We hebben elkaar gemist

by David de Poel

Na het plotselinge overlijden van zijn moeder blijft de zesjarige Bastiaan met zijn vader achter. Al snel meldt zich een nieuwe vrouw. Op het eerste gezicht lijkt er weinig mis met haar, maar al spoedig ontpopt zij zich als een tiran.
Bastiaan hunkert naar de liefde van zijn vader, maar zijn stiefmoeder zit hem voortdurend in de weg. De buren zien dat het slecht met hem gaat en schakelen de maatschappelijke instanties in. Om het gezin rust te geven wil zijn vader de jongen tijdelijk ergens onderbrengen. Maar die rust komt niet, en Bastiaan wordt als een postpakket langs familieleden, een pleeggezin en een jeugdhuis gestuurd. Op die laatste plek dreigt hij al snel te ontsporen.
We hebben elkaar gemist is een roman over hunkering. Over aansluiting zoeken en die niet kunnen vinden. Over eenzaamheid en hoe je daaraan ontsnapt.

312 pages, Paperback

Published January 24, 2025

About the author

David de Poel (1973) is romanschrijver en biograaf. Hij publiceerde eerder de uitstekend ontvangen biografieën De schrijver die over de soep vloog. Het leven van Frans Pointl en Oefeningen in dapperheid, over René/Renate Stoute.

Reviews

[Laura Van Rijnsbergen · Rating 3 out of 5]

Alhoewel ik het boek in 1 dag heb uitgelezen, vond ik het niet supergoed geschreven. De personages kwamen allemaal heel nep over. Behalve Bastiaan zelf, want het is logisch dat je gevoelloos wordt met zo’n leven waarin niemand om je lijkt te geven en je overal te veel wordt gevonden. Het is echt een heel pijnlijk boek en je leeft wel erg mee met Bastiaan. Maar het einde is dan weer vrij abrupt en onlogisch wat mij betreft. Het is een goed verhaal, maar ik denk dat er betere verhalen zijn over dit onderwerp zoals Beste mevrouw Eva van Valentijn de Heer en Demon Copperhead van Barbara Kingsolver.

[Anke Vermaeren · Rating 4 out of 5]

Einde abprupt geeïendigd, precies of het boek moest dan stoppen en het kon niet nog een paar pagina's meer zijn.
De vader speelt echt een rol zegmaar, waar je van denkt, waarom doet die niet meer voor zijn zoon en laat hij zijn zoon verhuizen en een moeilijke jeugd hebben. Liefde is zeker blind in dit boek want de stiefmoeder kan bijna niks slecht doen en mag blijven wonen in het huis.
De maatschappelijkwerker (Chris) ziet er op het eerste zicht een goed persoon uit, maar naar het einde van het boek merk je dat Bastiaan ook weer gewoon een nummertje is van de kinderen die Chris begeleidt.
De situatie met Herman zijn vader blijft gissen wat er is gebeurd, je hebt ideeen maar de werkelijkheid heb je geen idee van.
Heel het boek heb je medeleven met Bastiaan, je begrijpt zijn keuzes want je geeft hem geen ongelijk als er toch niemand naar je omkijkt (buiten Herman dan maar die geeft slechte invloed). Dit is hoe het bij veel jongeren waarschijnlijk aan toe gaat...
In het begin heb je nog veel hoop van bv. de moeder van een klasgenoot of familie maar daar word er alsmaar minder over gesproken naarmate het boek vordert.

[Mariska de Graaf · Rating 4 out of 5]

Dit boek leest als een trein maar voelt toch onaf.

[Marie · Rating 5 out of 5]

Bij het lezen van dit boek wil je zo graag de mensen door elkaar schudden: dit is niet normaal!!! Help Bastiaan. Niemand lijkt het echt voor hem op te nemen, wat heb ik met hem te doen.

[Tinne · Rating 3 out of 5]

stiefmoeder Fabiola.
werd bij momenten wat veel herhaling

[Frans Van Der Zanden · Rating 4 out of 5]

In dit boek staat de opgroeiende Bastiaan centraal. Nadat zijn moeder bij een verkeersongeluk is omgekomen blijft hij, als zesjarige alleen ontredderd achter met zijn vader Jacob. Vader weet zich geen raad met zijn zoon. Bastiaan blijft loyaal aan zijn vader. Ook als er een tweede vrouw op het toneel verschijnt en zijn leven nog zuurder maakt. Hij wordt van hot naar her gestuurd. Ondanks een beetje eenvoudige schrijfwijze vond ik het wel een aangrijpend boek en leefde ik erg met Bastiaan mee.