Ο άνεργος Ζαφείρης δέχεται πρόταση να παραχωρήσει, με το αζημίωτο, τη γυναίκα του Διονυσία σε έναν παράνομο μετανάστη. Να κάνει μαζί της παιδί προκείμενου να βγάλει άδεια παραμονής. Η Ραφαέλα πιστεύει πως όμορφη τσιγγάνα είναι μόνο η άσπρη τσιγγάνα. Πασχίζει με σαπούνια και κρέμες να ασπρίσει. Η άστεγη Μαρία αποφασίζει να γεννήσει μόνη το 7ο παιδί της, στην αυλή της εκκλησίας. Μπροστά στα έξι μικρά παιδιά της. Ο πατέρας του Νιόνιου φροντίζει με αγάπη τον νοητικά καθυστερημένο γιο του. Και τον διδάσκει με υπομονή πώς να αυνανίζεται με ασφάλεια. Οι ήρωες των εννιά διηγημάτων δεν είναι οι αδούλωτοι και ελεύθεροι Τσιγγάνοι του Ρομαντισμού. Που αδιαφορούν για το αύριο, που τους αρέσει να βρίσκονται on the road, που γλεντοκοπάνε με κάθε ευκαιρία. Είναι άνθρωποι της ανάγκης, που ζουν και κυκλοφορούν στο κοινωνικό περιθώριο, «διαφανείς» και «αόρατοι». Συνεχώς πρέπει να μηχανεύονται τρόπους για την καθημερινή τους επιβίωση. Πολλοί δεν τα καταφέρνουν χωρίς τις πανάρχαιες τέχνες: ζητιανιά και κλεψιά, «ντιλεμένκο» και «τζορνιπέ».
Ο Βασίλειος Χριστόπουλος γεννήθηκε το 1951 στην Πάτρα. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Πολυτεχνείο της Αθήνας και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Χωροταξία και Περιφερειακή Ανάπτυξη στο Πανεπιστήμιο της Γλασκόβης. Από το 1976 ζει και εργάζεται στην Πάτρα. Έχει δημοσιεύσει μελέτες για την παραδοσιακή αρχιτεκτονική, δοκίμια για την τέχνη και μικρά πεζογραφήματα.