Το Στρίφωμα

by Μαρία Παπαγεωργίου

"Με το βλέμμα της στο ύφασμα που ζοριζόταν στα χέρια της μάνας της τόση ώρα, και την παλάμη στα χείλη, ίσως για να συγκρατήσει τις λέξεις και να μην απαντήσει σε όσα άκουγε, ή την αναγούλα που μαινόταν μέσα της, έκλεισε τα μάτια της για μια στιγμή μόνο, κι έπειτα, χωρίς να πει τίποτα, πήρε την τσάντα της από τον πάγκο και έκλεισε την πόρτα πίσω της σιγά κι αθόρυβα, όπως είχε μάθει τόσα χρόνια."

Μια νουβέλα για τα κακώς κείμενα της ελληνικής κοινωνίας, χωρίς να τοποθετείται σε συγκεκριμένο χώρο και χρόνο. Οι αμαρτίες γονέων που παιδεύουν τα τέκνα και η προσπάθειά μας να ξεφύγουμε απ' ό,τι κληροδοτείται μηχανικά από τη μια γενιά στην επόμενη.

92 pages, Paperback

Published December 17, 2024

About the author

Η Μαρία Παπαγεωργίου γεννήθηκε το 1990 στην Αθήνα και μεγάλωσε στη Χαλκίδα. Σπούδασε κλασική φιλολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Τα τελευταία χρόνια εργάζεται ως επιμελήτρια βιβλίων και μένει στη Χαλκίδα με τον άντρα της και την κόρη τους. Το Στρίφωμα είναι η πρώτη της συγγραφική απόπειρα.

Reviews

[Vaso · Rating 4 out of 5]

«Πόσες αμέτρητες λέξεις ξοδεύουμε χωρίς ουσιαστικά να λέμε κάτι; Πόσα κενά εισαγωγικά, όταν οι μεγαλύτερες αλήθειες φωλιάζουν στις παρενθέσεις;»


Αυτή η μικρή νουβέλα, με παρέσυρε από τις πρώτες λέξεις. Με έκανε να νιώσω τόσα πολλά με τόσες λίγες λέξεις. Η ελληνική οικογένεια του παρελθόντος (?) - και όχι μόνο.
Με το τι θα πει η γειτονιά να έχει μεγαλύτερη βαρύτητα.
Με τα πρέπει να καταδυναστεύουν τα θέλω και τη γυναίκα να ολοκληρώνεται μόνο αν φέρει στον κόσμο ένα παιδί.

Λόγια γεμάτα εικόνες και συναισθήματα.

Αυτό τα λέει όλα!!!

[Angie · Rating 5 out of 5]

"Το Στρίφωμα" , το πρώτο βιβλίο της Μαρίας Παπαγεωργίου, πρόκειται για μια νουβέλα που ξεπερνά τις χρονικές και γεωγραφικές περιορισμένες αντιλήψεις που συχνά συνδέουμε με ιστορίες του παρελθόντος. Η συγγραφέας καταφέρνει να δημιουργήσει μια ιστορία που, αν και φαινομενικά τοποθετημένη σε ένα συγκεκριμένο κοινωνικό και οικογενειακό πλαίσιο, αγγίζει ευρύτερες ανθρώπινες καταστάσεις και ερωτήματα που παραμένουν επίκαιρα σε κάθε εποχή.

Η γυναίκα, το πρόσωπο που "παρακολουθείται" στενά, που πρέπει να δικαιολογήσει κάθε της κίνηση, να κριθεί και να κατακριθεί από την οικογένεια και την κοινωνία, είναι ένα θέμα διαχρονικό και καθολικό, που αντανακλά την καθημερινότητά μας. Η επιλογή μιας γυναίκας να παντρευτεί ή να μην παντρευτεί, να τεκνοποιήσει ή να μην τεκνοποιήσει, τίθεται πάντα στο προσκήνιο, αφήνοντας τις υπόλοιπες διεκδικήσεις και τα επιτεύγματά της σε δεύτερη μοίρα. Δεν χρειάζεται, λοιπόν, να τοποθετήσουμε την ιστορία στο παρελθόν για να καταλάβουμε τη δύναμή της, γιατί η Μαρία καταφέρνει να εκμηδενίσει τον χρόνο, δίνοντάς της μια δυναμική που "μιλά" σε εμάς, σήμερα.

Η ραπτομηχανή της γιαγιάς, δεν αποτελεί απλώς ένα vintage αντικείμενο αλλά παραμένει ως ένας ισχυρός συμβολισμός για τη θέση της γυναίκας στον χώρο του σπιτιού, της δουλειάς και της καθημερινότητας. Ίσως η ίδια να λειτουργεί ως μεταφορά για τα "αόρατα" πλέγματα που πλέκονται γύρω από την εικόνα της γυναίκας, τα οποία αν και δεν φαίνονται με την πρώτη ματιά, είναι εξίσου παρόντα και ισχυρά.
Πολύ σημαντικό είναι ότι δεν επιδιώκει να διδάξει ή να δώσει λύσεις, αλλά περισσότερο να αναδείξει τις εσωτερικές συγκρούσεις, τις αμφιταλαντεύσεις και τις μικρές, καθημερινές "νίκες" ή ήττες που βιώνει κάθε γυναίκα. Αυτή η αντανάκλαση στον εσωτερικό μας καθρέφτη λειτουργεί σαν ένα κάλεσμα προκειμένου να αναγνωρίσουμε και να αποδεχτούμε τις αντιφάσεις και τις απογοητεύσεις που ενυπάρχουν στον καθένα από εμάς. Η δύναμη του βιβλίου, για εμένα, έγκειται στο ότι κατάφερε να με κάνει να ξανασκεφτώ πώς οι σχέσεις μου με τους γύρω μου, και ειδικότερα με την οικογένειά μου, αντικατοπτρίζονται στον εαυτό μου.

Όλα τα παραπάνω έχουν αποδοθεί μέσα από μια λιτή, αλλά γεμάτη συναισθηματική ένταση, γραφή, απαλλαγμένη από "περιττές" εξηγήσεις και υπερβολές, η οποία δίνει χώρο στους χαρακτήρες και τις καταστάσεις να αναδεικνύονται αυθεντικά. Η γλώσσα της Μαρίας είναι ουσιαστική, δεν εκβιάζει το συναίσθημα, αλλά το εμπνέει, δημιουργώντας έτσι μια αίσθηση ρεαλισμού. Ήταν μία από τις καλύτερες αναγνωστικές στιγμές!

[Nikos Dunno · Rating 5 out of 5]

Δύσκολα μικρές νουβέλες καταφέρνουν να κρύβουν μέσα τους τόση ψυχή, τόσα συναισθήματα, τόσες ανθρώπινες ανταλλαγές...

Αυτή το καταφέρνει σε υπερθετικό βαθμό. Κλείνει μέσα της συμπεριφορές που περνούν από γενιά σε γενιά, αλλά ξεσκεπάζει την ανάγκη να σπάει κάποιες φορές αυτή η κληρονομιά.

Ρέει σαν νερό κι ας είναι τεμαχισμένο σε σκηνές που παραβιάζουν τον χώρο, τα πρόσωπα, και το χρόνο. Απόλυτα συγκινητικό.

Τέτοιο ντεπούτο θα ζήλευαν πολλοί συγγραφείς!

[Alex B. · Rating 4 out of 5]

Αληθινό, όμορφο, αισθαντικό!

[Vana_and_books · Rating 4 out of 5]

Το Στρίφωμα, με έκανε να σκεφτώ πόσα και πόσα στριφώματα ράβουμε όλοι μας. Ανεξαιρέτως.
Στρίφωμα οικογένεια. Στρίφωμα δουλειά.
Στρίφωμα έρωτας. Στρίφωμα κοινωνία.

Η Μαρία κατάφερε να με ταξιδέψει δεκαετίες πίσω.
Ήταν σαν να παρακολουθούσα βουβό κινηματογράφο.
Κατανόησα για άλλη μια φορά - μία άλλη ζωή.

Μικρό, περιεκτικό, οικείο, αληθινό.
Διαβάστε το.