تاریخنگاری با استفاده از شیوههای مدرن در فرهنگ و اندیشه ایرانی، در سرآغازهای آن با آیینهی سکندری تألیف میرزا عبدالحسین خان بردسیری کرمانی، معروف به میرزا آقاخان کرمانی، به وجود آمد؛ کرمانی با گسست از وقایع نگاری مورخان پیش از خود، توانست با به کارگیری روشهای نوین تاریخنویسی، مبتنی بر منابع و اسناد و...، شعر و قص سرایی را از متون تاریخی خارج و به جای آن، از اسلوب عقلانی و تحلیل حوادث تاریخی بهره گیرد. مولف تصمیم داشت آیینهی سکندری در سه مجلد بنویسد اما اجل مهلت نداد. فقط جلد اول تاریخ ایران از زمان باستان تا ورود اسلام، با استناد به نوشتههای ایرانشناسان و زبانشناسان تألیف شد. میرزا آقاخان در آن، گذشته از شرح وقایع و حوادث سیاسی، اجتماعی، به تحلیل عوامل اخلاقی و عقلانی رویدادهای تاریخی پرداخته است. چاپ ۱۳۸۹