Ο Σεραφίν Λόμπο, ιδιωτικός ερευνητής στη Μαδρίτη, έχει ένα θανάσιμο μυστικό: βιώνει καθημερινά τη νεκρανάσταση. Κι αυτό γιατί είναι Ήμισυς: μισός θνητός και μισός δαίμονας. Έχοντας χτίσει το προφίλ του μικροβιοφοβικού, καταφέρνει να επιβιώσει στη γη και νιώθει ευτυχισμένος. Ώσπου γνωρίζει την Μπελέν. Τότε ο κόσμος του καταρρέει. Η ευτυχία μετατρέπεται στην απόλυτη δυστυχία και η κατάρα που τον ακολουθεί εκ γενετής θεριεύει. Πόσο εφικτή είναι η διαβίωση σ’ έναν κόσμο όπου η αφή έχει πρωτεύοντα ρόλο; Ευχή ή κατάρα ο έρωτας; Αξίζει τελικά κάποιος να ζει σαν Ήμισυς;
Ένα βιβλίο που είχα την τύχη να διαβάσω κατά τη δημιουργία του.
Ευφυές σαν σύλληψη και εκτέλεση, και συνάμα προφητικό, καθώς γράφτηκε πριν την πανδημία αλλά ο ήρωας αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα που βίωσαν όλοι οι άνθρωποι στις μέρες της. Ξεκάθαρα, win-win.
Ντεμπούτο για εμένα στο Paranormal Romance και δηλώνω ικανοποιημένος. Το έργο αυτό είχε, πέρα από τον αθεράπευτα ρομαντικό χαρακτήρα, το κάτι παραπάνω. Είχε το θάρρος να αντιμετωπίσει τις καταστάσεις κατάματα αντί να τις ωραιοποιεί.
Σε όλη τη διάρκεια του βιβλίου το βασικό στοιχείο του βιβλίου, το ασυμβίβαστο της ταυτότητας και των επιθυμιών, δόθηκε όπως έπρεπε. Τα υπόλοιπα στοιχεία της πλοκής μου φάνηκαν σχετικά αδιάφορα, κάποια μάλιστα απλά στο φόντο.
Το θέμα της Ισπανίας η Γεωργία το έντυσε όσο καλύτερα γινόταν. Με αναφορές σε δρόμους, τοπωνύμια, φαγητά, ακόμα και παρομοίωση με ταυρομαχίες είχε. Ήταν, θα έλεγα, ένα στοίχημα που κέρδισε.
Από αισθητικής άποψης, με κέρδισε πραγματικά η σταχυολόγηση ποιημάτων, τα οποία συνδυάζονται με το ισπανικό στυλ, τον ρομαντισμό και το καλαίσθητο σύνολο.
Αυτό που προσωπικά δε μου έκανε καλή εντύπωση ήταν η πατρίδα του πρωταγωνιστή και η επαφή των συμπατριωτών του με τα πρόσωπα γύρω από την ιστορία. Μου φάνηκε κάπως αρχετυπικό όλο αυτό και ίσως αχρείαστα όλα αυτά τα ονόματα.
Ίσως βέβαια να μην έχει πολλή σημασία. Εξάλλου το πέμπτο αστεράκι το κέρδισε για την τελική σκηνή, η οποία με έκανε να χαμογελάσω και να συγχαρώ τη συγγραφέα για την επιλογή της. Και εις ανώτερα!
Ένα φανταστικό ταξίδι μόλις 183 σελίδων έφτασε στο τέλος του. Έχω κλείσει το βιβλίο και τα συναισθήματα, τόσο έντονα και δυνατά, κατακλύζουν την καρδιά μου. Συνήθως προτιμώ τα πιο μεγάλα βιβλία,το συγκεκριμένο όμως με το καταπληκτικό εξωφύλλο του και τον μυστηριώδη τίτλο του με έκανε να θέλω πολύ να το διαβάσω.. Και δικαίως! Η γλώσσα της Γεωργίας άλλοτε απλή, άλλοτε λυρική και άλλοτε ωμή και έντονη σε παρασύρει στην δίνη της ιστορίας της και σε κάνει κοινωνό της.. ΉΜΙΣΥΣ 🖤 λοιπόν.. μισός θνητός~ μισός δαίμονας!!! Ο Σεραφίν Λόμπο, είναι ιδιωτικός ερευνητής,ζει στην Μαδρίτη, κουβαλάει όμως ένα θανάσιμο μυστικό: είναι αναγκασμένος να ζει καθημερινά τον θάνατό του και την Ανάσταση του.. Προσπαθεί να επιβιώσει και να είναι ευτυχισμένος πίσω από το προφίλ του μικροβιοφοβικού, αφού μια αίσθηση- εκείνη της αφής- δεν του επιτρέπεται προκειμένου να μην θέσει σε κίνδυνο τους γύρω του. Και νιώθει ότι τα έχει καταφέρει μέχρι τη στιγμή που γνωρίζει την Μπελέν.. Ο κόσμος του καταρρέει.. Η ευτυχία μετατρέπεται σε δυστυχία.. Η κατάρα που τον συνοδεύει παίρνει τα ηνία.. Γίνεται να υπάρχει έρωτας και αγάπη χωρίς την αίσθηση της αφής;;; Είναι ευχή ή κατάρα να ζεις ως ήμισυς;;;
Ένα μυθιστόρημα που σε κάθε σελίδα ,σε κάθε λέξη κυριαρχούν έντονα συναισθήματα: νιώθεις τον πόνο,τον θυμό,την οργή,την απελπισία,την κατάρευση του Σεραφίν,θες να μπεις μες την ιστορία και να μοιραστείς το βαρύ φορτίο του,να τον βοηθήσεις να βρει την λύτρωσή του με όποιο τρόπο.. Οι επιλογές μας όμως στην ζωή μας έχουν και το ανάλογο αντίτιμο και ο Σεραφίν πληρώνει το δικό του.. Οι περιγραφές της συγγραφέως είναι τόσο παραστατικές και ανατριχιαστικές,τις νιώθεις στο πετσί σου... Ο επίλογος ανατρεπτικός και απρόσμενος ( τον διάβασα τουλάχιστον δύο φορές), δεν ξέρω αν περίμενα κάτι άλλο.. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η Georgía Kalamará με κέρδισε και θα ακολουθώ πλέον κάθε συγγραφικό της βήμα! Μου αρέσει να ανακαλύπτω νέους συγγραφείς και η Γεωργία ήρθε σίγουρα για να βάλει το λιθαράκι της στην λογοτεχνία της Φαντασίας 🖤 Για τους λάτρεις του είδους και όχι μόνο..το συγκεκριμένο βιβλίο αποτελεί μία εξαιρετική πρόταση 💜 Καλοταξιδο Γεωργία μου 💯📖‼️
Υ.Γ: Αυτό που μου άρεσε πολύ είναι ότι στο τέλος κάθε κεφαλαίου υπήρχαν στίχοι Ισπανών ποιητών, άμεσα συνδεδεμένοι με την ροή της ιστορίας 🌸👌🌸
Φυσικά θα ξεκινήσω λέγοντας για τον υπέροχο τίτλο και εξώφυλλο του που εμένα προσωπικά με μαγνήτισε με την πρώτη ματιά. Ήμισυς!Μισός θνητός ,μισός δαίμονας! Ο Σεραφίν Λόμπο ζει στη Μαδρίτη και έχει ένα μυστικό. Βιώνει καθημερινά τον θάνατο του αλλά και την ανάσταση του. Έχοντας φτιάξει μια ζωή και μια ρουτίνα πίσω από την μάσκα του μικροβιοφοβικού νιώθει καλά και ότι τίποτα δεν μπορεί να πάει στραβά. Ώσπου μια μέρα γνωρίζει την Μπολέν.Και όλα ανατρέπονται και καταρρέουν.Γιατί πώς μπορεί να ανθίσει ο έρωτας σε ένα ζευγάρι αν δεν υπάρχει η αίσθηση της αφής; Πόνος, απελπισία και άλλα πολλά ένιωσε ο Σεραφίν και φυσικά και εγώ μαζί του, που ήθελα να χωθώ μέσα στις σελίδες και να τον βοηθήσω, να βρω έναν τρόπο να απαλύνω ή να διώξω την οδύνη του. Όμως ότι επιλογές και αν κάνεις στην ζωή σου,σίγουρα έχουν και το τίμημα τους. Το τέλος είναι ανατρεπτικό ,ενώ ακόμα σκέφτομαι αν το περίμενα ή όχι. Χαίρομαι πάντως που γνώρισα την συγγραφική δουλειά της κυρίας Γεωργίας Καλαμαρά μέσω του Ήμισυς και είναι σίγουρο ότι θα την ακολουθώ γιατί μου άρεσε πολύ η γραφή της και πιστεύω ότι θα προσφέρει πολλά στην φανταστική λογοτεχνία!
✒️ Το “Ήμισυς” ήταν για μένα ένα ευχάριστο (αν εξαιρέσουμε το δράμα του πρωταγωνιστή) ανάγνωσμα. Η αφήγηση ρέει γρήγορα, το βιβλίο είναι καλογραμμένο και δεν κουράζει στο ελάχιστο. Η γλώσσα που χρησιμοποιεί η συγγραφέας είναι στρωμένη, πότε λυρική και πότε ωμή. Το σύνολο του έργου προλογίζει και ολοκληρώνει με δύο ποιήματά της η ποιήτρια και συγγραφέας Καλλιόπη Βελόνια, ενώ ανάμεσα στα κεφάλαια θα βρείτε και ποιήματα γνωστών Ισπανών ποιητών, άρτια συνδεδεμένα με την ροή της ιστορίας.
Ο ήρωας και αφηγητής του βιβλίου είναι ο ιδιωτικός ερευνητής Σεραφίν Λόμπο, με έδρα του τη Μαδρίτη της Ισπανίας. Ο ρόλος του επαγγέλματός του λειτουργεί ως βιτρίνα, διότι ο Σεραφίν είναι μισός θνητός και μισός Δαίμονας. Ακροβατεί ανάμεσα στη ζωή και στον θάνατο, διότι είναι αναγκασμένος να βιώνει καθημερινά την νεκρανάστασή του. Και μάλιστα, επώδυνα! Εκτός αυτού, ο Σεραφίν προσπαθεί να ευτυχήσει και να επιβιώσει μέσα από την μικροβιοφοβία του, εφόσον δεν του επιτρέπεται η αίσθηση της αφής, κι αποφεύγει να βάλει σε κίνδυνο τους γύρω του. Και πάνω που αποφέρουν καρπούς οι όποιες προσπάθειές του, όλα ανατρέπονται τη στιγμή που γνωρίζει την γυναίκα που ακούει στο όνομα “Μπελέν”. Η προσωρινή του ευτυχία μετατρέπεται σε χάος μην μπορώντας να ζήσει με επαφή τον έρωτά του μαζί της. Η ιστορία φέρει μέσα της ποικίλα συναισθήματα όπως οργή, πόνο, θλίψη, ικανά για να εντάσσουν το αναγνωστικό κοινό βαθιά μέσα στο δράμα του Σεραφίν, όσο αυτός αναζητεί τρόπους να λυτρωθεί από την κατάρα που τον δεσμεύει.
Το συγκεκριμένο βιβλίο της Γεωργίας Καλαμαρά είναι το πρώτο που διάλεξα να διαβάσω, και οφείλω να παραδεχτώ ότι με εξέπληξε ευχάριστα. Αν και δεν συγκαταλέγεται στο είδος που αρέσκομαι να διαβάζω, δεν είναι και το μοναδικό που απέχει από τα αναγνωστικά μου γούστα. Επίσης, είχα την χαρά και την τιμή να γνωρίσω από κοντά την επιμελήτρια και σημερινή συγγραφέα Γεωργία Καλαμαρά στο φεστιβάλ του Fantasticon τον Οκτώβριο του 2018. Για όσους δεν το γνωρίζουν, σας συστήνω με την ευκαιρία το πρώτο μυθιστόρημά της που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Γράφημα με τίτλο “Φεγγαροφύλακες”. 😉👌👌
Υ.Γ: Γεωργία τα θερμά μου συγχαρητήρια, σου εύχομαι τα καλύτερα και να είναι καλοτάξιδο το νέο σου πόνημα!!! 😇🙏📖💙
Καλησπέρα σας, άλλο ένα ταξιδακι έφτασε στο τέλος του. Εδώ και πολύ καιρό οι φίλες μου (Ελισάβετ Κόλλια Νεκταρία Βαρσαμή Πουλτσίδη και Βασω Π. )που διαβάζουν βιβλία φαντασίας μου έλεγαν πόσο ωραία ε��ναι και μέσα από τις συζητήσεις μας ήθελα να διαβάσω κάποιο βιβλίο . Έτσι επέλεξα τον " ΉΜΙΣΥΣ". Πρώτη γνωριμία με την συγγραφέα και με τον φανταστικό κόσμο . Το εξώφυλλο του μου τράβηξε το ενδιαφέρον με την πρώτη ματιά,ο τίτλος του, το οπισθόφυλλο του που ήτανε κάτι διαφορετικό που έως τώρα δεν είχα διαβάσει. Από τις πρώτες σελίδες κόλλησα ,το αγάπησα πολύ και μου έβγαλε πολύ έντονα συναισθήματα. Οι περιγραφές της συγγραφέας , ο τρόπος γραφής με έκαναν να νιώθω πραγματικά το κάθε συναίσθημα των ηρώων της .
ΣΕΡΑΦΊΝ και ΜΠΕΛΈΝ δύο ήρωες που αγάπησα πολύ.
Ο Σεραφίν Λόμπο έχει ένα θανάσιμο μυστικό!!! Βιώνει καθημερινά τη νεκρανάσταση. Κι αυτό γιατί είναι ήμισυς: μισός θνητός και μισός δαίμονας. Είχε φροντίσει να χτίσει το προφίλ του μικροβιοφοβικού και του ψυχαναγκαστικού για να έχει τον απόλυτο έλεγχο στην ζωή του . Μέχρι που γνώρισε την Μπελέν και οι ισορροπίες του ανατράπηκαν, τίποτα δεν ήταν το ίδιο από εκεί και πέρα. Δεν ήταν άτρωτος όπως πίστευε ,είχε και εκείνος την Αχίλλειο πτέρνα του . Νιώθεις τον πόνο του και θέλεις να τον απαλλάξεις από την κατάρα. Μαζί του ένιωσα όλα τα στάδια που πέρασε : χαρά, αποστροφή, αγωνία, φόβο, απογοήτευση, πανικό,απόγνωση, άρνηση, θυμό ..... Πόσο εφικτό είναι η διαβίωση του σε έναν κόσμο όπου η αφή έχει πρωταγωνιστικό ρόλο? Ευχή ή κατάρα ο έρωτας? Αξίζει τελικά κάποιος να ζει σαν ήμισυς? Θα μπορέσει να συνυπάρξει ο λύκος με το κοράκι? Μου άρεσε πολύ και σας το προτείνω ❤️
This entire review has been hidden because of spoilers.
Πρώτη γνωριμία με την συγγραφέα που έγραψε μια νουβέλα ίσως αρκετά συνυφασμένη με την περίοδο covid που περνάμε τώρα. Ο ήρωας της ζει και εργάζεται στη Μαδρίτη. Αλλά κουβαλά ένα πολύ μεγάλο μυστικό. Αυτό θα το καταλάβετε απο τις πρώτες σελίδες όταν θα το διαβάσετε. Απόλυτα μαύρο, με πινελιές έρωτα, μίσους , πόνου και πείνας το ΗΜΙΣΗΣ της Γεωργίας Καλαμαρά θα σας ταξιδέψει σε ένα κόσμο όπου το κακό ζει ανάμεσα μας. Με την δική του θέληση να αποτινάξει το αρχέγονο έρεβος ο ήρωας μας έχει χτίσει το προφίλ ενός ανθρώπου που έχει φόβο με τα μικρόβια και τις ασθένειες. Αυτή όμως είναι η μια πλευρά της αλήθειας. Η άλλη είναι πως εκείνος είναι μισός δαίμονας, και μισός άνθρωπος. Και δυστυχώς πρέπει να ζει ανάμεσα μας χωρίς να έρχεται σε σωματική επαφή μαζί μας. Σας θυμίζει κάτι; Πιστεύω πως με το ΗΜΙΣΥΣ θα μπορέσετε να γίνετε ένα με τον ήρωα και να τον νοιώσετε απόλυτα. Η συγγραφέας τον πονάει πραγματικά. Τον κατανοεί. Αν και το βιβλίο γράφτηκε πριν την πανδημία εντούτοις είναι αυτή τη στιγμή όσο πιο επίκαιρο μπορεί. Η ιστορία του Σεραφίν είναι η δική σου ιστορία. Η δική μου. Ο δαίμονας μπορεί να πάρει πολλές μορφές. Και ο έρωτας είναι αυτός που θα του στερήσει την ευτυχία. Γιατί ο έρωτας αποζητά την αφή. Το άγγιγμα. Το φιλί. Και ο ήρωας δε μπορεί να απολαύσει. Στο τέλος τι θα διαλέξει; Διαβάστε την όμορφη αυτή νουβέλα. Έχει αρκετά διδάγματα να σας δώσει.
Με αυτό το βιβλίο είμαι πλέον σίγουρη ότι τα βιβλία φαντασίας που ξεκίνησα φέτος μου ταιριάζουν!Ο δαίμονας διάλεξε το σώμα που ήθελε να μπει,έναν ιδιωτικό ερευνητή ο οποίος βιώνει καθημερινά τη νεκρανάσταση και αυτό γιατί είναι ήμισυς:μισός θνητός και μισός δαίμονας.Έχοντας χτίσει το προφίλ του μικροφοβικού,καταφέρνει και κρατάει τους ανθρώπους σε μια απόσταση.Τι γίνεται όμως όταν ο έρωτας τού χτυπήσει την πόρτα;θα καταφέρει να προστατέψει την αγαπημένη του ή θα της κάνει κακό;Ευχή ή κατάρα ο έρωτας;;
Ντυμένο με ένα από τα πιο επιτυχημένα εξώφυλλα της χρονιάς –καθώς επικοινωνεί απόλυτα το είδος και το ύφος του βιβλίου–, με ένα κείμενο προσεγμένο, καλογραμμένο και ποιητικό, με μία ιστορία σκοτεινό συναισθηματικό ανεμοστρόβιλο και ένα άκρως ικανοποιητικό τέλος, ο Ήμισυς θα γοητεύσει τους αναγνώστες του είδους.
Ο "Ήμισυς" είναι ένα πλάσμα μισό δαίμονας και μισό άνθρωπος, γιατί δεν ήθελε να εγκαταλείψει τον κόσμο των ανθρώπων και να ζήσει στην κόλαση. Όμως, δεν μπορεί να ζήσει και σαν κανονικός άνθρωπος και στερείται τις ανθρώπινες απολαύσεις, όπως την επαφή και το άγγιγμα με άλλους ανθρώπους. Αν τον αγγίξουν, κινδυνεύουν να τρελαθούν, κι έτσι, για να τους προστατέψει, παριστάνει τον μικροβιοφοβικό στο σώμα ενός ντετέκτιβ και αποφεύγει τα αγγίγματα όπως και το λιβάνι, θυμίζοντας τον ντετέκτιβ Μονκ, αλλά και όλους εμάς με την κατάσταση που βιώνουμε λόγω του κορωνοϊού, τον φόβο που έχουμε αποκτήσει για τα αγγίγματα και τη στέρηση επαφών που έχουμε υποστεί.
Και τα καταφέρνει καλά, μέχρι τη στιγμή που θα ερωτευτεί. Τότε, όλα ανατρέπονται και η συμβατική ζωή που έχει διαλέξει αποδεικνύεται λειψή, μισή. Η ίδια του η ύπαρξη αποδεικνύεται ανεπαρκής. Θα κληθεί λοιπόν να διαλέξει μία από τις δύο πλευρές του. Οι εχθροί του, όμως, θα τον αφήσουν να επιλέξει ελεύθερα; Θα μπορέσει τελικά να ζήσει με τη θνητή που έχει ερωτευτεί ή είναι καταδικασμένος να ζει αιώνια ως "Ήμισυς";
Πρόκειται για μια νουβέλα φαντασίας, ιδανική για ανάγνωση όχι μόνο από ενήλικες, αλλά και εφήβους. Με την πρωτοπρόσωπη αφήγηση του "Ήμισυ" που επικρατεί, επιτυγχάνεται η αμεσότητα και ο αναγνώστης μπορεί να ταυτιστεί με τον ήρωα. Σε αυτό συμβάλλουν οπωσδήποτε και τα ποιήματα με το σχετικό με την ψυχοσύνθεση του "Ήμισυ" περιεχόμενό τους που παρεμβάλλονται σε κάποια κεφάλαια, κάτι το οποίο θεωρώ αρκετά έξυπνο και πρωτότυπο. Ελαφρύ ανάγνωσμα, διαβάζεται γρήγορα και είναι απολαυστικό.
Ο Σεραφίν Λόμπο είναι ένας εξαιρετικά ανθρώπινος και αθεράπευτα ρομαντικός… δαίμονας, που απολαμβάνει κάθε στιγμή της ανθρώπινης μορφής του, όντας ευτυχισμένος, σε σημείο που πολλές φορές ήθελα να τον χτυπήσω. Ώσπου συναντά την όμορφη Μπελέν, η οποία σπάει κάθε άμυνά του και τον ελκύει ασταμάτητα. Ο Σεραφίν καλείται να αποφασίσει ανάμεσα στη δική του ικανοποίηση και τη δική της ευημερία. Γιατί αν υποκύψει, η δαιμονική του φύση θα την καταστρέψει.
Είναι η πρώτη φορά που πέφτει στα χέρια μου καθαρή νουβέλα Έλληνα συγγραφέα. Ο όρος δεν αναφέρεται μόνο στο μέγεθος του έργου, το οποίο είναι ανάμεσα στο διήγημα και στο μυθιστόρημα. Οι νουβέλες έχουν πιο έντονο το συναισθηματικό ταξίδι ενός ήρωα, εστιάζουν περισσότερο στο εσωτερικό παρά στη δράση. Και ο Ήμισυς είναι ακριβώς αυτό. Δοσμένο άρτια, με εξαιρετική γραφή, η συγγραφέας καταφέρνει να αποδώσει όλο το δίλημμα του ήρωα, κάνοντας τον αναγνώστη να μην μπορεί να μαντέψει πώς θα καταλήξει η ίδια η ιστορία.
Η υπόθεση εκτυλίσσεται στην Ισπανία και εκεί φαίνεται η σοβαρότητα με την οποία αντιμετωπίστηκε το έργο, μιας και η έρευνα που έχει γίνει είναι ολοφάνερη. Το κλίμα της χώρας μεταφέρεται μέσα από τις σελίδες, οι λεπτομέρειες στις συνήθειες και στις εκφράσεις είναι διάχυτες, κάνοντας το βιβλίο πιο ζωντανό. Δε θα επεκταθώ για το τέλος, γιατί δε θελω να προδώσω κάτι από την πλοκή, ωστόσο θα πω πως δεν περίμενα κάτι τέτοιο. Η συγγραφέας σπάει λίγο τις νόρμες και το αναμενόμενο και δίνει μια εντελώς απρόσμενη, αλλά απίστευτα ταιριαστή, λύση.
Ήμισυς... Ένα βιβλίο που αρχικά με κέρδισε το εξώφυλλο του και με κέντρισε η περιγραφή του. Στο τέλος της ιστορίας έμεινα με το ερώτημα αν αξίζει τελικά κάποιος να ζει σαν ήμισυς, μερικώς αναπάντητο. Είμαστε οι επιλογές μας, τις αποδεχόμαστε, ενίοτε τις πληρώνουμε με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο. Μέσα όμως σε όλα τα συναισθήματα που πλημμυρίζουν την ιστορία και τους ήρωες,έρωτα, ζήλια, θυμό, απελπισία, υπάρχει και η ανάγκη της επαφής. Ο αγώνας γι αυτή... Και αυτός ο αγώνας αξίζει. Με οποιαδήποτε εκδοχή αποτελέσματος. Συγχαρητήρια στην κυρία Καλαμαρά για την πολύ όμορφη γραφή και για αυτό το ταξίδι στην ψυχή του δαίμονα - θνητού με το τόσο ανατρεπτικό τέλος. 🙂
Ένα paranormal romance που περίμενα καιρό να γραφτεί από Έλληνα/Ελληνίδα συγγραφέα. Το βιβλίο διαβάζεται εύκολα (προσωπικά μου πήρε μόνο μία μέρα για να το διαβάσω) καθώς τα μικρά κεφάλαια σε συνδυασμό με την αγωνία και το μυστήριο, σε αναγκάζουν να προχωρήσεις παρακάτω και να γίνεις ένα με την ιστορία. Υπέροχη γραφή, ζωντανοί χαρακτήρες και πολλά αλληγορικά μηνύματα. Το τέλος ήταν απόλυτα ταιριαστό με την ιστορία. Παρόλο που η συγγραφέας δεν αφήνει ερωτηματικά στο τέλος, θα ήθελα πάρα πολύ μια συνέχεια της ιστορίας.
Ο πρωτότυπος τίτλος και το πανέμορφο εξώφυλλο κέρδισε αμέσως την προσοχή μου.. Ήμισυς... μισός άνθρωπος, μισός δαίμονας, όταν η ανθρώπινη φύση επιτάσσει την ολοκλήρωση, τι θα επικρατήσει; Πόσο μπορεί η καρδιά να κρατήσει τα ηνία; Σκοτεινό, γρήγορο και απολαυστικά ανατρεπτικό, με κράτησε ξάγρυπνη αρκετές ώρες. Οι ήρωες δελεάζονται, πονούν, αγωνίζονται με ένα πάθος πρωτόγνωρο, που δεν οδηγεί όμως πάντα σε ο,τι επιθυμούν ή μήπως όχι; Το τέλος στέλνει ριγη στη ραχοκοκαλιά σου και μενεις να αναρωτιέσαι: πόσο αλήθεια μπορείς να αντισταθείς στην αληθινή σου φύση; 💀
Βιβλίο που φεύγει νερό. Εξαιρετική γραφή, απλά προσωπικά όλο το ρομαντικό θέμα που είχε με απωθούσε λίγο. Περίμενα πιο σκληρά πράγματα, πιο dark και λίγη έστω περιπέτεια και αγωνία. Το τέλος μου άρεσε, δε το περίμενα. Και το τελευταίο σημείωμα της συγγραφέως ήταν εκείνο που με έβαλε σε δεύτερες σκέψεις για ο, τι διάβασα. Ήταν πραγματικά συγκινητικό... Μη το προσπεράσετε. Αν σας αρέσουν οι ψαγμένες ρομαντικές ιστορίες θα το λατρέψετε! Σίγουρα θα ήθελα να διαβάσω πάντως κι άλλα έργα της Γεωργίας στο μέλλον!