尋凶策（下）

หยกคู่ไขคดีปริศนา #2

by Liang Chan, 涼蟬

在遲夜白的記憶深處，
小小的司馬鳳總是提著一盞蓮花燈站在那裡。
只是那盞蓮花燈的主人長大以後，
為什麼卻變得如此黏糊纏人呢？
小白小白的亂叫一通，
偷到機會就要親密廝磨一番，
最最不要臉的是，那人竟然還說要娶他！
娶什麼娶，
就算那人是天底下最好的，那也不娶。

350 pages, Paperback

Published February 7, 2018

About the author

Associated Names:
* 涼蟬 (Traditional Chinese)
* 凉蝉 (Simplified Chinese)
* Liang Chan (English)
* เหลียงฉาน (Thai)

Reviews

[clemmie]

เล่มนี้เพิ่มระดับความตื่นเต้นจากเล่มแรกมาก รู้สึกว่าอ่านสนุกขึ้นเยอะ อาจจะเพราะว่ารู้จักตัวละครในเล่มมาประมาณนึงแล้ว พอจับทิศทางได้แล้วว่าแนวการสืบคดีเป็นแบบไหน ส่วนตัวคิดว่าเป็นเล่มจบที่เขียนได้ดีค่ะ ไม่ได้ทิ้งปมอะไรที่ค้างคาไม่ยอมเฉลยไว้ ความสัมพันธ์ของพระเอกทั้งคู่ก็คืบหน้า หาข้อสรุปให้กันและกันได้

[Jiji Jidapa]

ใจความสำคัญของเรื่อง คือ การจีบกันของคนหน้าหนากับคนหน้าบางที่มีฉากหลังเป็นการไขคดี

เนื้อเรื่องเป็นการสืบคดีแต่ไม่ใช่แบบไขคดีแบบแนวนิยายนักสืบจ๋า แต่ออกแนวไปเจอเหตุฆาตกรรมพิลึกชวนสยองหลายๆ ครั้งต่อเนื่องกัน ที่ค่อยๆ ชี้ให้เห็นศูนย์กลางของเรื่องและผู้อยู่เบื้องหลัง เนื้อเรื่องมีจุดตื่นเต้น มีลุ้น พระเอกนายเอกเก่งแต่ไม่ได้ขนาดไร้เทียมทาน

เลิฟไลน์น่ารักและดูสมจริงดีค่ะ โตมาด้วยกัน เป็นเพื่อนกันเกือบตลอดชีวิต ไม่รู้ว่าใจมันเปลี่ยนไปเป็นเพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อตั้งแต่ตอนไหน เหมือนจะมองตาก็รู้ใจ แต่ติดที่ทั้งคู่เป็นลูกคนเดียว เป็นเจ้าสำนัก ภาระบนบ่ายังมีเลยต้องมีอุปสรรคสักหน่อยมาทำให้คิดตก

สรุปว่าสนุกใช้ได้ทีเดียวค่ะ ใครชอบแนวลึกลับ ตามหาเบาะแส ลุ้นพอประมาณ มีเลิฟไลน์ใส่มาแบบลงตัว ไม่หวือหวาแต่อบอุ่น ก็น่าจะชอบค่ะ

[Pandan]

อ่านจบก็ถือว่าสนุกดี อารมณ์อ่านไปเรื่อยๆ ไม่คิดอะไรเยอะ
ส่วนตัวไม่ค่อยชอบลาสบอส รวมถึงการเป้าหมาย เจตนา อะไรต่างๆ เท่าไหร่
รู้สึกว่ามันสเตอริโอไทป์ตัวร้ายหนังพีเรียด มันก็ไม่ได้แย่เสียทีเดียว แต่ในนิยายสืบสวนมันควรเปรี้ยงปร้าง หักมุม หรือน่าตื่นเต้นกว่านี้หน่อย แถมปูมาเหมือนมาจะเฉลยอะไรเยอะ แต่อ่านจบก็ยังงง เช่น ผลักพระเอกตกน้ำทำไม แล้วที่ไปเสี้ยมคนอื่นให้ฆ่าคนคือเพราะตัวเองจิตบิดเบี้ยวเฉยๆ ถูกมั้ย (ตามความเข้าใจเพราะโดนบ่มเพาะที่ค่าย? หรือมันโรคจิตอยู่แล้ว?) สารภาพว่าจนจบเราก็ยังไม่เก็ตพ้อยท์ของกลยุทธ์อะไรนี่
ตอนจบก็รู้สึกว่าเร่งไปนิด ยังมีอะไรให้ขยายความอะไรได้อยู่อีก

เอาเป็นว่าสุดท้ายแล้ว สิ่งที่ประทับใจที่สุดก็คือความสัมพันธ์ตัวละครในเรื่องเนี่ยแหละ โดยเฉพาะครอบครัวของตัวเอก กลมเกลียวแน่นแฟ้น อ่านแล้วอบอุ่นหัวใจ (ชอบฉากท่านพ่อท่านแม่ฟาดลูกเขย555) ติจุดเดียวคือช่วงต้นเล่มขัดใจกับนิสัยไม่รู้ใจตัวเองของนายเอกมาก ดีนะเรื่องนี้มันไม่ค่อยโฟกัสเลิฟไลน์เพราะมีเรื่องคอขาดบาดตายอื่นๆ ให้สนใจก่อน ไม่งั้นลากยาวเป็นดราม่าตับแตก

[Tippy Chee]

เนื่องจากเป็นแนวที่ชอบ แล้วนักเขียนเองก็ไม่ใช่ว่าจะโนเนม เห็นมีผลงานดังๆ หลายเรื่องอยู่ เลยคาดหวังค่อนข้างสูง จนจบเล่มสอง ยังคงสรุปว่า ค่อนข้างน่าผิดหวัง

การสืบคดีในเล่มสอง ก็ต่อเนื่องมาจากเล่มแรก เป็นปมหลักของเรื่องเลย อันนี้จัดว่าโอเค เริ่มเรื่องด้วยปริศนาของเหวินเสวียนโจว และจบด้วยการเฉลยปริศนาทั้งหมด ชอบฉากบ้านกระดูกที่สุด ตื่นเต้นระทึกขวัญสุดพลัง นอกจากนี้ ก็ไม่ค่อยมีไรละ ยิ่งตอนจบ คือจืดมาก แบบน่าเสียดาย อาจเพราะเป็นเรื่องสั้นแค่ 2 เล่มอ่ะเนาะ เลยมีรายละเอียดหลายอย่างหายไปเลย

ในส่วนของตัวละครก็ไม่ค่อยมีใครน่าสนใจ มันจืดๆ ไปหมด ทั้งพระเอก นายเอก ตัวประกอบ หรือแม้แต่ตัวลาสต์บอสยังรู้สึกว่ามันจืดเลย ฮาๆ ไม่รู้ทำไม มีแค่ฉากในบ้านกระดูกนั่นแหละที่ให้ความรู้สึกกดดันที่สุด นอกนั้นคือ… การใช้คำบรรยายว่า บัณฑิตวัยกลางคน อ่ะนะ แล้วบารมีตัวร้ายมันจะเหลืออะไรร

จบไปอีกเรื่องแบบเซ็งๆ และเสียดายเวลานิดหน่อย

[Giyongchy]

จริงๆ​ พล๊อตสนุกเลย​ เป็นแนวสืบสวน​ ฆาตรกรรมที่ค่อนข้างดาร์กเหมือนกันปมใหญ่ๆ​ ผูกกันซับซ้อนพอสมควรแต่ด้วยความ​ 2 เล่มจบมันก็เลยสั้นๆ​ ไป​ ถ้าเขียนเป็นภาคต่อก็น่าจะทำได้อีก​ ชอบความสัมพันธ์ตัวละครต่างๆ​ ในเรื่องทั้งสำนักยุทธภพ​ ฉากแต่ละฉาก ถ้าทำเป็นซีรี่ย์น่าจะออกมาดีเลยค่ะ

[Nattapan]

Unsettling!

This story can confirm the fact that childhood abuse can lead to serious mental disorders in the future.