สิ้นแสงอนธการ เล่ม 6

สิ้นแสงอนธการ #6

by Rou Bao Bu Chi Rou, 肉包不吃肉, โร่วเปาปู้ชือโร่ว

ในสงครามชี้ชะตาเหมือนเมื่อร้อยปีก่อน สัตว์อสูรโลหิตจิ้งเฉินได้หวนคืนสู่โลกนี้อีกครา
กู้หมาง ได้เตรียมหนทางกำจัดมันโดยใช้การเสียสละที่น้อยที่สุดไว้นานแล้ว
ซึ่งความจริงก็หาใช่อาคมที่ร้ายกาจแต่อย่างใด จุดประสงค์แรกเริ่มที่คิดค้นอาคมนี้ขึ้นมา
เกิดจากจินตนาการอันงดงาม ว่าจะสามารถแบ่งปันปณิธานของตนกับ โม่ซี

แต่ยามยืนอยู่เบื้องหน้าร่างวิญญาณของสัตว์อสูรโลหิต เขาพลันเข้าใจ…
จุดมุ่งหมายของอาคมนี้ แท้จริงแล้วมิใช่เพื่อเคียงข้าง แต่เพื่อการจากลาต่างหาก
“มาเถอะ เจ้าก็คือข้า ข้าก็คือเจ้า…ล้วนจบลงแล้ว”

ในส่วนลึกของม่านพิรุณอ่อนโยน โม่ซีพลันเห็นเงาคนผู้หนึ่งปรากฏขึ้นช้าๆ
อีกฝ่ายฉีกยิ้มสดใสเดินเข้ามาหาเขาจากส่วนลึกของทะเลสาบ
“โม่ซี พวกเรากลับบ้านกัน” ไฟสงครามยุติแล้ว จบสิ้นทั้งหมดแล้ว
พวกเรากลับบ้านเถอะ…พวกเราได้กลับบ้านแล้ว

376 pages, Paperback

Published November 30, 2024

About the author

Associated Names:
* Rou Bao Bu Chi Rou
* 肉包不吃肉 (Chinese Profile)
* โร่วเปาปู้ชือโร่ว (Thai Profile)
* Meatbun Doesn't Eat Meat (English Profile)

Reviews

[Jiji Jidapa · Rating 3 out of 5]

เล่ม 1-6
(3.5*)

จักรวาลเดียวกับฮัสกี้ฯ แต่อ่านแยกได้ ไม่งงค่ะ อ่านจบแล้วเรารู้สึกคล้ายๆ กับตอนอ่านฮัสกี้ฯ ส่วนที่ชอบยังคงเป็นการถ่ายทอดอารมณ์ตัวละคร ความรู้สึก การดึงอารมณ์ร่วม ส่วนที่แอบเสียดายคือการเล่าเรื่องโดยรวม

จุดขายของเรื่องคงหนีไม่พ้นเลิฟไลน์และเนื้อเรื่องที่บีบคั้น สนพ. ต้องแถมกล่องทิชชู่อะไรแบบนั้น สำหรับเราอ่านแล้วคิดว่าเลิฟไลน์เรื่องนี้ถึงจะขมแต่มันยังมีความละมุนแทรกอยู่ ความสัมพันธ์พระนายมีช่วงไม่เข้าใจกัน แต่พระเอกไม่เคยโหดร้ายจริงๆ กับนายเอก ถึงจะโกธรแค้น แต่ความรักความห่วงยังมีเสมอ ความบีบคั้นอารมณ์ หน่วงใจ ปวดใจ ส่วนใหญ่จะมาจากชะตากรรมที่ทั้งคู่ต้องเผชิญโดยเฉพาะกู้หมาง ในส่วนดึงอารมณ์ร่วม ชอบมากค่ะ อ่านแล้วอินกับความรู้สึกถูกบีบคั้น เส้นทางที่กู้หมางถูกบังคับให้เดิน ความเสียสละ รวมทั้งความรักที่ชะตาลิขิตไว้ว่าคงไม่มีทางได้มา

ส่วนที่ผิดหวังเล็กน้อยคือการผูกเรื่อง การเล่าเรื่องโดยรวม เหมือนเนื้อเรื่องจะเน้นหนักปมขัดแย้ง เน้นความดราม่า จนเหตุผลที่รองรับการกระทำในหลายครั้งมันดูเบาบางหรือไม่น่าเชื่อถือ อะไรที่เพิ่มความบีบคั้นหรือสร้างความรันทดให้คู่นี้ได้ เนื้อเรื่องจะดำเนินไปในทางนั้นเสมอ เหตุผลประกอบอ่อนแบบนึกในใจว่า 'เอาแบบนี้หรอ ง่ายดี' มันให้ความรู้สึกแบบจงใจสร้างความดราม่าไปนิดนึง ประกอบกับเนื้อเรื่องมันซับซ้อน หลอกกันไปมา ความจำก็มาๆ ไปๆ จนพอเฉลยตอนหลัง เหตุผลที่เคยมีในตอนแรกมันก็ใช้ไม่ได้แล้ว แต่ไม่มีคำอธิบายเพิ่มเติม อ่านแล้วก็เกิดคำถามว่า 'อ้าว งั้นตอนนั้นล่ะ' หรือ 'อ้าว แล้วอยู่ไกลขนาดนั้นรู้ได้ยังไง' อ่านแล้วเราว่าต้องปล่อยเบลอ เออๆ ออๆ ตามไปบ้าง ถ้าคิดตามหรือคิดย้อนไปเล่มก่อนๆ อาจจะรู้สึกตะหงิดๆ

อีกนิดนึงที่เราเสียดายคือประเด็นลึกซึ้งที่โผล่มาตอนแรกๆ อย่าง ความต่างชนชั้น ทาส ชนชั้นสูง ความไม่เท่าเทียม ที่เหมือนจะชงให้เป็นประเด็นของเรื่อง แต่สุดท้ายหายไป ถ้าเขียนประเด็นนี้เนื้อเรื่องน่าจะลึกกว่านี้

สรุปว่าเป็นเรื่องเน้นบีบคั้นอารมณ์ สายดราม่าน่าจะชอบ ความดราม่าไม่ได้หนักที่ความ toxic ระหว่างพระนาย แต่หนักที่ชะตากรรม ฟ้าลิขิตให้เสียสละ ถ้าเป็นสายชอบเนื้อเรื่องจริงจังอาจต้องลดความพินิจพิเคราะห์ อ่านแบบปล่อยเบลอหน่อย สนุกใช้ได้ค่ะ

[Pandan · Rating 4 out of 5]

ในที่สุดก็ได้เลิกงดหวานแล้ววว 🤣

ขอรีวิวเล่มจบรวมกับทั้งเซ็ต 6 เล่มไปเลยละกัน
พล็อตโดยรวมถือว่าสนุกใช้ได้ แต่การผูกเรื่องกับปมยังมีจุดที่เอ๊ะๆ อยู่หน่อย ไม่ค่อยอินกับตัวร้ายและแรงจูงใจเบื้องหลังอะไรต่างๆ การคลี่คลายปัญหาก็ชวนขมวดคิ้วพอตัว ไหนจะตัวละครใหม่ที่จู่ๆ ก็โผล่มาเป็น deus ex machina แบบจังหวะดีเกิ๊น อะไรมันจะลงล็อกเหมาะเจาะขนาดนั้น แถมตัวร้ายยังโดนปราบง่ายจนเราร้องเอ้า คือแกเล่นใหญ่มานานมากนะ แต่มาตายแบบนี้คือไรก่อน 5555
จังหวะช่วงตอนสองตอนท้ายก่อนจบคือไม่ได้เลยย เร่งรีบมาก เหมือนพยายามปั่นปมตัวร้ายให้มันจบๆไป จะได้เทโฟกัสไปที่พระนาย ศึกสุดท้ายที่ไม่สมกับเป็นลาสไฟต์เล้ยย 😔

เลิฟไลน์เรื่องนี้ตามสไตล์โร่วเป่าอีกเช่นเคย ความขมหลักๆ จะมาจากการเข้าใจผิด การเสียสละเพื่อคนรักโดยที่เขาไม่รู้ แล้วมาขยี้อารมณ์ตอนเปิดเผยความจริงกันเนี่ยแหละ ถ้าถามว่าเทียบกับฮัสกี้อันไหนขมกว่า ส่วนตัวเราว่าฮัสกี้ขมกว่านะ แต่ก็ยังเชียร์ซีหมางไม่ทิ้งแน่นอน ผ่านมาด้วยกันเยอะขนาดนี้ให้ได้อยู่ครองคู่กันไปจนแก่เถอะ 55555

ป.ล. จนจบฉันก็ยังไม่ชอบขี้หน้าแกอยู่ดีว่ะ มู่หรงเหลียน 5555555555555555555

[เจ้าหมีขาว · Rating 5 out of 5]

จบแบบเต็มอิ่ม แต่น้ำตาร่วงแมะๆๆๆ 🥹 อยากบอกให้ใต้หล้านี้รู้มากว่าเราเจออะไรมาบ้างในเล่มนี้ อ่านไปแล้วสบถร้อง เชี่ยๆๆ ในใจตลอด นี่ฉันกำลังอ่านอะไรอยู่ แล้วภาษาเล่มนี้สวยจัง แบบ โอ๊ยยยยย เอาใจไปเลย ขมวดปมจบครบเครื่อง ภาษาเลิศ เนี้ย งานคุณโร่วเปา

ชอบทุกๆ องค์ประกอบ ชอบทุกๆ เอเลเม้นท์ที่ประกอบก่อร่างสร้างเป็น 'อวี๋อู' ทุกๆ เรื่องราว ทุกๆ ความวิปลาส อ่านมันส์และตราตรึงใจ เป็นรอยมลทินที่เปื้อนบนกระดาษขาว ค่อยๆ แพร่ขยายเช็ดยังไงก็เช็ดไม่ออก อวี๋อูให้ผลกระทบทั้งเรา และตัวละครแบบนั้น

สิ่งหนึ่งที่เรารู้สึกหลังอ่านจบคือเราผูกพันกับทุกตัวละคร คนเรามีทั้งด้านดีและไม่ดี แต่สุดท้ายก็ยังเป็นคน มีอารมณ์ มีความรู้สึก หัวใจไม่ได้ก่อขึ้นจากหลักศิลา เป็นอีกเรื่องที่รักมากๆ เพราะตอนอ่านความรู้สึกมันท่วมท้นไปหมด นข.ดึงอารมณ์ร่วมของเราให้รู้สึกตามตัวอักษรได้ดีมากจริงๆ

อ่านจบแล้วมันเต็มอิ่มจริงๆ ตราตรึง ตัวละครที่เรารักทุกคนได้มีบ้าน ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายแต่มีสุข ทุกอย่างที่ร้อยเรียงมา ค่อยๆ บิ้วอารมณ์เรามาเรื่อยๆ จนถึงวลี 'กลับบ้าน' ของเปาเนื้อเป็นอีกซิกเนเจอร์ที่ชวนน้ำตาแตกที่สุด เหมือนตัวละครข้ามผ่านทะเลทุกข์แค่ไหนมันก็จบลงแล้ว กลับบ้านแล้ว

แล้วความเจ๋งแจ๋วของโร่วเปาคือเชื่อมโยงสองเรื่อง ฮัสกี้ กับ อวี๋อู ได้โคตรจะดี เป็นภาพผืนเดียวกันเลย สองเรื่องราวที่มีปมแน่น แต่ถูกเชื่อมโยงแบบไร้รอยต่อ hint ที่ทิ้งไว้ไม่ผิวเผินเลย คือปม คือเรื่องราวเบื้องลึกที่โยงไปยังสถานที่ ตัวละครในฮัสกี้ จับเชื่อมโยงนู้น นี้ นั้น สนุกมาก

รักนั่นแหละ รักงานเขาอ่ะ อวยสุดใจ ดีจริงๆ สมการรอคอย เป็นไปได้อยากอ่านตอนพิเศษอีกสัก 4 เล่ม 555555

[yada · Rating 5 out of 5]

เป็นเล่มจบที่ ตอนอ่านคิดว่าจะจบอยู่แล้ว เค้าจะได้รักกันจริงๆเหรอ เล่นยันบทส่งท้าย คิดว่าเล่ม 5 คือเฉลยปมไปเยอะแล้วนะ แต่พอมาเล่มนี้ เหมือนโดนต่อยหน้าทุกครั้งที่ได้รู้ปมอื่น เราชอบที่หลายอย่างเกี่ยวโยงกับฮัสกี้ฯ แต่ไม่ใช่ว่าไม่เคยอ่านฮัสกี้ แล้วจะไม่รู้เรื่อง สามารถอ่านอวี๋อูก่อนฮัสกี้ได้ แล้วคุณจะเห็นพวกอีสเตอร์เอกที่คุณโร่วเปาทิ้งเอาไว้หลายจุด

พูดถึงโม่ซีกับกู้หมาง ดีใจมากที่สุดท้ายก็ได้อยู่ด้วยกันเหมือนที่ฝันเอาไว้ ทั้งชีวิตโม่ซีมีแต่กู้หมางจริง ๆ ส่วนกู้หมางก็รักฝ่าบาทองค์หญิง ศิษย์น้องเล็กโม่ ของเขามากจริง ๆ พวกท่านได้มีบ้าน ได้อยู่ด้วยกันอย่างที่ต้องการแล้วจริง ๆ กว่าจะได้��ักกัน อุปสรรคเยอะมาก เราเชื่อว่าซีหมางจะรักกัน ดูแลกันจนแก่เฒ่าเลย อ่อ ที่ขาดไม่ได้คือมู่หรงเหลียน ตอนแรกไม่ชอบขี้หน้ามากกกกกกก แต่เล่มนี้ทำให้เรารักตัวละครนี้มาก น้องเหลียนของเราก็เป็นเด็กดีนี่นา

โดยรวมแล้วถือว่าชอบนะ เทียบกะฮัสกี้ฯเลือกไม่ได้จริงว่าชอบอันไหนกว่า แต่การหักมุมแล้วหักอีก หักอีกยังหักต่อ ต้องให้อวี๋อูเลยจริง ๆ

[? · Rating 5 out of 5]

ทุกเล่มรวมกันสนุกตามมาตรฐานโร่วเปา ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
เล่มหกให้ 4.5/5

ตอนพิเศษเกินครึ่งเล่มแล้วค่า แต่สนุกไปอีกแบบนะ ทำให้รู้สึกว่าโร่วเปาเขียนการไขคดีอะไรแบบนี้เก่งอ่ะ ก่อนจบก็ได้อ่านความสัมพันธ์ของฮวาพั่วอั้นกับเฉินถัง แอบอยากได้เรื่องราวคู่นี้แบบละเอียด เอา BE ไปเลยก็ได้ เว้นระยะไว้ค่อนข้างนานกว่าจะได้อ่านเล่มจบเลยลืมๆเนื้อไปบ้าง ความตับพังไม่เท่าฮัสกี้เลยค่ะ สวรรค์ประทานพรกับฮัสกี้หนักที่สุดแล้ว แต่โดยรวมสนุกกว่านิยายอื่นๆ หาให้สนุกและตรงความชอบขนาดนี้ก็คือยากแล้ว เอ็นดูกู้หมางกับโมซี ใช้ชีวิตกันให้มีความสุขนะ

[Hahababa · Rating 4 out of 5]

เล่ม 6 เล่มจบ ก็ยังจะมีความจริงให้ตะลึงอีก ไม่เซอร์ไพรส์แล้ว มาเลย มีอะไรอีกก็สาดมาเลยยย ความจริงในความจริงในความจริงไปเรื่อยๆจนเหนื่อย

แอกชั่นดราม่าไปกันจนจบเรื่อง เอ๊ะบ้าง หืมมมบ้าง แต่ก็จบอย่างที่ควรจบ ปมก็ได้รับการแก้ ได้รับการปลอบประโลมตามสมควร แม้จะยังโหยหาบางตัวละครอยู่

ตอนพิเศษเข้าขั้นผ่อนคลายกันไปเลย เริ่มเรื่องใหม่ บริบทใหม่ แล้วตัดจบแบบดื้อๆ ฉันยังค้างอยู่นะ!

**ตลกดีที่คำนำเกริ่นไว้ก่อนเลยว่าเรื่องนี้จะจบดี 5555555 ถ้าจบแบบพลัดพรากคือจะโดนสาป

[Reader · Rating 4 out of 5]

สนุกนะ แต่ไม่สุดเลย ก่อนอ่านค่อนข้างคาดหวังเพราะฮัสกี้ทำออกมาดีสุดๆ แต่เรื่องนี้ปูเรื่องยังไม่ดีโดยเฉพาะด้านความรักความผูกพันพระนาย หรือเพื่อนนายเอก ทำตอนเศร้าเลยไม่ค่อยสุดจิตสุดใจขนาดนั้น(แต่ก็เศร้ามากนะ) บทส่งให้นายเอกน่าสงสารไปหมดแล้ว พอถึงพอ.เลยไม่มีอะไรจะเล่ากลายเป็นว่าบทพอ.ไม่ค่อยน่าสนใจแล้ว เสียดายยยยยยยยย ชอบตัวละครมู่หรงฉู่อีที่สุดในเรื่องเลย นักเขียนทำให้เราบอกเห็นฉู่หว่านหนิงในตัวมู่หรงฉู่อี รักนางมากตัวละครมีมิติ

[Jayjay · Rating 4 out of 5]

(3.5-4.00) ไม่ได้ว้าวเท่าฮัสกี้ แต่ชอบที่หักมุมไปมาดี คิดว่าคนนี้ last boss แน่ๆ แต่ไม่ใช่ มี last last boss อีกที แต่ตายง่ายไปหน่อย พระนายเลิฟไลน์แทบไม่มี เราว่าเรื่องนี้ยังไม่สุดสำหรับเลิฟไลน์ หรือเป็นเพราะพระเอก greenflag เว่อร์ แต่ชอบ dynamic shizunfucker ที่ใส่มา สมกับเป็น meatbun คงไม่อ่านซ้ำ เนื้อเรื่องโดยทั่วไปขมเกิน และปมมันถ้าไปอ่านซ้ำอีกรอบคงไม่ว้าวแล้ว

[Nun Na · Rating 5 out of 5]

เนื้อเรื่องโดยรวมสนุกมากแต่ช่วงสามเล่มแรกพยายามขยี้อารมณ์จนพออ่านถึงเล่มสามแล้วรู้สึกว่าอีกแล้วเหรอแอบเอียนหน่อยๆ เหมือนเอาเรื่องเดิมๆ มาพูดซ้ำในสถานการณ์ที่ต่างกัน จริงๆ แล้วเนื้อเรื่องไม่ได้น่าจะยาวได้ขนาดหกเล่ม เน้นขยี้อารมณ์เป็นหลักทำให้บางช่วงแอบรู้สึกน่าเบื่อนิดๆ

สงสัยว่าอ่านจนจบแล้วเสียน้ำตากันไปคนละกี่รอบ...

[Memimama · Rating 3 out of 5]

สิ่งที่ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ของการอ่านนิยายจีนคือ นักเขียนนิยายจีนจะทรีตการเขียนตอนพิเศษเป็น what if ซึ่งสำหรับดิฉันมันค่อนข้าง disturbing on การรับรู้เส้นเรื่องหลัก

ขอจบไว้ที่บทส่งท้าย ยังไม่อ่านต่อตอนพิเศษ

[Annie Ann · Rating 3 out of 5]

ตั้งแต่เล่ม 1 มาก็อ่านไปสัปหงกไป เรียกว่าฝืนจนจบเลยดีกว่า พอเล่ม 6 ก็แบบว่า ฮ๊ะ จบแล้วเหรอ....ตอนพิเศษก็ไม่สนุก

[ME mew desu · Rating 5 out of 5]

สนุกมากๆ ขนาดเป็นเล่มจบแล้ว แต่ยังมีเรื่องให้ช้อกส์ตลอดเรื่อง ดำเนินเรื่องดีมากๆ ตอนพิเศษก็สนุกมาก 10 10 10 ในทุกด้าน อ่านจบแล้วรักโม่ซีมากๆๆๆ คนดีของแม่😭😭