This is a brilliant study of the nature of love in modern society. Ulrich Beck and Elisabeth Beck-Gernsheim argue that the nature of love is changing fundamentally, creating opportunities for democracy or chaos in personal life.
Ulrich Beck was a German sociologist. He coined the term risk society and was a professor of Sociology at Munich University and the London School of Economics.
I had very high hopes for this book, but instead it annoyed me and confused me to no end. It's supposed to be a (brilliant?) scientific (depending on whether or not you consider sociology a science) discussion or argument about love in modern society. I thought it to be anything but brilliant. In fact, I think that it is a ludicrous collection of OPINIONS of two sociologists who like to romantizice yesterday. No argument or discussion whatsoever. I call it opinion because 1) logically a lot of their arguments don't make any sense, 2) they very rarely give sources or any other motivation behind claims, and 3) they sound like evangelists. They claim that children are faring ill because the nuclear family is less rigid than before, which is POSSIBLE but not necessarily likely and also not supported by any kind of evidence, circumstantial or otherwise. Same goes for: the family is dying because we have two people in the work force and no one at home, love is dying (!) and "the battle between the sexes" destroy family harmony (if you're going to claim something like that then please for all that is holy tell me WHY you think so). This book contains more propaganda about the need for a nuclear family with a mommy at home and a daddy at work than love, which-based on the title in case you didn't get that-I thought the book was going to be about. There was this one chapter about *Love as a secular religion* which was kinda interesting, but there were still no cohesive arguments about in what ways those theories fit and don't fit with reality, or any connection to other research, or well anything else I expect from a book about social constructions. If it sounds like opinion, looks like opinion and smells like opinion, it very likely is only opinion. (Very crude bastardization of a very well-formulated idiom I know, but oh well...)
فردگرایی بدین معناست که مردان و زنان خانوادههای هستهای امروزی از نقشهای جنسیتی که جامعه صنعتی برای آنها ترسیم کرده است، رهایی یافتهاند. در این اثنا مسئلهای باعث شده که شرایط رو به وخامت برود. فقر مادی مردم را مجبور کرده که با دنبال کردن بازار کار، کارآموزی و تحرک، به داد زندگی خود برسند، حتی اگر لازم باشد قید تعهدات خانوادگی، روابط و دوستان را هم بزنند. نهایت چیزی که میماند فردی است که تلاش میکند از شرایط فرار کند و به دنبال خود واقعی خود باشد. مردم وارد این جریان میشوند، به گونهای که این مسئله به امری اجباری و الزامآور در جامعه بدل شود. این بدینمعناست که زندگی فرد حول بازار کار شکل گرفته است. این مسئله مبنا را بر این میگذارد که فرد (چه زن چه مرد) از قابلیتهایی برخوردار و در حال جنبوجوش است. افرادی که به این موضوع وقعی مینهند، کسانیاند که به دنبال خانوادهای شاد ولی بیتوجه به نیازهایش هستند. مفهوم آزادی و آزادیهای واقعی که تصویری قدیمی و واژگون از زندگی خانوادگی نشان میدهد و مردم را به جستوجو برای یافتن اشکال جدید خانواده تشویق میکند، ابتکاری فردی نیست بلکه آخرین ثمره بازار کار است که دولت راه آن را به راه انداخته است. در واثع بازار کار آزاد این ایده را میپروراند که کلیه مردم آزادند تا خود را با فشارهای بازار وفق دهند و شرایط بازار کار را بپذیرند. شما مجبورید که این فشارها را درونی کنید، آنها را بپذیرید و با شخصیت خود، زندگی روزمره و نقشههایتان برای آینده یکی کنید، حتی اگر این کار به طور حتم به قیمت برخورد این فشارها با نیازهای خانوادگی و تقسیم کار خانواده تمام شود. تقسیم کار خانواده طبیعتا این الزامات را نمیپذیرد.
Yazarlar sosyoloji konusunda çalışan profesörler ve aynı zamanda evliler. Kitap bazı alıntılar paragraflar üzerinden ilerliyor. Bunun dışında enine boyuna aşk, ilişkiler ve evlilik üzerine tartışmalar içeriyor. Bazen hak vermesem de ilişkilerin iki farklı cinsiyet üzerinden gelişen kaotik ve kimi zaman ulaşılması zor evrenini güzel anlatmış diyebilirim. Kimi zaman idealize ettiklerimiz, insanların, sürekli ulaşılmaz bir hedef haline getirdiği bu ilişki dinamiği, sürekli bir sallantıda gitmeye mahkum gibi. Aslında bu sallantılar, ilişkiyi stabilize eden, ara gazını alan, bir parçanın daha yerine oturduğu hissini getiren bir yapıya da sahip. Yani aslında böyle gördüğümüzde zaten olagelen ufak çaplı düş kırıklığı ya da onarmaları normalleştirebiliyoruz. Bunun iki yönlü yapılması gerekiyor tabii ki. Birisi her pürüzde uzaklaşmayı, diğeri bunun doğallığını kabul ile yakınlaşmayı tercih ediyorsa da ortada sürdürülebilir bir ilişki kalmıyor. Akışın en doğru şekilde samimiyet ve dürüstlükle kurulabileceği, tabii yine bunun iki tarafın da aynı yöntemi izlemesiyle akışkanlığını sürdürebileceği bazı anahtar durumlar var. Bütün sosyal yönelimler ve çeşitlilikler içerisinde, bazen hatta çoğunlukla kendi yükünü bazen de birlikte bir yükü taşıyor olma hissini bir zorunluluk olarak görmemek; özenli ve içselleştirilmiş bir "kendi yaşam evreni" ni olabildiğince koruyup kollayarak ve birlikte bir yaşam evreniyle de kimi zaman uyumlu hale getirmek de gerekli. Özsaygı ve özseverliğin dozu ise ilişkiye yine yön verir durumda. Başkasının senin kendini sevdiğin alanda nasıl seni sevebileceği de işaretler. Tüm bu sevme hallerine ve yaşayışa, kişinin zamanını ayırdığı yalnızlık araçlarını kabule, bunların gerekli özenle ilişkinin içerisinde tutulmasına gayrete de ayrı bir itina gerekiyor. Oldukça kaotik olduğu kadar bazı durumlar aşıldığında insanı motive eden, olağan savrulmaları bilinç düzeyinde geçtiğinde dinginliğinde soluklandığın eşsiz bir deneyim sunar.
کتاب را یک زوج آلمانی تبار(که از قضا هردو جامعه شناس هستند و در حال حاضر هم دیگر زوج نیستند!-) به نگارش درآورده اند.
کتابی در مورد تحول مفهوم خانواده و نقش زن، مرد، همسر و والدگری از عصر فئودال تا زمان حاضر که مدرن خونده میشه. دقیق تر اگر بخواهم بگم، کتاب در مورد عشق و کشش و جاذبه ای که همیشه همراه زن و مرد هست اما در دوره های مختلف، همراه با تغییرات اقتصادی و فرهنگی و اجتماعی،تغییر شکل میده. عشقی که همچون آشوبی ازلی، گاهی در تضاد با سنت ه گاهی با عقل و در دوره ی مدرن، در تضاد با #آزادی خواهی که #فردگرایی میطلبه.
بااین حال، کتاب در حد یک توصیف شرایط و طرح پرسش های مداوم از اینکه چه بر سر عشق و هم زیستی زن و مرد میاد می مونه تا فصل آخر. این پاراگراف به روشنی میتونه دغدغه نویسنده ها و فضای کتاب را بهتون نشون بده:
«عشق عامل بقای آزادی است؟ یا اینکه عشق و آزادی دو چیز ناسازگارند؟ از یکسو میتوان به این نتیجه رسید که عشق آزادی را از بین میبرد: «بندگی و اسارتی که به من تحمیل میکنی، مرا تبدیل به سانچو پانزای سوار بر اسب وامانده میکند و هویت و زندگی مرا به یغما میبرد. پذیرفتن عشق و تو و عاشق تو بودن مهلک و خطرناک است» (فالاچی،156:1980). و از سوی دیگر عشقت را بهخاطر تلاش برای آزاد بودن از دست میدهی. «ما میدانستیم که با از دست دادن پاکیمان، احتمالاً عشقمان را هم از دست میدهیم؛ ولی اطمینان داشتیم از اینکه روشنگری همیشه به رنجی که میبریم، می ارزد
این حس زمانی دست داد که ما متوجه شدیم، بیشتر از اینکه متوجه نشویم، بدون نابود کردن عشق نمیتوانیم آنچه را که از قبل آموزش دیده بودیم در زندگی خصوصیمان به کار ببندیم (او ریلی63، 219:1980).
اریکا یونگ این شرایط را اینگونه توصیف میکند: آنها هنوز عاشق هماند، ولی حداقل شاید در حال حاضر نمیتوانند با هم زندگی کنند (یونگ 1985: 12). شاید در این دوره تبدیل به یک فرد شدن کاری تقریباً محال باشد و نهایت شجاعتی که میتوان به خرج داد، آزمایش و خطاست تا از این طریق متوجه شد که بهترین راه زندگی کدام است
زندگی فردگرا بر این فرض مبتنی است که هر کسی میتواند تصمیماتش را بهینه کند و تغییر دهد. این موارد در عوض متأثر از این رویکرد روانشناختی هستند که هر کس باید برای برخورد با چالشها، افقهای باز داشته و کنجکاو و مایل به یادگیری باشد. بدون شک این انگارهها کمک بزرگی به از بین بردن سکوت ناشی از بیتفاوتیای میکند که زوجین را درگیر زندگی روزمره و خستهکننده میکند. با این حال اینها هم خطرهای خودشان را دارند. چه اتفاقی میافتد اگر یکی از زوجین نسبت به مسائلی که در زندگی رخ میدهد، رضایت داشته باشد در حالی که دیگری راضی نباشد؟
یا اینکه وقتی هر دو بخواهند با شیوههای متفاوت تغییری در زندگی ایجاد کنند، چه اتفاقی میافتد؟»
I use Beck as a main theorists in my PhD but I find his insistence that modern relationships are doomed to fail because of rising divorce rates and increased individuality a bit rich considering his marriage to fellow theorist and author Elisabeth Beck-Gernsheim. It's also another example of a 'grand theory' which has no basis in lived reality or evidence, bar the occasional nod to something else said by someone else.
Ich zerbreche mir schon den Kopf, wenn ich für eine Zeile in meiner Diss auf die Schnelle keine zitierwürdige Quelle finde, da kann man nur immer wieder neidisch auf Uniprofs aus dem letzten Jahrhundert sein, die mit unpräzisen, (selbst für 1990) late to the party Küchentischweisheiten ganze Bücher über Suhrkamp rausbringen konnten :-)
Hardcore sociološka študija (a veš, fuL statistike pa nekih teorij). Beri samo, če maš strokovno podlago. In ti je zmanjkalo vseh drugih knjig. In maš prazen mpTRI player. In ti je Dolgčas fuL.