Kenet

by Hakan Akdoğan, Demet Çaltepe (Editor)

Kırklı yaşlarına adım atan Haşmet, miras kalan pansiyonu devralmak için sevgilisi Özgür ile geçmişin izlerini sürmek üzere kasabasına döner. Ancak bu yolculuk, yalnızca bir mülk devri değil, geçmişin yeniden yüzeye çıkışıdır. Gassal olan dayısı Bahattin’in, ölüleri yıkarken ailelerden aldığı notlarla oluşturduğu tuhaf dünya, Haşmet’in kayıplar, zorbalık ve unutamadığı aşkıyla yüzleşmesine neden olur.

Roman, intihar, cinayet ve vicdan azabı etrafında dönerken, geçmişin yankıları günümüzdeki derin yaraları açığa çıkarıyor. Kenet, yaşamın ve ölümün iç içe geçtiği bir yolculuğa davet ediyor; okuyucuyu, kayıpların gölgesinde sorgulayıcı bir deneyime sürüklüyor.

168 pages, Paperback

Published October 11, 2024

Reviews

[Burcu · Rating 3 out of 5]

Romanın ana karakteri Haşmet, çocukluk yıllarının iz bırakan beldesine dönüyor. Anlatıcıya göre, küçük yerlerde birinin ölümü boşluk yaratır. Oysa şehirler boşlukları doldurmayı amaçlar. Haşmet, bir yakınının ölümü üzerine çocukluğunun iz bırakan beldesine döndüğünde, hem kaybının yarattığı boşluğu hem de geçmişini nasıl hatırladığı üzerinden hayatındaki boşluğu doldurmaya çalışıyor. Kim olduğuna dair sorgulaması, yaptığı işten hayatına girmiş kadınlara, geçmişte aralarında yer edinemediği akranlarına karşı neler hissettiğinden seçilmiş yalnızlığa uzanıyor.

Kenet'in en çarpıcı yanı, akran zorbalığının çete içindeki güç dinamiklerini temelinden sarsabilmesiydi bana kalırsa. Dışarıdan gelenlerin dengesini bozduğu beldede dayanışma kadar gizli düşmanlıklar da vardı çünkü. En görmezden gelineni de çocuklar arasındaki gerilimdi. Okuyucunun Haşmet karakteriyle bağ kurabilmesi için bu gerilimden yararlanılması çok iyi olmuş bence. Kitabı daha iyi olmaktan alıkoyan şeyler ise anlatıda tekrara düşülmesi ve Haşmet ile Bahattin karakterlerini özgün hâle getirmeye çalışırken edebiyattan verilen örneklerin klişe olmasıydı. Dolayısıyla karakterlerin derinmiş izlenimi yaratıp aslında yüzeysel olduğunu düşünüyorum.

[G. İlke · Rating 5 out of 5]

Okuru yormayan ama düşünmesine vesile olan bir yazar Hakan Akdoğan. O, su gibi berrak yazıyor ama siz yine de bir sayfaya kilitlenip kalabiliyor, aynı satırı defalarca okuyabiliyorsunuz. Kirpi Mesafesi gibi Kenet de beni böyle kilitledi işte. İnsanlar mı dengesiz yoksa insanlarda denge aramak mı yanlış bilemedim mesela. Huzur sükûnette mi, bilinmezde mi ya da? Gölge Yaşatan hariç tüm eserlerini okuyup tavsiye ettiğim gibi bunu da tavsiye edeceğim. Belki benim bulamadığım cevapları bulur, belki de farklı sorular sordurur size. =)

[Sezi · Rating 5 out of 5]

Kendin olmak patolojiktir…

[Cansu · Rating 2 out of 5]

Kitabın arka sayfasına göz gezdirdiğimde çok heyecanlanmıştım. Yazar çok enteresan bir konu yakalamıştı. Kimbilir bu konudan ne hikayeler çıkacak diye düşünüp kitaba başladım. Ama maalesef kitabın içinde beklediğimi bulamadım.
Dili akıcı, konu sürükleyici ama detaylar ve karakterler yarım. Yazar özgün bulduğu birkaç fikir üzerinden daha derin ilerleyebilirdi. Onun yerine özgün fikirlerini sadece kitabın birkaç yerine serpiştirip odağına çok daha sıradan konuları koymuş.
Karakterleri ve olayları çok yüzeysel buldum. Hiçbirine ait detaylı bir doyum hissi yaşatmıyor kitap size.
Bende bıraktığı his “bir dizinin ilk bölümü” hissi. Hani ilk bölümde yer, konu, karakterler şöyle bir tanıtılır ama derin çözümlemeler sonraki bölümlerde ele alınır ya işte tam o his. Bir şeyler eksik…