เจ้าสาวของประดิพัทธ์

by ร เรือในมหาสมุท

เพราะคำสัญญาตั้งแต่ของปู่ ทำให้เธอถูกส่งไปแต่งงานกับเขา ชายลึกลับเก็บตัว ผู้อาศัยอยู่บ้านบนเขา ในจังหวัดห่างไกล
ไปถึงวันแรก เจ้าบ่าวไม่มาเจอหน้า
วันที่สองก็ยังหลบหาย
จนเธอต้องเป็นฝ่ายบุกไปแนะนำตัวกับเขาเอง

ผู้ชายคนนี้ไม่ได้ดุร้าย ไม่ได้หยาบคาย แต่เป็นคนเก็บตัว มีแววตาโศกลึก
เขาดีกับเธอ แม้เขาจะไม่เคยเฉลยว่าเพราะเหตุใดจึงได้หนีจากกรุงเทพฯ มาอยู่ไกลถึงเพียงนี้

เหมือนว่าเขาจะมีอดีตที่ไม่อาจเล่า
เหมือนว่าเขาจะเคยพบพานสิ่งเลวร้าย
อินทนิลไม่อยากถูกส่งกลับ เธอหวังจะอยู่ที่นี่ เพราะแบบนั้นจึงพยายามผูกมิตรกับเขาในทุกวิถีทางที่จะทำได้

"ที่คุณไม่อยากยุ่งกับฉันนี่ เพราะคุณมีคนรักอยู่แล้วหรือเปล่าคะ"
พ่อเจ้าประคุณสำลักแกงเผ็ด ไออยู่สองสามทีจึงจิบน้ำเปล่าลงคอ ฉันเงียบรอให้เขาหายสำลักเสียก่อน แต่แววตาเฝ้ามองอย่างเป็นสัญญาณว่ารอคำตอบ เขาเหลือบมองฉัน จากนั้นจึงส่ายหน้าไปมา
"งั้นฉันขออาศัยอยู่ที่นี่ ถือเสียว่าฉันเป็นญาติคนหนึ่งที่บังเอิญมาพักอยู่ด้วย แบบนี้ได้ไหมคะ"

51 pages, ebook

Published December 9, 2024

About the author

Associated Names:
* จิดานันท์ เหลืองเพียรสมุท
* ร เรือในมหาสมุท

จิดานันท์ เหลืองเพียรสมุท ชื่อเล่น ลี้ ใช้ชีวิตวัยเด็กที่ ต.ปากน้ำ จ.สมุทรปราการ เริ่มต้นเขียนหนังสือในขณะที่มีอายุได้ 12 ปี สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ สำเร็จการศึกษาระดับมหาวิทยาลัย จากคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในภาควิชาภาษารัสเซีย มีผลงานทั้งในด้านวรรณกรรมสร้างสรรค์ และนิยายชายรักชาย ที่ได้รับความนิยมในหมู่นักอ่านวัยรุ่น ได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (S.E.A. Write) ประจำปี 2560 จากรวมเรื่องสั้น “สิงโตนอกคอก” ตีพิมพ์โดย “แพรวสำนักพิมพ์” โดยเป็นนักเขียนอายุน้อยที่สุดในบรรดานักเขียนไทยที่เคยได้รับรางวัลนี้ (ข้อมูลเดือนมีนาคม ปี 2561)

รางวัลที่ได้รับ :

ประเภทงานเขียน เรื่องสั้น, นวนิยาย

ผลงานเด่น รวมเรื่องสั้น : วันหนึ่งความทรงจำจะทำให้คุณแตกสลาย สำนักพิมพ์เม่นวรรณกรรม, สิงโตนอกคอก แพรวสำนักพิมพ์ (รางวัลซีไรต์)

ผลงานรวมเล่ม นิยาย : ตีแผ่ชีวิตสายซึน สำนักพิมพ์ EverY, Good Morning Mr. Bad Love อรุณสวัสดิ์รักร้าย สำนักพิมพ์ EverY, ชายใดเล่าจะแซ่บเท่าแฟนเก่าแม่ สำนักพิมพ์ EverY, รวมเรื่องสั้น : วันหนึ่งความทรงจำจะทำให้คุณแตกสลาย สำนักพิมพ์เม่นวรรณกรรม, สิงโตนอกคอก แพรวสำนักพิมพ์

Reviews

[YuzuChu · Rating 3 out of 5]

เรื่องสั้นอ่านฟรีแป๊บเดียวจบของคุณลี้ สัญญาใจจากสองบ้านทำให้นางเอกถูกส่งไปแต่งงานกับเจ้าบ่าวผู้เก็บตัวที่อายุมากกว่าเป็นสิบปี คิดว่าคงขี้ริ้วขี้เหร่ ไม่มีใครเอา สาวไม่แล งานการไม่หยิบจับ โมโหร้าย เอาแต่ใจ หากินแต่สมบัติเก่าของทางบ้านไปวัน ๆ (อันนี้ฉันคิดเองตอนอ่าน นางเอกเขาน่ารักเย็น ๆ นุ่ม ๆ กว่านั้นมาก ชีไม่คิดร้ายเลยนะ555) แต่ชายคนนี้ดันเป็นคนน่ารัก ชอบวาดรูป ใส่ใจการศึกษา แถมยังช่างเอาใจใส่เสียนี่ จะไม่ให้เธอหลงเขาบ้างมันก็กระไรอยู่มั้งงงง

ด้วยความเป็นเรื่องสั้น พูดตามตรงว่าก็จะไม่ค่อยมีอะไรให้อินมากนักค่ะ คิดเสียว่าอ่านเอาบรรยากาศลึกลับนิด ๆ ในต้นเรื่อง กับความหวานหน่อย ๆ ฟีลน้ำตาลหนึ่งก้อนในกาแฟก็แล้วกัน เราว่าจะนอนอ่านชิล ๆ เก็บแต้มหนังสือก่อนสิ้นปี แต่อ่านไปอ่านมาดันต้องมานั่งหลังตรงจับประเด็นที่เป็นปมของพระเอกในเรื่องแทนซะงั้น

มีกล่าวถึงเหตุการณ์สังหารหมู่นักศึกษาธรรมศาสตร์ (6 ตุลาคม 2519) แต่ไม่ได้เจาะลึกขนาดนั้นค่ะ บอกเล่าผ่านสายตาของนักศึกษาด้วยกัน แม้ไม่ได้ร่วมสถาบันเดียวกันเพราะพระเอกเรียนศิลปากร แต่คอยก็ช่วยเหลือเพื่อนพ้อง และร่วมแบกรับความเจ็บปวดไปกับสังคมที่กวาดล้างนักศึกษาหัวก้าวหน้าและกลุ่มคนเห็นต่างในยุคสมัยนั้น เพิ่งเห็นว่าเรื่องนี้วางขายวันที่ 9 ธันวา เราได้อ่านวันที่ 10 ธันวาตรงกับวันรัฐธรรมนูญพอดีเลย

ซึ่งเราชอบใจในจุดนี้นะคะ เป็นอะไรที่รู้สึกว่าถ้าได้เห็นในเรื่องยาวแล้วผ่านการปูทางกับบรรยายอย่างจริงจัง ต้องเป็นซีนที่ทรงพลังมากแน่ ๆ แต่ก็ต้องยอมรับว่าการใส่ปมมาแบบบอกเล่าบรรยายความคิดกันแบบโต้ง ๆ ให้คนอ่านรู้ ทั้งที่มีลูกเล่นมากมายให้ใช้ ก็ทำให้จุดนี้มันไม่ได้บีบคั้นอารมณ์ขนาดนั้น

จะเห็นได้ว่านี่เป็นเรื่องสั้นที่เหมือนจะหลอกเราว่าเป็นนิยายรัก แต่ข้างในใส่ความตระหนักรู้ด้านการเมืองในไทยมาพอสมควร พอมาถึงซีนที่ทั้งสองคนได้ใช้เวลาด้วยกันมากขึ้น จนนางเอกอยากเรียนรู้ อยากไปเรียนมหา'ลัย อยากสัมผัสชีวิตที่พระเอกเคยได้ใช้ในนั้นบ้าง ทุกอย่างกำลังไปได้ดี จะเข้ากรุงเทพไปสมัครเรียนแล้ว แต่พระเอกกลับห้ามไว้เพราะกลัวเหตุการณ์ซ้ำรอยเข้าเสียก่อน เพราะในวันเกิดเหตุคือช่วงพฤษภาทมิฬ (18 พฤษภาคม 2535) อีกหนึ่งเหตุการณ์สังหารหมู่ทางการเมืองที่ร้ายแรงพอ ๆ กับสิ่งที่พระเอกเคยพบเจอมาพอดีค่ะ เขาเลยกลัวมาก

เราเสียดายตอนจบเล็กน้อย อาจเพราะไม่ได้มีการบรรยายถึงความหวังของสองตัวละครเลยว่าอยากเห็นการเมืองไทยไปในทิศทางไหนตามลำดับ อาจเป็นพระเอกที่โล่งใจและเกิดความคิดขึ้นมาว่าอยากให้คนรักของเขาได้รับการศึกษาในสถานที่นั้นอย่างจริงจัง อาจเป็นนางเอกที่ดีใจว่าในที่สุดบ้านเมืองที่สงบก็ช่วยทำให้ชีวิตความเป็นอยู่ของคนคนหนึ่งพบพานกับแสงสว่างที่เรียกว่าการศึกษาได้ คืออย่าหาว่าเราจริงจังกับการเมืองนักเลย555 ก็นักเขียนตั้งใจใส่ดีเทลพวกนี้มาเองนี่นา จริงมั้ย? ไม่ใช่ว่าต้องการให้คนอ่านอยากได้บทสรุปของความคิดและเจตคติของตัวละครที่มีต่อสองเหตุการณ์ใหญ่ ๆ ที่ถูกแทรกมาหรอกเหรอ

อาจเป็นเพราะตอนนี้เราว่าพระเอกอยู่ในช่วง 'สิ้นหวัง' กับการเมืองไทยแล้วแหละ เขาถึงได้ยินดีปลีกวิเวกมาอยู่เพียงลำพัง และปกป้องคนรักไม่ให้ไปไหนไกล ตัดขาดจากโลกภายนอกและแสงสีไปเลย ไม่แน่ใจว่าที่นางเอกเรียนผ่านไปรษณีย์นี่เป็นของมหาลัยอะไร แต่ให้เดา ยังไงก็ต้อง เปลวเทียนให้แสง รามคำแหงให้ทาง อยู่แล้วป้ะ!! 👏

เราเลยแอบคาดหวังว่าจะได้เห็นตัวละครไปสุดในด้านไม่เชื่อมั่นเลยว่าประเทศนี้มันไม่มีวันสงบสุขหรอก หรือไม่ก็มีความหวังเรืองรองทอแสงอยู่ในแววตาบ้าง พอปิดท้ายแค่เป็นซีนบรรยายของนางเอกว่าดีจังที่ได้มาเป็นเจ้าสาวของเขา มันเลยแบบ อ้าาา อยากได้สักคำพูดส่งท้ายที่มันเกี่ยวเนื่องกับสองเหตุการณ์ที่อุตส่าห์ใส่มาอยู่หน่อย ๆ จัง เอามาควบรวมกับบทรักในเรื่องนี้ก็ได้ แล้วมันจะสุดยอด! ไม่งั้นก็มีตอนพิเศษสักตอนให้มีความหวังเรื่องการศึกษาสักเล็กน้อย มีลูกแล้วคุยกันว่าลูกคงไปเรียนมหาลัยได้แบบไม่ต้องกังวลเหมือนรุ่นเราแล้วละคือจบสวยเลย (เพราะนางเอกเกริ่นมาตลอดว่าอยากเรียนหนังสือมาก)

แต่เอาจริงก็ไม่ราบรื่น ถ้าคุณเขาเขียนต่ออีกนิด เดี๋ยวปี 2540 ก็มีวิกฤติต้มยำกุ้งมาจ่อรอละ...

ถึงจะเป็นเรื่องสั้น ไม่ต้องใส่อารมณ์หรือวางพล็อตให้มากก็จริง แต่เราว่าพวกลูกเล่นเล็ก ๆ น้อย ๆ อย่างการมีเสียงข่าวจากวิทยุ ข้อมูลจากหนังสือพิมพ์ หรือท่าทีของพระเอกเวลาได้เห็นข่าวหรือฟังหัวข้ออะไรประมาณนี้ และนางเอกก็ดันไปสังเกตเห็นแววตาที่ดูจะตื่นตระหนกปนโกรธขึ้งหรือโศกศัลย์ (เพราะการบรรยายในเรื่องนี้เป็นแบบ Pov 1 ผ่านสายตาของทั้งสองคน) เข้าพอดี เพิ่มมาในซีนก่อนจะเฉลยความจริง จะมีส่วนทำให้คนอ่านได้ร่วมค้นหาปมลึกในใจของชายคนนี้ และรู้สึกหดหู่กับเข้าใจไปพร้อม ๆ กับนางเอก พร้อมทั้ง relate ถึงเหตุการณ์นี้ที่เคยเกิดขึ้นจริงได้ค่ะ

เรื่องสั้นสามารถเป็นที่น่าจดจำได้ไม่แพ้เรื่องยาวนะคะ อย่างเล่มนี้มี Potential มาก ๆ เลยแหละ การใส่การเมืองเข้ามาในนิยายรักแล้วจบลงด้วยการรักษาแผลใจในบ้านบนเขาเคล้าคลอด้วยเสียงเพรียกจากลมทะเลเป็นอะไรที่น่าสนใจมากกก แค่ลองใส่เทคนิคและเพิ่มกิมมิคบางอย่างเข้าไปอีกเล็กน้อยเท่านั้นเอง และเรานึกภาพตอนจบจิต ๆ ออกเลยอะ เพราะในเรื่องดันมีคำพูดที่ว่า 'บางคนก็ชอบให้ลูกโง่ ๆ และไร้การศึกษา จะได้เลี้ยงง่าย' พูดตามตรงว่านึกภาพพระเอกขังนางเอกไว้ในบ้าน แล้วตัดขาดทุกการศึกษาของเธอออกเลย555

แต่ก็เข้าใจได้ว่าเรื่องสั้นเนอะ อ่านชิล ๆ ค่ะ น่ารักดี ไม่ได้หวานมากแต่ก็น่ารักชุบชูใจตามบริบทความรักของคนสมัยนั้น เราแค่แอบจริงจังกับจุดที่คุณ ร เรือใส่มาเป็นปมให้พระเอกเล็กน้อย และคาดหวังได้มั้ยนะว่าจะได้พล็อตคล้าย ๆ เล่มนี้ในเรื่องยาวบ้างน่ะ น่าต่อยอดมากเลย เอ๊ะ ไม่สิ หรือคุณลี้เคยเขียนไปแล้วนะ?

[Lily 百合花 · Rating 4 out of 5]

ชื่อเรื่อง – เจ้าสาวของประดิพัทธ์
ผู้แต่ง – ร เรือในมหาสมุท

ตัวละคร
อินทนิล (นิล) อายุ 22 ปี
ประดิพัทธ์ อายุ 35 ปี


รีวิวหลังอ่าน

เป็นเรื่องสั้นที่แจกให้อ่านฟรีใน MEB เราก็โหลดเก็บไว้นานแล้ว แต่ก็ยังไม่ได้หยิบมาเปิดอ่านสักที จนกระทั่งช่วงนี้อยากอ่านอะไรสั้นๆ แล้วก็อยากทำยอดจำนวนเล่มใน GoodReads 555+ ก็เลยหาอะไรสั้นๆ อ่านแหละ

เป็นเรื่องที่อ่านได้เพลินมาก สำนวนภาษาสวยงาม ไม่แน่ใจว่าตัวเราเองนั้นเคยอ่านผลงานของนามปากกานี้ไหม แต่คิดว่าน่าจะยังไม่เคยได้อ่าน ถึงแม้จะรู้��ักและได้ยินชื่อมานานแล้ว และมักจะเผลอใส่ตัว ร. ไว้ท้ายชื่อนามปากกาตอนพิมพ์ จนต้องลบออกอยู่บ่อยๆ แหะๆๆ

เรื่องราวเล่าถึงช่วงเวลาปี 2535 เล่าจากมุมมองของอินทนิล หรือนิล ที่ถูกส่งไปเป็นเจ้าสาวของประดิพัทธ์ จากคำสัญญาของรุ่นปู่ ที่รุ่นลูกก็มีแต่ลูกชาย รุ่นหลานก็มีแต่เธอที่เป็นผู้หญิง เธอที่ไม่รู้ว่าชีวิตต่อจากนี้ของเธอจะเป็นยังไง

แม้ว่าเรื่องราวจะสั้นมาก แต่อ่านได้เพลิดเพลินมากๆ เลย ภาษาสวยงามละมุนละไมมากจริงๆ ทำให้อินกับตัวละครได้ไม่ยาก และเหตุการณ์ในเรื่องก็เล่าได้อย่างลงตัวมาก ทุกอย่างมีเหตุผลรองรับกับการกระทำของตัวละคร แม้ว่าจะสั้น แต่ก็สัมผัสได้ถึงความรักของทั้งสองคนได้อย่างดีงามเลยทีเดียว

Start 20.30 น. Tue 4 Nov 2025
End 20.57 น. Tue 4 Nov 2025
Review Date 20.46 น. Sat 8 Nov 2025