Boris van der Ham (Amsterdam, 1973) is acteur en onder meer voorzitter van de Vereniging Gehandicaptenzorg Nederland (VGN). In zijn tijd als volksvertegenwoordiger (2002-2012) schreef hij de initiatiefwet die ertoe leidde dat ‘handicap’ in de Grondwet werd verankerd als grond waarop niet gediscrimineerd mag worden.
De verbinding tussen theater en politiek, en daarbij ook juist de verschillen daartussen waarvan we ons beter bewust zouden mogen zijn, vond ik erg boeiend. Wat mij het meest interesseerde was hoe Van der Ham beschreef dat er in de politieke arena ook juist een bepaalde mate van spel aanwezig moet zijn, om de soepelheid en samenwerking achter de schermen te waarborgen. Dit spel zou ook juist als zodanig geaccepteerd en getolereerd moeten worden omdat het ons toestaat om politieke debatten te aanschouwen zonder polarisatie en verharding van het publieke debat. Verder las het boek vlot weg en zat het vol met interessante toneelwetten, leuke anekdotes en bijzondere inzichten in de parallellen tussen toneel en politiek.
Echt? Meestal 3 of 4 sterren... Ik kan het niet zoals beoordelen.
Ronald Reagan geeft het voorbeeld op de eerste paginas, en hij is geen goed president. Iemand zegt dat hij een Donald Trump van de jaren 70's is.
Ik zal een beetje meer tijd op deze boek besteden. Ik leer meer Nederlandse woorden op dit manier, maar nu het is alleen 1* waard. --- Het boek vermeldt een paar interessante dingen, maar overal maakt ik geen wow, alleen 'aha, oke, maar...'
Net als de Vrije Moraal weer een toegankelijk, prettig te lezen boek van van der Ham. Alsof hij naast je zit en het je even rustig uitlegt. Ik heb het dan ook in één keer uitgelezen. Een interessante vergelijking, de combinatie van mijn twee grote interesses; theater en politiek. Echter, zijn adviezen voor quasi acteurs (politici) zijn ook zeker toepasselijk voor die andere quasi acteurs; docenten. Ook dus een fijn steuntje in de rug voor mij als beginnend docent.