Ντόμινο

by Έλενα Μαρούτσου

Επτά αλληλένδετα διηγήματα, με το τέλος του καθενός να δίνει το λάκτισμα για την εκκίνηση του επόμενου. Οι κεντρικοί ήρωες, παίκτες γύρω απ’ το ίδιο τραπέζι αλλά και αθύρματα της Τύχης και του Χρόνου, είναι δεμένοι τόσο μεταξύ τους όσο και με το περιβάλλον με ορατά ή αόρατα νήματα. Έτσι, κάθε πτώση προκαλεί ένα κύμα νέων αλυσιδωτών πτώσεων, που άλλοτε είναι καταστροφικές και άλλοτε γίνονται έναυσμα για αναγέννηση και επανεκκίνηση, καθώς η σκυτάλη της δράσης περνά συνεχώς από το χέρι της ζωής σε αυτό του θανάτου και αντίστροφα.

176 pages, Paperback

First published December 1, 2024

About the author

Η Έλενα Μαρούτσου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1967. Σπούδασε Ιστορία στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών κι έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Λογοτεχνία και στις Εικαστικές Τέχνες στο Reading University της Αγγλίας. Ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με τη φωτογραφία και το κολάζ. Ζει και εργάζεται ως εκπαιδευτικός στην Αθήνα.

Reviews

[Γιώργος Μαντάς · Rating 5 out of 5]

Εξαιρετικό βιβλίο.
Λυπάμαι που αμέλησα να διαβάσω κάποιο βιβλίο της τόσα χρόνια.
Όλο έπεφτα πάνω τους και τα προσπερνούσα.
Πλέον συγκαταλέγεται στις αγαπημένες μου συγγραφείς.
Επτά υπέροχα διηγήματα.
Αδυνατώ να ξεχωρίσω κάποιο.
Μου άρεσε που κάποια ξεκινούσαν από εκεί που άρχιζε το προηγούμενο ενώ βρήκα αρκετά πρωτότυπη και την επανεμφάνιση κάποιων ηρώων από διήγημα σε διήγημα.
Όταν τελείωσα την ανάγνωση του διηγήματος με τίτλο ''Βασιλική'' σκέφτηκα ότι αυτό σημαίνει να έχεις συγγραφική ικανότητα και μεγάλο ταλέντο ώστε να ξεκινάς μια ιστορία και να την φέρνεις στο τέλος της μέσα από πλήρη ανάπτυξη χαρακτήρων και καταστάσεων.
Δεν πλατειάζει η συγγραφέας, δεν υπάρχει τίποτα περιττό στο βιβλίο.
Θαύμασα τον τρόπο που η Έλενα Μαρούτσου χειρίζεται κάποια θέματα της επικαιρότητας με λεπτότητα και το πώς τα διαχειρίζονται κάποιοι από τους ήρωές της, τη ζεστασιά που περιβάλλει τόσο τους σκοτεινούς όσο και τους φωτεινούς ήρωες των διηγημάτων της, την ενσυναίσθησή της για την ανθρώπινη κατάσταση, το σεβασμό και το ενδιαφέρον της για τους ψυχικά πάσχοντες, την αγκαλιά που ανοίγει προς όλους τους ''ραγισμένους'' ανθρώπους, τον διδακτισμό που απουσιάζει εντελώς από το βιβλίο της, τον σεβασμό της για το σώμα, οι απαράμιλλης αισθητικής ερωτικές σκηνές και περιγραφές του σώματος (όπως π.χ. στο διήγημα ''Τζουλιάνο'', στο διήγημα ''Άλκης'' αλλά και στο διήγημα ''Κριστιάνε''), γοητεύτηκα απ' όλα αυτά τα στοιχεία που υπάρχουν στα διηγήματά της.
Εντυπωσιάστηκα ακόμα κι απ' το γεγονός ότι αντικείμενα που έχουν ήρωές της σε κάποια διηγήματα τα βρίσκουν εκείνοι ενός επόμενου, αυτή η κυκλική ροή της πλοκής εξού κι ο πολύ επιτυχημένος τίτλος του βιβλίου ''Ντόμινο, η τέχνη των αλυσιδωτών πτώσεων'' που προκύπτει φυσικά και μέσα από τις καταστάσεις.
Υπάρχουν επίσης και δύο άκρως πρωτότυπα διηγήματα: ''Το στρώμα'' και ''Φοίβη'' που δεν θέλω να πω ακριβώς περί τίνος πρόκειται για να μην χαλάσω την απόλαυση της ανάγνωσης.
Ολοκληρώνοντας το βιβλίο έχεις την αίσθηση ότι διάβασες ένα απόλυτα ολοκληρωμένο έργο συγγραφικής τέχνης.
Θα το ξαναδιαβάσω πάντως αφού φροντίσω να απολαύσω και άλλα βιβλία της.

[Sofia · Rating 4 out of 5]

Η Μαρουτσου στα διηγήματα της φωτίζει τους καθημερινούς ανθρώπους της διπλανής πόρτας. Όλες και όλοι, με τα προβλήματα και την ευαλωτοτητα τους, τις μικρές πληγές η' τα μεγάλα τραύματα τους, ακολουθούν μια πορεία, που μοιάζει με πτώση, αλλά μάλλον οδηγεί στην αυτογνωσία και στην απελευθέρωση. Ο αλκοολικός, που προσπαθεί να μη χάσει τη συνεπιμελεια του παιδιού του, η ομοφυλόφιλη, που θέλει να αποκτήσει παιδί με τη σύντροφό της, η απατημενη από τον σύζυγό της, ο δεύτερης γενιάς μεταναστης, που προσπαθεί να ενσωματωθεί....Τις ιστορίες συνδέει ένα ανεπαίσθητο, σχεδόν αόρατο νήμα, που ξαφνιάζει τον αναγνώστη ευχάριστα, καθώς βαθμιαία ανακαλύπτει ότι οι ιστορίες συνδέονται, για να συνθέσουν το tableau vivant της καθημερινότητας μας, όπως γίνεται και στην πραγματική ζωή. Ωραία γραφή, ωραία γλώσσα!

[George Makridakis · Rating 3 out of 5]

7 αλληλένδετα διηγήματα, το τέλους του ένα γίνεται η αρχή του επόμενου.
Οι περισσότερες ιστορίες έχουν ωραίο τέλος, και ειδικά η τελευταία είναι το πιο δυνατό σημείο του βιβλίου. Ωραίο το πέρασμα από τον 4ο τοίχο σε 2 σημεία.

Ωραίο το ύφος και η θεματολογία, όμως ομολογώ ότι το βρήκα υποδεέστερο από τις "χυδαίες ορχιδέες", ίσως φταίει ότι το διήγημα "το στρώμα" με πέταξε εκτός, το βρήκα περιττό.

[Eleanna Manesi · Rating 5 out of 5]

Μια συλλογή εφτά διηγημάτων που διαδραματίζονται στην Ελλάδα του σήμερα και στα οποία μπλέκονται οι προσωπικές ιστορίες με πρόσφατα κοινωνικά γεγονότα.

Οι ιστορίες του βιβλίου συνδέονται μεταξύ τους, δημιουργώντας την αίσθηση μιας αλυσίδας γεγονότων όπου το ένα οδηγεί στο άλλο – ακριβώς όπως πέφτουν τα κομμάτια ενός ντόμινο.

Αυτό που με κέρδισε από την αρχή είναι η γραφή.

Δύο από τα διηγήματα που ξεχώρισα ήταν Το στρώμα και Η Φοίβη. Και τα δύο είναι γραμμένα σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση, κάτι που γενικά μου αρέσει γιατί δημιουργεί μεγαλύτερη αμεσότητα.

Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο του βιβλίο είναι οι χαρακτήρες οι οποίοι μοιάζουν αληθινοί και όχι ψεύτικοι και απόμακροι.

Ένα βιβλίο που το απόλαυσα και σίγουρα θα το θυμάμαι για καιρό.

Διαβάστε ολόκληρη την άποψη μου στην ιστοσελίδα μου.
https://www.eleannasdiary.gr/ntomino-...