மகாபாரதம்: ஒரு படைப்பு தேசத்தின் காவியமான கதை [Mahabharatham]

by G.N. Devy, D.I. Aravindan (Translator)

பேரரசுகள் உருவாகியிருக்கின்றன, வீழ்ந்திருக்கின்றன; பல்வேறு மதப் பிரிவுகள், தத்துவப் பார்வைகள் ஆகியவை எழுச்சி பெற்றுக் கால வெள்ளத்தில் மங்கியிருக்கின்றன. ஆனால் மகாபாரதம் இந்திய மக்களின் மனங்களில் பெற்றுள்ள இடம் அதன் ஒளியும் வலிமையும் குன்றாமல் நீடிக்கிறது.

மகாபாரதம் குறித்த அலசல்களின் எண்ணிக்கையே மலைப்பூட்டுகிறது. தலைமுறை தலைமுறையாக இந்திய மக்களைத் தன் வசீகர வலைக்குள் மகாபாரதம் வைத்திருப்பதற்கு என்ன காரணம்? காலத்தால் அழியாத இந்த மாய சக்திக்குக் காரணம் என்ன? புராணத்தன்மை கொண்ட பாத்திரங்கள்தான் இதன் வசீகரத்திற்குக் காரணமா? இதிலுள்ள தத்துவப் பார்வைகளும் விவாதங்களும் வாசகர்களை ஈர்க்கின்றனவா? எண்ணற்ற சிக்கல்களும் வியப்பூட்டும் திருப்பங்களும் நுட்பமான ஊடுபாவுகளும் கொண்ட கதைதான் மகாபாரதத்தின் வசியத்திற்குக் காரணமா?
இக்கேள்விகளுக்கு விடைகாணும் தேடலை மேற்கொள்ளும் இந்த நூல், இந்தியாவின் தேசியக் காவியங்களில் ஒன்றாக விளங்குவது ஏன் என்னும் கேள்வியையும் ஆராய்கிறது. மராத்தி, கன்னடம், அஸ்ஸாமி, உருது, குஜராத்தி, வங்காளம் ஆகிய மொழிகளில் வெளியாகியிருக்கும் இந்த நூல் தற்போது தமிழுக்கு வருகிறது. காவிய உணர்வும் அறிவார்த்தமான அலசலும் கொண்ட இந்த நூலை அதன் தன்மை மாறாமல் தமிழாக்கியிருக்கிறார் அரவிந்தன்.

Genres: Nonfiction, Mythology, India

136 pages, Paperback

First published February 5, 2022

About the author

Ganesh N. Devy, formerly professor of English at the Maharaja Sayajirao University of Baroda, a renowned literary critic and activist is founder and director of the Tribal Academy at Tejgadh, Gujarat, and director of the Sahitya Akademi’s Project on Literature in Tribal Languages and Oral Traditions. He was educated at Shivaji University, Kolhapur and the University of Leeds, UK. Among his many academic assignments, he has held fellowships at Leeds and Yale Universities and has been a Jawaharlal Nehru Fellow (1994-96).

Currently (2002 - 2007), he is a Professor at the Dhirubhai Ambani Institute of Information and Commmunication Technology (DA-IICT), Gandhinagar.

Awards

He was awarded the Sahitya Akademi Award for `After Amnesia', and the SAARC Writers’ Foundation Award for his work with denotified tribals. He has also won the reputed Prince Claus Award (2003) awarded by the Prince Claus Fund for his work for the conservation of the history, languages and views of oppressed communities in the Indian state of Gujarat.

Along with Laxman Gaikwad and Mahashweta Devi, he is one of the founders of The Denotified and Nomadic Tribes Rights Action Group (DNT-RAG).

Publications

* Critical Thought (1987)
* In Another Tongue (1992)
* Of Many Heroes (1997)
* India Between Tradition and Modernity (co-edited, 1997)
* Indian Literary Criticism: Theory & Interpretation (2002).
* Painted Words: An Anthology of Tribal Literature (editor, 2002).
* A Nomad Called Thief (2006)
* Keywords: Truth (contributor, date unknown)
* Vaanprastha (in Marathi, date unknown)
* Adivasi Jane Che (in Gujarati, date unknown).

Reviews

[Vinayak Hegde · Rating 4 out of 5]

G.N. Devy's Mahabharata is a thoughtful and intellectually rich exploration of the ancient epic, focusing not on a retelling of the story but on its deeper structure, metaphysical themes, and linguistic intricacies. Rather than approaching the text as a linear narrative with clear heroes and villains, Devy unravels the Mahabharata’s complexity —its non-linear structure, ensemble cast of characters, and the profound ambiguity surrounding motives, means, and outcomes. This malleable structure allowed people to add to it and draw philosophical and life lessons from it such as from the Bhagavad Gita which was added later.

What sets this work apart is its interdisciplinary approach. Devy brings together insights from modern science (genetics, archaeology and anthropology), mythology, and literary theory to unpack the philosophical and structural layers of the epic. He draws attention to how the Mahabharata reflects a world not of moral absolutes but of contradictions and unresolved tensions—mirroring the uncertainty and complexity of the human condition. It also encodes with its stories and structure some historical truth though with the oral and the written retelling of the epic, it has become hard to discern truth from fiction. His analysis of the language of the text itself reveals how the epic functions as a dynamic, living tradition rather than a fixed story. In doing so, Devy challenges reductive readings and opens space for understanding the Mahabharata as a sophisticated meditation on ethics, time, and cosmic order.

This is not a conventional commentary but a philosophical inquiry—a book best suited for readers interested in literary analysis, cultural studies, and the intersection of ancient wisdom with contemporary thought.

[Vinay Keerthi · Rating 5 out of 5]

I left a review here. - https://stonecharioteer.com/posts/202...

[Ananthaprakash · Rating 4 out of 5]

மகாபாரதம் - ஒரு படைப்பு தேசத்தின் காவியமான கதை - கணேஷ் தேவி தமிழில்: அரவிந்தன்

இந்த வருடத்தில் நான் வாசித்த மிகச் சிறந்த படைப்புகளில் இதுவும் ஒன்று.

மகாபாரதம் - பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு உருவான ஒரு பனுவல் எவ்வாறு ஒரு தேசத்தின் காப்பியமாக உருப்பெறுகிறது, அனைத்து வேறுபாடுகளையும் தாண்டி மக்களின் கூட்டுச் சிந்தனையில் இடம்பிடிக்கிறது, மேலும் இன்றளவும் ஏன் பொருத்தமுடையதாகத் தோன்றுகிறது என்ற தேடலாக, அதன் விடைகளை கண்டறியும் முயற்சியாக தொடங்குகிறது இந்த நூல்.

ஆனால், இந்த நூல் அப்படியான கேள்விகளுக்கான இறுதியான பதில்களை முன்வைக்க முயல்வதில்லை. மாறாக, அந்தப் பனுவலைப் பற்றியும், அதன் வரலாற்றைப் பற்றியும், மொழியைப் பற்றியும், அமைப்பைப் பற்றியும், அதன் உருவாக்கத்தின் அடிப்படைக் கருத்துகளைப் பற்றியும் மேலும் மேலும் கேள்விகளை எழுப்புகிறது.

நான் மிகவும் ரசித்து வாசித்த கண்திறப்பூட்டும் படைப்புகளில் இதுவும் ஒன்று. ஏனெனில், ஒரு பனுவலை எத்தனை விதமான கோணங்களில் எத்தனை விதமான பார்வையில் வாசிக்கவும், அணுகவும் முடியும் என்பதை இது காட்டுகிறது.

ஒரு பனுவல் என்பது அதன் கதை, ஆசிரியர் அல்லது உள்ளடக்கம் மட்டுமல்ல. அதன் வழியாக ஒரு காலத்தின் வரலாறு, அரசியல், இடம்பெயர்வுகள், மொழியின் வளர்ச்சி, வாழ்வியல், தத்துவங்கள், தத்துவங்களுக்கு இடையிலான முரண்பாடுகள் எனப் பல விஷயங்களைப் புரிந்துகொள்ள முடியும் என்பதை இந்த நூல் உணர்த்துகிறது.

குறிப்பாக, ‘தர்மம்’ போன்ற கருத்துக்கள் காலப்போக்கில் எவ்வாறு மாறிக்கொண்டே வந்துள்ளன என்பதையும் இது சுவாரஸ்யமாக ஆராய்கிறது.

குறிப்பாக, வாய்மொழி வரலாறுகள் எவ்வாறு ஒரு பனுவலின் ஆதியாகவும் அதன் நீட்சியாகவும் செயல்பட்டன என்பதையும், ஒவ்வொரு வாய்மொழிக் கதையும் தனது தனித்துவமான கூறுகளைச் சேர்த்துக்கொண்டு எவ்வாறு தொடர்ந்து விரிவடைந்தது என்பதையும் இந்த நூல் சுவாரஸ்யமாக ஆராய்கிறது.

அப்படியான நீண்ட சேர்க்கைகளும் மாற்றங்களும் வழியாகவே இன்று நாம் அறியும் மகாபாரதம் என்ற விரிவடைந்த வடிவம் உருவானது என்ற பார்வையையும் முன்வைக்கிறது. மேலும், காலத்திற்கும் கருத்தியல்களுக்கும் ஏற்ப பல்வேறு கவிதைகளும் சிந்தனைகளும் எவ்வாறு அந்தப் பனுவலுக்குள் இணைக்கப்பட்டன என்பதையும் பேசுகிறது. உதாரணமாக, போர்க்களத்தில் கிருஷ்ணன் அர்ஜுனனுக்கு வழங்கும் பகவத் கீதை போன்ற பகுதிகள், ஒரு பனுவல் காலப்போக்கில் எவ்வாறு புதிய அடுக்குகளையும் அர்த்தங்களையும் ஏற்றுக்கொள்கிறது என்பதை சுட்டிக்காட்டுகின்றன.

மேலும், பல்வேறு காலகட்டங்களின் கூட்டு நினைவுகளிலிருந்து ஒரு பனுவல் எவ்வாறு உருவாகிறது என்பதையும், காப்பியக் கூறுகளின் வழியாக அவை எவ்வாறு ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைந்து தனக்கென ஒரு காலவரிசையையும் உலகையும் கட்டமைக்கின்றன என்பதையும் இது வெளிப்படுத்துகிறது.

அந்த உலகின் பல கூறுகள் இன்று நமக்குப் பொருத்தமற்றதாகவோ அந்நியமாகவோ தோன்றலாம். ஆனால் மீள்வாசிப்பின் தருணங்களில், தொலைதூர காலங்களின் கூட்டுச் நினைவுகள் இன்னும் அதன் உள்ளே உயிரோடு இருப்பதை உணர முடிகிறது.

அந்த நினைவுகளே மரபின் தொடர்ச்சியையும், பண்பாட்டு நினைவகத்தின் நீடித்த தன்மையையும், ஒரு பனுவல் தலைமுறைகளைத் தாண்டி வாழ்வதற்கான காரணங்களையும் நமக்குச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.

சில புத்தகங்கள் தகவல்களைக் கொடுக்கின்றன. சில புத்தகங்கள் புதிய பார்வையைக் கொடுக்கின்றன. இந்த நூல் என்னைப் பொறுத்தவரை இரண்டாவது வகையைச் சேர்ந்தது. ஒரு பனுவலை வாசிப்பது என்றால் என்ன, அதனுடன் உரையாடுவது என்றால் என்ன என்பதை மீண்டும் சிந்திக்க வைத்த மறக்க முடியாத வாசிப்பு அனுபவம்.

[Deepan Maitra · Rating 3 out of 5]

G.N. Devy’s eruditeness doesn’t need an introduction, and his research in Indian languages, regional history and its linguistics is noteworthy, so naturally his commentary on the relevance of Mahabharata, which has been named ‘Mahabharata: the epic and the nation’ is scholarly and well enunciated. Reading the book calls for an understanding of India’s cultural past, mostly in terms of oral history, written scriptures and linguistic seepage. I’ll confess its difficult to summarize the book, or even precisely define the matters which are discussed. I wouldn’t comment on the coherence of the arguments that Devy mentions solely because it would require a substantial level of expertise, but I would straightaway put across my opinion that I often got lost in the trail of ideas that were getting professed in the book. Devy sometimes zoomed in much over the epic’s technical details, and then linking it to history and sociology in the next instance. The gradient of arguments was not seamless in most cases, and I kept feeling that the structure of the book needed to be worked upon. There are only two chapters in the book, each stretching for over fifty pages and it requires an impeccable amount of attention to keep track of what is being discussed at the instant. Naturally, I couldn’t be consistent in grasping the views, neither could I be involved in breezing though the pages rapidly because it was heavy to comprehend. I, however, did find quite a handful of intelligent observations in the book: they were majorly in terms of how Devy chooses to bridge the gap between the contexts of the Mahabharata and the modern-day scenario. The other thing which I liked was that Devy doesn’t try to assert the supremacy of the epic via religious machinery, neither does he try to present the contexts in terms of religious consciences. Rather, he approaches the epic like what it is—a long poem written thousands of years ago, the adulteration of which is a matter of debate, and the relevance of which even now is a topic of fruitful discussion. I had to admire this figurative approach to view the text, although it is to be noted that most historically accurate perspectives do possess this flavour, and so does the commentaries where the Sanskrit language takes a prime role. If a reader wants to adorn their knowledge more on the epic by picking and choosing passages of interest, this book can prove to be a gold mine—but if they are looking for a well-planned and well-bound commentary on the epic, I am certain there are better alleys to look in elsewhere. I wish that this review is perceived purely as a reader’s perspective, and not as an academic counter-opinion.

Thanks Aleph Book Company for the copy.

[Upasna · Rating 3 out of 5]

This was a short and interesting book. The author puts forth a lot of interesting ideas about the impact of the Mahabharata on the way us Indians imagine our past. The central argument of the book is about how Mahabharata has shaped our "idea of India". A few ideas which I liked:

1) Mahabharata continues to hold appeal and sway over us despite being caste and sex discriminatory. Unlike books like the Manu smriti which are denounced in the modern world, Mahabharata is still beloved to millions.

2) Mahabharata has shaped how we think of our past - how Indians since centuries have turned to Mahabharata to trace our roots.

3) Mahabharata is a way of remembering the past rather than a record of the past. Despite being about the end of an epoch in a specific place and time (transition from pastoral tribes to agrarian communities in North India several centuries ago), most Indians consider it to be their past.

I probably have yet to fully understand some of the author's ideas. A second reading is due soon. Sometimes the book seemed like a loose collection of ideas rather than arguments leading cohesively to a conclusion. Like the Mahabharata itself, there were too many asides about linguistics, genetics, politics, geneology and even Freud. The author talks about how cohesiveness and unity of purpose was used to distinguish between oral epics like Mahabharata and written epics like Paradise Lost. Similarly, I felt this book was full of ideas which lacked a unified theme or conclusion. But the individual ideas were thought provoking and challenging which in a way makes this book similar to the Mahabharata itself.

[Mayuri · Rating 5 out of 5]

Devy's current work is a pedagogical resource rather than a traditional scholarly text. Offering a perspective rooted in non-Brahmin and non-Kshatriya interpretations of the Mahabharat, the book focuses on non-elite and non-normative understandings of Dharma. It advocates for a view of civilization that does not depend on a singular origin story. The text's analytical depth challenges educators (and, readers) to confront the ethical and moral issues inherent in introducing non-Western traditions to academic settings, which are often shaped by neoliberal ideologies that are antagonistic to these traditions.

Devy also presents a compelling alternative to the constraints of both post-colonial and nativist frameworks. While post-colonial studies often marginalize indigenous epistemologies due to their focus on hybridity and imperial centers of knowledge production. nativist perspectives risk oversimplifying indigenous epistemologies by isolating them from their pluralistic histories. Devy counters these limitations through a comprehensive and precise examination of diverse vernacular traditions, contributing to complex philosophical discussions

His articulate writing style lends the book an intellectual depth and serves as a rebuttal to recent efforts to co-opt Mahabharata traditions for nationalistic and neoliberal aims. Devy's dedication to vernacular traditions and to epistemological activism positions him alongside the likes of Ngugi wa Thiong'o. When considered together, the work of these scholars provides sufficient substance to address the pervasive influence on neoliberalism on contemporary knowledge production.

[Enakshi J. · Rating 3 out of 5]

One of the most revered epics in India is the Mahabharata. Even though it was set in the Treta Yuga, people still idolize the characters and never miss a chance to draw a parallel between their choices and their actions. G. N. Devy’s Mahabharata is an attempt to establish the relevance of this epic and bring out why this scripture is so important and impactful.

Divided into just two chapters- The Epic Quest and The Wheel- the text explores the central theme/ purpose that makes Mahabharata one of the National epics of India. Mahabharata is an oral epic because of the uncertainty associated with its author. Hence, an oral epic can be interpreted by different scholars in very different ways.
Read the complete review here: https://www.aliveshadow.com/category-...

[Niket Sheth · Rating 3 out of 5]

Brilliant book on the concept of the need of Mahabharata. Why is it still relevant? Who is the actual main character or the protagonist of the story? How has Vyasa the author weaved different aspects of our history and mythology of a nation? Good concepts and thought provoking answers too. This book reads like an academic paper. It would have been better for the author to have better prose and chapter classification into the book. Before reading the book, you need to have a good knowledge of the Mahabharata and their characters in order to keep the explanation relevant and interesting. There's no beginning or a chronology in the examples given or a general flow of the chapters. It's a good book if you need to have a new perspective on the mythology book called Mahabharata.

[Meenal]

22 percent feels like an uncle sitting in your drawing room talking about whatever he feels about Mahabharat

[Ramaprasad KV · Rating 1 out of 5]

Very disappointing and misleading book. Picked this book because of glowing tributes and reviews that I saw on social media. I think that was my big mistake.

Research on Mahabharata is not new. Different opinions and interpretations are also not new. Many researchers have views which do not correspond to the traditional view about the epic as well. In fact all such research, might add to the discussion and our understanding of the epic.

However this book has nothing of that sort to offer but for those who are totally ignorant of the language in which the Mahabharata was written in - Sanskrit. To them this book might appear like a piece of scholarship. But if the reader even casually knows Sanskrit or other Indian languages, the charade will fall off very soon, within the first few pages of this book.

Just a few examples: Suggesting the words Vyasa and Vysya may be related, saying the negative indicator words such as ma- and na- in Samskrta being indications of the time when the works were written, getting basic facts about the epic incorrect (such as Krishna's death occurring after 68 years after the war) and calling Krishna Dwaipayana as "Krishna, of the Dark Island" (and repeating it several times in the book).

I am aghast such a work has been written by a Padmashree awardee. Leaving a 1-star rating. I wish there was a way to give half a star.

[ghostbird · Rating 2 out of 5]

2.0 rating
This book is a disappointing read, offering nothing new in terms of Mahabharata scholarship. The references to the Bhil Mahabharata were interesting, though.