این کتاب مجموعهای است از ده داستان از نویسندگان اسپانیاییزبان که بخش مهمی از جریانهای موازی ادبیات اسپانیایی را به علاقهمندان این شاخهی پُربار و کمنظیر از ادبیات جهان نمایش میدهد. مضمون و سبک این داستانها از همدیگر تفاوتهای بارزی دارند، اما همهی آنها آثار نویسندگانی شاخص و خوشنام و جاافتاده هستند؛ از ژرفبینیهای تند و تیز گابریل گارسیا مارکز در داستان «ماریا دُس پرازرس»، و سادگی تقلیدناپذیر و فریبندهی خابییر ماریاس در داستان «ماه عسل» گرفته تا تأثیرپذیری قدرتمندانهی ایزابل آلنده از سنتهای شفاهی سرخپوستان و بینش فلسفی لارا فرئیشاس در «پایان بیمعنی». گردآوری توسط جان کینگ
Antonio Muñoz Molina is a Spanish writer and, since 8 June 1995, a full member of the Royal Spanish Academy. He currently resides in New York City, United States. In 2004-2005 he served as the director of the Instituto Cervantes of New York. He was born in the town of Úbeda in Jaén province. He studied art history at the University of Granada and journalism in Madrid. He began writing in the 1980s and his first published book, El Robinsón urbano, a collection of his journalistic work, was published in 1984. His columns have regularly appeared in El País and Die Welt. His first novel, Beatus ille, appeared in 1986. It features the imaginary city of Mágina — a re-creation of his Andalusian birthplace — which would reappear in some his later works. In 1987 Muñoz Molina was awarded Spain's National Narrative Prize for El invierno en Lisboa (translated as Winter in Lisbon), a homage to the genres of film noir and jazz music. His El jinete polaco received the Planeta Prize in 1991 and, again, the National Narrative Prize in 1992. His other novels include Beltenebros (1989), a story of love and political intrigue in post-Civil War Madrid, Los misterios de Madrid (1992), and El dueño del secreto (1994). Margaret Sayers Peden's English-language translation of Muñoz Molina's novel Sepharad won the PEN/Book-of-the-Month Club Translation Prize in 2004. He won the Jerusalem Prize in 2013. He is married to Spanish author and journalist, Elvira Lindo.
داستانها عموما خوب بودن ولی حیرتانگیز نبودن. مجموعههای خیلی گردن کلفتتری از آمریکای لاتین خوندن که این داستانهای منتخب در مقابلشون خیلی ضعیف بودن. با این همه بخش جالبش اینجا بود که حتی یکی از این داستانها رو هم در جای دیگه ندیده و نخونده بودم. یعنی داستانهایی بودن که در هیچ مجموعه دیگه ای چاپ نشدهن، یا لااقل من ندیدم.
با اینکه تصمیم گرفتم یه مدت کتاب ترجمه نخرم، این کتاب رو به اعتبار نشر کاروان و آرش حجازی گرفتم. -- کتاب مجموعهای از ده داستان کوتاه از نویسندههای اسپانیایی زبانه که جان کینگ انتخابشون کرده(برای زبانهای دیگه هم اینکارو انجام داده). انتخاب داستانا براساس موضوع یا سال و دوره نبوده. هدف شناسوندن ادبیات اسپانیاییزبانها بوده و گردآورنده سعی کرده از بزرگترین نامها(گارسیا مارکز، ایزابل آلنده، کارلوس فوئنتس، مولینا، کورتاسار) داستان خوبی رو انتخاب کنه. هیچکدوم از داستانهارو من در مجموعههای دیگه نخونده بودم و همهشون برام جدید بود. بعضی از داستانها معمولی بودن ولی چند داستان درخشان در این مجموعه بود. داستانهای مورد علاقهی من "پایان بیمعنی" و ""جنزده" و "دوستان" بودند. کتاب حتما ارزش یکبار خوندن رو داره. علاوه بر لذتی که از داستانها میشه برد، میشه از توش نویسندههارو شناخت و بقیهی کارهاشون رو پیگیری کرد. -- چون من ترم "هیسپنیک" رو اولینبار از تو شنیدم و پیش از اون بلدش نبودم، در طول کتاب با این اصطلاح یادت کردم. و با چیزهای دیگه. -- -- -----------
چند جمله از کتاب: -- -- بهنظر نمیآمد قادر باشد به کسی یا چیزی نگاه کند، مردمکهایش برای یک لحظه فقط آنقدر بیدار میشد که بگذارد از نو بررسی کند که کسی که منتظرش بود، دیگر قصد نداشت بیاید.
-- چیزی که بیش از همه میخواهم، آن است که فراموشم کنند.
-- با این مساله مواجه شدم که دارم برای کل زندگیام تاسف میخورم، مثل اینکه راه را غلط پیمودهام و حالا دیگر برای همهچیز دیر شده، و با اینحال، برایم ضروریست که آن را به عموم اعلام کنم.
خوب بود،خداروشکر هیچ کدام از داستان ها تکراری نبود،ترجمه روان اما با غلط تایپی همراه بود.داستان ها بیشتر بر درونیات و کشمکش های فردی و درونی متمرکز بودند که خود جذابیت آن ها را چندین برابر می کرد.