What do you think?
Rate this book
Ένας Θρύλος με πολλά πρόσωπα: 100 χρόνια Ολυμπιακός
100 χρόνια Ολυμπιακός Σύνδεσμος Φιλάθλων Πειραιώς
100 χρόνια ζωής για τον μεγαλύτερο πολυαθλητικό σύλλογο της Ευρώπης, µε 315 τίτλους στην Ελλάδα, 21 Παγκόσμιους και Ευρωπαϊκούς τίτλους στα ομαδικά αθλήματα και αμέτρητες διακρίσεις σε 21 Ολυμπιακά αθλήματα.
100 χρόνια για τον σύλλογο που γεννήθηκε από την ταπεινωμένη κοινωνία του Πειραιά µε το βαρύ φορτίο να της ξαναδώσει το αίσθημα της περηφάνιας.
100 χρόνια για τον δημοφιλέστερο σύλλογο της χώρας που λατρεύεται από τη μισή Ελλάδα και μισείται... από την άλλη μισή, στον οποίο συνυπήρχαν και συνυπάρχουν τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα µε τον κόσμο των λαϊκών φτωχογειτονιών, των προσφυγικών καταλυμάτων, των ναυτικών διαδρομών, των φτωχοδιαβόλων του περιθωρίου.
100 χρόνια που μέσα από αθλητικές και κοινωνικές συγκυρίες-ρωγμές, έρχονται στο προσκήνιο ο Αναματερός, ο Γόδας, ο Μουράτης. Ο ∆αρίβας µε τη φανέλα της ομάδας της Μακρονήσου. Ο Ρωσσίδης κι ο Φουστέρ µε τον ματωµένο επίδεσμο στο κεφάλι. Ο Μήτσου, ο Σάββας Παπάζογλου κι ο Μπέσης που τους έβγαζε η ΚΥΠ από την ενδεκάδα για τα φρονήµατά τους. Ο πολιτικός πρόσφυγας Γιούτσος, ο Μπούκοβι κι ο Ρομαίν Αργυρούδης που τους έδιωξε η χούντα!
100 χρόνια βαθιών αντιφάσεων, όπως συμβαίνει, άλλωστε, µε όλα τα κοινωνικά φαινόμενα, που όλες εκτοξεύτηκαν στα ουράνια την «Άγια νύχτα» της 29ης Μαΐου του 2024.
«Εγώ, έτσι κι αλλιώς, είμαι Ολυμπιακός», είχε πει ο Στέλιος Μπέσης όταν του πρότειναν πακτωλό χρημάτων για να πάει σε άλλη ομάδα. «Έτσι κι αλλιώς» λοιπόν, µε τα πολλά πρόσωπά του, µε αυτά για τα οποία είμαστε περήφανοι αλλά και µε αυτά που µας πληγώνουν... είναι η μεγάλη µας αγάπη! Η Ολυμπιακάρα µας!
100 χρόνια ζωής για τον μεγαλύτερο πολυαθλητικό σύλλογο της Ευρώπης, µε 315 τίτλους στην Ελλάδα, 21 Παγκόσμιους και Ευρωπαϊκούς τίτλους στα ομαδικά αθλήματα και αμέτρητες διακρίσεις σε 21 Ολυμπιακά αθλήματα.
100 χρόνια για τον σύλλογο που γεννήθηκε από την ταπεινωμένη κοινωνία του Πειραιά µε το βαρύ φορτίο να της ξαναδώσει το αίσθημα της περηφάνιας.
100 χρόνια για τον δημοφιλέστερο σύλλογο της χώρας που λατρεύεται από τη μισή Ελλάδα και μισείται... από την άλλη μισή, στον οποίο συνυπήρχαν και συνυπάρχουν τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα µε τον κόσμο των λαϊκών φτωχογειτονιών, των προσφυγικών καταλυμάτων, των ναυτικών διαδρομών, των φτωχοδιαβόλων του περιθωρίου.
100 χρόνια που μέσα από αθλητικές και κοινωνικές συγκυρίες-ρωγμές, έρχονται στο προσκήνιο ο Αναματερός, ο Γόδας, ο Μουράτης. Ο ∆αρίβας µε τη φανέλα της ομάδας της Μακρονήσου. Ο Ρωσσίδης κι ο Φουστέρ µε τον ματωµένο επίδεσμο στο κεφάλι. Ο Μήτσου, ο Σάββας Παπάζογλου κι ο Μπέσης που τους έβγαζε η ΚΥΠ από την ενδεκάδα για τα φρονήµατά τους. Ο πολιτικός πρόσφυγας Γιούτσος, ο Μπούκοβι κι ο Ρομαίν Αργυρούδης που τους έδιωξε η χούντα!
100 χρόνια βαθιών αντιφάσεων, όπως συμβαίνει, άλλωστε, µε όλα τα κοινωνικά φαινόμενα, που όλες εκτοξεύτηκαν στα ουράνια την «Άγια νύχτα» της 29ης Μαΐου του 2024.
«Εγώ, έτσι κι αλλιώς, είμαι Ολυμπιακός», είχε πει ο Στέλιος Μπέσης όταν του πρότειναν πακτωλό χρημάτων για να πάει σε άλλη ομάδα. «Έτσι κι αλλιώς» λοιπόν, µε τα πολλά πρόσωπά του, µε αυτά για τα οποία είμαστε περήφανοι αλλά και µε αυτά που µας πληγώνουν... είναι η μεγάλη µας αγάπη! Η Ολυμπιακάρα µας!
328 pages, Paperback
First published December 2, 2024
2 people want to read
About the author
Σπύρος Αλεξίου
6 books23 followersΟ Σπύρος Αλεξίου γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας. Εργάζεται ως φιλόλογος στην ιδιωτική εκπαίδευση και ως επιμελητής εκπαιδευτικών βιβλίων. Είναι συνεργάτης της ιστοσελίδας kommon.gr.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
December 16, 2024
Πολλές χαρές, πολλές λύπες (δύσκολο να πεις πού γέρνουν τα δάκρυα στη ζυγαριά), μια μεγάλη αγάπη για τα 100 χρόνια της αντικειμενικά μεγαλύτερης ελληνικής ομάδας που γέννησε Ολυμπιακούς και αντι-Ολυμπιακούς.
Το βιβλίο ενός Ολυμπιακού μάς θυμίζει (ή μας μαθαίνει), χωρίς γραφικότητες αλλά με όση νηφαλιότητα γίνεται, τι σημαίνει "οι απόγονοι του Γόδα του Νικόλα", τι σημαίνει μια ομάδα να εκφράζει μια πόλη (από την εργατική της τάξη μέχρι τη λεγόμενη μεσαία και την ανώτερη τάξη), τι σημαίνει περηφάνια και "πειραϊκότητα".
Μας θυμίζει, όμως, και κάτι άλλο: ότι ο Ολυμπιακός δεν τίμησε την ιστορία του και επέλεξε να ξεχαστούν σπουδαίοι άνθρωποι -και όχι απλά αθλητές- όπως ο Νίκος Γόδας (και όχι μόνο). Και πως σιώπησε στη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, ενός παιδιού της εργατικής τάξης που ήταν δίπλα στην ομάδα.
Ξέρεις, τέτοιες συμπεριφορές σκιάζουν λίγο την περηφάνια αρκετών από εμάς.
Το βιβλίο ενός Ολυμπιακού μάς θυμίζει (ή μας μαθαίνει), χωρίς γραφικότητες αλλά με όση νηφαλιότητα γίνεται, τι σημαίνει "οι απόγονοι του Γόδα του Νικόλα", τι σημαίνει μια ομάδα να εκφράζει μια πόλη (από την εργατική της τάξη μέχρι τη λεγόμενη μεσαία και την ανώτερη τάξη), τι σημαίνει περηφάνια και "πειραϊκότητα".
Μας θυμίζει, όμως, και κάτι άλλο: ότι ο Ολυμπιακός δεν τίμησε την ιστορία του και επέλεξε να ξεχαστούν σπουδαίοι άνθρωποι -και όχι απλά αθλητές- όπως ο Νίκος Γόδας (και όχι μόνο). Και πως σιώπησε στη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, ενός παιδιού της εργατικής τάξης που ήταν δίπλα στην ομάδα.
Ξέρεις, τέτοιες συμπεριφορές σκιάζουν λίγο την περηφάνια αρκετών από εμάς.
Displaying 1 of 1 review