Jump to ratings and reviews
Rate this book

O cuarto de Giovanni

Rate this book

224 pages, Paperback

Published December 23, 2024

3 people want to read

About the author

James Baldwin

341 books17.2k followers
Librarian Note: There is more than one author in the Goodreads database with this name. See this thread for more information.

Works of American writer James Arthur Baldwin, outspoken critic of racism, include Go Tell It on the Mountain (1953), a novel, and Notes of a Native Son (1955), a collection of essays.

James Arthur Baldwin authored plays and poems in society.

He came as the eldest of nine children; his stepfather served as a minister. At 14 years of age in 1938, Baldwin preached at the small fireside Pentecostal church in Harlem. From religion in the early 1940s, he transferred his faith to literature with the still evident impassioned cadences of black churches. From 1948, Baldwin made his home primarily in the south of France but often returned to the United States of America to lecture or to teach.

In his Giovanni's Room, a white American expatriate must come to terms with his homosexuality. In 1957, he began spending half of each year in city of New York.

James Baldwin offered a vital literary voice during the era of civil rights activism in the 1950s and 1960s.
He first partially autobiographically accounted his youth. His influential Nobody Knows My Name and The Fire Next Time informed a large white audience. Another Country talks about gay sexual tensions among intellectuals of New York. Segments of the black nationalist community savaged his gay themes. Eldridge Cleaver of the Black Panthers stated the Baldwin displayed an "agonizing, total hatred of blacks." People produced Blues for Mister Charlie , play of Baldwin, in 1964. Huey Newton, co-founder of the Black Panther Party, defended Baldwin.

Going to Meet the Man and Tell Me How Long the Train's Been Gone provided powerful descriptions. He as an openly gay man increasingly in condemned discrimination against lesbian persons.

From stomach cancer, Baldwin died in Saint-Paul-de-Vence, France. People buried his body at the Ferncliff cemetery in Hartsdale near city of New York.

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
4 (44%)
4 stars
5 (55%)
3 stars
0 (0%)
2 stars
0 (0%)
1 star
0 (0%)
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
Profile Image for Rocío Prieto.
318 reviews103 followers
December 16, 2025
VERSIÓN EN GALEGO

É «O cuarto de Giovanni» un libro sobre o amor? Si. Pero tamén sobre a vergoña, o autodesprezo e o que pasa cando intentamos ser quen non somos. Nesta obra, James Baldwin ten a capacidade de meter o dedo na ferida e non sácalo ata que rematamos.

David é un americano en París que fuxe de si mesmo. Ten noiva, Hella, que está en España pensando se quere casar con el. Mentres tanto, coñece a Giovanni, un camareiro italiano co que comeza unha relación que o vai cambiar todo. Pero David non está preparado para asumir o que sente. Vive aterrorizado pola posibilidade de que alguén descubra quen é realmente, e esa coardía vai ser a súa perdición e a de todos os que o rodean.

O que máis me impactou do libro é como Baldwin describe esa loita interna de David. Non é un personaxe simpático, todo o contrario. É egoísta, covarde, está cheo de contradicións. Pero Baldwin consigue que entendamos por que actúa así. Vivimos nunha sociedade que lle ensinou desde neno que o que sente é algo de que ter vergoña, algo sucio que hai que esconder. E esa vergoña convértese nunha prisión peor que calquera outra.

O cuarto de Giovanni funciona como un símbolo potentísimo. É un espazo de refuxio onde David e Giovanni poden ser eles mesmos, pero tamén é unha trampa, un lugar claustrofóbico do que David quere escapar porque lle lembra constantemente o que non quere aceptar de si mesmo. Baldwin describe ese cuarto con tanto detalle que case podes sentir o aire viciado, a desorden, a humidade. Todo está impregnado dunha melancolía que anuncia desde o principio que isto vai rematar mal. Esa sensación de fatalidade está presente en cada páxina, en cada conversa, en cada xesto. Baldwin xoga con iso de forma maxistral, mantendo a tensión constante ata o final.

Por outro lado, a prosa é simplemente brillante. Cada frase está coidadosamente escollida, cada palabra ten un peso específico. Non hai unha soa liña que sobre. E hai pasaxes que son devastadores na súa beleza e na súa crueldade.

Tamén me pareceu moi interesante como Baldwin retrata ás mulleres na novela. Hella non é só a noiva inxenua que está á espera. É unha muller que tamén busca liberdade, que tamén foxe de algo, que tamén necesita encontrarse a si mesma. Pero acaba sendo outra vítima da covardía de David, outra persoa ferida polo seu autoengano.

Este é o meu primeiro libro de Baldwin e agora entendo por que é considerado un dos grandes escritores do século XX. Non só pola súa capacidade técnica, que é impresionante, senón porque é quen de falar de temas universais a través dunha historia que nos remove por dentro. Non é só un libro sobre a homosexualidade nos anos 50. É un libro sobre o que pasa cando non te atreves a ser quen eres realmente, sobre como o medo e a vergoña poden destruír non só a túa vida, senón tamén a vida de todos os que te rodean.

Este é un libro para quen busque unha lectura intensa, sen concesións, que te deixe marcado. Para quen crea que a literatura tamén pode —e debe— ser un espello no que mirarnos e recoñecer as nosas propias covardías.



VERSIÓN EN CASTELLANO

¿Es «El cuarto de Giovanni» un libro sobre el amor? Sí. Pero también sobre la vergüenza, el autodesprecio y lo que pasa cuando intentamos ser quienes no somos. En esta obra, James Baldwin tiene la capacidad de meter el dedo en la llaga y no sacarlo hasta que terminamos.

David es un americano en París que huye de sí mismo. Tiene novia, Hella, que está en España pensando si quiere casarse con él. Mientras tanto, conoce a Giovanni, un camarero italiano con el que comienza una relación que lo va a cambiar todo. Pero David no está preparado para asumir lo que siente. Vive aterrorizado por la posibilidad de que alguien descubra quién es realmente, y esa cobardía va a ser su perdición y la de todos los que lo rodean.

Lo que más me impactó del libro es cómo Baldwin describe esa lucha interna de David. No es un personaje simpático, todo lo contrario. Es egoísta, cobarde, está lleno de contradicciones. Pero Baldwin consigue que entendamos por qué actúa así. Vivimos en una sociedad que le enseñó desde niño que lo que siente es algo de lo que avergonzarse, algo sucio que hay que esconder. Y esa vergüenza se convierte en una prisión peor que cualquier otra.

El cuarto de Giovanni funciona como un símbolo potentísimo. Es un espacio de refugio donde David y Giovanni pueden ser ellos mismos, pero también es una trampa, un lugar claustrofóbico del que David quiere escapar porque le recuerda constantemente lo que no quiere aceptar de sí mismo. Baldwin describe ese cuarto con tanto detalle que casi puedes sentir el aire viciado, el desorden, la humedad. Todo está impregnado de una melancolía que anuncia desde el principio que esto va a terminar mal. Esa sensación de fatalidad está presente en cada página, en cada conversación, en cada gesto. Baldwin juega con eso de forma magistral, manteniendo la tensión constante hasta el final.

Por otro lado, la prosa es simplemente brillante. Cada frase está cuidadosamente escogida, cada palabra tiene un peso específico. No hay una sola línea que sobre. Y hay pasajes que son devastadores en su belleza y en su crueldad.

También me pareció muy interesante cómo Baldwin retrata a las mujeres en la novela. Hella no es solo la novia ingenua que está esperando. Es una mujer que también busca libertad, que también huye de algo, que también necesita encontrarse a sí misma. Pero acaba siendo otra víctima de la cobardía de David, otra persona herida por su autoengaño.

Este es mi primer libro de Baldwin y ahora entiendo por qué es considerado uno de los grandes escritores del siglo XX. No solo por su capacidad técnica, que es impresionante, sino porque es capaz de hablar de temas universales a través de una historia que nos remueve por dentro. No es solo un libro sobre la homosexualidad en los años 50. Es un libro sobre lo que pasa cuando no te atreves a ser quién eres realmente, sobre cómo el miedo y la vergüenza pueden destruir no solo tu vida, sino también la vida de todos los que te rodean.

Este es un libro para quien busque una lectura intensa, sin concesiones, que te deje marcado. Para quien crea que la literatura también puede —y debe— ser un espejo en el que mirarnos y reconocer nuestras propias cobardías.
Profile Image for Sandra.
128 reviews21 followers
May 13, 2025
"E esa foi quizais a primeira vez na miña vida que concibín a morte como unha realidade. Pensei nas persoas que antes de min miraran para o río desde alí arriba e foran durmir baixo as súas augas. Pregunteime quen serían. Pregunteime como o fixeran... como fora o acto físico. Eu contemplara o suicidio cando era moito máis novo, como posiblemente fixemos todos, pero daquela sería por vinganza, sería o meu xeito de informar o mundo do horrible sufrimento que me causara. Pero o silencio do serán, mentres paseaba camiño da casa, non tiña nada que ver con aquela tormenta, con aquel rapaz remoto. Só me preguntaba polos mortos porque os seus días remataran e eu non sabía como ía pasar os meus."

E que... non teño palabras 💔.
Displaying 1 - 2 of 2 reviews

Can't find what you're looking for?

Get help and learn more about the design.