Magie is Juniper niet vreemd. Dankzij de godin Brigid worden magische krachten van generatie op generatie doorgegeven in haar familie. Helaas heeft Juniper, in tegenstelling tot haar vele zussen, ongeveer evenveel magische krachten als een stoeptegel. Tijdens de zomervakantie besluit ze samen met haar spookkat bij haar zus in de stad te logeren, in de hoop dat die kan helpen haar magie te ontdekken.
Brigid heeft echter een andere taak voor Juniper. Samen met een vriendin wordt ze op een bijzondere reis gestuurd om een aantal taken te volbrengen, zodat ze haar magie kan vinden en de band tussen de godin en de familie kan herstellen.
Gelukkig krijgt ze hulp uit onverwachte hoek en zal het jarenlang in haar hoofd stampen van magische kruidenleer en maanstanden haar goed van pas komen. Maar… is het voldoende?
Gevaar ligt op de loer, want in de schaduwen schuilt iemand die hun missie wil dwarsbomen.
Aan het begin vond ik het echt een heel leuk boek en overtrof het mijn verwachtingen. Maar na een poosje begon ik mij toch te storen aan kleine dingetjes in de schrijfstijl. Ook het einde vond ik erg unsatisfying.
Als allereerst moet ik even honderdmaal mijn excuses aanbieden. Door alle chaos thuis was ik helemaal vergeten om mijn recensie te plaatsen op de afgesproken datum, namelijk eergisteren. Ik vergeet blogtours eigenlijk nooit, dus toen ik een berichtje kreeg van Jen, schaamde ik me behoorlijk.. De recensie stond wel al klaar, maar ik was helemaal vergeten hem online te zetten, dus hierbij hebben jullie alsnog mijn recensie te goed. Als allereerste kon ik echt niet wachten om mee te doen met deze blogtour. Ik volg Emmy al sinds ik gestart ben met mijn blog (Dat is dus inmiddels al 10 jaar!) en ik was dus ook heel erg nieuwsgierig naar haar boek en haar schrijfstijl. Toen dan ook 'De ketel van Brigid' bij Dutch Venture Publishing werd uitgegeven en er een blogtour werd gestart, moest ik me wel opgeven.
Eerst even over de cover en de titel. De cover heeft iets magisch, maar toch heel subtiel. je ziet kraaien, die terugkomen in het verhaal, je ziet kleuren die terugkomen in het verhaal en de cover spreekt mij voornamelijk aan omdat hij misschien niet alles zegt, maar wel een bepaalde rust uitstraalt die me heel erg aanspreekt. Ik ben dus ook heel blij dat ik hem in mijn eigen kast mag hebben staan, al is het maar een vooruitlees-exemplaar. Wie weet koop ik de hardcover ook nog wel. De titel is ook weer een beetje magisch, een beetje mysterieus en je vraagt je meteen af waar het over gaat. Brigid is een godin die je ook tegenkomt in bepaalde mythes en legendes. Legendes en mythes wekken altijd mijn interesse, maar tegelijkertijd heb ik er ook te weinig kennis over om te oordelen over de informatie die erover in naar voren komt in het boek en kan dus niet zeggen of alles kloppend is. In mijn geval een voordeel, want dan kan het me ook niet irriteren als iets niet klopt of anders is gebruikt dan in de bestaande verhalen over deze mythes en legendes. Ik vind het zelf gewoon leuk als er bestaande personen of karakters worden gebruikt, maar op hun hele eigen manier worden in gezet in een verhaal. De titel wekt bij mij dus ook interesse, altijd goed. En dan de chapter-art. Tegenwoordig heeft elk boek wel chapter-art, vooral als het gaat om fantasy, maar deze chapter-art paste ook weer goed bij de cover en maakte het geheel compleet.
Qua schrijfstijl trekt Emmy je mee het verhaal in. Ze schrijft toegankelijk en makkelijk en schrijft ook met de nodige droge humor en grapjes, waardoor het verhaal ook niet te saai of eentonig wordt. Ik had het boek ook in 1 zitting uit en gezien mijn slump, is dat best een positieve en aangename verrassing. Emmy koos ervoor om vanuit Juniper in de eerste persoonsvorm te schrijven, maar begint haar proloog vanuit één van de andere karakters in de derde persoonsvorm. Wat ik erg leuk vind is dat het je interesse wekt om in de proloog vanuit iemand anders te lezen en je meteen af te vragen wat er speelt en vooral, wat er nog komen gaat. De eerste persoonsvorm van Juniper maakt daarna dat je dichter bij het personage staat. Ik weet dat over die perspectief de meningen zijn verdeeld, maar ik ben dol op de eerste persoonsvorm, omdat het dan voelt als ik even het personage mag zijn.
Last but not least, het verhaal. Ik moet heel eerlijk toegeven dat het voor mij niet het meest orginele verhaal was. Het voelde als een verhaal dat ik vaker had gelezen, maar dan met andere karakters en originele elementen. Mijn eerste gedachten bij dit verhaal waren 'D&D' en 'Chaotic Neutral'. Voor de mensen die deze woorden niet kennen, deze termen komen van het spel Dungeons&Dragons, dat ik ook graag speelde een tijd terug. En de gebeurtenissen in dit verhaal deden me enorm aan het spel denken. Het voelde een beetje als een Role PLaying Game waarbij de karakters hun eigen keuzes mochten maken en ook constant in nieuwe situaties werden gegooid die ze eigenlijk niet aankonden, maar toch elke keer overleefden. Er gebeurde constant wel iets en soms voelde het voor mij daardoor wel alsof het verhaal vrij snel ging of dat er soms wat teveel chaos was, waardoor ik dingen leek te missen. Ook de essentie van het verhaal ging hierdoor soms wat verloren.
Wat ik erg mooi vond, is dat Juniper eigenlijk op een reis wordt gestuurd om zichzelf te vinden, of eigenlijk te accepteren zoals ze is. Ze gaat op zoek naar haar magie, maar komt onderweg hele andere dingen tegen en leert wat het is om op eigen benen te staan, om haar weg te vinden in moeilijke situaties. Ze leert om zichzelf te accepteren zoals ze is, met of zonder magie. En dat met hulp van leuke vrienden en de godin Brigid, die haar onderweg belangrijke lessen leert.
Ik ben dol op de hekserij, maar ook op het feit dat dit geen high-fantasy wereld is en dat een deel zich gewoon op 'onze wereld' afspeelt. Dat maakt boeken voor mij makkelijk te volgen met minder nieuwe informatie. Daarnaast wordt er ook gebruik gemaakt van een soort meditatie en mindfulness in het verhaal en aangezien ik dit ook erg veel heb gedaan, lag het me wel. Het ontbrak soms wat aan hoe realistisch het verhaal was, maar het is Fantasy, dus dat maakt niet uit. Naast belangrijke boodschappen, fantasie en de nodige humor, zat er ook een vleugje diversiteit in. Dit merk je steeds meer in boeken. Het feit dat het zo normaal is in boeken zoals 'De ketel van Brigid', voelt natuurlijk en goed en het voelt niet als iets wat in het verhaal moet omdat het thema zo belangrijk is, maar gewoon omdat het toevallig zo is. Voor mij altijd een pluspunt en iets waar ik wat op let nu het zoveel meer in boeken naar voren mag komen.
Ik ben heel eerlijk als ik zeg dat dit niet mijn favoriete verhaal is, dat ik het soms echt chaotisch vond en de essentie wat kwijtraakte, maar de humor, de bijzondere karakters en de heerlijk schrijfstijl hebben heel veel goed gemaakt. Ik heef 'De ketel van Brigid' daarom ook 3 sterren!
Altijd leuk om weer eens van een Nederlandse auteur te lezen.
Het begin van het boek vond ik echt waanzinnig leuk en vlot geschreven. Zodra zwakte het voor mij echter een beetje af, en vond ik het juist allemaal weer te vlot gaan en miste ik een beetje de diepgang. Hierdoor heb ik er uiteindelijk niet echt meer van kunnen genieten.
De verwijzingen naar mythologie en hekserij vond ik wel echt heel leuk!
Juniper is opgegroeid met magie. In hun familie worden magische krachten dankzij godin Brigid van generatie op generatie doorgegeven. In tegenstelling tot haar vele zussen en de rest van haar familie heeft Juniper geen magische krachten. Tijdens haar zomervakantie besluit ze met haar spookkat bij haar zus in de stad te gaan logeren, in de hoop dat zij haar kan helpen haar magie te leren ontwikkelen. Brigid heeft een ander plan met Juniper en wordt samen met een vriendin op een bijzondere reis gestuurd. Ze moeten een aantal taken volbrengen zodat ze haar magie kan vinden en de band tussen de godin en de familie kan herstellen. Hierbij krijgt Juniper hulp uit onverwachte hoek en ze het jarenlang in haar hoofd stampen van magische kruidenleer en maanstanden haar goed van pas komen. Maar is het voldoende om de reis met succes te voltooien? Er ligt gevaar op de loer, want in de schaduwen schuilt iemand die hun missie wil dwarsbomen.
Mijn ervaring: Wat een fijne, mooie en heerlijke young adult fantasy. Emmy van Ruijven heeft een heerlijke vlotte en krachtige schrijfstijl en weet een heerlijk vlot tempo in de verhaallijn te stoppen. Daarbij weet ze de magische reis die Juniper en Mab maken levendig en beeldend te beschrijven.
We volgen het verhaal van Juniper. Het is een redelijk doorsnee jonge en positieve vrouw, waardoor je gemakkelijk met haar mee kan gaan in het verhaal. Haar worsteling met het ontbreken van haar magische krachten heeft Emmy van Ruijven goed verwoord en is voelbaar in het verhaal. Haar vriendschap met Mab en de andere personages die ze ontmoet tijdens haar reis, evenals de band met zus Brigid en haar moeder, zijn mooi uitgewerkt.
Het verhaal begint op het moment dat Juniper naar haar zus reist om daar te gaan logeren. Omdat dit een nieuwe omgeving is, worden dingen op natuurlijke wijze geïntroduceerd en dit weet Emmy van Ruijven en zonder dat je er een moment aan twijfelt mee in de magische reis te nemen die Juniper en Mab samen maken.
Het is een bijzondere, avontuurlijke en magische reis en Emmy van Ruijven weet hierin mooie, indrukwekkende, spannende en leuke dingen goed af te wisselen. Er volgen een aantal verrassende twisten en Emmy van Ruijven weet thema's als samenwerken, in jezelf geloven, liefde, vriendschap en verbinding op krachtige wijze in de verhaallijn te verwerken. Hierdoor laat ze Juniper dan ook een mooie groei en transformatie doormaken.
De ketel van Brigid is een fijne, pakkende en mooie young adult fantasy. Het is lekker vlot, krachtig en beeldend beschreven, waardoor je zonder moeite mee gaat in het avontuurlijke en fantasierijke verhaal. Het hoofdpersonage is mooi uitgewerkt en ze maakt gedurende haar reis een mooie transformatie door. Een erg leuke YA!
Ik heb alle voorgaande boeken van deze auteur gelezen en van alle boeken genoten. De auteur heeft een prettige schrijfstijl, hele leuke plotlijnen en herkenbare personages. Ik was dan ook erg benieuwd naar dit boek en schreef me in voor de blogtour. Ik was natuurlijk NOG blijer toen het boek ook in de So Many Pages Boekbox bleek te zitten.
Dit boek was alles waar ik op gehoopt had. De auteur neemt de tijd om in het begin het hoofdpersonage neer te zetten. Door ons te laten zien hoe ze reageert op normale en alledaagse situaties leren we haar al heel snel kennen. En hoewel de basis van haar probleem "magisch" van aard was, voelde het probleem ook heel symbolisch voor er niet bij horen. Daardoor had ik eigenlijk al meteen een band met haar.
Het plot neemt echter al snel een hele toffe wending. Het boek combineert persoonlijke ontwikkeling en realistische vriendschappen met magische vijanden en gevaarlijke avonturen. Dit boek heeft daardoor echt voor ieder wat wils. Er gebeurt genoeg om de aandacht vast te houden, maar er zijn ook genoeg momenten voor de personages om even stil te staan en hun emoties de vrije loop te laten. Het boek heeft daardoor een hoog "nog een hoofdstuk" gehalte.
Dat komt ook door de relatief korte hoofdstukken en natuurlijk de fijne schrijfstijl. De fantasiewereld wordt goed neergezet, onder te veel details of enorme lappen informatie. De vragen waarop de personages antwoorden zoeken, worden heel bevredigend beantwoord, maar er wordt ook genoeg aan de verbeelding overgelaten. Het einde is ook perfect! Het past bij de personages, de weg die ze afgelegd hebben en de boodschap die jongeren zouden moeten krijgen.
Ik kijk nu al uit naar het volgende boek van deze auteur.
De ketel van Bridget van Emmy van Ruijven begint vlot en leest makkelijk weg – misschien zelfs iets té makkelijk in het begin. De schrijfstijl is toegankelijk en het fantasy-element is creatief, wat zeker bijdraagt aan het leesplezier.
Wat voor mij echter minder goed werkte, was de dynamiek tussen de hoofdpersonen. Er wordt flink geflirt tussen bepaalde personages, wat doet vermoeden dat er een queer romance op komst is. Maar uiteindelijk blijken die verwachtingen niet uit te komen, en eindigen ze met anderen. Dat voelde voor mij een beetje als queerbaiting: alsof het spel met queer spanning vooral diende om interesse te wekken, zonder echt ergens naartoe te werken.
Al met al een vermakelijk boek met potentie, maar ik bleef achter met het gevoel dat er meer had ingezeten, vooral op het gebied van karakterontwikkeling en representatie.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Emmy van Ruijven (1990) zit vrijwel altijd met haar neus in een boek. En als ze dat niet doet, dan is ze aan het tekenen, met haar dochtertje aan het spelen of creatief bezig. Sinds 2011 vult ze haar blog met haar mening over boeken en alle andere dingen die haar bezig houden. En dat zijn er nogal wat!
In het dagelijks leven werkt Emmy als mediathecaris op een middelbare school. In 2013 studeerde ze af als illustrator aan de AKV St. Joost te ‘s-Hertogenbosch en in 2015 als docent beeldende vorming aan de FHK te Tilburg. In 2021 behaalde ze tevens haar certificaat voor Nationaal Mediacoach. Nu combineert ze alles wat ze leuk vindt! Op haar werk is ze bezig met o.a. leesbevordering en ziet ze het als een uitdaging om ook niet-lezers met een boek naar huis te laten gaan. Naast haar baan in het onderwijs werkt ze als freelance illustrator, schrijfster en maakt ze bookish merchandice (vooral kaarsen) voor haar webshop Letters & Lights.
Ze woont met haar man, dochtertje en twee katten in een nerdy huis in Den Bosch.
Boeken
Van Emmy zijn de volgende boeken verschenen.
Supernerd (2020) Supernerd #2: forever nerd! (2022) Daar heb ik een drankje voor (novelle, 2022) Wintermagie (Verhaal in een verhalenbundel, november 2022) Vloek van Vuur en Schaduw (2023)
Illustraties
Emmy verzorgde de illustraties in de volgende boeken:
Lobsters Piper Perish Wonderland Supernerd Supernerd #2: forever nerd! Vloek van Vuur en Schaduw
Publicaties
HXmagazine
Wijze van lezen:
Recensie-exemplaar E-book ontvangen van Dutch Venture Publishing en Jen Minkman in ruil voor mijn recensie. Tevens deelgenomen aan de Samenlezenwe leesclub o.l.v. Inge op Instagram.
Uitgeverij:
Dutch Venture Publishing
Genre:
Fantasy Young Adult
Cover en flaptekst:
Fascinerend mooie cover. Een zwarte achtergrond en in alle hoeken rijkversierde ornamenten in goud en aqua kleuren. Een maan en de zon, vogels. Je blijft geïntrigeerd kijken.
Een mysterieuze flaptekst die je nieuwsgierig maakt naar het verhaal.
Het verhaal:
Magie is Juniper niet vreemd. Dankzij de godin Brigid worden magische krachten van generatie op generatie doorgegeven in haar familie. Helaas heeft Juniper, in tegenstelling tot haar vele zussen, ongeveer evenveel magische krachten als een stoeptegel. Tijdens de zomervakantie besluit ze samen met haar spookkat bij haar zus in de stad te logeren, in de hoop dat die kan helpen haar magie te ontdekken. Brigid heeft echter een andere taak voor Juniper. Samen met een vriendin wordt ze op een bijzondere reis gestuurd om een aantal taken te volbrengen, zodat ze haar magie kan vinden en de band tussen de godin en de familie kan herstellen. Gelukkig krijgt ze hulp uit onverwachte hoek en zal het jarenlang in haar hoofd stampen van magische kruidenleer en maanstanden haar goed van pas komen. Maar… is het voldoende? Gevaar ligt op de loer, want in de schaduwen schuilt iemand die hun missie wil dwarsbomen.
Mijn leesbeleving:
Wat was ik blij verrast toen ik van Jen Minkman het E-book van De ketel van Brigid ontving. Geschreven door Emmy van Ruijven.
Nog niet eerder las ik een boek van haar. Maar ik was ongelooflijk benieuwd naar dit verhaal. Door de magisch mooie cover en doordat andere lezers het boek aanraadden.
De schrijfstijl was aangenaam; beeldend en filmisch. Ook was het perspectief van dit verhaal gelijk duidelijk. Voor mij was het continu genieten.
Juniper was mijn favoriete personage. Onbevangen, recht door zee, eerlijk over haar onzekerheid, worstelend met het dilemma dat zij geen magie bezat. Iets wat al generaties lang gemeengoed is in haar familie. Ik kon goed in haar gedachten en gevoelswereld inleven. Wat daar ook in meehielp was het feit dat het verhaal in de ik vorm verteld word door Juniper.
Dat zelfvertrouwen moest groeien bij Juniper en dat was geloofwaardig. Haar familie was heel belangrijk maar afstand door de noodzakelijke reis naar haar zus ook verfrissend. De vriendschap met Mab vond ik heel diepgaand. De liefde bij Juniper voor een voor haar belangrijke persoon vond ik mooi ontluikend.
Ook spiritualiteit krijgt een belangrijke plek in dit verhaal. Zelf heb ik veel met spiritualiteit. Overleden dierbaren komen vaak nog langs in dromen. Laten me vaak zien en ervaren hoe ze overleden zijn en dat ze het daarboven goed hebben. Mijn beppe, oma overleed vorig jaar. Zij is nog telkens dichtbij voel ik. Troostend en fijn.
De mythologie is echt top verweven in dit verhaal en echt tot leven gekust. De ruimte voor (queer) liefde tussen Mab en de acoliet Orla vond ik ook intens mooi gedaan. Ook dichtbij de natuur en de kruidenleer fascineerde mij.
De overige personages zijn ook gedetailleerd uitgewerkt. Ze komen tot leven. Dit verhaal lees je niet maar beleef je met je lijf en psyche. De personages gaan een levendige dialoog met elkaar aan. Ze maken allemaal een duidelijke ontwikkeling door.
Dit is geen zoetsappige fantasy maar een heerlijk donkere, mysterieuze, onvoorspelbare sterk gefundeerde fantasy. Spanning is volop aanwezig en is afwisselend met momenten van rust. De humor was ook aanwezig en vond ik geweldig.
Godin Brigid is een pittige tante die rechtlijnig op haar doel afgaat en niet afwijkt naar zijweggetjes. Zo knap hoe Emmy haar tot leven wekt tot een geloofwaardige vrouw van vlees en bloed met gedachten en gevoelens zoals andere vrouwen.
Door het alom vertegenwoordigde fantasy gehalte dat hand in hand ging met de mythologie en daarbij opgeteld de vele actie en spanning bleef ik geboeid door lezen. Ook omdat ik wilde weten hoe het allemaal zou aflopen. Ik ben er wel voorstander van dat een verhaal niet van A tot Z vooraf voorspelbaar is. Maar dat het buiten de gebaande paden gaat.
Iets heel anders maar de sprookjes doe Astrid Lindgren ooit schreef liepen ook niet altijd goed af. Astrid haar motto was dan ook om kinderen te leren dat niet alles over rozen gaat en dat dat ook ok is. Een reflectie van de werkelijkheid.
Dit verhaal vond ik geweldig en diep gelaagd mooi. Het heeft mij aangenaam verrast. De plot verraste me maar vond ik passend. De epiloog maakte het voor mij echt compleet.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren;
Gedetailleerd uitgewerkte personages die geloofwaardig op mij overkwamen.
De schrijfstijl is beeldend en filmisch. Dit wordt zeker versterkt door de gehanteerde ik vorm. Fantasy gaat samen met mythologie, actie en spanning. Ook de liefde komt om de hoek kijken.
Ook komen stevig verankerde vriendschap, het opgeven van persoonlijke doelen getuigd van moed, doorzettingsvermogen en lef voorbij. Met het accent op redden wat er te redden valt en de kostbaarheid van leven maakt het ook emotioneel en hartverwarmend.
Wat ik ook mooi vond waren de prachtige illustraties bij ieder hoofdstuk.
De plot en de weg ernaartoe zijn geloofwaardig en doen al je zintuigen op scherp staan. De verhaallijnen komen samen. De extra twist in de epiloog is mooi.
Emmy van Ruijven hartelijk dank dat ik jouw boek mocht lezen en recenseren.
In de toekomst lees en recenseer ik graag meer boeken van jou.
Dutch Venture Publishing en Jen Minkman hartelijk dank voor het recensie-exemplaar.
Samen lezen we en Inge hartelijk dank dat ik deel mocht nemen aan de leesclub. Leerzaam en gezellig.
Een twijfelgeval tussen 2 en 3 sterren. Dit is dus eerder een 2,5.
De schrijfstijl van Emmy is vlot en aantrekkelijk, maar heeft nog heel wat groeikansen. Verkleinwoorden die teveel gebruikt worden, iets te droge beschrijvingen en hoe sommige passages niet bij de rest lijken te passen, waren dingen die me opvielen.
Het verhaal is niet ontzettend origineel maar bevat veel potentieel. Daarom is het jammer dat sommige scènes bijna niet uitgewerkt zijn. Zo moet vriendin Mab voor het verhaal duidelijk sterven, iets wat Emmy in een paragraaf laat gebeuren. Zonder context of spanning in die specifieke scène. Nochtans heeft ze het in zich om hier een heel sterk stuk van te maken, want de achtervolging van Nemain op het einde is dan weer ontzettend spannend en meeslepend weer gegeven.
Af en toe stoorde ik me ook aan die paar Engelse termen en jongerentaal die bij Mab en Juniper in hun gesprekken landen. Ik begrijp dat dit specifiek voor de doelgroep is, maar het past niet bij het taalgebruik van die twee personages in het algemeen, omdat ze een heel ander karakteristiek taalgebruik hebben gedurende het verhaal.
Emmy doet een heel goede poging om geen al te vlakke personages neer te zetten. Dat kan ik wel waarderen. Toch miste ik nog de nodige diepgang. Zowel bij de karakteruitwerking van de personages als bij het plot.
Er zit voor mij veel potentieel in Emmy als schrijfster en in het plot dat ze hier wou uitwerken, maar daarvoor zal ze een betere redacteur nodig hebben dan ze nu had.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Oké ik vond dit echt wel een leuk boek. Fijne schrijfstijl en leuk concept. Het begin en het midden waren erg leuk, maar het einde vond ik een beetje gek en overhaast. Ik dacht op gegeven moment, girl ga nou gwn naar huis. 😭
This entire review has been hidden because of spoilers.
''Jij hebt meer moed en magie in je bloed dan wij allemaal', zei Sage. 'Het maakt niet uit dat je geen vuur kunt maken of de toekomst niet kunt voorspellen. Je bent net zo waardevol als ieder ander.''
Rating: 2.5/5* *Disclaimer: dit is mijn eerste YA-fantasy recensie. Mijn TBR zal laten zien of mijn verwachtingen onrealistisch waren.
Juniper is opgegroeid in een familie van krachtige heksen, maar bij haar heeft magie zich nooit gemanifesteerd. Daarom wordt ze, bij wijze van laatste redmiddel, naar haar zus Sage gestuurd. 'Haar magie is sterk, zij zal wel raad weten', is de gedachte van haar ouders. Maar al snel blijkt dat problemen met magie zich niet beperken tot Juniper. Haar zus, Laurel, heeft een visioen gehad over (het voorkomen van) hun noodlot. Dit is iets wat ik conceptueel niet kan volgen. De schrijfster legt uit dat het noodlot bestaat uit een combinatie van zelfgemaakte keuzes en dat wat de goden bepalen. Maar als iets voorkomen kan worden, gaat dat per definitie toch niet meer om het lot? Dan is de daad van het voorkomen toch het juist het lot?
Afijn, Juniper wordt op een queeste gestuurd. Zij moet de verbinding met Brigid (godin van vuur, licht, smeden, leven en genezen) herstellen om haar magie te vinden. Deze reis vindt plaats in een andere wereld (of ander tijdperk, vooral?). Ervaringen en ontmoetingen gaandeweg steunen Juniper in haar queeste. Om haar queeste niet te verstoren mag Juniper niet teveel geholpen worden, maar mijn ervaring was dat Juniper juist vrij weinig zelf uitvogelt. De momenten dat ze dat wel doet, is haar gedachtegang niet te volgen. Ze weet opeens wat ze moet doen. De gebroken verbintenis wordt niet expliciet uitgelegd, maar lijkt samen te hangen met drie factoren: • het verzet van Juniper tegen haar magieloze lot • het gebrek aan verering van godin Brigid door stervelingen in onze en de andere wereld • de strijd van Brigid met haar zus, godin Namaín (van duisternis, oorlog en verwarring), die ervoor zorgt dat zij steeds meer, en Brigid steeds minder wordt vereerd De macht van Brigid voorziet Junipers familie van magie, en de sterke band tussen Brigid en Junipers familie verstrengelt hun bestaansvermogen. Kortom: geen macht voor Brigid -> geen magie voor Junipers familie. Brigid bestaat niet meer = Junipers familie bestaat niet meer. Juniper helpt Brigid in de strijd met haar zus en voltooit daarmee haar queeste. Tijdens deze reis heeft ze opeens toegang tot haar magie, wat ik lastig begrijpen vond (de magie zou juist afwezig moeten blijven totdat Brigid haar macht terug heeft, toch?).
Naast de punten die ik hierboven uitlegde, kon ik mezelf niet helemaal vinden in de schrijfstijl van de auteur. Het verhaal is vlot geschreven en leest lekker weg, vooral in het begin. Maar in mijn beleving verliep het verhaal te snel vanaf het moment dat de queeste startte. Daardoor miste ik diepgang in het verhaal en in de personages. De communicatiestijl vond ik daarnaast passend bij de personages in de moderne tijd, maar niet bij alle personages uit het verleden (uitspraken zoals 'Je hebt een flinke smak gemaakt', of 'Ik mag jou wel' zijn erg modern voor het paard- en wagentijdperk van met name de 18e en 19e eeuw). De magische wereld die de auteur creëerde, met behulp van mythologie en historische feiten (waar ze zich overduidelijk in verdiept heeft), paste overigens wel in mijn straatje - al zou ik ook hier graag meer kenmerken/detail in hebben ervaren.
Ik sluit het boek dan ook met het gevoel dat het verhaal meer had kunnen zijn. Dat gezegd hebbende houd ik juist van diepgang in mijn boeken en emotionele verbondenheid met personages. Misschien is YA dan ook niet mijn genre, maar dit kan ik pas zeggen nadat ik wat meer leesonderzoek heb gedaan. Mocht jij juist op zoek zijn naar een luchtiger, feel-good boek met een beetje actie, dan is dit boek wellicht voor jou geschreven.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Dankzij de godin Brigid worden magische krachten van generatie op generatie doorgegeven. Magie is Juniper dus niet vreemd, helaas heeft ze, in tegenstelling tot haar vele zussen, ongeveer evenveel magische krachten als een stoeptegel. Tijdens de zomervakantie besluit ze om samen met haar spookkat bij haar zus in de stad te logeren, in de hoop dat die haar kan helpen haar magie te ontdekken. Brigid heeft echter een andere taak voor Juniper. Samen met een vriendin wordt ze op een bijzondere reis gestuurd om een aantal taken te volbrengen, zodat ze haar magie kan vinden en de band tussen de godin en de familie kan herstellen. Ze krijgt hulp uit onverwachte hoek en zal het jarenlang in haar hoofd stampen van magische kruidenleer en maanstanden haar goed van pas komen. Maar is het voldoende?
Emmy heeft al een aantal boeken op haar naam staan, maar dit is het eerste verhaal dat ik van haar lees. De cover is echt waanzinnig en straalt een duidelijke hekserijsfeer uit. De superschattige tekening op de schutbladen maakt het geheel helemaal af. Emmy neemt je direct mee in het verhaal. Haar schrijfstijl is beeldend en vlot, waardoor je het boek als een film in je hoofd ziet. Juniper is een erg leuk personage. Ze is onzeker over het ontbreken van magische krachten, terwijl haar zes zussen die wel hebben. Daardoor voelt ze zich een buitenbeentje, wat heel begrijpelijk is. Tijdens haar bijzondere reis maakt ze, met hulp van haar vrienden, een mooie persoonlijke groei door. De personages zijn naar mijn idee voldoende uitgewerkt en dat had van mij ook niet uitgebreider gehoeven. Het verhaal zit vol liefde, vriendschap, spiritualiteit, verbondenheid, opoffering en innerlijke groei. Het tempo ligt prettig: het verhaal neemt de tijd voor karakterontwikkeling, maar blijft dankzij de reis en de opdrachten boeiend. Ik heb echt genoten van het verhaal en vond vooral de verwijzingen naar mythologie erg leuk. Het einde was op zich prima, maar ik zou het zeker geen straf vinden om nog een tweede deel over Juniper, en vooral Cormac, te lezen. ‘De ketel van Brigid’ is een heerlijk YA-verhaal waar je als volwassene ook prima van kunt genieten. Dit boek is dan ook zeker een aanrader voor iedereen die houdt van YA-verhalen met hekserij, mythologie en een betekenisvol avontuur.
Juniper is opgegroeid met magie. De godin Brigid heeft gezorgd dat deze al generaties lang wordt doorgegeven in haar familie. Haar moeder en zussen hebben allemaal magische krachten. Allemaal behalve Juniper.
De druk op Juniper is groot, haar hele familie wacht op de komst van haar magische krachten. Tijdens de vakantie wordt ze naar haar zus Sage gestuurd die haar moet helpen haar magie te ontdekken. De godin Brigid heeft echter een hele andere taak voor Juniper.
Ze wordt op een gevaarlijke, magische reis gestuurd die ze niet alleen kan voltooien. Maar is de hulp die ze krijgt wel voldoende om het gevaar te keren en haar magie te vinden?
“Donker water omvatte me. Weer een hap lucht. Mijn benen trapten wild in het rond om de onzichtbare kracht tegen te werken. Mijn handen vonden de ketting. Ik probeerde hem af te doen.” Emmy van Ruijven
De ketel van Brigid van Emmy van Ruijven is een young adult fantasy verhaal over het vinden van (de magie in) jezelf.
Emmy van Ruijven heeft een fantasievol verhaal geschreven dat makkelijk leest en begrijpelijk is verteld. Alhoewel ik het qua leesbeleving vooral rondom de beginleeftijd van young adult vind passen, is het leuk voor iedereen die van een magisch verhaal houdt. De ketel van Brigid bevat aansprekende personages die liefdevol zijn, maar ook alledaagse menselijke trekjes bezitten. Daar kan ik altijd wel van genieten, omdat het iets van echtheid brengt en geen perfectie eist.
De ketel van Brigid is een verhaal over verlies, loslaten, moed, vriendschap, liefde en acceptatie. Emmy van Ruijven heeft die mooie thema’s verpakt in een verhaal dat toch licht blijft. Ze heeft deze onderwerpen gedoopt in een, haast feelgoodachtig, fantasy laagje dat makkelijk invoelbaar is en hier en daar een glimlach op je gezicht brengt. De spookkat is een erg leuk extraatje voor die fijne vibe. De queeste van Juniper is goed bedacht en raakt diverse mythen en legenden aan, die het verhaal nog een beetje extra geven en compleet maken.
Auteur: Emmy van Ruijven Titel: De Ketel van Brigid Uitgeverij: Dutch Venture Publishing Pagina's:266 Rating:3,5 sterren
Juniper is opgegroeid in een gezin met alleen maar zussen. Alle vrouwen in het gezin hebben speciale magie, met Juniper als enige uitzondering. Nadat haar zussen hun magische gave kwijt lijken te raken, wordt Juniper op een queeste gestuurd. Ze moet de eer van de familie redden, en de godin Brigit tevredenstellen.
Samen met nieuwe vriendin Mab, en schaduwkat 'schaduw' komt ze terecht in een hele andere wereld. Wellicht vind ze hier ook wel haar eigen kracht?
--
Emmy heeft een fijne schrijfstijl, en gebruikt mythen en legenden in dit boek. Wat me niet verbaast en ik zelf heel fijn vind!
De karakters vond ik interessant, vooral Brigid en Nemainn; van mij had er nog meer mythiek in gemogen. Brigid kwam over als een bijzondere, krachtige vrouw, als een soort helder 'guiding' wit licht. Mab is een stoere, slimme en behulpzame vriendin voor Juniper, en de twee personen die zij in deze wereld leren kennen vond ik ook leuk. Ze zijn levendig beschreven, en toch miste ik daar ook iets aan. De romantiek was voor mij niet echt van toegevoegde waarde. Mab en Juniper samen zijn wel een sterk team, zij houden elkaar in evenwicht.
De wereld kwam op mij deels heel grauw over, alsof het verlaten is, en deels als een levendige, groene, fantasie-wereld. Gedurende het lezen leerde ik wel dat de wereld levendiger was dan ik in het begin vermoedde.
De ketel van Brigid is in mijn ogen een verrassend verhaal, over vriendschap, zelfliefde, en de waarde in zien van alle aspecten in het leven. Het boek had geen wow-factor voor mij, echter wel een mooi verhaal met magische kenmerken.
Emmy van Ruijven opent De ketel van Brigid met een opmerkelijke scene. Het perspectief draait vervolgens naar protagonist Juniper. Niet alleen is de achtergrond van Juniper opmerkelijk, het is ook meteen opvallend dat de hoofdkarakters allemaal kruidennamen hebben. Het past bij het heksenthema, en geeft een mooie mystiek rondom waarom dit zo is. Naast onder andere landschapsmagie en kruidenmagie komt ook duidelijk magie vanuit voorouders en natuurwezens aan bod. Een zoektocht naar het vinden van Junipers magie ontpopt zich ook al snel. Tevens gaat het gaat over lotsbestemmingen. Symboliek kan hierbij niet ongemoeid blijven. Naarmate het boek vordert, neemt de interesse bij de lezer gestaag af, omdat het zich langzaam begint voort te slepen. Hoewel Van Ruijven er spanning probeert in te stoppen, leveren de scenes met mystieke wezens enkel meer vraagtekens bij de lezer op. Daarnaast zou de lezer zich weleens kunnen gaan ergeren aan de personages, omdat bepaalde reacties en emoties volledig de plank misslaan. Lezers krijgen ook sterk de indruk dat het taalgebruik niet echt bij de karakters passen. Iets maakt het dus niet bijster geloofwaardig, en oké, magie kun je dan ook beter met een flinke korrel zout nemen, de herkenning is ver te zoeken, vooral als het om emoties gaat. De klik is zogezegd ook moeilijk met de personages te vinden. Alles bij elkaar genomen is het erg rommelig. Als lezers door het rommelige kunnen prikken, en het geduld op kunnen brengen met de karakters, dan is het een prima verhaal.
In De Ketel van Brigid weeft Emmy van Ruijven, Keltische mythologie samen met een intiem en gelaagd verhaal over verbondenheid, verlies en persoonlijke kracht. Centraal staat het verhaal van Juniper, die in tegenstelling tot haar zusters geen magie heeft. Wanneer zij de zomer naar haar zus gaat die haar zou kunnen helpen haar magie te vinden wordt ze op een quest gestuurd door de godin Brigid. Tijdens het verhaal komt de mythische ketel van Brigid, een magisch symbool dat niet alleen een fysieke, maar ook een spirituele zoektocht aandrijft centraal.
Thema’s als verlies, verbondenheid, opoffering en innerlijke groei vormen de kern van deze sfeervolle fantasyroman. De magische ketel van de godin Brigid is niet alleen een krachtig symbool, maar zet ook een zoektocht in gang naar heling en het hervinden van evenwicht, zowel persoonlijk als binnen de gemeenschap.
Een magische roman over verlies, verbondenheid en heling, die nog lang in je gedachten blijft hangen.
Je leest vanuit Juniper, zij gaat de zomer besteden bij zus Sage. De reden? Juniper is de enige uit haar grote familie die haar magie nog niet gevonden heeft en Sage moet haar helpen.
Uiteindelijk gaat Juniper, samen met vriendin Mab, op queeste en belanden ze in een andere wereld. Hier gaan ze op avontuur en staat er van alles te wachten: een leuke priesteres die meegaat, proeven, strijd, een leuke smid, etc.
Het boek bevat leuke elementen. Ik denk als het dubbel zo dik was dat dat ook heel tof zou zijn geweest! Het einde gaat een klein beetje een andere kant op, de ontknoping is vooral een strijd.
Dit boek is perfect als je tussendoor een wat luchtiger verhaal wil lezen en binnen fantasy wil blijven. Ook voor lezers die eens fantasy willen proberen, is dit een goed boek!
Juniper neemt je mee op magische reis in deze YA fantasy. De zoektocht naar haar krachten, blijkt van andere aard dan ze verwacht had.
Het verhaal vond ik voor een fantasy behoorlijk character driven en de world building is minimaal. Wel worden de karakters uitvoerig beschreven. Zij zullen je laten lachen en ontroeren.
De schoonheidsfoutjes in de schrijfstijl, vond ik niet storend en misschien zelfs bijdragen aan de menselijkheid van de karakters. Het is heel toegankelijk geschreven, dus ook een aanrader voor lezers die weinig fantasy lezen.
Het boek is tot nu toe mijn fantasy favoriet van dit jaar!
Ik wilde 'm leuk vinden maar de schrijfstijl was verschrikkelijk herhaaldelijk (de eerste 10x dat mij verteld werd dat de hoofdpersoon geen magie heeft begreep ik het ook wel, hoor), en de familie dynamiek laat een wrang smaakje achter. Zodra Juniper aankomt bij haar zus wordt ze meteen aan het werk gezet zonder enige hulp, en binnen dagen wordt ze voor een groots geadverteerde openbare livestream gezet als 'de zus van (celebrity author)' zonder enige PR training zodat haar oudere zus kan profiteren. Dat ze hier begrijpelijk niet mee om kan gaan wordt weggezet als nog een character flaw die wijst naar het 'kan niet omgaan met magieloos zijn'.
Ik kreeg dit boek aangeraden van iemand die veel fantasy leest, waardoor mijn verwachtingen niet heel hoog waren. Maar na een paar bladzijdes zat ik er al helemaal in. Ik vond het verhaal en de personages heel leuk, en ondanks dat er niet constant iets gebeurde was het geen moment saai. Er zaten heel veel leuke details in het boek en ik vond het einde echt heel goed. Ik had geen moment door dat ik aan het lezen was en dat is natuurlijk altijd een goed teken : ).
Wie weet ga ik wel meer fantasy lezen na de powerless serie. 🙃
Ik vond dit een heel leuk boek. Ik vond het taalgebruik, met name in de dialogen, heel echt aanvoelen en daardoor was het heerlijk om te lezen. Het verhaal neemt je echt mee op een avontuur, er gebeurt veel en dat maakt het tempo lekker vlot. I liked it!
Quote: Brigid zal het je influisteren. Je hebt de kennis en kunde in je zitten.
Op vakantie naar je zus om je magie te vinden. doormiddel van een speciaal amulet in een andere wereld ga je op jacht, daar zijn er vrienden en vijanden die het een gevaarlijke reis van maken. gaat het juniper lukken?
het verhaal heeft veel positieve ideeën en verraste, helaas voelt het einde afgeraffeld. dit is wel heel balen. toch met heel veel plezier gelezen
Het begin van dit verhaal wist mijn interesse te wekken, maar van zodra het hoofdpersonage haar Reis begon, boeide het me steeds minder. Ik had moeite met alle nieuwe relaties (zowel vriendschappen als romances) geloofwaardig te vinden. De personages kennen elkaar pas en zijn al meteen erg hecht.