling haar dochter Pearl en een mysterieuze zoektocht begint.
Voorproefje "Op het ogenblik dat hun fietsen de plaveien van het voetpad omruilden voor de afgesleten kasseien van een pad dat net breed genoeg was voor een wagen, gebeurde er iets merkwaardigs. Het was geenszins te vergelijken met de waanzin die later volgen zou, maar voor iemand die het merendeel van haar leven in de grootstad had doorgebracht, was het niet meer en niet minder dan een mystieke ervaring. Vrijwel meteen verstierf het immer aanwezige straatlawaai, alsof het werd tegengehouden door de platanen die hen als een erehaag welkom heetten. Het enige geluid dat overbleef was dat van hun rammelende fietsen over de kasseien. De geur van staal en smeer, zo typisch voor de straten van Londen, was verdwenen en in de plaats volgde een aroma van jong gebladerte, pas gemaaid gras en glunderend struikgewas. Het contrast kon niet groter zijn met de plek waar ze vandaan kwamen, alsof ze in een bubbel waren terechtgekomen die niet alleen een andere wereld herbergde, maar ook een ander tijdperk; een bubbel die naast het lawaai en de stank ook de drukte van de stad buitenhield; een bubbel die rust, stilte en een trager ritme opdrong. In Salve Mater leken andere regels te gelden en de enige optie die Rebecca had, was om zich daaraan te onderwerpen. De dreef was ongeveer een halve kilometer lang en hoe dieper ze het domein binnendrongen, hoe groter het contrast met de stad werd."
De schrijfstijl van Kevin Valgaeren is ronduit geweldig. Met veel gevoel voor taal zet hij een prachtig verhaal op papier. Het dramatische effect dat hierdoor ontstaat kent zijn gelijke niet. Het maakt het lezen tot een unieke ervaring en je waant jezelf als onderdeel van het verhaal. Onherroepelijk word je meegenomen in het hoofd van het hoofdpersonage en verdwijn je tussen de regels. Je proeft de sfeer van Salve Mater alsof je er zelf bent. Het is een duistere sfeer die zwaar maar comfortabel aanvoelt, perfect uiteengezet en omschreven. In mijn hoofd zag het verhaal eruit als een zwart-wit film van vroeger waar af en toe een vleugje kleur doorheen komt om een detail te benadrukken.
Voorproefje "Rebecca knikte zonder Bradbury aan te kijken. Ze kon niet geloven dat deze zichzelf verheerlijkende schurk op het punt stond om zich te goed te doen aan praktijken die haar wereld als barbaars erkende, dat hij er op de koop toe fier op was en dat zij verplicht werd om het schouwspel als een enthousiast groentje bij te wonen. Zij die dacht dat de grootste schok van deze nachtmerrie achter de rug was, besefte dat ze zich slechts in de proloog ervan bevond."
In het heden: De personages zijn weldoordacht en met veel gevoel voor persoonlijkheid neergezet. Het zouden je buren kunnen zijn waar je op een warme zomeravond gezellig een wijntje mee drinkt. De omgeving is rustgevend en pittoresk omschreven. Ik zou er wel eens een kijkje willen nemen en een fijne wandeling willen maken door het historische park.
In het verleden: Ook hier zijn de personages levensecht en met veel diepgang neergezet. Maar met sommigen zou ik toch geen wijntje gaan drinken. In dit deel van het verhaal is het uiteraard dezelfde omgeving maar het voelt niet zo rustgevend aan, meer als een zware deken in de winter. Het is een duidelijk verschil in sfeer en zeer passend bij het verhaal.
Quote ---Deze mensen doen alsof ze meer over mij weten dan ik en waarschijnlijk hebben ze nog gelijk ook.--- ---Rebecca---
Deze Gothic Novel neemt je mee naar het duistere verleden van een oude psychiatrische instelling, waar waanzin achter gesloten deuren wacht. Het is het eerste deel van een tweeluik en ik wacht daarom vol ongeduld op deel 2.
Leuk weetje: De psychiatrische instelling Salve Mater heeft echt bestaan en het gebouw is inderdaad omgebouwd tot luxe-appartementen. Het staat alleen niet in Londen, waar dit verhaal zich afspeelt, maar in Lovenjoel, een klein dorpje vlakbij Leuven in België. Ook heeft de auteur hier daadwerkelijk gewoont samen met zijn vrouw. Lees daarom ook het nawoord van de auteur. Erg leuk om te lezen omdat het een extra dimensie toevoegt aan de manier waarop je het verhaal ervaart. Tenminste bij mij en ik hoop ook bij jullie.
Gothic novels bestaan reeds sinds mid 18de eeuw, waarna het aan populariteit won in de Victoriaanse tijd. Het bijzondere is dat het door de eeuwen heen populair blijft. Karakteristiek voor dit genre is een omgeving gevuld met angst, vermengd met de dreiging van iets bovennatuurlijks en een inbreuk van het verleden op het heden. Een mooi voorbeeld hiervan is Mary Shelley’s Frankenstein. Het is één van mijn favoriete genres, doch worden er de dag van vandaag nog maar weinig zulke boeken geschreven en gepubliceerd hier in Vlaanderen en Nederland.
Gelukkig hebben we onze eigen Nederlandstalige Gothic auteur, namelijk K.R. Valgaeren, de Vlaamse Gothic grootmeester, van wie we eerder Bloedlijn recenseerden. Het was aftellen naar zijn nieuwste telg Salve Mater. Maar hier is hij dan, het eerste deel van een spannend tweeluik.
Rebecca runt de Londense boekhandel van haar ouders en woont samen met haar dochtertje in de kamer boven de winkel. Maar het is er nogal krap en oncomfortabel. Ze heeft enkele bijzondere klanten waaronder Frank Lonige die haar op een dag het voorstel doet om te komen wonen in één van zijn appartementen. Uiteindelijk besluit ze om op zijn voorstel in te gaan en verhuist ze naar een luxe appartement in de voormalige psychiatrische instelling Salve Mater, die een herbestemming kreeg. Al snel doen zich verschillende kleine bizarre en pietluttige gebeurtenissen voor, maar geen enkel noemenswaardig om zich echt zorgen te maken. Totdat Pearl plotseling verdwijnt. Vanaf dat ogenblik blijkt er achter elke hoek in Salve Mater waanzin te heersen, waarvan de ene al erger dan de andere. Maar Rebecca zal tot het uiterste gaan om haar dochter terug te vinden.
Zucht, telkenmale weer word ik verleid om Valgaerens boeken in één ruk uit te lezen. Eenmaal ik erin begin, word ik precies in een compleet andere wereld gekatapulteerd, waar ik zo lang mogelijk in wil vertoeven om in het verhaal op te gaan en blijf ik maar doorlezen. Maar dan is het boek plotseling uit, veel te snel en kan ik er niet meer verder van genieten. Gelukkig bevatten zijn boeken veel verschillende lagen, waardoor dit boeken zijn die je steeds weer opnieuw kan lezen zonder dat ze vervelen. Iedere keer als je ze oppakt, zal je iets nieuws, intrigerend ontdekken. Dit is zeker ook zo met Salve Mater.
Een geoefend lezer zal verwijzingen terug kunnen vinden naar enkele grote auteurs uit de Gothic wereld. Zo is er een personage vernoemd naar Robert Bloch (Amerikaans horrorauteur), is er een verwijzing terug te vinden naar Mary Shelley’s Frankenstein, Rebecca Netley’s werk en ook Sarah Waters. Ik zal ze niet allemaal prijsgeven, want het is ontzettend leuk ze zelf te ontdekken tussen de regels van het verhaal, ware literatuurliefhebbers zullen hier zo van smullen. Fans van Valgaerens werk zullen verrast zijn een oude bekende terug te ontmoeten. Hierdoor zal hun nieuwsgierigheid nog meer geprikkeld worden naar het tweede deel. Want wat is dat nu allemaal? Hoe komt het dat hij plots toch nog leeft? (stiekem hoop ik toch dat er nog verhalen komen met hem als protagonist).
Salve Mater is geschreven in de typerende Valgaeren stijl. Naast heel veel verwijzingen naar andere groten uit de Gothic wereld weet de auteur als geen ander te goochelen met onze Nederlandse taal. Hij hanteert een ontzettend betoverende schrijfstijl, waar Dickens nog jaloers had kunnen zijn.
Net als in zijn vorige werken haalt de auteur ook hier weer een voorbeeld aan van schrijnende situaties van vrouwen in het verleden. Salve Mater was een instelling voor vrouwen met psychische problemen en de behandelingen die ze daar kregen waren soms barbaars te noemen, aangezien de geneeskunde toen nog zo ver niet stond in dit vakgebied. Zijn research is subliem en de manier waarop hij de gevonden informatie over weet te brengen is gewoonweg geniaal. Zelfs wanneer je geen liefhebber bent van dit genre, zal je toch kunnen genieten van dit boek, dankzij de mooie schrijfstijl van de auteur.
Tot slot zal KR Valgaeren in een nawoord toelichting geven over waar zijn inspiratie vandaan kwam. Er bestaat in Vlaanderen echt een voormalige instelling voor personen met psychische problemen ‘Salve Mater’, die een herbestemming kreeg en verbouwd werd tot luxe appartementen. Hier woonde de auteur zelf enkele jaren. Tijdens enkele zwerftochten op het domein, in de nog niet verbouwde delen, ontdekte hij enkele ruimtes met achtergebleven documenten, medische toestellen, … . Zijn fantasie werd geprikkeld en het zaadje voor dit verhaal was gepland. Op het internet zijn nog verscheidene urbex-foto’s terug te vinden, waardoor ik mij het verhaal nog beter kon inbeelden.
Salve Mater is weer een GROOTS gothic verhaal! De auteur hanteert een verbluffende schrijfstijl en weet een onweerstaanbaar verhaal te maken. Woorden schieten mij tekort om dit werk verder te omschrijven en verder op te hemelen.
Mag ik deze dan niet meer dan 5 sterren geven? Dit is meer dan verdiend! Kan de auteur dit überhaupt nog overtreffen? Vol spanning is het nu afwachten naar het tweede deel. 5 sterren!
Onverklaarbare verschijnselen roepen vragen op die niet zo snel te beantwoorden zijn. Bijvoorbeeld in Salve Mater, het eerste deel in een tweeluik met een mystiek tintje, vol griezelige, vreemde gebeurtenissen. Het verhaal wordt in de markt gezet als een gothic novel, een genre dat mystery, romantiek en horror vermengt.
Psychiatrische kliniek In Salve Mater neemt de Belgische schrijver Kevin Valgaeren de lezer mee naar het honderd jaar oude, gedeeltelijk gerenoveerde en tot appartementen omgebouwde Salve Mater, een voormalig psychiatrische kliniek vlakbij Antwerpen. Rebecca en haar dochter mogen hier van haar vaders oude vriend Lonige een appartement betrekken. De huur mag ze naar draagkracht betalen.
Nachtmerries Reeds bij hun aankomst vallen haar vreemde dingen op. Langzaam verslechtert Rebecca’s nachtrust. Ze krijgt nachtmerries over haar ex en er klinken vreemde geluiden. Op een koude, stormachtige nacht gaat ze terug naar 1937 en komt terecht in Salve Mater als verpleegster.
Snijden in hersenen De eerste handeling die ze moet doen is helpen bij een lobotomie bij een geesteszieke patiënte: snijden in de hersenen. Nu onvoorstelbaar, maar Valgaeren verwijst naar de Portugese neuroloog António Egas Moniz die in 1949 de nobelprijs ontving voor zijn ontdekking van het therapeutische effect van lobotomie.
Betrokkenheid bij een moordonderzoek In de thriller leidt Rebecca’s betrokkenheid bij de ingreep ertoe dat ze bij een moordonderzoek betrokken raakt. Maar is het haar waan of is het de werkelijkheid? Ze heeft een heftig verleden waar wanen deel van uit maken. Door de titels van de drie delen waaruit het boek is opgebouwd (Symptomen, Diagnose en Behandeling), hint Valgaeren op wat Rebecca te wachten staat.
Bovennatuurlijke dreiging Valgaeren heeft mysteries en waargebeurde elementen gebruikt om Salve Mater tot een enerverend, sinister verhaal te maken. De bovennatuurlijke dreiging wordt steeds indringender. Maar er is ook humor, vooral als het gaat over verwijzingen naar auteurs als Edgar Allen Poe en Mary Shellen (Frankenstein).
Schrijnende situaties Valgaeren heeft het mooi gedaan in Salve Mater, door mensen met psychische problemen onder de aandacht te brengen en te laten zien waar de medische zorg faalt in haar toezicht. Schrijnende situaties met medeweten van beheerders van een inrichting. Zijn onderzoek naar deze echt bestaande psychiatrische inrichting heeft hij met zorg gedaan.
Schrikbarend Het lot dat vrouwen ondergingen is schrikbarend, iets wat hij in zijn nawoord nader toelicht, daar hij zelf op Salve Mater gewoond heeft toen het omgebouwd was tot een gebouw met luxueuze appartementen. Hij schreef dit complexe verhaal, nadat hij zich verdiepte in de geschiedenis van de instelling en de psychiatrie. Nu is Salve Mater bouwkundig erfgoed. Maar wel een met een verleden.
2.5 ⭐️ waar ik eerder romans van Valgaeren met veel plezier heb gelezen, stelde deze me wat teleur. Ten eerste had ik moeite met vele details die ronduit ongeloofwaardig waren zoals een gigantisch park met gehele vallei middenin London, of dat de moeder oude verlaten gebouwen gaat verkennen met haar 7 jarige dochter. Sowieso gedraagt deze dochter zich als geen 7 jarige die ik ooit heb ontmoet.
Het verhaal bestaat uit drie delen waarvan ik het eerste deel ondanks de ongeloofwaardigheid wel heb verslonden. In het tweede deel nam het verhaal een plotwending die ik gewoon niet… tsja, leuk vond? En ik verloor mijn interesse. Ook bleef ik me storen aan de ongeloofwaardigheid in reacties van personen. Het derde deel voerde de spanning wel weer op maar eigenlijk knalde het verhaal pas in de laatste pakweg 10 pagina’s en dat was voor mij gewoon te laat.
Sorry, dit lukte me echt niet. Er is iets te geforceerd luchtig in de schrijfstijl, iets wat begint te storen na een paar hoofdstukken. Daarnaast wil de auteur net iets te graag laten weten hoe groot zijn kennis van literatuur is door heel opvallend namen en werken in vergelijkingen te verweven (die het verhaal niet zelden nodeloos vertragen). En behalve de spellingfouten struikelde ik soms ook gewoon over draken van zinnen. Het is jammer, want ik had hier hoge verwachtingen van.
Mijn eerste reactie na het uitlezen van dit boek was: "omg, he did it again!" Weer een fantastische gothic novel.
Ik heb de eer gehad om een rondleiding te krijgen van de auteur op het domein van de voormalige psychiatrische inrichting bij Leuven, dus dit gaf wel een extra dimensie aan het verhaal.
Het verhaal begint met Rebecca Stark en haar dochter Pearl die intrek nemen in een appartement van het voormalige instituut. DIt instituut werd omgebouwd tot woongelegenheid. Al snel beginnen zich vreemde situaties voor te doen. De lezer mag zich verwachten volledig te worden ondergedompeld in de duistere sfeer van de gothic en de context van de psychiatrie begin 20ste eeuw.
Het is moeilijk om een review te geven van dit verhaal zonder al te veel te spoilen. Wederom was dit een zeer aangename, vlotte leeservaring waarbij de spanning langzaamaan wordt opgebouwd. De gothic atmosfeer is alomtegenwoordig.
Wie op zoek is naar een spannende thriller is hier zeker aan het juiste adres. Als gothic novel is ook dit werk geslaagd in zijn doel. Kevin Valgaeren is een fenomeen binnen het genre en ik blijf het maar herhalen, maar zo'n talent moeten we koesteren. Valgaeren hoort thuis in de selecte club van de gothic grootmeesters. En we mogen als klein landje fier zijn zo'n talent te mogen hebben.
Ik heb dit boek in twee gulzige gulpen tot mij genomen - zo spannend was het. Toegegeven, ik ben niet helemaal onpartijdig: schrijver Kevin Valgaeren heeft voor dit boek een voormalige psychiatrische instelling als locatie genomen die op amper een kilometer van mijn achtertuin ligt. Het verhaal: Hoofdpersonage Rebecca en haar dochter Pearl huren een appartement in Salve Mater, een historische site waar vroeger geesteszieken werden behandeld. Ze merken al gauwdat het verleden wel heel erg aanwezig is. Pearl verdwijnt op mysterieuze wijze en haar moeder gaat op zoek - zelfs voorbij de grenzen van de tijd. Met de nodige gruwel (zo zit je op de voorste rij bij een nogal slordig uitgevoerde lobotomie) en een zeer kleurrijke, fijnzinnige taal voert Valgaeren ons terug naar een tijdperk van dwangbuizen en bedenkelijke kuren. Het levert een strak gecomponeerd verhaal op waarin Valgaeren aantoont dat hij zijn research serieus heeft genomen. Eén minpuntje: het boek eindigt met een serieuze cliffhanger. Gelukkig is deel twee al onderweg!