Bu kızın hangi kitabını okursam okuyayım bitince bana tavanı izletiyor. Neredeyse 10 yıl önce ilk kez BŞN okuduğumda liseye giden ve wattpad okuyan minik bir kızdım... Şimdi üniversiteden mezun oluyorum ve basılı kitaplarını okuyorum o kadar tatlı bir his ki. Yazarın dili herkese uygun değil, ama son kitaplarında betimlemelerde bariz bir kısalma ve akıcılık var. Okurken sıkmayan ve tam kıvamında betimlemelerdi bence, sevdim. Her kitabında olduğu gibi bunda da romantik ilişkilerin yanı sıra çok çok çok tatlı dostluklar, bir inner circle, seçilmiş aile var. Zaten BŞN kitaplarında en çok sevdiğim şey dostluklar ve o güven hissi. Bence konusuna askeri kurgu demek tam olarak doğru olmaz, yani evet bir askeri kurgu ama askeri operasyonlar çerçevesinde kurulmuş bir olay örgüsü henüz yok. Birinci kitap konuya, karakterlerin geçmişine ve birbirleri arasındaki ilişkiye girişti, bu kitapta da ilişkiler ve geçmişler biraz daha derinleşti ve yan karakterler de daha çok işlendi. Tam olarak olaylara girişti bence en az iki kitap daha gelir gibi bir his veriyor.
700 sayfalık ama senaryonun ilerlemesi açısından aşırı boş bir kitap. taklitçi katilin kimliğinin açığa çıkması dışında önemli diyebileceğim hiçbir şey olmuyor kitapta ana senaryo adına.
kitapta heyecanlanarak ve çok büyük bir hevesle okuduğum tek sahne
kitabı okurken bir noktada her şey çok uzatılıyor gibi hissetmek ve olayların gıdım gıdım ilerliyor olması yordu beni. yan karakterlerin hikayeleri dahi aynı şekilde o kadar az gelişme oluyor ki neredeyse 1. kitapta bıraktığımız yerdeyiz. elinde 700 sayfalık taş gibi bir kitap tutunca baya bir olay olmasını, karakterlerin hikayelerinin daha çok ilerlemesini bekliyorsun ister istemez.
bu kitapla alakalı gerçekten kafama oturmayan bir şeyler var. mesela; ortada bir komando timi var ve tüm tim üyeleri ve komutanlarının olduğu whatsapp grubuna, tim arkadaşlarından birinin kız arkadaşını da alıyorlar. hayır yani ne alaka? bu böyle olmamalıydı sanki? bunun dışında karakterlere bir minik daha ısınmaya başladım ama gurur neden sürekli "öf ya" diyip duruyo? öf ne be adam kendine gel.
ama maalesef kitap ÖYLE BİR YERDE BİTTİ Kİ lanet olası huyum yüzünden eğer yeni bir kitabı çıkarsa onu da alıp okuyacağım.
gruru ve zelihanin çok güzel bir şekilde birbirlerine karşı olan duygularını okufum ama aynı zamanda ilk kitapta olduğu gibi farklı olaylar gerçekleşti füşman kim ? nasıl? niye ? sorularını fazla soruyoruz