Po kilkuletnim pobycie za granicą Maria wraz z nowym partnerem wróciła do kraju. Pewna, że dni, w których musiała uciekać, dawno minęły, pozwoliła sobie na rozpoczęcie spokojnego, normalnego życia. Z nową tożsamością, otoczona ludźmi, których uważała za rodzinę, nawet nie podejrzewała, że przeznaczenie znajduje się bliżej, niż sądziła.
Wystawne przyjęcie i pozornie zwykłe spotkanie przekonały kobietę, że przeszłość o niej nie zapomniała. Jedno spojrzenie w znajome oczy odkryło przed nią okrutną prawdę – nigdy nie powinna zaniechać ucieczki. Rozdarta między Brunem, któremu zawdzięczała życie, i mężczyzną, którego nigdy nie przestała kochać, musiała stawić czoła nie tylko swoim uczuciom, ale także przerażającej przeszłości.
Uciekając z zamku, złamałaś mi serce, Mario. Dzisiaj mnie zabiłaś. Nienawiść niszczy się miłością. Wiktor nie zdawał sobie z tego sprawy, dopóki nie spojrzał w niewinne niebieskie oczy. Już kiedyś kochał bezwarunkowo, ale dopiero teraz pojął, czym tak naprawdę jest miłość. I paniczny strach.
W imię najgłębszego uczucia Maria i Wiktor ponownie stanęli ramię w ramię, aby stoczyć decydującą walkę. Ta bitwa może zakończyć się tylko w jeden sposób, a o jej wyniku zdecyduje wyłącznie serce.
Maria już prawie uwolniła się od przeszłości. Od sześciu lat wychowuje córkę i mieszka z narzeczonym. Przestała oglądać się za siebie, a gdy już poczuła bezpieczeństwo, jej świat zaczyna się walić. Tajemniczy mężczyzna odnalazł ją, jej ucieczka poszła na marne, a może nie...?
To bardziej wciągająca historia, niż mogłam się spodziewać. Z pewnością nie jest to romans, którego zakończenie odgadniemy już na początku. Bohaterowie są niczym realne postacie, mają swoje zalety ale też wady, co dodaje im realizmu. Nie mogłam przewidzieć ich zachowań, mogli zrobić dosłownie wszystko. Jeśli lubicie pogłębionych bohaterów, których trochę pokochacie, a trochę chcielibyście zamordować, to "Krew róży" z pewnością przypadnie wam do gustu. Najdziwniejszą postacią był Wiktor, w przeszłości zakochany do szaleństwa, teraz wraca, żeby się zemścić. To niebezpiecznych bohater, trochę typ szaleńca. Mamy tu niestety także postać sześcioletniej dziewczynki, która bardzo mnie irytowała, była chyba najgorsza ze wszystkich. Rozpieszczona, przez wszystkich ukochana i najmądrzejsza na świecie. Mam wrażenie, że tutaj autorka nie ograniczała swojej wyobraźni i delikatnie podkolorowała umiejętności sześcioletnich dzieci. Bo jak inaczej wyjaśnić, że dziewczynka biegle posłużyła się wyszukiwarką internetową, samodzielnie rozwiązała całą zagadkę i dodatkowo zaplanowała intrygę, żeby to wszystko wyszło na jaw...?
Pomijając tę postać, bardzo dobrze bawiłam się przy tej powieści. Niejednokrotnie przeżyłam skoki adrenaliny. Historia Marii i Wiktora jest zakręcona i skomplikowana. Sama nie wiedziałabym jak postąpić, gdybym była główną bohaterką. W jednej chwili Wiktor jest największym wrogiem, a zaraz miałam ufność i nadzieję, że to właśnie on rozwiąże jakiś kryzys. Największym zaskoczeniem jest zachowanie Brunona, jednak nie chcę tu za dużo zdradzać, musicie sprawdzić to sami.
Na koniec powiem, że jest zbyt dużo opisów, które do niczego się nie przydają, bo po co mi wygląd pokoju, kiedy wpada tam mafia i zaczyna się walka na śmierć i życie...
Nie wiem czy nie dodałem już wszystkiego pisząc recenzje poszczególnych części, ale nic nie jest w stanie mnie przekonać, że ta seria była dobra… ja rozumiem, że taki humor w dialogach czy bohaterowie mogą się komuś podobać. Rozumiem też, że fabuła była ciekawa i mi przypadła do gustu. Ale nie mogę pojąć czym autorka się kierowała tworząc ten erotyk jak te sceny są tak niekiedy zatuszowane i pisane jakby na kolanie, że 18-latka lepsze by wymyśliła. No dobra, bo mnie trochę poniosło, ale ja próbuje uświadomić komuś, że jest to jedna ze słabszych romansów… bo aranżowane małżeństwo z brutalnością połączona z trzymaniem „ptaszka w klatce” było modne, ale dawno temu. Są ciekawsze i lepsze histerie, a ta gdybym faktycznie miał komuś polecić, to tak, ale musiałaby zostać przeredagowana, bo nie dzieje się tu nic spektakularnego co zachęca czytelnika. Może dla rozrywki w drodze do zieleniaka w klapkach Kubota słychać można ten książki czy też przy sprzątaniu, ale mało kto dostrzeże problemu w niej zawarte - jest ich sporo, ale nie chce wam spojlerować. Zastanowię się czy coś przeczytam tej autorki jeszcze, bo trochę się rozczarowałem.