Wiem o wszystkim

by Aleksandra Śmigielska

Trzy kobiety, trzy sekrety. Jedna mroczna prawda.

Bydgoszcz, początek upalnego lata. Weronika, ofiara toksycznego związku, samotnie wychowuje syna. Ewa obawia się, jak kryminalna przeszłość męża wpłynie na przyszłość ich nastoletniej córki. Janina, teściowa Ewy, by zapewnić sobie oraz swojej rodzinie dostanie życie, posunie się do wszystkiego.

Ich losy nieoczekiwanie splatają się, gdy na podwórku kawiarni Ewy zostają znalezione zwłoki. Wszystko wskazuje na brutalne morderstwo. Jednocześnie anonimowy profil na Instagramie publikuje zdjęcia z miejsca zbrodni. Sugeruje też, że zna tożsamość zabójcy…

Każda z kobiet nosi w sobie mroczną tajemnicę. Każda desperacko pragnie ochronić to, co jest jej najdroższe.

Czy chroni również mordercę?

Wiem o wszystkim to thriller o mrocznej stronie miłości, destrukcyjnych mężczyznach i cenie, jaką musimy zapłacić za sekrety. Bo czasem największym zagrożeniem jest dla nas to, co sami ukrywamy.

Genres: Thriller

352 pages, Paperback

First published February 25, 2025

Reviews

[Ania (double.bookspresso) · Rating 4 out of 5]

Kameralny thriller skupiony na tym, co dzieje się w głowach bohaterów. Bohaterek właściwie, bo patrzymy z perspektywy kilku kobiet z różnych pokoleń, kilku matek. Poza fabułą z niezłym plot twistem czytelnik zostaje z pytaniami o skalę poświęcenia w macierzyństwie.

[Rudolfina (czytacz.pl) · Rating 1 out of 5]

WIEM, ŻE NIC NIE WIEM
Dużo się tu dzieje, ale ciężko się to czyta.

Potencjał był duży: dobry pomysł, żeby opisać śledztwo nie z punktu widzenia policji, tylko trzech kobiet, które są w jakiś sposób z nim związane. Do tego dochodzą informacje podawane przez media i influencerów. Co nie zagrało?

Bohaterki prowadzą śledztwo, a policja, zdaniem autorki – śpi. Skoro dwie totalne amatorki w dwa dni potrafią zdobyć kluczowe informacje, to policja potrafiłaby to zrobić w trzy chwile. Tak trudno rozszyfrować skąd robione były zdjęcia? Oj, nie docenia pani Śmigielska naszych stróżów prawa.

W połowie książki wciąż nic nie wiem o bohaterkach, nie mam więc do nich żadnego stosunku emocjonalnego, nic mnie nie obchodzą. No może jedna trochę, ale tylko dlatego, że jej dziecko miało wypadek i walczy o życie. O niej wiem trochę więcej, ale wciąż za mało, żeby wzbudzała pozytywne uczucia. Negatywnych też nie wzbudza. Nul. Podejrzewam, że sama autorka też niewiele o nich wie, dlatego są takie tajemnicze. Na samych tajemnicach nie buduje się jednak wiarygodnego rysu psychologicznego postaci.

I to jest mój pierwszy, poważny zarzut do tej książki: wiem, że nic nie wiem. Autorka wrzuca dziesiątki tajemnic, z których zaledwie kilka zostaje rozwiązanych, i to też nie do końca. Naprawdę, to nie jest sposób na budowanie napięcia. Żeby kibicować bohaterom muszę przynajmniej wiedzieć, o co toczy się gra.

Mąż zaginął, ale może uciekł. Zabił, ale może nie zabił. Żyje i się ukrywa, ale może nie żyje. Matka ma coś na sumieniu, ale może nie ma. Co chwila taki dylemat. Czuję się jak dziecko we mgle. Czytam dalej nie dlatego, żeby się dowiedzieć, kto zabił (co powinno być regułą w kryminale), tylko aby się przekonać, czy przynajmniej zakończenie będzie się trzymać kupy (skrzywienie zawodowe recenzenta), co będzie podstawą uczciwej oceny. No niestety, totalnie się nie trzyma.

Tajemnice nie zostały rozwiązane, bo po co? Nie interesuj się niepotrzebnie, czytelniku. Co cię obchodzi, czy mąż został słusznie skazany czy nie? Czy to z tego powodu ofiara szantażowała rodzinę? Dlaczego matka szła w zaparte, skoro okazało się, że syn jest niewinny? Masochistka? Podejrzewam, że autorka sama nie potrafi odpowiedzieć na te pytania.

Jednak dopiero zakończenie zwala z nóg. Na ostatnich dwóch stronach Aleksandra Śmigielska postanowiła totalnie rozwalić system i odwrócić kota ogonem. A jakże, wszystko w imię zaskakiwania czytelnika. Wrzuciła efektowne rozwiązanie, które sypie się jak domek z kart. Dziecko wszystko widziało? I nikt inny? Matka jest kretynką i zabija trupa? Dlaczego to robi? W policji też są sami idioci i w to wierzą? Jakiś patolog w ogóle badał to ciało? A morderca to jaki miał motyw? Przecież dopiero co się od ofiary uwolnił?

Takie zakończenie obraża inteligencję czytelnika, pod warunkiem jednak, że czytelnik taką inteligencję posiada. Sądząc po liczbie wysokich ocen, nie do takiego jednak czytelnika ta książka została skierowana.

Jeśli z natury nie jesteście obrażalscy – to czytajcie.
www.czytacz.pl

[Anna · Rating 5 out of 5]

Mam ostatnio szczęście do trafiania na świetne thrillery. Nie inaczej było w przypadku "Wiem o wszystkim" Aleksandry Śmigielskiej. Wciągnęłam tę książkę z prędkością błyskawicy i przyznaję, że była rewelacyjna. Jeśli lubisz książki, w których aż roi się od sekretów — to ta będzie idealna. Autorka nie przestaje trzymać czytelnika w napięciu, a treść tego thrillera jest tak naszpikowana tropami, że sklejone strony i ominięcie kilku zdań, wyeliminują Cię w drodze do prawdy. Tu każdy szczegół się liczy.

Weronika - niedawno odeszła od toksycznego męża, obecnie samotnie wychowuje syna, Pawełka.
Ewa - kryminalna przeszłość jej męża, Adama tylko nakręca spiralę podejrzeń w stronę jej rodziny, po tym, kiedy na terenie ogórka jej kawiarni zostaje znaleziony zam*rdowany mężczyzna.
Laura - córka Ewy i Adama (o! dopiero teraz skojarzyłam tę analogię). Kocha fotografię, jest indywidualistką, która ma już dosyć życia w kłamstwach i niepokoju.
Janina - matka Adama, teściowa Ewy i babcia Laury - charyzmatyczna postać, która dla dobra swojego syna jest w stanie poświęcić wiele, niekoniecznie patrząc przy tym na krzywdę wyrządzaną innym.

Świat tych kobiet staje w miejscu, kiedy okazuje się, że zam*rdowanym mężczyzną jest Marek, były mąż Weroniki i znajomy Adama. Gdy ten drugi w momencie wyjścia na jaw popełnionej zbrodni, znika bez śladu, wszystkie podejrzenia policji padają na niego - w końcu już kiedyś odbył karę pozbawienia wolności. Podczas gdy Weronika zajmuje się w szpitalu synem, który spadł z drzewa, ktoś zakłada na Instagramie konto, na którym publikuje zdjęcia z miejsca zbrodni. Życia kilku osób w jednej chwili zmieniają się o 180 stopni. Kto z nich podejmie próbę dojścia do prawdy, a kto z nich będzie w tę prawdę zamieszany?

Taką literaturę kobiecą, to ja poproszę wydawać częściej. Oczywiście piszę to pół żartem, pół serio, ale nie ma wątpliwości, że to właśnie kobiety są głównymi bohaterkami tej książki. Wokół nich skupiają się najważniejsze wydarzenia i one stanowią główne osie całej fabuły. Od ich decyzji i działań zależą dalsze losy zarówno nich samych oraz mężczyzn, których cienie, jak i demony przeszłości nieustannie czają się za rogiem.

To książka zdecydowanie dla fanów kilku perspektyw. Ja jestem fanką takiego zabiegu i zawsze nabieram się na to, że pokazanie jednej historii z kilku punktów widzenia da mi przestrzeń do domysłów. Śmieszne, prawda? Najczęściej mam po tym jeszcze większy mętlik w głowie, ale uwielbiam ten stan dezorientacji.

Przeczytałam tę książkę na dwa razy i pierwszą część skończyłam przed samym snem - przez całą noc miałam ją w głowie, a rano, kiedy się obudziłam pierwsza myśl, jaka przyszła mi do głowy, to, że muszę ją jak najszybciej dokończyć. To bez dwóch zdań thriller, który wzbudza emocje i nie pozostawia czytelnika obojętnym po zamknięciu ostatniej strony.

Mroczna, duszna, zagadkowa. Pełna napięcia, nieoczywista i żonglująca zwrotami akcji. Emocjonująca i emocjonalna. Zachęcać jeszcze?

[Angela · Rating 4 out of 5]

Weronika sama wychowuje syna, jej życie nie jest usłane różami bo jest ofiarą toksycznego związku, ale radzi sobie jak umie. Ewa prowadzi kawiarnię, żyje w ciągłym strachu że przeszłość jej męża może zniszczyć przyszłość jej córki. Janina teściowa Ewy natomiast to uparta kobieta która dla rodziny zrobi dosłownie wszystko. Co łączy te trzy kobiety, patrząc z boku nic jednak gdy nieoczekiwanie na podwórku kawiarni Ewy zostaną znalezione zwłoki, będzie je łączyć wiele. Sprawca działał przemyślanie i jego morderstwo było idealnie zaplanowane, każdy detal został starannie ukryty tak by nikt nigdy się nie domyślił co się wydarzyło. Jednak znalazł się ktoś kto widział ponoć całe zajście, na dowód będzie udostępniał na instagramie zdjęcia z tego domniemanego zabójstwa. Ten anonimowy świadek zna tożsamość sprawcy. Wtedy Weronika zastanawia się kto zabił jej męża, a Ewa z Janiną zastanawiają się czy za wszystkim nie stoi nie stoi mąż Ewy.

To nie była łatwa lektura, moim zdaniem bardziej skupiająca się na psychologi i uczuciach bohaterek niż na samej fabule. Jednak świat pełen kłamstw, intryg i manipulacji był mega ciekawy i bardzo mocno wciągający, po paru kartkach już wiedziałam że nie odłożę jej dopóki jej nie skończę czytać. Autorka pokazuje w książce jak decyzja dorosłych może wpłynąć na losy ich dzieci, skupia się na wartościach które targają naszymi bohaterkami, a zdrady, przemoc psychiczna oraz fizyczna to tylko wierzchołki góry lodowej. Historia nie stoi w miejscu galopuje i skłania czytelnika do skupienia, ale także do odczuwanie emocji. A one będą na najwyższych obrotach, rollercoaster emocjonalny murowany. Autorka skupiła się najbardziej na wątku matczynej miłości, w mroczny i przerażający sposób pokazuje jak w imię miłości i ochrony swoich bliskich matki są w stanie zrobić dosłownie wszystko, mogą znieść wiele by tylko zapewnić bezpieczeństwo swoim dzieciom. Poświęcenie i determinacja, ale także smutek, strach, niepokój i zagubienie, będą odczuwane. Tego jestem pewna. Zakończenie spowoduje osłupienie, autorka idealnie manipuluje przez całą książkę czytelnikiem tak, by nie domyślił się rozwiązania i tu muszę przyznać zrobiła to w koncertowy sposób i chodź miałam na początku wytypowanego sprawcę to okazało się że się myliłam i byłam daleka od prawdy, a tak zawzięcie próbowałam. Podsumowując książkę polecam, jednak nie jest ona dla wszystkich i nie wszystkim się spodoba.

[Wystukanerecenzje · Rating 4 out of 5]

Kiedy Aleksandra Śmigielska wparowała na rynek wydawniczy w roku 2023, to chyba większość czytelników była zaskoczona tym, jak dobrą, dopracowaną powieścią uraczyła czytelników. Kiedy więc w zapowiedziach pojawiła się "Wiem o wszystkim", nie dało się przejść obok niej obojętnie. Czy to kolejny świetny dreszczowiec?

Opowieść spod znaku kryminału, ale także thrillera psychologicznego, ponieważ na dzień dobry zaserwowany zostaje trup. A nad nim trzy kobiety, których losy być może nigdy by się nie splotły gdyby nie to wydarzenie. Każda z nich ma swoje tajemnice, każda przeszła w życiu sporo, ale czy to możliwe żeby któraś z nich kryła mordercę? I to człowieka, który publikuje zdjęcia ze zbrodni na Instagramie?

Każda z postaci w tej książce jest zupełnie inna. Kobiety, które doświadczyły wielu nieprzyjemności, ale także mają w głowach ochronę rodziny. Jedna z nich próbuje wrobić w zbrodnię kogoś by jej syn nie został skazany. Druga ma męża, który kiedyś był już oskarżony o morderstwo, a trzecia... trzeciej mąż jest znalezionym nieboszczykiem. Która z nich kryje w sobie najwięcej mroku?

Bardzo dobrze wykreowany thriller z zagadką zagmatwaną, przy której nie da się skupić na jednej postaci, a na koniec czytelnik dostaje obuchem w głowę. Postacie dopracowane w najmniejszych szczegółach i tak samo miejsca, w których spotykamy bohaterów, za którymi pędzimy na złamanie karku by dowiedzieć się, że nie wiemy nic.

Jedynym minusem, który jest bardzo subiektywny, jest to, że akcja nie mknie szybko. Niby z początku budowane stopniowo napięcie miałoby sugerować, że będzie tylko ciekawiej, mroczniej, szybciej, a jednak w pewnym momencie wszystko dość mocno zwalnia. Przypuszczalnie jest to zaplanowana sytuacja i tak miało być, jednak osobiście uwielbiam, gdy nie mam czasu na wzięcie łyka herbaty, bo muszę czym prędzej czytać dalej.

Jako całość to jedna z lepszych powieści tego roku na tę chwilę i śmiem twierdzić, że znajdzie się w topce. Polecam!

Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Znak Crime.

[Kulturowa.Anihilacja · Rating 4 out of 5]

Aleksandra Śmigielska stworzyła thriller, który mnie zaskoczył i to nie tylko złożoną intrygą, ale głębią psychologiczną oraz klimatem, który niemal oplatał mnie niczym gest mgła. Autorka sprawnie połączyła wątki kryminalne z głęboką analizą ludzkich emocji, ukazując, że pozorną codziennością kryją się mroczne sekrety, które mogą człowieka toczyć niczym najcięższa choroba.


Już od pierwszych stron dotknął mnie niemal klaustrofobiczny klimat (uwielbiam go), wprowadzenie mnie do świata, gdzie pozornie zwyczajne życie bohaterek staje się areną ludzkich dramatów. Kluczowy punkt to odnalezienie zwłok, dodatkowo akcje napędza instagramowy profil publikujący dość rewelacyjne informacje. Dodanie wątku internetowych publikacji dodało książce takiego bieżącego i aktualnego smaczku, gdzie internet jest motorem wielu publikacji i to nie zawsze prawdziwych.

Dobór bohaterek to zdecydowanie mocna strona powieście, autorka tworząc tak różne bohaterki, każdą obdarzyła brzemieniem w postaci mrocznego sekretu. Niejako paradoks tych sekretów polegał na tym, że tajemnice będąc ich przekleństwem, często stały się motorem napędowym do podejmowanych działań.

W całej tej historii poznając bohaterki i emocje, stałam się czynnym obserwatorem biegu wydarzeń, a zdecydowanie pomaga w tym bardzo emocjonalny sposób narracji. Autorka w moich oczach nie szła na kompromisy i bez pardonu ukazała brutalna rzeczywistość, w której znalazłam zupełną mieszankę uczuć od miłości i zaufania, po zdradę, manipulacje, a także desperację.

„Wiem o wszystkim” to historia bardzo życiowa i zmuszająca do refleksji nad skrywanymi sekretami i ceną, jaka przychodzi do zapłaty za ich skrywanie. To książka z pogranicza thrillera i dramatu psychologicznego, powieść, którą autorka pokazuje, że czasami największym zagrożeniem jest to, co ukrywamy sami przed sobą.

Recenzja w ramach wsp��łpracy z Wydawnictwem Znak

[Dorota Smółkowska · Rating 4 out of 5]

W mrocznym cieniu sekretów skrytych,
Gdzie prawda z kłamstwem spleciona w sieci,
Weronika i Ewa, losy splątane,
W walce o miłość, w strachu zanurzone.
Toksyczna przeszłość, cień mordercy,
W Bydgoszczy upalnej, gdzie dusze płoną,
Każda desperacko chroni, co kocha,
Czy chronią też tego, co zbrodnią naznacza?
"Wiem o wszystkim" – szept wiatru niesie,
Sekrety miłości, które niszczą i ranią,
W tej psychologicznej grze, pe��nej napięcia,
Odkryjesz, jak sekrety potrafią zranić.
Matka co dla dziecka, poświęci wszystko,
Rodzicielka, która wiecznie rozpala w sercu ognisko,
Ogień co płonie, miłość co rani
Trudne jest to życie, matka cię obroni.
Ta powieść Cię pochłania,
Nie uwolni, aż wszystko się wyjaśnia,
Porywa w labirynt zdarzeń i uczuć,
gdzie prawda z kłamstwem się wciąż kłóci.
A teraz w lustro spójrz sam,
I ile zrobiłbyś sam,
Żeby ratować swoich bliskich?
Rewelacyjna powieść, która dzięki mistrzowskiej konstrukcji nie pozwala czytelnikowi oderwać się od lektury. Każde zdanie to jak uchylanie okna, ale żeby zobaczyć cały świat potrzebujesz otworzyć je na oścież. Czytasz kolejne strony, zgłębiasz się w zagadkę, wnikasz w psychikę bohaterek, próbujesz je przejrzeć i wskazać winnego. Czy to Ci się uda, czy jednak będziesz się błąkał?
Ja dopiero kilkadziesiąt stron przed końcem domyśliłam się rozwiązania, choć nie byłam do niego przekonana.
Jeśli szukacie dobrego thrillera, który Was zaskoczy nie raz a dodatkowo zgłębia temat toksycznych relacji w rodzinie i więzi między matką a dzieckiem, to koniecznie musicie przeczytać #wiemowszystkim
Autorka zmusza nas też do postawienia sobie trudnych pytań natury moralnej.

[Barbara Kieś · Rating 3 out of 5]

3 kobiety, 3 tajemnice, 3 punkty widzenia i jedna zbrodnia.
Co je łączy? Czy tajemnice, które skrywają doprowadzą je do wyzwolenia czy raczej je pogrążą? Tego dowiadujemy się z najnowszej książki Aleksandry Szczygielskiej.

Książka jest thrillerem psychologicznym, który mocno wprowadza nas w przeżycia bohaterek. Każda z nich ma coś do ukrycia i sporo do stracenia, jeśli tajemnice wyjdą na jaw.

3 kobiety, które łączy jedną ofiara. Autorka prowadzi nas w niespieszny sposób przez nici powiązań i zbiegów okoliczności do punktu wspólnego i rozwiązania zagadki zbrodni. W tym wszystkim sporą rolę odgrywa również tajemniczy nieznajomy, który za pośrednictwem Instagrama odkrywa coraz to nowe zdjęcia z miejsca popełnienia m0rderstwa.

Zakończenie mnie zaskoczyło. Mimo, że podejrzewałam je przez chwilę, później autorka skutecznie wywiodła mnie w pole i sprawiła, że końcówka mnie usatysfakcjonowała.

Mówiąc szczerze mam lekki problem z tą książką. Z jednej strony historia bardzo ciekawa i czytając chciałam poznawać dalszy ciąg. Z drugiej jednak strony styl pisania zupełnie do mnie nie trafił. Akcja jak dla mnie postępowała za wolno, a niektóre opisy były przydługie i niepotrzebne.
Przez to, mimo zainteresowania co wydarzy się dalej, ciężko czytało mi się tą książkę.

Chciałabym jednak mocno podkreślić, że jest to moja subiektywna ocena. Czytając inne opinie o tej pozycji, sporo jest bardzo pozytywnych.
Dlatego zachęcam Was do poznania tej pozycji i wyrobienia sobie zdania na jej temat samodzielnie.
Myślę, że czytelnikom, którzy lubią wolno posuwającą się akcję, tajemniczość, duszną społeczność, ta pozycja się spodoba 😊

[szyszka_czyta · Rating 5 out of 5]

Bydgoszcz. Weronika, ofiara toksycznego związku, samotnie wychowuje syna, który ulega potwornemu wypadkowi. Ewa obawia się, jak kryminalna przeszłość męża wpłynie na wchodzącą w dorosłość córkę. Janina, teściowa Ewy, posunie się do wszystkiego. Ich losy splatają się nieoczekiwanie, gdy na podwórku kawiarni Ewy zostają znalezione zwłoki.

„Niektóre tajemnice nie powinny nigdy ujrzeć światła dziennego. Tak byłyby lepiej dla wszystkich.”

„Wiem o wszystkim” to doskonale skonstruowany thriller. Jego niespieszna akcja pozwala na wczucie się w klimat przedstawianej historii, a napięcie wzrasta z każdą stroną. Trzy kobiety, trzy różne historie, ale łączy je jedno słowo - matka. Każda z nich jest matką i za wszelką cenę stara się chronić swoje dziecko. Przez całą książkę autorka prowadzi czytelnika za nos i stopniowo odkrywa przed nami wszystkie sekrety i tajemnice bohaterów, a każda z nich jest jeszcze mroczniejsza i bardziej przerażająca. Autorka ukazuje mroczną stronę matczynej miłości, ile jesteśmy w stanie poświęcić by ochronić bliskich. Poruszany jest też temat toksycznych związków i trudnych relacji rodzinnych, ile kobieta musi mieć w sobie siły i determinacji, by wyrwać się z okowów oraz odbudować na nowo swoje życie, za walczyć o swoje szczęście i spokój. Trudne dzieciństwo kładzie się cieniem w dorosłym życiu, gdzie pragnie tylko miłości i bezpieczeństwa.

Poruszająca i klimatyczna historia, osnuta smutkiem, niepokojem i zagubieniem. Zakończenie tylko dowodzi tego, że każda decyzja ma swoje konsekwencje w przyszłości.

[Anna · Rating 4 out of 5]

Ten tytuł wiele razy mignął mi gdzieś na instagramie, widziałam tyle pozytywnych opinii, że stwierdziłam że muszę sięgnąć po ten thriller. Tym bardziej, że poprzednia książka autorki cieszyła się całkiem dobrą sławą. „Wiem o wszystkim” jest na wskroś przesiąknięta polskością, dla mnie to ogromna zaleta, lubię gdy autorzy pokazują nasze przywary, gdy czytając konkretną powieść czuję się jakbym była w domu, jakbym czytała o czymś co zdarzyło się gdzieś blisko. Aleksandra Śmigielska znakomicie ułożyła puzzle, w tej powieści jest tyle niedomówień i ślepych uliczek, że na końcu będziecie zbierać szczękę z podłogi. To pozycja w której mnóstwo jest kobiecości, przede wszystkim dlatego że głównymi bohaterkami są właśnie trzy kobiety, to w ich umysł pragnie wniknąć pisarka, to tam czytelnik spędza najwięcej czasu i główkuje, kto może być potencjalnym sprawcą? Pisarka bierze na tapet relacje pomiędzy córką a matką, ale także pomiędzy synem a matką, co znacząco się przecież od siebie różni. Ponadto wszystko toczy się jakby za mgłą, mnóstwo tutaj tajemnic i poszlak. Każda z kobiet jest tajemnicza i ma powód aby zamordować. „Wiem o wszystkim” to świetnie napisany thriller, który zapewni Wam dobrą rozrywkę, ani się obejrzycie a będziecie już kończyć z uśmiechem na ustach. A jak to się wszystko później perfekcyjnie łączy! Złożony, wielowątkowy, wyjątkowy thriller, w którym nie brakuje także elementów kryminału.

[Yivrett · Rating 2 out of 5]

"Wiem o wszystkim" napisane przez Aleksandrę Śmigielską wydane przez Wydawnictwo Znak Crime
#współpracabarterowa

Na podwórku kawiarni zostają znalezione zwłoki brutalnie zamordowanego mężczyzny. I tak zaczynają splatać się losy trzech kobiet. Weronika, mężatka martwego. Ewa, właścicielka kawiarni. Janina, teściowa Ewy i równocześnie matka podejrzanego o zabójstwo tegóż mężczyzny. Ładnie blurb zapowiada: "Każda z kobiet nosi w sobie mroczną tajemnicę. Każda desperacko pragnie ochronić to, co jest jej najdroższe."

Początkowo fabuła wydaje się bardzo zawiła i wielowątkowa - każda z kobiet coś ukrywa i my jako czytelnicy próbujemy dowiedzieć się prawdy. Przede wszystkim kto ukrywa kogo interesy, kto miał największy motyw i co jest związane ze śledztwem, a co nie. Szczerze mówiąc z perspektywy czasu uważam, że fabuła była nieco zbyt zawiła. Pozorna mała objętość książki szybko mnie zaskoczyła wielowarstwowością fabularną, jednak ta nie wypadło na plus książki.

Generalnie powiem to już teraz - książka mi się nie podobała, nudziła i ciągnęła się niemiłosiernie. Ale nie potrafię obiektywnie stwierdzić co tu nie zagrało. Całość wydaje się świetnie przemyślaną intrygą i zakończenie mogło naprawdę zaskoczyć. Ja osobiście nie spodziewałem się, kto jest mordercą. Każda z bohaterek gra nieczysto co nie sprawia, że którejkolwiek kibicuję w tym sporze. Polubiłem jedynie córkę Ewy, która jako jedyna okazała się mieć honor w całym tym bydgoskim zamieszaniu. Ale ta fabuła po prostu mnie nie ekscytowała, nie ciekawiła co jest dalej, nie obchodziło mnie kto zabił i nie potrzebowałem tego wiedzieć do szczęścia. Stąd książka z pozoru poprawna nie budziła we mnie żadnych uczuć. Nie były one ani pozytywne, ani negatywne.

Może trafiła w zły moment w moim życiu, bo nie widzę w niej szczególnych braków. Z technicznego punktu widzenia, też nie ma wad. Jest przemyślana i zrealizowana całkowicie poprawnie. Nie znalazłem żadnych luk fabularnych czy też logicznych potknięć. Ale po prostu nie chciałem wiedzieć co tam się stanie. I kto by nie został skazany za zabójstwo przedkawiarnego mężczyzny nie interesowała mnie sprawiedliwość. Miałem ogromne oczekiwania co do tej książki, stąd mój lekki zawód i zagwozdka nad powodami. Niemniej jeśli po opisie uważasz, że ciekawi Cię co tam się faktycznie stało - to uważam, że to już połowa sukcesu i "Wiem o wszystkim" winno było się stawić na Twojej kupce TBR. Niemniej ja chyba o tej pozycji dość szybko zapomnę.

[Agata Górska · Rating 4 out of 5]

Kłamstwa i niedopowiedzenia - te dwa słowa rewelacyjnie definiują najnowszą powieść Aleksandry Śmigielskiej. “Wiem o wszystkim” to duszny thriller z gatunku domestic noir, który na myśl nasuwa mi powieści Magdy Stachuli i Alicji Sinickiej.

Nie od razu wsiąknęłam w tę historię. Chyba dlatego, że początek zdominowały właśnie te niedopowiedzenia, pośród których nie potrafiłam się odnaleźć. Od razu szukałam powiązań, wskazówek, a nie o to tu chodziło. Tak naprawdę miałam podążać za bohaterkami i tym, co one uknuły.

Aleksandra Śmigielska dopracowała fabułę z niesamowitą precyzją, tworząc sieć powiązań, utkaną przede wszystkim na kłamstwach. Każdy element intrygi ma swoje miejsce i jest odpowiednio wyważony, by budować napięcie i zaskoczyć czytelnika w odpowiednim momencie.

To kobiety grają tu pierwsze skrzypce. Jestem pełna podziwu, jak autorka dopracowała ich portrety. Nie skupia się tylko na ich trudnej przeszłości, ale przede wszystkim na sposobach, jakie wybierają, by radzić sobie z teraźniejszością. Wydaje nam się, że są słabe, poddają się wydarzeniom, ale one z każdą stroną zaskakują coraz bardziej. Odkrywanie, kim są tak naprawdę, jak potrafią manipulować, z jaką łatwością potrafią kłamać było dla mnie największą frajdą podczas lektury.

“Wiem o wszystkim” to mroczny, duszny thriller, a jednocześnie kapitalna opowieść o kobietach, które skoncentrowane na celu, które skoncentrowane na celu, nie zawracają sobie głowy dylematami moralnymi. Szczerze polecam!

[Anna Sochacka · Rating 4 out of 5]

„Wiem o wszystkim” to najnowsza powieść Aleksandry Śmigielskiej.

W kawiarnianym ogródku Ewy znaleziono zwłoki, kobieta martwi się, czy w morderstwo nie jest zamieszany jej mąż, który miał już kłopoty z prawem, a teraz przepadł bez wieści. Jego matka Janina gotowa jest na wszystko byle oczyścić syna z podejrzeń.
Ofiarą jest partner Weroniki, która odeszła od niego kilka dni wcześniej, mając ku temu poważne powody.

„Ludzie mówią, że macierzyństwo to miłość. Mylą się. Macierzyństwo to ciągły strach”.
Autorka świetnie zbudowała intrygę, stopniowo zwiększając napięcie i tworząc atmosferę pełną niepewności, kłamstw i niedomówień. Wszyscy bohaterowie, bardzo dobrze zresztą nakreśleni, uwikłani zostali w sieć dziwnych powiązań. Ofiarą zbrodni padł mężczyzna, który swoim postępowaniem niejako zasłużył sobie na taki właśnie koniec. Fabuła jest nieprzewidywalna i na tyle nieoczywista, że spodziewać możemy się wszystkiego. Umiejętnie poprowadzona akcja jest dosyć rozwojowa, a tło społeczno — obyczajowe intrygujące. Styl, w którym napisana została powieść, od początku przypadł mi do gustu, a obcowanie z tą historią okazało się fascynującą przygodą.

[Agnieszka Kalus · Rating 4 out of 5]

Thriller, który zaczyna się od znalezienia trupa na posesji za barem należącym do głównej bohaterki i jej teściowej. Obie kobiety mają coś do ukrycia, więc serwują policji półprawdy, bojąc się, że sprawcą może być ktoś im bliski. Bardzo ciekawie napisana powieść, skupiająca się na psychice bohaterek, nie na tym, kto zabił. Tak, dowiadujemy się tego na koniec, ale droga do finału jest wyjątkowo ciekawa. Polecam.