Uçuşan Etekler - Bir Ağıt

by John Berger, Yves Berger, Beril Eyüboğlu (Translator)

John Berger’ın kaybettiği eşi Beverly Berger’ın ardından, oğlu Yves Berger’la birlikte yazdığı bir ağıt: Uçuşan Etekler. Çizimlerle desteklenen; bu dünyadan “geçmişten geleceğe mesajlar taşıyan bir koşucu gibi geçen” bir kadına yazılmış; sevgiliye, dosta, yoldaşa, çalışma arkadaşına, akıl hocasına duyulan özlemin anlatıldığı bir mektup...

Genres: Nonfiction, Art, World Literature

44 pages, Paperback

First published May 1, 2014

About the author

John Peter Berger was an English art critic, novelist, painter and author. His novel G. won the 1972 Booker Prize, and his essay on art criticism Ways of Seeing, written as an accompaniment to a BBC series, is often used as a college text.

Later he was self exiled to continental Europe, living between the french Alps in summer and the suburbs of Paris in winter. Since then, his production has increased considerably, including a variety of genres, from novel to social essay, or poetry. One of the most common themes that appears on his books is the dialectics established between modernity and memory and loss,

Another of his most remarkable works has been the trilogy titled Into Their Labours, that includes the books Pig Earth (1979), Once In Europa (1983) Lilac And Flag (1990). With those books, Berger makes a meditation about the way of the peasant, that changes one poverty for another in the city. This theme is also observed in his novel King, but there his focus is more in the rural diaspora and the bitter side of the urban way of life.

Reviews

[miyopastronot · Rating 4 out of 5]

Burada gece oldu. Karanlık bir gece. Aşağı vadideki ırmağın sesini duyuyorum; sel gibi akıyor. Bu sel sensin.

Evet, sahur vakti canıma susadım başka bi' açıklaması yok.

[Gamze Kaplandere Taşlı]

John Berger’in hastalık sebebi ile kaybettiği karısına, oğlu ile birlikte yazdığı bir ağıt. Çizimlerle ve fotoğraflarla süslenmiş bir kitap.
Okurken insan kaybettiği ya da kaybedebileceği kişileri hatırlayarak derin düşüncelere dalıyor. Berger’lerin acısına ortak oluyor.
Bazı hikayeler gerçek hayatla, yaşanmışlıklarla öyle bir örtüşür ki insan kendini kitapta anlatılan karakterin yerine koymadan, onun hissettiği duyguları hissetmeden edemez.
Ne yazık ki ölümde hayatın bir gerçeği. Hiçbir sevdiğimize bunu yakıştıramasak da kaçamadığımız bir gerçek. Bu kitabı okuduktan sonra da hala hayatımızda olan sevdiklerimizi düşünüp kocaman sarılma ve hala birlikte sahip olabildiğimiz anları değerlendirme isteği duyarken kaybettiklerimizi hatırlayarak hüzünlü düşüncelere dalıyoruz.



“Geçmişe bakıyoruz, bakarken senin de bizimle birlikte olduğunu hissediyoruz. Elbette saçma bu, çünkü sen geçmişle geleceğin var olamayacağı bir yerde, zamamın ötesindesin. Buna rağmen bizimlesin.”

[Wakinglife]

"Yanıtlar aşikâr, oysa soru hiçbir yanıta tahammül göstermeyen
gizli bir soru işareti gibi ısrarlı."

[Gülizar Beyza Gökkaya Orhantekin · Rating 5 out of 5]

"evin önünde ve balkondaki saksılarda yetiştirdiğin bitkilerini sularken, kimi zaman bu eylemin ibadetle ilintili olduğunu düşünürdüm..."

[Moon · Rating 5 out of 5]

John Berger’in ölen eşine oğlu Yves Berger ile yazdığı bir ağıt bu. Minicik bir kitap, içinde hem John Berger’in hem de oğlu Yves Berger’in eskizleri de mevcut. Kayıp, kaybetmek, sevdiğin birini kaybetmek, en yakınını kaybetmek…. Kaybetmek, sanırım her türlü çok acı verebilen bir durum, kitabı okurken de sık sık bunu düşünürken buldum kendimi. Uçuşan etekler de John Berger’in eşine takılan bir lakapmış. Çok hoş!

“Dün gece ilk kez geri geldin. Ya da bir başka deyişle mevcudiyetin, yokluğunun yerini aldı.”

[lorelai.lib · Rating 5 out of 5]

beverly hanımefendinin halihazırda lakabı olan uçuşan etekler, bulut bulut bir son mektuptu. kitap henüz girişinde gökyüzüyle karşıladı beni, mavinin ve hüznün kaç tonu vardı sayamadım. bergerler, incilenen duygularını kendi çizgileriyle yoğurmuş, ve bana tatlarını alabildiğim katmanlı bir kahve ısmarlamışlar gibiydi. anne/eş veya herhangi bir kimlik biçilmeden aktarılan cümleler, damağımda özlem ve sahici anılar bıraktı. bu ağıt mektubun altını çizmeye kıyamadım, yıldızlar bıraktım yanlarına. birbirlerine ışık olan insanlar tanımak, beni yaşama bir ip daha çekiyor, farkındayım. bütün duygulanımlar kendi ekseni dışında gökkuşağı kadar kapsayıcı olmasa bile, azlıklarını ve bi görünüp bi kaybolan etkilerini izlemeyi seviyorum. bir ışık da bizimçin bırakıyor çünkü. varlıkları yalnızca kendilerinden değil yani. bir insan, bazen binlercedir.

[Beril · Rating 5 out of 5]

''İyi günlerimde varlığını hissediyorum. Çoğu zaman yukarımda, daha doğrusu yukarımızdasın. Yayılmış bir varlık. Sanki gülümsüyor gibisin. Yaptığım işi onayladığına inanmak istiyorum ama sanırım bulunduğun yerde onay ya da herhangi bir yargı söz konusu değil artık. Burada, yeryüzünde
bizim işimiz yargı.
Kötü günlerdeyse, iyisi mi söz etmeyelim bunlardan, tamam mı?''

''Kabristan çiçeklerle örtülü. Demet demet çiçekle... Sen tam da böyle bir renk cümbüşüsün.''

Bir veda kitabı.

[Salazar · Rating 4 out of 5]

Tierna, dulce, nostálgica, dura. Todo esto trata sobre la memoria, sobre todo, que se tiene de un ser amado, como la de nuestras madres y su inefable peso de sus recuerdos, presentes en cada cosa que dejó -esto me recuerda al cineasta japones Ozu-, así, la dimensión material constata nuestro breve paso por esta vida. Último libro de Berger, sin más palabras que decir.

[Mientras Leo · Rating 3 out of 5]

Como experimento le doy un cinco estrellas, pero si hablamos de literatura el cinco es literal, sobre diez, y raspado
http://entremontonesdelibros.blogspot...

[Ina Groovie · Rating 4 out of 5]

Existe una infinidad de elegías y panegíricos en la literatura. En lo personal, los leo por una pulsión de muerte. No obstante, hay algunos casos en que siento que me estoy invitando a una ceremonia donde sólo asisten los familiares: quienes entienden los chistes internos, comentan anécdotas que sólo ellos compartían con la persona muerta… y este fue uno de esos casos. Pese a robarme suspiros y enternecerme hasta lo más profundo, creo que pertenece más a un gustito que viudo e hijo se dan en nombre de su pérdida.

[Zeynep Ilgaz · Rating 4 out of 5]

30 dakikada bitirdim ama gözyaşları içinde. Eşinin vefatı üzerine John Berger ve oğlunun yazdığı bir ağıt.

“Geçmişe bakıyoruz, bakarken senin de bizimle birlikte olduğunu hissediyoruz. Elbette saçma bu, çünkü sen geçmişle geleceğin var olamayacağı bir yerde, zamanın ötesindesin. Buna rağmen bizimlesin.
Hesaba kitaba gelmeyecek bir şekilde (kısa bir süre için) zamanın ötesinde bir yerde biz seninle buluşmuş olamaz mıyız?”

“Nerdesin, annem? Ölülerin asıl mekânının hiçbir yer olduğunu söylemişti birisi. Ama bu ne demek oluyor? Bizim hayatlarımızda bunun karşılığı yok. Hiçbir yerin neresi olduğunu bilmiyoruz biz.”

[Jorge Diaz · Rating 5 out of 5]

Triste, melancólico, nostálgico, una puerta abierta para el alma del escritor, sin duda un libro hermoso que te enseña sobre el poder de los recuerdos y del amor

[belisa · Rating 2 out of 5]

naif sakin bir yas kitabı...

[Melek · Rating 3 out of 5]

John Berger’in eşinin ölümünün ardından yazarın ve oğlunun bu kaybın ardından yazdıkları kısa bir mektup bu kitap. Ben çok sevemedim. Çünkü daha iyi metinler okumuştum yas hakkında.

[melissa · Rating 3 out of 5]

“Mümkün olan her şeyi Oluşmak için bir araca dönüştürdün.”
-henüz hayattayken- Bu cümleyi kendime karşı söylemeyi ümit ederek yaşıyorum.

[Adolfo · Rating 1 out of 5]

Este es un corto recordatorio hacia la persona amada. A través de este libro hacer presente la ausencia, como dice Berger. Es una voz que trata de alcanzar lo perdido.
Hay muchas cosas que más valen guardarles personalmente, y esta es una de esas.

[helin]

“Sen bıçak gibi saplanan sancılar yüzünden kımıldayamadan sırtüstü yatarken, ıstırabım biraz olsun hafifletebilmek için bizler bir doz daha morfin ya da kortizon vermek ya da yastıklarını düzeltmekten başka bir şey yapamazken; sen yemek yemek için doğrulamazken, sıvıları ancak bir kamıştan emerken, lokmaların sadece —o sapını sevdiğin— çay kaşığıyla ağzına verilirken, günde altı kez vücudun yıkanırken, altına bez bağlandığında, uzun süre yatakta kalmaktan yara açılmasın diye biz topuklarım ve dirseklerini ovarken, güzelliğin kıyas kabul etmezdi... Ve bu eşsiz güzellik cesaretinden kaynaklanıyordu.”

Şimdi oradan geçerken çoğu zaman ikimizi o bankta oturmuş, sanki sonsuza dek bacaklarımızı sallarken görüyorum.

Şimdi senin uzanıp yattığın otlarda yarın yeni bir yeşillik büyüyecek anne.

[Sema · Rating 5 out of 5]

John Berger kaybettiği eşinin ardından oğlu Yves Berger ile harika bir eser ortaya koymuş.
Kitabın adında yazdığı üzere bir ağıt bu ama bugüne kadar şahit olduklarımın en zarifi.
Öyle bir ağıt ki, ölene acımıyor böylesine anlaşılabildiği ve sevildiği için saygı duyuyorsunuz; hayatta ne güzel bir iz bırakabilmiş.
Düz yazılardan, şiirlerden ve çizimlerden oluşan çok ince bir eser. Sıradanmış gibi görünen birçok cümle kitabı kenara bırakıp derin düşüncelere dalmama neden oldu:

Şimdiki zamanın içinden geçen patikalarda yol alırken, ardına düşülen, meçhul bir geleceğe yararlı olabileceğini varsaydığın şeyler getirirsin geçmişten. Bu seçilmiş mirası, omuzlarında hafif bir sırt çantası gibi taşırsın. Hiçbir ağırlığı yok gibidir. Gelecek ise karşılıklı bakışlarda gizlidir.

Şimdi sana söyleyeceklerimi bilip bilmediğini bilemem. Bilmenin öyle çok katmanı var ki, ve çoğu zaman en derinlerdeki katmanlar kelimelere de, düşüncelere de sığmaz. Bildiğine inanıyorum.

John Berger gibi bir sanatçı/yazardan da böylesine lirik bir ağıt beklenirdi.

Korkuyu yenmeye boşuna çabalamak yerine cesaretinle onu bir konuk gibi karşıladın. Cesaretinin güzelliği sonuna kadar yalnız bırakmadı seni. Ve zamana inat simdi bizimle. Sessizliği dolduruyor.

[RosaDG · Rating 5 out of 5]

The memory of some details of the life of a loved one can somehow represent the presence of a recent and forever absence. In this case, the wife and mother of the authors of this book, both artists, are remembered.

Maite baten bizitzako xehetasun batzuen oroimenak, nolabait, azken eta betiko absentzia baten presentzia irudika dezake. Kasu honetan, liburu honen egileen emaztea eta ama, biak artistak, gogoratzen dira.

La memoria de algunos detalles de la vida de un ser querido pueden representar de algún modo la presencia de una ausencia reciente y para siempre. En este caso, se recuerda a la esposa y madre de los autores de este libro, ambos artistas.

Le souvenir de certains détails de la vie d'un être cher peut en quelque sorte représenter la présence d'une absence récente et éternelle. Dans ce cas, on se souvient de l'épouse et de la mère des auteurs de ce livre, tous deux artistes.

[JUAN CAMILO · Rating 2 out of 5]

Fue un libro que encontré en una sección de descuentos de una librería. Realmente lo compré porque siento que me he dedicado a buscar ese tipo de libros que sus escritores dedican a las personas que amaron y que murieron. Por lo regular uno se encuentra con que el escritor en cuestión no encontró otra forma más precisa de sobrellevar el dolor que la de escribir el libro que uno tiene entre manos, es es una constante en este tipo de libros. La otra constante es que nunca uno siente lastima, de alguna manera el escritor se encarga de hacer un libro bello, delicado, preciso, conciso.

Un libro corto, pero suficiente para entender el amor extraordinario que sentía el escritor John Berger por su esposa Beverly.

[Sonia · Rating 3 out of 5]

Breve estampa del dolor, la pérdida y la memoria de un ser amado. Se trata de un libro muy íntimo, escrito por el que fuera marido -John Berger- e hijo -Yves Berger- de la protagonista, Beverly Bancroft. Lleno de retratos, dibujos y fotografías, más que un libro, parece un suspiro, un pequeño y acotado lamento, una fotografía de la ausencia que deja un ser querido y del recuerdo que de él perdura. John Berger rescata de una manera muy tierna a su fallecida esposa en los gestos más cotidianos, en la intimidad de su vida diaria, y el lector tiene cierta sensación de fisgón, de voyeur, que penetra en terreno privado.

[Akai Ito]

I have read this book a few months ago. First, John Berger is one of the most valuable writer in my whole life. In this book Berger and his son shared some notes about Berger's wife after her dead...Also there are lots of pictures drawn by John Berger in the book.
One sentence in this little book made a big affect on me:
"Mümkün olan her şeyi oluşmak için bir araca dönüştürdün."
I have been thinking about this sentence for days...
It has affected me so much because of my story.
I advise you to read this book with a cup of coffee and Yiruma's "Kiss the Rain"
Have a good night.

[Emre Tarduş · Rating 3 out of 5]

Yas olgusunun dil ile ifade edilebileceğine inanmıyorum. Dil bence "act" kelimesinin hem oynama performe etme olarak kullanılan versiyonuna hem de yasa alanına çekiyor bizi. Ölü gömme törenleri sonuçta yaşayan bireyler içindir. Aynı şekilde ağıt dediğimde aklıma sözlü gelenek geliyor yazılı gelenekten çok. Yine de John Berger okuma dürtüme yenik düştüm. Bu deneyimi bir hayal kırıklığı olarak nitelendirmek de gerçi doğru olmaz, cenazelerde söylenen sözlerin anlamsız helvanın kuru ve tatsız olması gerektiğine yönelik fikirlerim var.

Not: Berger'in çiziktirmelerini görmek güzeldi.

[Juan Camilo Velandia Quijano · Rating 4 out of 5]

Profundamente triste y personal. En los momentos cuando no hay palabras para expresar una de las tristezas más grandes del ser humano, John Berger y su hijo lo hacen con delicadeza, con lo que han pintado sobre la mujer que se ha ido, la madre que ya no está. Reflexiones sencillas sobre la cotidianidad de una persona que, cuando ya no está, se siente su ausencia hasta los huesos.

[Esteban Galarza · Rating 3 out of 5]

Pequeña, sutil, y nostálgica elegía de John Berger y su hijo Yves escrita 4 semanas luego de muerta Beverly, esposa y madre. Todo en Berger es otoñal, poesía necesaria de un mundo que acaba, pero que necesita que alguien rescate las palabras y momentos necesarios para la siguiente temporada. Estemos vivos o no, eso es indiferente.

[Azucena Hernán · Rating 5 out of 5]

ay qué llorera! me ha gustado mucho y, aunque no soy de comprar libros porque siempre los alquilo en la biblioteca, este en concreto sí que lo tendría en mi estantería ya que es muy emotivo. Se trata de un homenaje a la mujer muerta de los escritores (padre e hijo). Creo que cualquier persona que ha perdido a alguien importante podrá identificarse con el relato.

[Elif · Rating 5 out of 5]

gidenin ardından bir ağıt, bir son mektup... insan hayatında önemli bir yere sahip birini kaybedince bazen o kişiyle, bazen de o kişiyle yaşamış olduğu anılarla konuşmaya başlıyor. yazar da tam olarak bunu yapmış. kaydedilenin ardından ağıt niteliğinde olan bu kitabı yazmış.

[Ilargi · Rating 5 out of 5]

Este es uno de esos libros que te marcan, breve, intensa e inolvidable.

[Özge Günaydın · Rating 5 out of 5]

Bir anneye yazılabilecek en güzel ağıt
Şiirsel romantik berger in eşsiz üslubu ve resimleriyle bezenmiş

[Maurizio Manco · Rating 4 out of 5]

"Il tuo coraggio, invece di cercare invano di vincere la paura, la accoglieva come un ospite." (p. 32)