What do you think?
Rate this book
Απομονωτήριο λοιμυπόπτων ζώων
To Ανεπιτήρητο Παραγωγικό Ζώο –του οποίου την ιστορία θα μάθουμε σε άλλο βιβλίο– γυρνά νύχτα στους δρόμους μιας πολιτείας σε παρακμή, ώσπου χάνει τον δρόμο για το σπίτι του. Το κλείνουν στο Απομονωτήριο, ένα ίδρυμα για την ενδυνάμωση λοιμυπόπτων ζώων με ιδιαιτερότητες. Κάθε νύχτα και άλλο ζώο παίρνει τον λόγο και διηγείται την ιστορία του άγριου βασανισμού του. Αφηγούνται βίαιες ιστορίες από έναν κόσμο όπου ο άνθρωπος έχει πάψει να είναι η κορωνίδα της Δημιουργίας και έγινε η ασθένειά της.
Το Απομονωτήριο Λοιμυπόπτων Ζώων κρύβει πίσω από τις πόρτες του την εξωφρενική προσδοκία της επιστροφής στο κτήνος.
Το Απομονωτήριο Λοιμυπόπτων Ζώων κρύβει πίσω από τις πόρτες του την εξωφρενική προσδοκία της επιστροφής στο κτήνος.
- GenresFiction
88 pages, Paperback
First published December 13, 2024
About the author
Νικήτας Σινιόσογλου
9 books50 followersΟ Νικήτας Σινιόσογλου γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Φιλοσοφία στα Πανεπιστήμια Αθηνών, Μονάχου και Κέμπριτζ (PhD). Διετέλεσε British Academy Postdoctoral Fellow στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ (2008-2011) και Leverhulme Trust Early Career Fellow στο King's College London (2011-2013), ερευνητής στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών (Τομέας Νεοελληνικών Ερευνών, 2015-2025) και έχει διδάξει σε ελληνικά και βρετανικά πανεπιστήμια.
Έχει εκδώσει τα βιβλία: "Plato and Theodoret: The Christian Appropriation of Platonic Philosophy and the Hellenic Intellectual Resistance" (Cambridge University Press 2008), "Radical Platonism in Byzantium: Illumination and Utopia in Gemistos Plethon" (Cambridge University Press 2011) και "Αλλόκοτος Ελληνισμός. Δοκίμιο για την οριακή εμπειρία των ιδεών" (Κίχλη 2016, Βραβείο Δοκιμίου του περιοδικού Ο Αναγνώστης 2017). Δοκίμια και αφηγηματικά κείμενά του έχουν δημοσιευτεί στα περιοδικά: Athens Review of Books, Ποιητική, Νέα Εστία, Δευκαλίων, Μανδραγόρας, Οδός Πανός και (δέ)κατα.
Γράφει για την αστική περιπλάνηση και για τα όρια δοκιμιακού και λογοτεχνικού λόγου.
Έχει εκδώσει τα βιβλία: "Plato and Theodoret: The Christian Appropriation of Platonic Philosophy and the Hellenic Intellectual Resistance" (Cambridge University Press 2008), "Radical Platonism in Byzantium: Illumination and Utopia in Gemistos Plethon" (Cambridge University Press 2011) και "Αλλόκοτος Ελληνισμός. Δοκίμιο για την οριακή εμπειρία των ιδεών" (Κίχλη 2016, Βραβείο Δοκιμίου του περιοδικού Ο Αναγνώστης 2017). Δοκίμια και αφηγηματικά κείμενά του έχουν δημοσιευτεί στα περιοδικά: Athens Review of Books, Ποιητική, Νέα Εστία, Δευκαλίων, Μανδραγόρας, Οδός Πανός και (δέ)κατα.
Γράφει για την αστική περιπλάνηση και για τα όρια δοκιμιακού και λογοτεχνικού λόγου.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 16 of 16 reviews
March 10, 2025
«Ένα βράδυ, το Ανεπιτήρητο Παραγωγικό Ζώο γυρνούσε στους δρόμους, ώσπου δεν μπορούσε πια να βρει τον δρόμο για το σπίτι του.»
Το Απομονωτήριο Λοιμυπόπτων Ζώων είναι το τέταρτο βιβλίο που διαβάζω γραμμένο από τον Ν.Σ. Μάλλον διαφέρει από τα προηγούμενα περισσότερο απ’ ότι διαφέρουν όλα τα υπόλοιπα μεταξύ τους, αλλά κατά μια έννοια καθρεφτίζονται κι αυτά εδώ, κάτι που δεν θα έπρεπε να αποτελεί έκπληξη – είναι πολύ δομημένη η συγγραφική ταυτότητα του Ν.Σ.
Στο Απομονωτήριο Λοιμυπόπτων Ζώων μπορεί να βρει κανείς το Ανεπιτήρητο Παραγωγικό Ζώο (στα μάτια μου μοιάζει σε πολλά με την καρδιά ενός σκύλου), το οποίο περιπλανιέται στους δρόμους ενός καφκικού κόσμου μέχρι να τακτοποιηθεί στο Απομονωτήριο, ένα ίδρυμα φτιαγμένο για την ενδυνάμωση, που οι χώροι του προορίζονται να γεμίσουν με ζώα που πάσχουν από τέτοιες ιδιαιτερότητες. Μιας και ο Καφκικός κόσμος άπαξ και ξεκινήσει προτείνεται να πραγματωθεί, σειρά έχει να ακουστεί λαθραία το κάθε πλάσμα της σωφρονιστικής αποικίας.
Αυτό που εγώ θαυμάζω είναι που δεν θα χρειαστεί να κάνει ο Ν.Σ. εκπτώσεις στα υβριδικά του παιδιά – ζώα και βιβλία, κι αυτό καταλήγει να είναι το στοίχημα του εκδοτικού κόσμου: Μπορεί να επιτραπεί ζωή στο κρασί που δεν έχει νερό; Μιλώντας για υβρίδια, γνωρίζουμε πως ο Ν.Σ. είναι περισσότερο δραστήριος στα έργα που δεν έχουν μόνο μια ταυτότητα – έτσι κι εδώ όλοι έχουν κάνει λόγο για το υβρίδιο λογοτεχνίας και φιλοσοφίας. Δύσκολο να διαφωνήσει κανείς, εάν κι αυτό που εμένα μου φάνηκε πιο φρέσκο αλλά και πιο ώριμο, είναι η στροφή στο παραμύθι και όχι στις κοινωνικές αλήθειες που είναι ελαφρά μασκαρεμένες στον επιτηδευμένο αλλά επιδέξιο λόγο (αυτό κι εάν είναι μεγάλο στοίχημα στο εάν του επιτρέπεται να υπάρχει).
Οι κοινωνικές αλήθειες και οι υπαρξιακοί στοχασμοί είναι βασικό συστατικό της γέννησης (άλλωστε, ποιος από μας, που ενώ διαφωνούμε για τα πάντα, δεν συμφωνεί πως είμαστε βάρβαρα έγκλειστοι; ), αλλά το παραμυθένιο μεταμοντερνιστικό σύμπαν είναι που αστράφτει λίγο καλύτερα.
Το Απομονωτήριο Λοιμυπόπτων Ζώων είναι το τέταρτο βιβλίο που διαβάζω γραμμένο από τον Ν.Σ. Μάλλον διαφέρει από τα προηγούμενα περισσότερο απ’ ότι διαφέρουν όλα τα υπόλοιπα μεταξύ τους, αλλά κατά μια έννοια καθρεφτίζονται κι αυτά εδώ, κάτι που δεν θα έπρεπε να αποτελεί έκπληξη – είναι πολύ δομημένη η συγγραφική ταυτότητα του Ν.Σ.
Στο Απομονωτήριο Λοιμυπόπτων Ζώων μπορεί να βρει κανείς το Ανεπιτήρητο Παραγωγικό Ζώο (στα μάτια μου μοιάζει σε πολλά με την καρδιά ενός σκύλου), το οποίο περιπλανιέται στους δρόμους ενός καφκικού κόσμου μέχρι να τακτοποιηθεί στο Απομονωτήριο, ένα ίδρυμα φτιαγμένο για την ενδυνάμωση, που οι χώροι του προορίζονται να γεμίσουν με ζώα που πάσχουν από τέτοιες ιδιαιτερότητες. Μιας και ο Καφκικός κόσμος άπαξ και ξεκινήσει προτείνεται να πραγματωθεί, σειρά έχει να ακουστεί λαθραία το κάθε πλάσμα της σωφρονιστικής αποικίας.
Αυτό που εγώ θαυμάζω είναι που δεν θα χρειαστεί να κάνει ο Ν.Σ. εκπτώσεις στα υβριδικά του παιδιά – ζώα και βιβλία, κι αυτό καταλήγει να είναι το στοίχημα του εκδοτικού κόσμου: Μπορεί να επιτραπεί ζωή στο κρασί που δεν έχει νερό; Μιλώντας για υβρίδια, γνωρίζουμε πως ο Ν.Σ. είναι περισσότερο δραστήριος στα έργα που δεν έχουν μόνο μια ταυτότητα – έτσι κι εδώ όλοι έχουν κάνει λόγο για το υβρίδιο λογοτεχνίας και φιλοσοφίας. Δύσκολο να διαφωνήσει κανείς, εάν κι αυτό που εμένα μου φάνηκε πιο φρέσκο αλλά και πιο ώριμο, είναι η στροφή στο παραμύθι και όχι στις κοινωνικές αλήθειες που είναι ελαφρά μασκαρεμένες στον επιτηδευμένο αλλά επιδέξιο λόγο (αυτό κι εάν είναι μεγάλο στοίχημα στο εάν του επιτρέπεται να υπάρχει).
Οι κοινωνικές αλήθειες και οι υπαρξιακοί στοχασμοί είναι βασικό συστατικό της γέννησης (άλλωστε, ποιος από μας, που ενώ διαφωνούμε για τα πάντα, δεν συμφωνεί πως είμαστε βάρβαρα έγκλειστοι; ), αλλά το παραμυθένιο μεταμοντερνιστικό σύμπαν είναι που αστράφτει λίγο καλύτερα.
January 16, 2025
"ΑΠΟΜΟΝΩΤΗΡΙΟ ΛΟΙΜΥΠΟΠΤΩΝ ΖΩΩΝ "
Νικήτας Σινιόσογλου
Εκδόσεις Κίχλη Kichli Publishing
Παιδιά νιώθω πολύ τυχερός αυτό το διάστημα. Για κάποιο λόγο φτάνουν στα χέρια μου σπουδαία αναγνώσματα. Το καθένα για δικούς του λόγους αναρριχάται στο πάνθεον των must read. Αυτή τη φορά πρόκειτε γι' αυτό το μαγικό βιβλίο του Νικήτα Σινιόσογλου που κλείνοντας το θες να σηκωθείς και να φωνάξεις. Αυτή τη γραφή χρειαζόμαστε κατά την ταπεινή μου γνώμη. Κατασκευασμένη από μια πλούσια γλώσσα που παιχνιδίζει ανάμεσα σε λογοτεχνία, νέα μυθολογία, φιλοσοφία και ταυτόχρονα να ανατρέπει όλα τα παραπάνω. Από τη στιγμή που το τελείωσα έχω την τάση να θέλω να πιάσω άγνωστους στο δρόμο να τους πω να το διαβάσουν. Ήδη σε κάποιους από τους φίλιους μου τους έστειλα ένα απόσπασμα. Συγχωρέστε μου τον ενθουσιασμό αλλά ήθελα να το μοιραστώ. Για να σας πείσω θα σας παραθέσω την αρχή του βιβλίου που διαβάζοντας την είπα αυτό πρέπει να το πάρω:
"Νύχτα πρώτη
Ένα βράδυ, το Ανεπιτήρητο Παραγωγικό Ζώο γυρνούσε στους δρόμους, ώσπου δεν μπορούσε πια να βρει τον δρόμο για το σπίτι του."
Νικήτας Σινιόσογλου
Εκδόσεις Κίχλη Kichli Publishing
Παιδιά νιώθω πολύ τυχερός αυτό το διάστημα. Για κάποιο λόγο φτάνουν στα χέρια μου σπουδαία αναγνώσματα. Το καθένα για δικούς του λόγους αναρριχάται στο πάνθεον των must read. Αυτή τη φορά πρόκειτε γι' αυτό το μαγικό βιβλίο του Νικήτα Σινιόσογλου που κλείνοντας το θες να σηκωθείς και να φωνάξεις. Αυτή τη γραφή χρειαζόμαστε κατά την ταπεινή μου γνώμη. Κατασκευασμένη από μια πλούσια γλώσσα που παιχνιδίζει ανάμεσα σε λογοτεχνία, νέα μυθολογία, φιλοσοφία και ταυτόχρονα να ανατρέπει όλα τα παραπάνω. Από τη στιγμή που το τελείωσα έχω την τάση να θέλω να πιάσω άγνωστους στο δρόμο να τους πω να το διαβάσουν. Ήδη σε κάποιους από τους φίλιους μου τους έστειλα ένα απόσπασμα. Συγχωρέστε μου τον ενθουσιασμό αλλά ήθελα να το μοιραστώ. Για να σας πείσω θα σας παραθέσω την αρχή του βιβλίου που διαβάζοντας την είπα αυτό πρέπει να το πάρω:
"Νύχτα πρώτη
Ένα βράδυ, το Ανεπιτήρητο Παραγωγικό Ζώο γυρνούσε στους δρόμους, ώσπου δεν μπορούσε πια να βρει τον δρόμο για το σπίτι του."
April 9, 2026
Αυτή εδώ η νουβέλα είναι το πέμπτο βιβλίο του συγγραφέα που διαβάζω, ωραία; Ωραία. Λοιπόν, ακόμα δεν έχω καταλήξει αν ο Σινιόσογλου γράφει φιλοσοφικά δοκίμια με γλώσσα και αισθητική που θα τις ζήλευαν (ζηλεύουν) πολλοί/ές συγγραφείς ή λογοτεχνικά κείμενα με φιλοσοφικές αναζητήσεις.
Πάντως, έχω καταλάβει πως ναι μεν έχει ένα ιδιαίτερο και χαρακτηριστικό τρόπο γραφής, αλλά δεν πέφτει στην παγίδα της μανιέρας (πότε η επανάληψη έφερε εξέλιξη;). Και, κάτι ακόμα πιο σημαντικό, παρουσιάζει μία άλλη οπτική πάνω σε καταστάσεις που τις θεωρούμε λίγο πολύ αμετάβλητες.
Εδώ, ας πούμε, μας κάνει να δούμε τα ζώα αλλιώς· όχι ως αόρατα όντα που μοιάζουν να υπάρχουν αποκλειστικά για να εξυπηρετούν εμάς τους ανθρώπους αλλά ως αυτοτελή έμβια όντα με βιώματα (ενίοτε βίαια). Έχουν τη δικιά τους φωνή και, αξιοποιώντας τη δικιά μας γλώσσα, την ανθρώπινη, ανατρέπουν την εικόνα που έχουμε δημιουργήσει εμείς γι’ αυτά. Το λες και ειρωνεία, όπως αυτή που διατρέχει διακριτική αυτό το μικρό βιβλίο.
Μικρό βιβλίο; Όχι δα.
Πάντως, έχω καταλάβει πως ναι μεν έχει ένα ιδιαίτερο και χαρακτηριστικό τρόπο γραφής, αλλά δεν πέφτει στην παγίδα της μανιέρας (πότε η επανάληψη έφερε εξέλιξη;). Και, κάτι ακόμα πιο σημαντικό, παρουσιάζει μία άλλη οπτική πάνω σε καταστάσεις που τις θεωρούμε λίγο πολύ αμετάβλητες.
Εδώ, ας πούμε, μας κάνει να δούμε τα ζώα αλλιώς· όχι ως αόρατα όντα που μοιάζουν να υπάρχουν αποκλειστικά για να εξυπηρετούν εμάς τους ανθρώπους αλλά ως αυτοτελή έμβια όντα με βιώματα (ενίοτε βίαια). Έχουν τη δικιά τους φωνή και, αξιοποιώντας τη δικιά μας γλώσσα, την ανθρώπινη, ανατρέπουν την εικόνα που έχουμε δημιουργήσει εμείς γι’ αυτά. Το λες και ειρωνεία, όπως αυτή που διατρέχει διακριτική αυτό το μικρό βιβλίο.
Μικρό βιβλίο; Όχι δα.
February 13, 2025
Το βιβλίο αυτό έπρεπε να υπάρχει στη βιβλιοθήκη μου γιατί μιλάει για το "ανεπιτήρητο παραγωγικό ζώο", όρος που τυχαίνει να με απασχολεί συχνά σε έγγραφα που με περιμένουν τα πρωινά στο γραφείο μου!
Ή έτσι νόμιζα.
Δυστοπικό, οικολογικό, πολιτικό, φιλοσοφικό, ψυχογραφικό, απ όλα είναι, και με τόσο όμορφη γραφή.
Υπέροχο.
"Η ενσυναίσθηση είναι απλώς η πρόφαση για να σε πατήσουν κι άλλο. Όπως και η ισότητα, που ναι μια ωραία λέξη για να σε πατήσουν ξανά, κοινώς μια άλλη λέξη για την κυριαρχία, ή το φιλότιμο και η ευαισθησία και τα συμπαρομαρτούντα, που, όταν τ ακούς, ξέρεις πως ετοιμάζονται να σου τη φέρουν και να σε πατήσουν λίγο ακόμα"
Ή έτσι νόμιζα.
Δυστοπικό, οικολογικό, πολιτικό, φιλοσοφικό, ψυχογραφικό, απ όλα είναι, και με τόσο όμορφη γραφή.
Υπέροχο.
"Η ενσυναίσθηση είναι απλώς η πρόφαση για να σε πατήσουν κι άλλο. Όπως και η ισότητα, που ναι μια ωραία λέξη για να σε πατήσουν ξανά, κοινώς μια άλλη λέξη για την κυριαρχία, ή το φιλότιμο και η ευαισθησία και τα συμπαρομαρτούντα, που, όταν τ ακούς, ξέρεις πως ετοιμάζονται να σου τη φέρουν και να σε πατήσουν λίγο ακόμα"
April 25, 2025
Ένα σύντομο σχόλιο για την σύγχρονη κοινωνία των ανθρώπων, γραμμένο με έμπνευση, εκκεντρικότητα, φλέγμα και τόλμη . Διαφορετικό και ως εκ τούτου προτεινόμενο..
March 5, 2026
Είναι μια σταλιά, είναι σοκαριστικό, είναι αυτό που σε κοιτάει από τον καθρέφτη όταν κοιτιέσαι το πρωί που ξυπνάς,άπλυτος κι αχτένιστος,όταν ετοιμάζεσαι να βγεις και να αδράξεις τη μέρα,για να περάσεις τις επόμενες 16 ώρες με το να είσαι αυτό που ένας ειδικός θα ονόμαζε "άνθρωπος με ενσυναίσθηση".
"Τι ζώο είσαι, αν το'χεις ξεχάσει να κλωτσάς και να δαγκώνεις;"
105/5🌟🌟🌟🌟🌟
ΥΓ: Trigger alert ⚠️
Αποτελείται σε μεγάλο βαθμό από περιγραφές κακοποίησης ζώων. Αληθινές,βεβαίως,καθώς βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα, αλλά να αποφύγουν την ανάγνωση όσοι/ες δεν αντέχουν αυτές τις λεπτομέρειες.
Κατά τα άλλα, εξαιρετική γραφή και γλώσσα.
Προτείνεται,ασφαλώς 💕
"Τι ζώο είσαι, αν το'χεις ξεχάσει να κλωτσάς και να δαγκώνεις;"
105/5🌟🌟🌟🌟🌟
ΥΓ: Trigger alert ⚠️
Αποτελείται σε μεγάλο βαθμό από περιγραφές κακοποίησης ζώων. Αληθινές,βεβαίως,καθώς βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα, αλλά να αποφύγουν την ανάγνωση όσοι/ες δεν αντέχουν αυτές τις λεπτομέρειες.
Κατά τα άλλα, εξαιρετική γραφή και γλώσσα.
Προτείνεται,ασφαλώς 💕
December 15, 2024
Περιεργο. εξαιρετικα ενδιαφερον εως και συγκλονιστικο. Εμεις και τα ζωα ή εμεις τα ζωα.
February 21, 2025
Εξαιρετικό! Ένα απίθανα καλογραμμένο μικρό αριστούργημα.
March 7, 2025
«…όμως θα μπορούσες να ισχυριστείς και το αντίθετο, ότι δεν πλανήθηκα, αλλά αναβαθμίστηκα –είμαστε στην εποχή της αναβάθμισης– ότι τώρα καταφέρνω τη συμβίωση με ό,τι με σκοτώνει – αυτό θα πει θετική σκέψη!»
«άραγε στ’ αλήθεια υπάρχει η στεριά, ή μήπως η ηλιοθεραπεία είναι το θέατρο του θανάτου, λιάζεστε και παίζετε τους νεκρούς…»
«βλέπετε κάτι ομορφότερο, που όμως δεν το αντέχετε, αμέσως βουτάτε ξανά στο γνώριμο, που ‘ναι συνήθως άσχημο και ξέχωρο από τον πόθο σας·»
(δυστοπικό, οικολογικό, ψυχογραφικό)
«άραγε στ’ αλήθεια υπάρχει η στεριά, ή μήπως η ηλιοθεραπεία είναι το θέατρο του θανάτου, λιάζεστε και παίζετε τους νεκρούς…»
«βλέπετε κάτι ομορφότερο, που όμως δεν το αντέχετε, αμέσως βουτάτε ξανά στο γνώριμο, που ‘ναι συνήθως άσχημο και ξέχωρο από τον πόθο σας·»
(δυστοπικό, οικολογικό, ψυχογραφικό)
June 20, 2026
Η γλώσσα εκπληκτική. Κατά σημεία εμπνευσμένη. Απλά εγώ λίγο δυσκολεύτηκα να παρακολουθήσω τις ιστορίες των ζώων με την πρόζα που επέλεξε να τους αφηγηθεί ο συγγραφέας.
Καταλαβαίνω ότι μάλλον επρόκειτο για το παραλήρημα του ζωικού εγκεφάλου και δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς (συνεχόμενη ροή, χωρίς σημεία στίξης πέραν των κομμάτων) αλλά ναι, εμένα με έχανε σε καποια σημεία λόγω αυτής της επιλογής.
Καταλαβαίνω ότι μάλλον επρόκειτο για το παραλήρημα του ζωικού εγκεφάλου και δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς (συνεχόμενη ροή, χωρίς σημεία στίξης πέραν των κομμάτων) αλλά ναι, εμένα με έχανε σε καποια σημεία λόγω αυτής της επιλογής.
February 6, 2025
Στο “Απομονωτήριο Λοιμύποπτων Ζώων”, μια μεταψυχεδελική φάρμα των ζώων, όπου επιτέλους ανταμώνουν ο Τζωρτζ Όργουελ και ο Άλντους Χάξλεϊ με τον Φίλιπ Κ. Ντικ, ο Σινιόσογλου καυτηριάζει με δριμύτητα τις σύγχρονες τάσεις (και εξαναγκασμούς, έστω βελούδινους) που μας θέλουν θετικά (και μόνον) σκεπτόμενους, εύθυμους δραπέτες από κάθε λογής πένθος, ερωτικούς παρτενέρ και όχι ερωτευμένους, λειτουργικούς σαν μηχανές, υποτασσόμενους στη στρατηγική του ιαματικού λόγου, ολοένα και πιο βελτιωμένες εκδοχές του εαυτού μας, ηλίθιους ηλιοθεραπευόμενους και αμβλύνοες υπέρμαχους της feelgood (παρα)λογοτεχνίας.
Τα λοιμύποπτα ζώα είμαστε όλοι εμείς που οι μεταμοντέρνες κοινωνικές νόρμες επιθυμούν διακαώς, μανιωδώς, και με βελούδινο αυταρχισμό (όπως θα έλεγε ο Πατήρ Νικόλαος Λουδοβίκος) να είμαστε υγιέστατοι, ευτυχέστατοι, αναισθήτως σεξουαλικοί, ασυναισθήτως χαρωποί, και να καμωνόμαστε (ή ακόμα και να πιστεύουμε) ότι ζούμε σε ροζ πελάγη ευδαιμονίας! Καθιστάμεθα ύποπτοι εάν δεν είμαστε όλα αυτά, μας διώκει η ρετσινιά ότι κουβαλάμε και μεταδίδουμε ασθένειες, λοιμούς, επικινδυνότητες — με μια λέξη ότι είμαστε σκοτεινοί στη λεγόμενη κοινωνία της διαφάνειας, της υπερθεατότητας και της επιτάχυνσης.
Εδώ, ο Σινιόσογλου συναντάται με έναν από τους πιο οξυδερκείς αναλυτές της σημερινής κοινωνικής συνθήκης, τον Μπιουνγκ-Τσουλ Χαν (Byung-Chul Han, γενν. 1959). Ο Χαν καταγγέλλει, και ορθότατα, ως αισχρές την υπερδραστηριότητα, την υπερπαραγωγή, και την υπερεπικοινωνία στις οποίες καλούμαστε να επιδιδόμαστε, χάνοντας έτσι το ουσιαστικά ωραίο που είναι η σιωπηλή μαρμαρυγή, ο φωσφορισμός του χρόνου.
Ο Ντοστογιέφσκι, ο Σελίν, ο Μπάροουζ, ο Μπέρνχαρντ, ο Σιοράν, ο Παπαγιώργης, ο ίδιος ο Σινιόσογλου είναι λοιμύποπτοι. Στο απομονωτήριο, γρήγορα, στο απομονωτήριο!
Διατείνομαι μετ᾽ επιτάσεως ότι το Απομονωτήριο Λοιμύποπτων Ζώων θα έπρεπε να διανέμεται και να διδάσκεται σε όλες τις ιατρικές, κοινωνιολογικές, και φιλοσοφικές σχολές της οικουμένης, ενδεχομένως και στα γυμνάσια και στα λύκεια, ως εγκόλπιο περιφρούρησης και διατήρησης της βαθείας ανθρωπινότητας που απειλείται αθρόα από τις επιταγές μιας επικίνδυνης gentrification της γεμάτης αντιφάσεις, διακυμάνσεις, πάθη, πένθη, νοσήματα, λύπες και χαρές σωματοψυχής μας!
Διαβάστε το πλήρες κείμενο εδώ:
https://www.sosiatroi.gr/our-news/afi...
Τα λοιμύποπτα ζώα είμαστε όλοι εμείς που οι μεταμοντέρνες κοινωνικές νόρμες επιθυμούν διακαώς, μανιωδώς, και με βελούδινο αυταρχισμό (όπως θα έλεγε ο Πατήρ Νικόλαος Λουδοβίκος) να είμαστε υγιέστατοι, ευτυχέστατοι, αναισθήτως σεξουαλικοί, ασυναισθήτως χαρωποί, και να καμωνόμαστε (ή ακόμα και να πιστεύουμε) ότι ζούμε σε ροζ πελάγη ευδαιμονίας! Καθιστάμεθα ύποπτοι εάν δεν είμαστε όλα αυτά, μας διώκει η ρετσινιά ότι κουβαλάμε και μεταδίδουμε ασθένειες, λοιμούς, επικινδυνότητες — με μια λέξη ότι είμαστε σκοτεινοί στη λεγόμενη κοινωνία της διαφάνειας, της υπερθεατότητας και της επιτάχυνσης.
Εδώ, ο Σινιόσογλου συναντάται με έναν από τους πιο οξυδερκείς αναλυτές της σημερινής κοινωνικής συνθήκης, τον Μπιουνγκ-Τσουλ Χαν (Byung-Chul Han, γενν. 1959). Ο Χαν καταγγέλλει, και ορθότατα, ως αισχρές την υπερδραστηριότητα, την υπερπαραγωγή, και την υπερεπικοινωνία στις οποίες καλούμαστε να επιδιδόμαστε, χάνοντας έτσι το ουσιαστικά ωραίο που είναι η σιωπηλή μαρμαρυγή, ο φωσφορισμός του χρόνου.
Ο Ντοστογιέφσκι, ο Σελίν, ο Μπάροουζ, ο Μπέρνχαρντ, ο Σιοράν, ο Παπαγιώργης, ο ίδιος ο Σινιόσογλου είναι λοιμύποπτοι. Στο απομονωτήριο, γρήγορα, στο απομονωτήριο!
Διατείνομαι μετ᾽ επιτάσεως ότι το Απομονωτήριο Λοιμύποπτων Ζώων θα έπρεπε να διανέμεται και να διδάσκεται σε όλες τις ιατρικές, κοινωνιολογικές, και φιλοσοφικές σχολές της οικουμένης, ενδεχομένως και στα γυμνάσια και στα λύκεια, ως εγκόλπιο περιφρούρησης και διατήρησης της βαθείας ανθρωπινότητας που απειλείται αθρόα από τις επιταγές μιας επικίνδυνης gentrification της γεμάτης αντιφάσεις, διακυμάνσεις, πάθη, πένθη, νοσήματα, λύπες και χαρές σωματοψυχής μας!
Διαβάστε το πλήρες κείμενο εδώ:
https://www.sosiatroi.gr/our-news/afi...
May 13, 2025
Είναι ένα ποίημα. Μια αλληγορία. Μια βαθιά φιλοσοφική μελέτη. Ένα αιχμηρό και ενοχλητικό σχόλιο για την ανθρώπινη φύση. Ένα ευφάνταστο παραμύθι για μικρούς και μεγάλους. Είναι σκληρό, αστείο και συγκινητικό.
Μα πάνω απ' όλα είναι αυτή η ιδιαίτερη γραφή του Σινιόσογλου. Που μετατρέπει ιδέες, συναισθήματα και λέξεις σε ένα σπουδαίο λογοτεχνικό έργο που δεν χορταίνεις να το διαβάζεις και να το ξαναδιαβάζεις.
Μα πάνω απ' όλα είναι αυτή η ιδιαίτερη γραφή του Σινιόσογλου. Που μετατρέπει ιδέες, συναισθήματα και λέξεις σε ένα σπουδαίο λογοτεχνικό έργο που δεν χορταίνεις να το διαβάζεις και να το ξαναδιαβάζεις.
December 17, 2024
3,5
Σε αυτή τη μικρή νουβέλα ζώο και άνθρωπος, ζωικότητα και ανθρωπινότητα εναλλάσσονται, καθώς υβριδικά πλάσματα διηγούνται τις ιστορίες τους σε ένα καφκικό περιβάλλον βίας και εγκλεισμού.
Σε αυτή τη μικρή νουβέλα ζώο και άνθρωπος, ζωικότητα και ανθρωπινότητα εναλλάσσονται, καθώς υβριδικά πλάσματα διηγούνται τις ιστορίες τους σε ένα καφκικό περιβάλλον βίας και εγκλεισμού.
January 12, 2025
Πιστεύω ότι πρόκειται περισσότερο για ένα φιλοσοφικό δοκίμιο, παρά για νουβέλα. Όπως πάντα, η γραφή του συγγραφέα είναι λόγια, σοβαρή και πολυεπίπεδη. Η αναγνωστική εμπειρία βρίθει αιφνιδιαστικών συμπερασμάτων, και διανθίζεται από ασύλληπτες αλήθειες που με κόπο και σπουδή αναδύονται και επάγωνται, τόσο εξώφθαλμες και αυταπόδεικτες που συχνά τις αγνοούμε. Προσφέρεται για πολλαπλές αναγνώσεις.
"Το πένθος είναι η λεπτομέρεια που εκπαιδέυεσαι να αγνοεείς, και τον έρωτα επίσης... άλλωστε μοιάζουν τόσο πολύ τα δυο τους, το πένθος και ο έρωτας, σε αδειάζει το ένα, σε γεμίζει ο άλλος..."
"...έγινες άνθρωπος για να γλιτώσεις τα κτήνη, και γίνεσαι κτήνος για να γλιτώσεις τους ανθρώπους. Αυτό θα πει εξέλιξη, να 'σαι πέρασμα συνεχώς..."
"Το πένθος είναι η λεπτομέρεια που εκπαιδέυεσαι να αγνοεείς, και τον έρωτα επίσης... άλλωστε μοιάζουν τόσο πολύ τα δυο τους, το πένθος και ο έρωτας, σε αδειάζει το ένα, σε γεμίζει ο άλλος..."
"...έγινες άνθρωπος για να γλιτώσεις τα κτήνη, και γίνεσαι κτήνος για να γλιτώσεις τους ανθρώπους. Αυτό θα πει εξέλιξη, να 'σαι πέρασμα συνεχώς..."
Displaying 1 - 16 of 16 reviews