What do you think?
Rate this book
Όταν η μαμά μου είπε ψέματα
Μια χρωματιστή βόλτα με το λεωφορείο
και μια μικρή περιπέτεια
γύρω από ένα ψέμα κι ένα βλέμμα
γίνονται η ιστορία που μιλά,
μέσα από την καρδιά ενός μικρού παιδιού,
για την πραγματικότητα που μερικές φορές
θα θέλαμε να αλλάξουμε.
Για το βιβλίο υπάρχει διαθέσιμο πλούσιο εκπαιδευτικό υλικό.
και μια μικρή περιπέτεια
γύρω από ένα ψέμα κι ένα βλέμμα
γίνονται η ιστορία που μιλά,
μέσα από την καρδιά ενός μικρού παιδιού,
για την πραγματικότητα που μερικές φορές
θα θέλαμε να αλλάξουμε.
Για το βιβλίο υπάρχει διαθέσιμο πλούσιο εκπαιδευτικό υλικό.
48 pages, Hardcover
Published October 8, 2024
About the author
Σοφία Δάρτζαλη
4 booksΗ Σοφία Δάρτζαλη γεννήθηκε στον Βόλο το 1974 και μεγάλωσε στη Λάρισα. Σπούδασε Κλασική Φιλολογία στην Αθήνα και την τέχνη του βιβλίου στην Αγγλία. Ζει στην Αθήνα με τον σύζυγο και τους δύο γιους της. Το πρώτο της βιβλίο, Όταν η μαμά μου είπε ψέματα (εκδ. Λιβάνη) τιμήθηκε με το βραβείο IBBY Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα βιβλίου για παιδιά ή νέους, το 2017.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
December 7, 2016
Ένα παιδάκι μπαίνει στο λεωφορείο με τη μαμά του και εκείνη τη μέρα η μαμά του λέει ένα ψέμα που αλλάζει για πάντα τη νοοτροπία του μικρού αφηγητή. Δε θέλω να περιγράψω άλλο, έχω βουρκώσει από την υπέροχη ιδέα του βιβλίου και από τον λυρικό τρόπο της περιγραφής της. Μη διαβάσετε την υπόλοιπη κριτική, απλώς πηγαίνετε να αγοράσετε αυτό το βιβλίο και να το χαρίσετε στα παιδιά σας αλλά κυρίως σε σας. Θα καταλάβετε το γιατί όταν θα ταξιδέψετε κι εσείς κλείνοντάς το, μετά το τέλος του, στο γλαφυρό οπισθόφυλλο.
Υπέροχη ιστορία, λιτή, δυνατή, αυθεντική και τόσο μα τόσο καθημερινή. Δεν περίμενα ποτέ ότι θα δεχόμουν τόσο δυνατή έκπληξη από ένα παιδικό βιβλίο. Μακάρι να μπορούσα να πω περισσότερα πάνω στην πλοκή αλλά μου είναι αδύνατον, γιατί αυτή η μέθεξη είναι καθαρά προσωπική για τον καθένα και δε θέλω να χαλάσω τη μαγεία. Η εικονογράφηση στην αρχή με ξένισε γιατί οι γραμμές δε με τράβηξαν ιδιαίτερα. Ο συμβολισμός όμως και η δύναμη των χρωμάτων και των εικόνων πολλές φορές ξεπέρασαν σε ένταση ακόμη και τις ίδιες τις λέξεις.
Ένα μεγάλο και ηχηρό μήνυμα είναι αυτό το βιβλίο για την ανθρωπιά, την αλληλεγγύη και την αγάπη απέναντι στο διαφορετικό. Ένα χτύπημα κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας. Χαίρομαι ιδιαίτερα που αυτό το κείμενο θα έχει αποδέκτες μικρά παιδιά, γιατί πρέπει να τα γαλουχήσουμε σωστά απέναντι στους ξένους που γεμίζουν την καθημερινότητά μας θέλοντας και μη (βασικά, μη θέλοντας). Διαβάστε αυτό το παραμύθι μαζί με το παιδί σας και δώστε του μια μεγάλη αγκαλιά, τονίζοντας ότι μέσα σε αυτήν χωράνε όλοι οι άνθρωποι του κόσμου, όλα τα χρώματα, όλες οι φυλές.
Υπέροχη ιστορία, λιτή, δυνατή, αυθεντική και τόσο μα τόσο καθημερινή. Δεν περίμενα ποτέ ότι θα δεχόμουν τόσο δυνατή έκπληξη από ένα παιδικό βιβλίο. Μακάρι να μπορούσα να πω περισσότερα πάνω στην πλοκή αλλά μου είναι αδύνατον, γιατί αυτή η μέθεξη είναι καθαρά προσωπική για τον καθένα και δε θέλω να χαλάσω τη μαγεία. Η εικονογράφηση στην αρχή με ξένισε γιατί οι γραμμές δε με τράβηξαν ιδιαίτερα. Ο συμβολισμός όμως και η δύναμη των χρωμάτων και των εικόνων πολλές φορές ξεπέρασαν σε ένταση ακόμη και τις ίδιες τις λέξεις.
Ένα μεγάλο και ηχηρό μήνυμα είναι αυτό το βιβλίο για την ανθρωπιά, την αλληλεγγύη και την αγάπη απέναντι στο διαφορετικό. Ένα χτύπημα κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας. Χαίρομαι ιδιαίτερα που αυτό το κείμενο θα έχει αποδέκτες μικρά παιδιά, γιατί πρέπει να τα γαλουχήσουμε σωστά απέναντι στους ξένους που γεμίζουν την καθημερινότητά μας θέλοντας και μη (βασικά, μη θέλοντας). Διαβάστε αυτό το παραμύθι μαζί με το παιδί σας και δώστε του μια μεγάλη αγκαλιά, τονίζοντας ότι μέσα σε αυτήν χωράνε όλοι οι άνθρωποι του κόσμου, όλα τα χρώματα, όλες οι φυλές.
January 6, 2017
Το πρώτο πράγμα που πρόσεξα στο βιβλίο «Όταν η μαμά μου είπε ψέματα», το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη, ήταν το όμορφο εξώφυλλο του.
Ανοίγοντας το, διαπίστωσα πως έχει μια εξαιρετική εικονογράφηση από την Σάντρα Ελευθερίου –ποτέ δεν ξεχνώ την εικονογράφηση της στο λατρεμένο μου «Ο μεγάλος μου αδερφός»- με το προσωπάκι του μικρού πρωταγωνιστή της ιστορίας να μου κλέβει την καρδιά και να με κάνει να χαμογελάω. Οι εικόνες της κυρίας Ελευθερίου είναι εξαιρετικά κατάλληλες για το περιεχόμενο της ιστορίας, αλλά και για τα μάτια των μικρών αναγνωστών. Ζωηρά χρώματα, εκφραστικά πρόσωπα, μεγάλα χαμόγελα, αληθοφανείς αντιδράσεις. Υπέροχη δουλειά!
Η ιστορία διηγείται -σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση- την πρώτη βόλτα ενός παιδιού με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Ο μικρός πρωταγωνιστής έρχεται αντιμέτωπος με τη σημερινή Αθήνα της κρίσης, της μελαγχολίας και της πολυπολιτισμικότητας . Τα μάτια ενός παιδιού, απαίδευτα σε ότι αφορά τα στερεότυπα και τις κοινωνικές νόρμες, εντυπωσιάζονται θετικά από αυτό που αντιλαμβάνονται ως διαφορετικό, σε σχέση πάντα με τη δική του κανονικότητα. Μέχρι που έρχεται η πραγματικότητα των ενηλίκων, μέσα από ένα συγκεκριμένο περιστατικό, και το παιδί της ιστορίας μας έρχεται αντιμέτωπο με τον κόσμο που έχτισαν άλλοι γι’ αυτό.
Ομολογώ πως αμφιταλαντεύομαι σε σχέση με το συγκεκριμένο βιβλίο. Είναι από τις φορές που δεν ξέρω τι πρέπει να σκεφτώ, πως πρέπει να προσεγγίσω μια ιστορία. Το να δημιουργηθεί ένα παιδικό βιβλίο δεν είναι κάτι απλό, δεν είναι κάτι εύκολο. Δε χρειάζεται απλώς μια καλή ιδέα, ή μια ταλαντούχα πένα. Χρειάζεται πολλά περισσότερα. Εμμονή στη λεπτομέρεια, βαθιά κατανόηση της παιδικής ψυχοσύνθεσης, γνώση του κοινού στο οποίο απευθύνεται, συμβουλή του αναλυτικού προγράμματος, επεξεργασία των ζητημάτων της επικαιρότητας, προσοχή στο λεξιλόγιο και πάνω απ’ όλα –το πιο σημαντικό, κατά την προσωπική μου άποψη- απόλυτο σεβασμό στο παιδί ως μια ξεχωριστή και ανεξάρτητη προσωπικότητα. Το βιβλίο «Όταν η μαμά μου είπε ψέματα» έχει όλα αυτά τα στοιχεία –και πολλά περισσότερα- αλλά δεν είναι μόνο αυτά που το κάνουν τόσο ξεχωριστό.
Όπως προείπα αμφιταλαντεύομαι σε σχέση με τη συγκεκριμένη ιστορία γιατί το μήνυμα της είναι τόσο δυνατό, τόσο σημερινό αλλά και διαχρονικό, που κατά τη γνώμη μου αυτό και μόνο το καθιστά κατάλληλο ανάγνωσμα για μικρούς και μεγάλους αναγνώστες. Η κυρία Δάρτζαλη δομεί την πένα της στη γλώσσα και την αφήγηση ενός παιδιού και με ευαισθησία απέναντι στα ζητήματα που πραγματεύεται το βιβλίο της καταφέρνει να δημιουργήσει μια υπέροχη ιστορία, η οποία εμένα προσωπικά με άφησε με δάκρυα στα μάτια και με την καρδιά ελαφρύτερη. Ελαφρύτερη γιατί πάντα θαυμάζω τα κείμενα που παίρνουν θέση, που τολμούν, που κάνουν της διαφορά. Φαντάζομαι πως είναι δύσκολο να κάνεις τη διαφορά μέσα από 48 σελίδες, όμως οι κυρίες Δάρτζαλη και Ελευθερίου την κάνουν με έναν τρόπο τόσο δημιουργικό και ξεχωριστό που δεν μπορώ να μην τον θαυμάσω.
Αφηγηθείτε στα παιδιά σας το βιβλίο «Όταν η μαμά μου είπε ψέματα», διαβάστε το μαζί τους, προτρέψτε τα να το ανακαλύψουν, ταξιδέψτε μόνοι σας στις σελίδες του. Πρόκειται για ένα μοναδικό αναγνωστικό ταξίδι, όπως ένα βλέμμα ευγνωμοσύνης και ένα χέρι στο στήθος που λέει ευχαριστώ όταν το στόμα δεν μπορεί.
http://www.bookcity.gr/reviews/22811-...
Ανοίγοντας το, διαπίστωσα πως έχει μια εξαιρετική εικονογράφηση από την Σάντρα Ελευθερίου –ποτέ δεν ξεχνώ την εικονογράφηση της στο λατρεμένο μου «Ο μεγάλος μου αδερφός»- με το προσωπάκι του μικρού πρωταγωνιστή της ιστορίας να μου κλέβει την καρδιά και να με κάνει να χαμογελάω. Οι εικόνες της κυρίας Ελευθερίου είναι εξαιρετικά κατάλληλες για το περιεχόμενο της ιστορίας, αλλά και για τα μάτια των μικρών αναγνωστών. Ζωηρά χρώματα, εκφραστικά πρόσωπα, μεγάλα χαμόγελα, αληθοφανείς αντιδράσεις. Υπέροχη δουλειά!
Η ιστορία διηγείται -σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση- την πρώτη βόλτα ενός παιδιού με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Ο μικρός πρωταγωνιστής έρχεται αντιμέτωπος με τη σημερινή Αθήνα της κρίσης, της μελαγχολίας και της πολυπολιτισμικότητας . Τα μάτια ενός παιδιού, απαίδευτα σε ότι αφορά τα στερεότυπα και τις κοινωνικές νόρμες, εντυπωσιάζονται θετικά από αυτό που αντιλαμβάνονται ως διαφορετικό, σε σχέση πάντα με τη δική του κανονικότητα. Μέχρι που έρχεται η πραγματικότητα των ενηλίκων, μέσα από ένα συγκεκριμένο περιστατικό, και το παιδί της ιστορίας μας έρχεται αντιμέτωπο με τον κόσμο που έχτισαν άλλοι γι’ αυτό.
Ομολογώ πως αμφιταλαντεύομαι σε σχέση με το συγκεκριμένο βιβλίο. Είναι από τις φορές που δεν ξέρω τι πρέπει να σκεφτώ, πως πρέπει να προσεγγίσω μια ιστορία. Το να δημιουργηθεί ένα παιδικό βιβλίο δεν είναι κάτι απλό, δεν είναι κάτι εύκολο. Δε χρειάζεται απλώς μια καλή ιδέα, ή μια ταλαντούχα πένα. Χρειάζεται πολλά περισσότερα. Εμμονή στη λεπτομέρεια, βαθιά κατανόηση της παιδικής ψυχοσύνθεσης, γνώση του κοινού στο οποίο απευθύνεται, συμβουλή του αναλυτικού προγράμματος, επεξεργασία των ζητημάτων της επικαιρότητας, προσοχή στο λεξιλόγιο και πάνω απ’ όλα –το πιο σημαντικό, κατά την προσωπική μου άποψη- απόλυτο σεβασμό στο παιδί ως μια ξεχωριστή και ανεξάρτητη προσωπικότητα. Το βιβλίο «Όταν η μαμά μου είπε ψέματα» έχει όλα αυτά τα στοιχεία –και πολλά περισσότερα- αλλά δεν είναι μόνο αυτά που το κάνουν τόσο ξεχωριστό.
Όπως προείπα αμφιταλαντεύομαι σε σχέση με τη συγκεκριμένη ιστορία γιατί το μήνυμα της είναι τόσο δυνατό, τόσο σημερινό αλλά και διαχρονικό, που κατά τη γνώμη μου αυτό και μόνο το καθιστά κατάλληλο ανάγνωσμα για μικρούς και μεγάλους αναγνώστες. Η κυρία Δάρτζαλη δομεί την πένα της στη γλώσσα και την αφήγηση ενός παιδιού και με ευαισθησία απέναντι στα ζητήματα που πραγματεύεται το βιβλίο της καταφέρνει να δημιουργήσει μια υπέροχη ιστορία, η οποία εμένα προσωπικά με άφησε με δάκρυα στα μάτια και με την καρδιά ελαφρύτερη. Ελαφρύτερη γιατί πάντα θαυμάζω τα κείμενα που παίρνουν θέση, που τολμούν, που κάνουν της διαφορά. Φαντάζομαι πως είναι δύσκολο να κάνεις τη διαφορά μέσα από 48 σελίδες, όμως οι κυρίες Δάρτζαλη και Ελευθερίου την κάνουν με έναν τρόπο τόσο δημιουργικό και ξεχωριστό που δεν μπορώ να μην τον θαυμάσω.
Αφηγηθείτε στα παιδιά σας το βιβλίο «Όταν η μαμά μου είπε ψέματα», διαβάστε το μαζί τους, προτρέψτε τα να το ανακαλύψουν, ταξιδέψτε μόνοι σας στις σελίδες του. Πρόκειται για ένα μοναδικό αναγνωστικό ταξίδι, όπως ένα βλέμμα ευγνωμοσύνης και ένα χέρι στο στήθος που λέει ευχαριστώ όταν το στόμα δεν μπορεί.
http://www.bookcity.gr/reviews/22811-...
February 14, 2017
Υπάρχει ένας αδιάσειστος τρόπος για να καταλάβω αν ένα βιβλίο έχει ενθουσιάσει τα παιδιά μου : τσακώνονται για το ποιος θα το πάρει στη δική του βιβλιοθήκη. Επιπλέον το διαβάζουμε καθημερινά, και όταν ο διαθέσιμος χρόνος μου είναι λιγοστός, το διαβάζουν αργά αργά μόνα τους, γιατί η κούραση της ανάγνωσής του δεν μπορεί να συγκριθεί με τη χαρά που τους προσφέρει. Η υπέροχη ιστορία της συγγραφέως Σοφίας Δαρτζάλης αποτέλεσε μήλον της έριδος και ομολογώ ότι άγγιξε τις καρδιές μας όλων μας, μικρών και μεγάλων. Με την απλότητα του λόγου της, την ομορφιά της αφήγησής της, τις χιουμοριστικές πινελιές της και την ευφάνταστη εικονογράφηση της κας Ελευθερίου, το βιβλίο "Όταν η μαμά μου είπε ψέματα" μας σαγήνευσε και μας συγκίνησε βαθιά.
Ο μικρός ήρωας της ιστορίας, θέλει να μοιραστεί με τους αναγνώστες του ένα τρομερό μυστικό : η μαμά του είπε ψέματα. Ναι, ναι, όπως ακριβώς διαβάσατε. Η μαμά του, η οποία πάντα του τονίζει και του υπενθυμίζει τη σπουδαιότητα της αλήθειας, έκανε αυτό το τραγικό λάθος. Και μάλιστα μπροστά του. Το άκουσε με ίδια του τα αυτιά του. Και επειδή δεν μπορεί να το κρατάει άλλο μέσα του, θέλει να το διηγηθεί για να κρίνουμε και εμείς τη σοβαρότητα του ατοπήματός της. Και η αφήγηση ξεκινά...
Η φράση "δεν κάνει να λες ψέμματα" είναι από τις αγαπημένες φράσεις των γονιών και συνοδεύεται πάντα από διδαχές που υπερθεματίζουν την αξία της αλήθειας. Τα παιδιά αφουγκράζονται τις παραινέσεις μας, μα όταν διαπιστώνουν ότι εμείς έχουμε παραστρατήσει από όσα διδάσκουμε, είναι αμείλικτα. Αυτό ακριβώς συμβαίνει και στην περίπτωση του γλυκύτατου αφηγητή μας. Διηγείται με λεπτομέρειες πώς ακριβώς συνέβη αυτό το συγκλονιστικό γεγονός και σε πόσο δύσκολη θέση βρέθηκε ο ίδιος, καθώς δεν ήξερε τι έπρεπε να κάνει. Αν και η κεντρική ιδέα του βιβλίου φαίνεται να είναι τα κατα συνθήκη ψέματα και γιατί κάποιες φορές αναγκαζόμαστε να μην πούμε την αλήθεια, μέσα από τις προτάσεις του ξεπηδούν πολλά σπουδαία μηνύματα για τα παιδιά. Η αποδοχή της διαφορετικότητας των άλλων, ο σεβασμός στον άνθρωπο οποιαδήποτε φυλής, χρώματος, πατρίδας, η κατανόηση και η αλληλοβοήθεια και κυρίως η τεράστια και μοναδική αξία της λέξης "ευχαριστώ".
Πραγματικά η αφήγηση της συγγραφέως, πλημμυρισμένη από παιδική αθωότητα, αφέλεια, χιούμορ και φαντασία, αγγίζει την καρδιά, συγκινεί, προβληματίζει. Ο τρόπος που το μικρό παιδί βλέπει και αντιλαμβάνεται τον κόσμο των ενηλίκων διδάσκει τα παιδιά αλλά ταυτόχρονα δίνει ηχηρά μηνύματα στους ενήλικες. Με λίγα λόγια και έξυπνες παρατηρήσεις, η ιστορία μιας μαμά και ενός αγοριού επιτυγχάνει να πει όσα μόνο τα μάτια και οι καρδιές μπορούν να κατανοήσουν. Φυσικά σπουδαίο ρόλο διαδραματίζει η φανταστική εικονογράφηση της κας Ελευθερίου : χρώματα έντονα, γραμμές που νιώθεις να στροβιλίζονται ανάμεσα στις λέξεις και τα νοήματα, αποτύπωση των συναισθημάτων στα πρόσωπα, γεωμετρικά σχήματα και χρωματιστά γράμματα, εικόνες από υφάσματα μα και αστείες αναπαραστάσεις (όπως οι στριμωγμένες σαρδέλες του λεωφορείου), που προσυπογράφουν την ποιότητα του κειμένου και απογειώνουν το τελικό αποτέλεσμα.
Ένα καλαίσθητο παιδικό βιβλίο πλούσιο σε αλήθειες, άδολη αγάπη, καθαρότητα και γλυκύτητα, που αξίζει να διαβαστεί από όλους μας...
http://logotexnikasokakia.blogspot.gr...
Ο μικρός ήρωας της ιστορίας, θέλει να μοιραστεί με τους αναγνώστες του ένα τρομερό μυστικό : η μαμά του είπε ψέματα. Ναι, ναι, όπως ακριβώς διαβάσατε. Η μαμά του, η οποία πάντα του τονίζει και του υπενθυμίζει τη σπουδαιότητα της αλήθειας, έκανε αυτό το τραγικό λάθος. Και μάλιστα μπροστά του. Το άκουσε με ίδια του τα αυτιά του. Και επειδή δεν μπορεί να το κρατάει άλλο μέσα του, θέλει να το διηγηθεί για να κρίνουμε και εμείς τη σοβαρότητα του ατοπήματός της. Και η αφήγηση ξεκινά...
Η φράση "δεν κάνει να λες ψέμματα" είναι από τις αγαπημένες φράσεις των γονιών και συνοδεύεται πάντα από διδαχές που υπερθεματίζουν την αξία της αλήθειας. Τα παιδιά αφουγκράζονται τις παραινέσεις μας, μα όταν διαπιστώνουν ότι εμείς έχουμε παραστρατήσει από όσα διδάσκουμε, είναι αμείλικτα. Αυτό ακριβώς συμβαίνει και στην περίπτωση του γλυκύτατου αφηγητή μας. Διηγείται με λεπτομέρειες πώς ακριβώς συνέβη αυτό το συγκλονιστικό γεγονός και σε πόσο δύσκολη θέση βρέθηκε ο ίδιος, καθώς δεν ήξερε τι έπρεπε να κάνει. Αν και η κεντρική ιδέα του βιβλίου φαίνεται να είναι τα κατα συνθήκη ψέματα και γιατί κάποιες φορές αναγκαζόμαστε να μην πούμε την αλήθεια, μέσα από τις προτάσεις του ξεπηδούν πολλά σπουδαία μηνύματα για τα παιδιά. Η αποδοχή της διαφορετικότητας των άλλων, ο σεβασμός στον άνθρωπο οποιαδήποτε φυλής, χρώματος, πατρίδας, η κατανόηση και η αλληλοβοήθεια και κυρίως η τεράστια και μοναδική αξία της λέξης "ευχαριστώ".
Πραγματικά η αφήγηση της συγγραφέως, πλημμυρισμένη από παιδική αθωότητα, αφέλεια, χιούμορ και φαντασία, αγγίζει την καρδιά, συγκινεί, προβληματίζει. Ο τρόπος που το μικρό παιδί βλέπει και αντιλαμβάνεται τον κόσμο των ενηλίκων διδάσκει τα παιδιά αλλά ταυτόχρονα δίνει ηχηρά μηνύματα στους ενήλικες. Με λίγα λόγια και έξυπνες παρατηρήσεις, η ιστορία μιας μαμά και ενός αγοριού επιτυγχάνει να πει όσα μόνο τα μάτια και οι καρδιές μπορούν να κατανοήσουν. Φυσικά σπουδαίο ρόλο διαδραματίζει η φανταστική εικονογράφηση της κας Ελευθερίου : χρώματα έντονα, γραμμές που νιώθεις να στροβιλίζονται ανάμεσα στις λέξεις και τα νοήματα, αποτύπωση των συναισθημάτων στα πρόσωπα, γεωμετρικά σχήματα και χρωματιστά γράμματα, εικόνες από υφάσματα μα και αστείες αναπαραστάσεις (όπως οι στριμωγμένες σαρδέλες του λεωφορείου), που προσυπογράφουν την ποιότητα του κειμένου και απογειώνουν το τελικό αποτέλεσμα.
Ένα καλαίσθητο παιδικό βιβλίο πλούσιο σε αλήθειες, άδολη αγάπη, καθαρότητα και γλυκύτητα, που αξίζει να διαβαστεί από όλους μας...
http://logotexnikasokakia.blogspot.gr...
January 4, 2017
Είναι ένα παραμύθι τρυφερό και συγκινητικό γεμάτο φως ! Και είναι το φως του, αυτό που ξεφεύγει από τις σελίδες του και μπορεί να αγγίξει κάθε παιδική καρδούλα και να περάσει σ΄αυτή μηνύματα αγάπης και αλληλεγγύης!
Με δυνατή εικονογράφηση της Σάντρα Ελευθερίου να υποστηρίζει απόλυτα την κάθε σελίδα του , έρχεται να μας μιλήσει – ναι γιατί όχι και σε μας τους μεγάλους και πάνσοφους ; - για την αγάπη, την αλληλεγγύη, την αποδοχή της διαφορετικότητας, τη σιωπηλή και όχι κραυγαλέα στήριξη του αδύναμου και την έκφραση ευγνωμοσύνης.
Αρετές που τείνουν σιγά σιγά να εκλείψουν και που θα πρέπει κι εμείς να τις θυμηθούμε αν τις έχουμε ξεχάσει αλλά και να τις διδάξουμε στα παιδιά μας.
Ταυτόχρονα με πολύ λιτό αλλά σοφό τρόπο περνιούνται νοήματα και για την υπευθυνότητα που θα πρέπει να δίνεται στο παιδί από τους γονείς του, αλλά και για τις υποχρεώσεις του.
Οι αναφορές τέλος σε άλλα δύο παραμύθια από τη διεθνή βιβλιογραφία δίνουν την ώθηση στον μικρό αναγνώστη να τα αναζητήσει.
Με έναν τίτλο εντέχνως παραπλανητικό, γιατί κι αυτός έχει το νόημά του, η Σοφία Δάρτσαλη καταφέρνει μέσα στις λίγες σελίδες ενός
παραμυθιού να στήσει με απέριττο τρόπο μια πολύ όμορφη ιστορία!
Η βόλτα με το λεωφορείο από την Γκριζόνοια μέχρι τον Τιτανικό μέσα από το παραμύθι '' Οταν η ΜΑΜΑ μου είπε ΨΕΜΑΤΑ '' είναι γεμάτη χρώματα και αρώματα ομορφιάς και αγάπης και ελπίζουμε πως θα συνεχιστεί και με άλλα παραμύθια που θα στηριχτούν στην ιδέα αυτή της συγγραφέως .
Με δυνατή εικονογράφηση της Σάντρα Ελευθερίου να υποστηρίζει απόλυτα την κάθε σελίδα του , έρχεται να μας μιλήσει – ναι γιατί όχι και σε μας τους μεγάλους και πάνσοφους ; - για την αγάπη, την αλληλεγγύη, την αποδοχή της διαφορετικότητας, τη σιωπηλή και όχι κραυγαλέα στήριξη του αδύναμου και την έκφραση ευγνωμοσύνης.
Αρετές που τείνουν σιγά σιγά να εκλείψουν και που θα πρέπει κι εμείς να τις θυμηθούμε αν τις έχουμε ξεχάσει αλλά και να τις διδάξουμε στα παιδιά μας.
Ταυτόχρονα με πολύ λιτό αλλά σοφό τρόπο περνιούνται νοήματα και για την υπευθυνότητα που θα πρέπει να δίνεται στο παιδί από τους γονείς του, αλλά και για τις υποχρεώσεις του.
Οι αναφορές τέλος σε άλλα δύο παραμύθια από τη διεθνή βιβλιογραφία δίνουν την ώθηση στον μικρό αναγνώστη να τα αναζητήσει.
Με έναν τίτλο εντέχνως παραπλανητικό, γιατί κι αυτός έχει το νόημά του, η Σοφία Δάρτσαλη καταφέρνει μέσα στις λίγες σελίδες ενός
παραμυθιού να στήσει με απέριττο τρόπο μια πολύ όμορφη ιστορία!
Η βόλτα με το λεωφορείο από την Γκριζόνοια μέχρι τον Τιτανικό μέσα από το παραμύθι '' Οταν η ΜΑΜΑ μου είπε ΨΕΜΑΤΑ '' είναι γεμάτη χρώματα και αρώματα ομορφιάς και αγάπης και ελπίζουμε πως θα συνεχιστεί και με άλλα παραμύθια που θα στηριχτούν στην ιδέα αυτή της συγγραφέως .
May 11, 2019
Θα ήθελα με τη σειρά μου να προσθέσω, πως είναι το πρώτο παιδικό βιβλίο (από τα πιο σύγχρονα) που με συγκίνησε τόσο βαθειά.
Πιθανόν να συνέβη αυτό επειδή με ευαισθητοποιεί πολύ το θέμα που πραγματεύεται, αλλα δεν μπορώ να περιγράψω τα συναισθήατα που μου προκάλεσε! Η γραφή, ο τρόπος που περιγράφει σε 1ο πρόσωπο την ιστορία ο μικρός αφηγητής και η εικονογράφηση συνθέτουν ένα καταπληκτικό αποτέλεσμα!
Να προσθέσω πως είναι το πρώτο βιβλίο γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο που νιώθω πραγματικά το ίδιο το παιδί να αφηγείται την ιστορία και όχι να την διαβάζω εγώ και να με αγγίζει τόσο βαθειά η ιστορία που περιγράφει με λόγια τόσο απλά και μέσα από αθώες σκέψεις ενός μικρού παιδιού!
Το συνιστώ ανεπιφύλακτα!
Πιθανόν να συνέβη αυτό επειδή με ευαισθητοποιεί πολύ το θέμα που πραγματεύεται, αλλα δεν μπορώ να περιγράψω τα συναισθήατα που μου προκάλεσε! Η γραφή, ο τρόπος που περιγράφει σε 1ο πρόσωπο την ιστορία ο μικρός αφηγητής και η εικονογράφηση συνθέτουν ένα καταπληκτικό αποτέλεσμα!
Να προσθέσω πως είναι το πρώτο βιβλίο γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο που νιώθω πραγματικά το ίδιο το παιδί να αφηγείται την ιστορία και όχι να την διαβάζω εγώ και να με αγγίζει τόσο βαθειά η ιστορία που περιγράφει με λόγια τόσο απλά και μέσα από αθώες σκέψεις ενός μικρού παιδιού!
Το συνιστώ ανεπιφύλακτα!
April 22, 2025
Θέμιδα ετών 3,5: Μπαμπά, ο ελεγκτής είχε πολύ άσχημη συμπεριφορά, δεν μιλάμε έτσι στον κόσμο. Μια υπέροχη αντιρατσιστική ιστορία για ένα ψέμα...
July 31, 2025
Μια όμορφη ιστορία κόντρα στον ρατσισμό
Displaying 1 - 7 of 7 reviews