Ποιος το ξέρει; Ποιος το ξέρει;

by Μίμης Ανδρουλάκης

Το «Ποιος το ξέρει; Ποιος το ξέρει;» μιλά για όλους μας. Η Αυτοβιογραφία του συγγραφέα μάς βάζει στη δοκιμασία να συναντήσουμε τον εαυτό μας σε διαφορετικές ηλικίες και μας οδηγεί στη δίνη της Μεγάλης Καταιγίδας που συγκλόνισε τον κόσμο, την Ευρώπη, την Ελλάδα. Η λέξη τραγωδία είναι μικρή.
Γινόμαστε μάρτυρες σε μια εξομολόγηση, δίχως αποσιωπήσεις, με τις απίθανες στιγμές, τα παράλογα, τις ολέθριες ψευδαισθήσεις, τις προσωπογραφίες Ελλήνων και ξένων, ενώ πρωταγωνιστές και κομπάρσοι, αίτιοι και αναίτιοι, κάνουν επιλογές που οδηγούν στον χαμό. Μη βιαστείτε όμως να δικάσετε, να καταδικάσετε ή να αθωώσετε τους Κ. Σημίτη και Κ. Καραμανλή, Γ. Παπανδρέου με Γ. Παπακωνσταντίνου, Α. Σαμαρά-Ε. Βενιζέλο, Λ. Παπαδήμο και Α. Τσίπρα με Γ. Βαρουφάκη. Το Ποιος το ξέρει; ταράσσει τις εφησυχασμένες συνειδήσεις, ρίχνει την τελευταία «μποτίλια στο πέλαγος» και σβήνει στη νοσταλγία για τις χαρές, τις εκπλήξεις και τις αγωνίες ενός νέου κόσμου χωρίς, πιθανόν, τη γενιά του συγγραφέα.

480 pages, Paperback

First published November 1, 2024

Reviews

[Αλέξης Γυφτοδήμος]

Το τελευταίο βιβλίο του Μίμη Ανδρουλάκη αναφέρεται σε πολύ κοντινά μας γεγονότα και κυρίως στην οικονομική κρίση. Όλοι μας ξέρουμε λίγο πολύ τι συνέβη από τον Τύπο το βιβλίο όμως μάς προσφέρει και πολύ παρασκήνιο φωτίζοντας πολλές άγνωστες πλευρές. Οι μακροσκελείς οικονομικές αναλύσεις το κάνουν, υποθέτω, πολύ ενδιαφέρον για τους ειδήμονες, δυσκολοδιάβαστο όμως για τους περισσότερους. Όπως επίσης δυσκολεύουν και οι πάμπολλες αναφορές στα προηγούμενα βιβλία του. Ενδιαφέρον όπως και να χει. Καθαρά προσωπικά κρατάω από την σελίδα 366: "Νιώθω ά-τοπος. Ου τόπος για μένα. Ανήκω σε μια Αριστερά που δεν υφίσταται".

[R.L.]

Very interesting, even if you have to take it with a pinch of salt sometimes. I like this author!

Πάρα πάρα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο όπως όλα του Μίμη Ανδρουλάκη, είτε παίρνεις ότι λέει τοις μετρητοίς είτε όχι. Σαν μέσος άνθρωπος άσχετη με την πολιτική και τα παρασκήνια ή τους χώρους όπου κινείται ο συγγραφέας, ίσως να πέφτω έξω, αλλά νομίζω ότι είναι ένας πολυπράγμων, ευφυής άνθρωπος, ανεξάρτητα με το αν κάποιος τον συμπαθεί ή τον αντιπαθεί, συμφωνεί μαζί του ή διαφωνεί, τον πιστεύει σε αυτά που λέει/γράφει ή όχι.

Το τρίτο μέρος της αυτοβιογραφικής του τριλογίας αναλώνεται σε πολύ μεγάλο μέρος στην Κρίση, τις οικονομικές αναλύσεις για τα αίτια που οδήγησαν εκεί και τι συνέβη σχεδόν μέρα με τη μέρα σε πολιτικό και οικονομικοτεχνικό και κοινωνικό επίπεδο. Έχοντας παρακολουθήσει από χρόνια την παραγωγή βιβλίων του Μίμη Ανδρουλάκη, ίσως να έχει δίκιο στους ισχυρισμούς του ότι είχε προβλέψει πολλά, ίσως και όχι ακριβώς καθώς συχνά γράφει μεταμφιεσμένα και με ψυχολογικές, καλλιτεχνικές και φιλοσοφικές αναγωγές ακόμα και για πολύ τεχνικά ζητήματα, άρα επιδέχονται παρερμηνειών ίσως. Δεν μπορώ να κρίνω, όπως και δεν μπορούσα να παρακολουθήσω τις πιο εξειδικευμένες αναλύσεις για το πως λειτουργεί το χρηματοπιστωτικό σύστημα κτλ. Αρκετό ενδιαφέρον είχαν τα σχόλια του συγγραφέα στο πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο, με τις αναδιατάξεις του κομματικού συστήματος, τους τακτικισμούς και σκέψεις προσώπων, όχι μόνο των πολιτικών στην Ελλάδα και έξω, αλλά και των επιχειρηματικών και δημοσιογραφικών και ακαδημαϊκών και άλλων προσώπων και κύκλων, καθώς βέβαια κι αλλά παραλειπόμενα και παρασκήνιο κτλ.

Δεν μπορώ να ξέρω κατά πόσο είναι ακριβής ο Ανδρουλάκης, όχι μόνο σε κρίσεις και συμπεράσματα που άλλωστε συχνά είναι υποκειμενικά, αλλά και στην περιγραφή κάποιων διαλόγων, περιστατικών και συζητήσεων, είτε άλλων προσώπων, είτε δικές του επαφές με άλλους. Ωστόσο αυτό δεν μειώνει το μεγάλο ενδιαφέρον του βιβλίου.

Και στα σημεία που περιγράφει πιο προσωπικά πράγματα έχει το ενδιαφέρον του το βιβλίο. Είναι εκτός των άλλων η πολύπλευρη προσωπικότητα άλλα και η υψηλή συναισθηματική του ευφυία που κάνει τις αφηγήσεις του ενδιαφέρουσες και ίσως τους γύρω του να του συγχωρούν διάφορα (;) Δεν ξέρω, λέω.

Έξυπνος και κάπως συναισθηματικά φορτισμένος ο επίλογος.
Φυσικά δεν άντεξε, έχει ήδη βγάλει νέο βιβλίο και φυσικά θα το αναζητήσω!