Η τσάντα της Μελίνας

by Βασίλης Κουτσιαρής, Francesca Cosanti (Illustrator)

Ακόμη δεν μπορώ να πιστέψω αυτό που μου συνέβη,
μόλις χτύπησε το τελευταίο κουδούνι.
Τετράδια, μολύβια, χρώματα, γόμες, ξύστρες, βιβλία
άρχισαν να μεγαλώνουν και να πετάνε στον αέρα.
Πριν προλάβω να βγω απ’ την τάξη,
όρμησαν όλα μέσα στην τσάντα μου.
Είχε γίνει τεράστια πια! Προσπάθησα πολλές φορές
να τη βγάλω από πάνω μου, αλλά δεν τα κατάφερα.
Με τόσο βαρύ φορτίο, πώς θα έκανα τη μελέτη στο σπίτι;
Και κυρίως πώς θα πήγαινα για πιάνο, ζωγραφική,
μπαλέτο και κολύμπι αμέσως μετά;

Ένα βιβλίο που θέτει το ζήτημα της ορθολογικής διαχείρισης των εξωσχολικών δραστηριοτήτων των παιδιών με γνώμονα το σεβασμό των αναγκών και των επιθυμιών τους.

40 pages, Hardcover

Published July 15, 2021

About the author

Ο Βασίλης Κουτσιαρής γεννήθηκε στο Στεφανοβίκειο Μαγνησίας. Εργάζεται ως δάσκαλος στη δημόσια εκπαίδευση.
Ήταν συντονιστής της «Παιδικής Λέσχης Ανάγνωσης Κω» (Βραβείο σε πρόγραμμα για την προώθηση της φιλαναγνωσίας από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, 2012) από το 2011 ως το 2018.
Παρουσιάζει παιδικά βιβλία στην εφημερίδα «Θεσσαλία». Είχε την επιμέλεια της σελίδας «Ο Μαγικός Κόσμος του παιδικού βιβλίου» στην ηλεκτρονική εφημερίδα Kos Voice (Βραβείο Κυριάκος Παπαδόπουλος για τη χρήση των νέων τεχνολογιών και κυρίως του διαδικτύου για τη Φιλαναγνωσία από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, 2013) από το 2011 ως το 2023.
Το 2012 και το 2013 τιμήθηκε με Έπαινο από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών.
Το 2013 το βιβλίο του «Ένα αστέρι για μένα» βρέθηκε στη βραχεία λίστα βραβείων Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου.
Το 2014 με την εικονογράφο Κατερίνα Βερούτσου τιμήθηκαν για το βιβλίο τους «Είναι κάτι που μένει» με το Βραβείο Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου.
Το 2015 το βιβλίο του «Μη φοβάσαι Κοκκινοσκουφίτσα» βρέθηκε στη βραχεία λίστα Κρατικών βραβείων. Επίσης, το βιβλίο (το 2018) ήταν η επίσημη συμμετοχή του ελληνόγλωσσου τομέα στην έκθεση: «Και ζουν αυτοί καλά. Η Ευρώπη εικονογραφεί τους Γκριμ» που διοργάνωσε η Διεθνής Βιβλιοθήκη Νεότητας του Μονάχου.
Το 2016 το βιβλίο του «Η αποθήκη» βρέθηκε στη βραχεία λίστα βραβείων Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου ενώ το βιβλίο του «Μάγισσες Γόμες» στη βραχεία λίστα βραβείων Public. Την ίδια χρονιά, το κείμενό του «Τα φανταστικά μου ταξίδια» τιμήθηκε με Έπαινο από την Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά.
Το 2017 το βιβλίο του «Χιονισμένη πλατεία» βρέθηκε στη βραχεία λίστα βραβείων του περιοδικού ο Αναγνώστης.
Τα βιβλία του «Δεν θα σε πειράξει κανείς», «Μ’ αγαπάς, μπαμπά;» και «Δεν θα κοιμηθώ απόψε» βρέθηκαν στις Χρυσές Λίστες του Elniplex με τα καλύτερα βιβλία για τις χρονιές 2018, 2019 και 2021 αντίστοιχα.
Κυκλοφορούν 38 βιβλία του για παιδιά (13 από τις εκδόσεις Ελληνοεκδοτική).

Reviews

[Πάνος Τουρλής · Rating 5 out of 5]

Η Μελίνα είναι ένα κορίτσι που έχει πολλές εξωσχολικές δραστηριότητες, χωρίς να αγαπάει όμως καμία από αυτές. Ακολουθεί πιστά τη μητέρα της που της κρατά αυτό το πρόγραμμα κι έτσι τρέχει από πιάνο σε μπαλέτο κι από κολυμβητήριο σε μάθημα ζωγραφικής. Πώς θα καταφέρει το κοριτσάκι να εκφράσει το παράπονό του και να ξεφορτωθεί όλα αυτά που το βαραίνουν χωρίς να τα έχει επιλέξει;

Ο Βασίλης Κουτσιαρής γράφει μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία για παιδιά από 6 ετών και πάνω και στρέφει τη ματιά του σ’ ένα πρόβλημα που πολλοί μθαητές βιώνουν: οι γονείς επιλέγουν πολλές και διάφορες δραστηριότητες για να ασχοληθούν μ’ αυτές τα βλαστάρια τους, χωρίς όμως να ακούνε τις πραγματικές τους ανάγκες. Επιλέγει λοιπόν μια σουρεαλιστική λύση για να εκφράσει το πρόβλημα της Μελίνας, τα γεγονότα όμως που περιγράφει είναι απολύτως κατανοητά και δείχνουν το ζήτημα που διαπραγματεύεται στις πραγματικές του διαστάσεις, χωρίς πάντως να κατηγορεί κανέναν. Η περηφάνια της μαμάς για τις επιδόσεις του παιδιού της, οι απανωτές αποτυχίες της Μελίνας που πιο πολύ οφείλονται στην έλλειψη ξεκούρασης παρά σε βαρεμάρα ή αδιαφορία και το γλυκό φινάλε πιο πολύ δείχνουν παρά στηλιτεύουν τις εκάστοτε ευθύνες. Δε χρειάζεται να μοιράσει κανείς κατηγορίες σ’ ένα παιδικό βιβλίο, η καταγραφή των γεγονότων και η επίλυσή τους αρκούν για να βοηθήσουν τους μεν μεγάλους αναγνώστες να καταλάβουν πού κάνουν λάθος και πώς πρέπει ν’ ακούσουν τις ανάγκες και τις επιθυμίες των παιδιών τους, τους δε μικρούς πώς να βρουν τρόπο να εκφράσουν το άγχος και τις δυσκολίες που τους φορτώνει η καθημερινότητα που άλλοι επέλεξαν γι’ αυτούς. Για άλλη μια φορά ο Βασίλης Κουτσιαρής καταφέρνει να γράψει μια αξιόλογη ιστορία και να προσεγγίσει με υποδειγματικό τρόπο την ψυχολογία των παιδιών, που σίγουρα θα βοηθηθούν διαβάζοντας αυτό το παραμύθι.

Η εικονογράφηση της Francesca Cosanti, παρ’ όλο που είναι ζωηρή, πολύχρωμη κι έχει ενδιαφέρουσες οπτικές γωνίες, δε μου φάνηκε ελκυστική. Μ’ άρεσαν πολύ οι λεπτομέρειες των σχολικών ειδών, η αναπαράσταση των κύκνων, το υπέροχο φινάλε, όμως το υπερβολικό ζουμάρισμα στη Μελίνα μου φάνηκε πως έδινε περιττό όγκο στις εικόνες. Όσο προχωρούσαμε στο σουρεαλιστικό κομμάτι της αφήγησης, τόσο η εικονογράφος έδινε τον καλύτερό της εαυτό (η ξεχειλισμένη ευθύνες και αντικείμενα τσάντα του κοριτσιού είναι υποδειγματική) αλλά το πρόσωπο της Μελίνας ήταν αρκετά μεγάλο όταν επιλεγόταν αυτή η οπτική.

«Η τσάντα της Μελίνας» είναι ένα παραμύθι αφιερωμένο στα παιδιά που φορτώνονται εξωσχολικές δραστηριότητες χωρίς να τις θέλουν και ο Βασίλης Κουτσιαρής γράφει μια ιστορία που καταγράφει το άγχος και την κούρασή τους, δίνοντας ένα σωστό και λυτρωτικό τέλος, το οποίο όλοι οφείλουν να λάβουν υπ’ όψιν τους για μια υγιέστερη ανατροφή και επικοινωνία στους κόλπους της οικογένειάς τους.

Πρώτη δημοσίευση στο site μου: www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%cf%84%...