O libro parte, de entrada, cunha premisa errada no título: non é unha distopía, posto que o que propón é un futuro ideal, cunha Galiza liberada que é exemplo mundial, nunha realidade internacional ecoloxista e concienciada co ben común. É dicir: en todo caso é un thriller que sucede dentro dunha utopía. Deixando iso de lado, que é secundario, a obra propón unha historia de investigación tan chea de acción como carente de misterio. Dá moitas voltas sobre a trama, e sen dar moito peso á definición do carácter dos personaxes, fai que funcionen. Con todo, o que si é, e faino ben, é unha recompilación de ideas sobre o que debería ser Galiza e o mundo, cunha soa pega, que é a lóxica de, tras independizarse e funcionar, dar varias voltas cara unha unión con Portugal... que temo que, igual que Castelao xa avisara coa (im)posíbel federación con Madrid, ocurriría o mesmo con Lisboa. Pero aí xa nos metemos nunha discusión que non precisamos, porque por moito que os paralelismos coa realidade actual que presenta o libro sexan moi evidentes, nisto aínda temos que lograr antes a independencia.
Segundo libro que leo en galego. Historia entretenida y bien tejida. Personalmente, creo que los personajes son algo planos. El final da para segunda parte.