Το Χωρίς Χάρτη, πρώτη συγγραφική απόπειρα της Νεκταρίας Μαρκάκη, είναι ένα αξιολάτρευτο βιβλίο γεμάτο ταξίδια, χιούμορ, και ισορροπημένες δόσεις ρεαλιστικού ρομάντζου.
Περιέχει 422 καλογραμμένες σελίδες που ακολουθούν τη ζωή της Αλεξάνδρας (ή αλλιώς Λέξι), μιας καταπιεσμένης από τους γονείς της κοπέλας που οργανώνει τη ζωή της με λίστες, αδυνατώντας να γνωρίσει την ευτυχία. Όταν όμως, μετά από μια αποτυχημένη συνέντευξη που κατακερμάτισε μια από τις μοναδικές της ευκαιρίες για εύρεση εργασίας, αποφασίζει πως για μια φορά στη ζωή της οφείλει να ενεργήσει χρησιμοποιώντας την καρδιά της, αρχίζει να οραματίζεται τις πόλεις τις Ευρώπης που επιθυμούσε να επισκεφτεί όσο βρισκόταν στην εφηβεία της. Η λίστα που έχει συντάξει με βάση όλα όσα ήθελε τότε να επιτύχει την κινητοποιεί, με αποτέλεσμα, μετά την ευγενική άρνηση της καλύτερής της φίλης να τη συνοδεύσει στο ταξίδι της, να βρεθεί στην Ευρώπη με τον ενοχλητικό πλην γοητευτικό της συγκάτοικο, τον Μανώλη.
Όσο οι σελίδες λιγοστεύουν, οι χαρακτήρες εξελίσσονται και αλλάζουν ακριβώς όπως και η μεταξύ τους σχέση, με τη Λέξι να αφήνει σταδιακά πίσω της τις λίστες της με τη βοήθεια του Μανού, το μυστηριώδες παρελθόν του οποίου φαίνεται ακόμη να τον στοιχειώνει, και να τον ακολουθεί σε ακραίες πράξεις και ενέργειες τις οποίες μόνη της δεν θα επιχειρούσε. Ακόμη, μέσω των ονειρεμένων πόλεων και των ευρωπαϊκών μνημείων που επισκέπτονται μαζί, διαγράφεται με ενάργεια και φυσικότητα η ακούσια, σταδιακή μέθοδος με την οποία ο χαρακτήρας του ενός πρωταγωνιστή επηρεάζει μεταβάλλοντας τον άλλο και αντίστροφα, με τη χρήση παραδειγμάτων που ενσωματώνονται στο κείμενο με εκφραστική αρμονία και απόλυτη συνοχή.
Η γλυκιά, ταξιδιάρικη ιστορία του Μανού και της Λέξι ξυπνά αλλά και αναζωπυρώνει το ενδιαφέρον του αναγνώστη με κάθε κεφάλαιο, ερεθίζει τη φαντασία μέσω των ολοζώντανων εικόνων που με τόση δεινότητα ξετυλίγονται καθώς η ευρωπαϊκή εξόρμηση των χαρακτήρων διογκώνεται, ενώ αβίαστα προκαλεί γέλιο, ικανοποίηση, και λίγα πλην απαραίτητα δάκρυα.