Στο πανηγύρι την έχασα

by Τατιάνα Κίρχοφ

Ο Ιάκωβος, ένας φοιτητής του Φυσικού Αθηνών, περνάει όλη του τη μέρα με δράκους, σκοτεινές μάχες, περιπλανήσεις στη γη της φωτιάς και στη γη των πάγων, έχοντας δημιουργήσει έναν χαρακτήρα που θαυμάζει και θα ήθελε να είναι έτσι κι ο ίδιος, και όλα αυτά μέσα… σ’ ένα βιντεοπαιχνίδι! Ο Ιάκωβος όμως εκτός του παιχνιδιού είναι ένας νέος της γενιάς του αγκιστρωμένος στα πρότυπα της εποχής, αποπροσανατολισμένος απ’ τους στόχους του και αποκομμένος απ’ τον υπόλοιπο κόσμο. Ζητάει να βρει ένα νόημα στη ζωή του κι όσο δεν το βρίσκει συνεχίζει να αναλώνεται σε ό,τι του πλασάρει το κινητό του. Η ζωή του καθρεφτίζει μια ολόκληρη γενιά ανθρώπων που παλεύει να απαλλαγεί από τα δεσμά της κοινωνίας. Οι παγίδες της εποχής μας έχουν για δόλωμα μεγάλες δόσεις ντοπαμίνης και μας φυλακίζουν μέσω των γρήγορων εναλλαγών, των εύκολων επιλογών και των ακατάσχετων πληροφοριών που πετάγονται στα κινητά μας. Σε έναν κόσμο με φρενήρεις ρυθμούς, όπου τα πράγματα απαιτούν δια­ρκώς την προσοχή μας, πόσο ελεύθεροι είμαστε τελικά να σκεφτούμε; Ή μήπως αποφασίζει το διαδίκτυο τι θα είναι αυτό που σκεφτόμαστε; Τελικά, επιλέγουμε αυτά που έχουν αληθινό νόημα για εμάς ή καταλήγουμε να μας καταπίνουν οι εκάστοτε μόδες της εποχής;

Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΣΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΤΥΠΩΝΕΙ ΤΙΣ ΠΑΓΙΔΕΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΡΑΤΟΥΝ ΔΕΣΜΙΟΥΣ ΚΑΙ ΑΝΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ.

«Έχω προσπαθήσει πολύ να με βρω, να καταλάβω τις κλίσεις μου, τι μου αρέσει, τα ταλέντα μου. Για σένα είναι διαφορετικά, σε ζηλεύω. Εσύ ήσουν πάντα απ’ τα παιδιά που ήξεραν τι ήθελαν στη ζωή τους. Και το θαυμάζω αυτό. Εγώ λέω σήμερα ότι θέλω αυτό, κι αύριο θέλω κάτι άλλο, και δεν ξέρω γιατί μου συμβαίνει αυτό, γιατί το παθαίνω, αλλά δεν μπορώ να δεσμευτώ σε κάτι. Δεν βρίσκω κανένα κίνητρο για να κάνω μια “σωστή” ζωή, όπως μου λένε. Για να κάνω τι; Να καταφέρω τι ακριβώς; Να ζήσω μια ζωή προδιαγεγραμμένη μέσα στα κουτάκια τους;»
«Και ποια ζωή θα ήθελες να ζήσεις, Ιάκωβε;»
«Μια πιο συναρπαστική», απάντησε αόριστα εκείνος.
«Κάνε αυτή τη ζωή συναρπαστική», του ανταπάντησε έπειτα από λίγο η Ελευθερία.

200 pages, Paperback

Published November 6, 2024

About the author

Η Τατιάνα Κίρχοφ γεννήθηκε το 1988 στην Αθήνα. Σπούδασε ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και στο Kingston University του Λονδί­νου. Είναι κάτοχος διδακτορικού διπλώματος στις νευροεπιστήμες από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Έχει κάνει επίσης ανώτερες σπου­δές υποκριτικής και έχει εργαστεί ως ηθοποιός και θεατρική συγγραφέας. Ασχολείται επαγγελματικά με την ψυχολογία. Οι "Ιστορίες που (δεν) είπα στον ψυχολόγο μου" είναι η πρώτη της συλλογή διηγημάτων.

Reviews

[Matina Kyriazopoulou · Rating 4 out of 5]

Αξιοποιώντας για ακόμη μια φορά τις γνώσεις της στην ψυχολογία και με ιδιαίτερα ευαίσθητη ματιά, η Τατιάνα Κίρχοφ, στο δεύτερο βιβλίο της μετά τη συλλογή διηγημάτων Ιστορίες που (δεν) είπα στον ψυχολόγο μου (Πόλις, 2020) θέτει στο κέντρο του πρώτου μυθιστορήματός της τον ανθρώπινο ψυχισμό και προσεγγίζει το φλέγον ζήτημα της εξάρτησης από τις ηλεκτρονικές συσκευές, τα βιντεοπαιχνίδια και το διαδίκτυο. Πρωταγωνιστής του έργου ένας φοιτητής που θα προτιμούσε να είναι το ψηφιακό alter-ego του στο βιντεοπαιχνίδι στο οποίο αφιερώνει το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας του. Μια αποπροσανατολισμένη γενιά που ψάχνει και νομίζει ότι τελικά βρίσκει το νόημα της ζωής της στο κινητό, μια γενιά απογοητευμένη από τις κοινωνικές και οικογενειακές επιταγές και βρίσκεται εξαρτημένη από την καταιγιστική ροή πληροφοριών που της παρέχει άκριτα και αφιλτράριστα το διαδίκτυο είναι οι βασικές "ήρωες" αυτού του καλοσκηνοθετημένου μυθιστορήματος που περιλαμβάνει πυρετώδεις (εσωτερικούς και εξωτερικούς) μονολόγους, δεν πλατειάζει, δεν κουράζει και σίγουρα προβληματίζει, παράλληλα με τους δυο κεντρικούς του ήρωες, και τον αναγνώστη.

[Δημήτρης Κώτσος · Rating 4 out of 5]

Ο Ιάκωβος είναι ένας νέος άνθρωπος που έχει παραιτηθεί από την ζωή και βρίσκει την διέξοδο του στον κόσμο των ηλεκτρονικών παιχνιδιών. Έχει αφήσει τις σπουδές του, την κοινωνική του ζωή και πορεύεται χωρίς πυξίδα.

Η Τατιάνα Κίρχοφ στο μυθιστόρημα της ασχολείται με τη νέα γενιά που είναι οι φοιτητές και οι εργαζόμενοι που αναγκάζονται να ακολουθήσουν μία πορεία που δεν την έχουν επιλέξει οι ίδιοι αλλά τους την έχει επιβάλλει η κοινωνία. Πρέπει να σπουδάσεις, να κάνεις μεταπτυχιακό, να δημιουργήσεις οικογένεια και να ακολουθήσεις τις προσδοκίες των γονιών σου. Άπειρα πρέπει που στην ουσία σε κάνουν να ζεις δέσμιος.

Ο ήρωας του βιβλίου δεν είναι ότι δεν επιζητεί κάτι καλύτερο όμως νιώθει ότι δεν μπορεί να τα καταφέρει γιατί δεν του δόθηκε η ευκαιρία από την οικογένεια του να μιλήσει για αυτά που θέλει. Πόσοι άνθρωποι κάνουν αυτό που θέλουν; Οι επιλογές μας μήπως κάποιες φορές είναι μιμητικές για να γινόμαστε αρεστοί από το σύνολο;

Ένα βιβλίο που πιστεύω ότι θα αγγίξει μαθητές, φοιτητές και ενήλικες καθώς μιλάει για τα λάθη που γίνονται στην οικογένεια και μετέπειτα πως έχει διαμορφωθεί η κοινωνία με τις άπειρες ετικέτες που χρησιμοποιεί για να προσδώσει στον άλλον την χρησιμότητά του με βάση τις σπουδές και την οικονομική του άνεση.

Ένα πράγμα όμως στερείται ο σύγχρονος άνθρωπος την ελευθερία του και δυστυχώς δεν έμαθε να ζει γιατί κινείται συνέχεια σε πυρετώδεις ρυθμούς για να αγγίξει μία πρόσκαιρη ευτυχία.

Αναζητήστε το και καλή ανάγνωση.

[JTB · Rating 5 out of 5]

Το καλύτερο βιβλίο που διάβασα εδώ και χρόνια, ενδιαφέρον και επίκαιρο. Οι χαρακτήρες ταυτίζονται με φίλους και συγγενείς. Ο (αντι-) ήρωας με καθαρή σκέψη μας παρουσιάζει τον κόσμο του.