หนึ่งชาติสองภพ แม่มดแห่งสยาม

by มนุษยา

ไอรีน' แม่มดพลัดถิ่น ลงหลักปักฐาน ณ อยุธยา
ด้วยหลงใหลอาหารเลิศรส โชคชะตากลับส่ง 'จอมโจรแห่งอยุธยา'
บาดเจ็บสาหัสมาให้รักษา และจำต้องเป็นส่วนหนึ่งของกองโจร
การต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่ นำมาซึ่งความผูกพันอาทร ความถือมั่นในอำนาจเวทมนตร์ นำมาซึ่งความพ่ายแพ้ปราชัย เลือดและกองไฟ พันผูกเธอและเขา นับแต่ชาตินี้...ถึงชาติหน้า

500 ปีต่อมา
วันเวลานำพาเหล่าคนในอดีตหวนคืน
แม่มดไร้เวทมนตร์เฝ้ารอเพียงได้พบเขาอีกครั้ง
จากไม่เคยเกลียด...ก็ได้เกลียด
ไม่เคยรัก...ก็ได้รัก

562 pages, ebook

Published November 23, 2024

Reviews

[Biaza44 · Rating 5 out of 5]

โดยรวมสนุกค่ะ เป็นเนื้อเรื่องรัก+แฟนตาซี เนื้อเรื่องจะดำเนิน 2 ช่วงเวลา คืออดีตสมัยอยุธยาและอีกครั้งในสมัยปัจจุบัน ตัวละครในสมัยอดีตกลับมาเกิดกันอีกครั้งในยุคปัจจุบัน เรื่องนี้นางเอกอายุ 700+ ปี พระเอกกายเนื้อตายไปในสมัยอยุธยา มาเกิดใหม่โดยใช้ดวงจิตเดิม จำได้ทุกอย่าง ถือว่าดวงจิตพระเอกก็ 500+ปี บางตัวละครสำคัญอีกตัวก็อายุ 500+ปี และพวกมาเกิดใหม่อีกรอบ แต่จำอดีตไม่ได้เลย

เรื่องนี้ นข. คลายแทบทุกปมเนื้อเรื่อง แต่คงมีสิ่งหนึ่งที่ขาดที่นักอ่านสมัยนี้ชอบคือความเป็น happy ending แบบ 100% เพราะอ่านจนจบและคิดว่ามันจบแล้ว แต่มันก็ยังมีปมที่มีคำถามต่อมาของนักอ่านคือ

สุดท้ายแล้วนางเอกต้องการที่จะอยู่กับพระเอกแบบไหน? เพราะสิ่งที่จำกัดของนางเอกคือ "ห้ามเสพสังวาส" แต่พระเอกก็อยากมีลูก แต่ทั้งคู่ก็อยู่ด้วยกันแบบเสพสมโดยสัมผัสแบบภายนอก และยังชอบใช้เวทมนต์เพื่อความสะดวกหลายอย่าง ซึ่งยังไม่เห็นความเป็นไปได้เลยว่านางเอกจะละทิ้งความเป็นแม่มด มาใช้ชีวิตเป็นมนุษย์แบบ 100% ถึงจะเห็นอยู่นิดหน่อยว่าพยายามลดการใช้เวทมนตร์ เช่นการล้างจานเอง เพราะฉะนั้นเนื้อเรื่องมันเลยไม่ 100% เคลียร์ว่าจะเป็นแบบไหนในอนาคต ถ้ามีประโยคในการตัดสินใจของพระนางขึ้นอีกสักนิด ปมสงสัยของคงหมดไป

สุดท้ายเรื่องนี้เกิดจากผู้ชาย 1 หญิง 2 และตัดสินใจไม่ได้ว่าควรทำเช่นไร จึงทำให้ผู้หญิงหาทางแก้เอง แล้วเรื่องก็ลามไปเป็นชนวนต่อไปคือเรื่องของพระเอก และนางเอกที่เข้ามาช่วงนั้นพอดี และลามต่อไปเป็น 2 ช่วงเวลาคือ อดีต และปัจจุบัน ปมยุ่งเหยิง เรื่องนี้จะไม่เกิดถ้าพ่อพระเอกใจแข็งพอและรักเดียวใจเดียว..

สิ่งหนึ่งที่ชื่นชมนักเขียนคือเขียนปมเนื้อเรื่องขึ้นมาเยอะมากๆๆๆๆ ปมเล็กปมใหญ่ แต่นักเขียนแก้ทุกปมได้หมดจด

ฉากหวานมี ฉากเสียใจก็มี ฉากบู๊ระห่ำก็มี ฉากเชือดเฉือนของตัวร้าย รักสามเศร้า รักข้างเดียว อกหัก มีครบ ฉากแฟนตาซีก็มา ไม้กวาด & ช้อนชามีชีวิต การเป็นนายและทาสก็มี ถือว่าเป็นนิยายที่ดีอีกเรื่องเลย

NC ไม่มีเพราะติดตรงกฏของนางเอก เต็มที่คือจูบกัน แค่นั้นเลย

เรื่องนี้ไม่มีหญิงมือที่สามจะเข้าหาพระเอก มีแต่คนจะมาแย่งกันรักนางเอกเพราะมันเป็นเสน่ห์ส่วนตัวของพวกแม่มด

[Aim · Rating 3 out of 5]

ให้ 3.5 ช่วงแรกจนถึงตอนที่จัดการศัตรูคนแรกรู้สึกสนุกแล้วก็ว้าวอยู่แต่ประมาณ 30% ที่เหลือรู้ว่ามันยืดเยื้อไปหน่อย นักเขียนอาจจะอยากเพิ่มความสำคัญของตัวละครหลักของสองตัวจึงใส่มั้ง แต่สำหรับเราคือมันยืด ฝั่งพระเอกนางเอกมีทั้ง พลัง อำนาจ มีเงิน รู้อนาคต แต่จัดการศัตรูได้ไม่เด็ดขาด ศัตรูคนแรกน่าหงุดหงิดมาก อีกฝั่งคือไม่มีเงิน ไม่มีอำนาจนะแต่ก็ยังจัดการไม่ได้จนสุดท้ายก็มาโดนกระทำต่อ ศํตรูคนสุดท้ายที่ใส่มาก็น่าหงุดหงิดอีก คือรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นแล้วแต่ก็จัดการได้ไม่เด็ดขาดเหมื้อนเดิม จะบ้า
ส่วนตอนจบมันตัดจบเร็วไปนิด ไม่ได้เจอกันมาเป็น 500 ปีแต่มีตอนหวานกันแค่นิดหน่อย

[ดินสอ สีไม้ · Rating 5 out of 5]

สนุกมากกกกกก
หนังสือหนามาก แต่เล่าเรื่องสนุก ไม่มีเบื่อเลย
ผู้เขียนสร้างตัวละครที่เรารัก และมีความรู้สึกร่วมไปกับพวกเขา
พล็อตดี มีความซับซ้อนกำลังดี
อ่านเถอะ ไม่ผิดหวังแน่นอน

[Pakwan · Rating 4 out of 5]

เป็นเรื่องที่สองจิตสองใจมาก คือพล็อต เนื้อเรื่อง การวางปม การย้อนไปแก้ปม อะไรหลายๆ อย่างมันก็เริ่ดเลยล่ะ ก็ตรงตามที่หลายๆ คนบอกว่าเรื่องนี้ดียังไง การเล่าเรื่องถึงช่วงแรกจะแผ่วๆ เกือบจะ DNF หลายรอบ แต่ฝืนอ่านต่อไปเพราะอยากรู้ว่ามันดีเลิศตามที่หลายคนรีวิวกันมั้ย หลังจากพ้นชาติแรกไปก็สนุกขึ้น แต่พอมารีวิว ก็ฝืนใจตัวเองให้กดมากกว่า 3 ดาวไม่ได้จริงๆ เพราะต่อให้ชาติภพปัจจุบันจะสนุกขึ้น แต่เป็นเรื่องที่อ่านแล้วคิ้วขมวดไปค่อนเรื่อง

พระเอกและนางเอกใจบุญสุนทาน นางเอกคือช่วยคนอื่นไปทุกเรื่อง ไม่สนว่าตัวเองจะเดือดร้อนหรือเปล่า เอาตัวเองไปมีส่วนร่วมกับทุกสถานการณ์ และเป็นเหมือนชาวเน็ตผู้ใจบุญ บอกให้เหยื่ออภัยคนกระทำเถอะ เริ่ดเลยล่ะ

ถ้าคาดหวังการแก้แค้นแบบม้วนเดียวจบ ไม่ปล่อยให้ศัตรูมาแว้งกัด เรื่องนี้ไม่ใช่ ขนาดล้มละลายสิ้นเนื้อประดาตัวไปแล้ว ตัวร้ายเรื่องนี้ก็ยังกลับมาทำร้ายพระเอกและนางเอกได้ ทั้งที่ก่อนหน้านั้นคือคนแทบไม่อยากยุ่งเพราะหมดเนื้อหมดตัว แต่ดันมีพาวเวอร์พอที่จะมาทำร้ายพระเอกนางเอก(ทั้งที่เล่าว่าพอหมดเนื้อหมดตัว ก็ไม่มีใครอยากช่วย) และที่สำคัญคือไม่ใช่รอบเดียว หลายรอบด้วย ครั้งแรกยังไม่เท่าไหร่ แต่ครั้งต่อไปคือแบบ ห้ะ ละทุกครั้งคือนางเอกและพระเอกให้โอกาส ให้อภัย จะได้ไม่มาผูกเวรผูกกรรมกัน แม่พระสุดๆ

ปล. พอมาอ่านรอบสองแล้วก็ก็รู้สึกว่าต้องให้ดาวเพิ่ม เพราะพล็อตคือวางได้แบบเริ่ดเลยล่ะ สงสัยเพราะทำใจนิสัยใจบุญสุนทานของพระนางเรื่องนี้ได้แล้ว 4/5