'De hielen en onderbenen die nu over het plaveisel dansen, hebben me niets te zeggen. Ze leiden me niet. Ik ken zelf de weg wel. Vakkundig heb ik mijn voeten afgericht; ze stoppen uit zichzelf, op de juiste plaats. Dan pas kijk ik op.'
In de metershoge achtkantige crypte van een oude bibliotheek staat een jongen voor de gigantische taak alle daar aanwezige boeken te inventariseren. Hij is de opvolger van de geniale misantroop René, die in een rolstoel is terechtgekomen. Tijdens en na het werk krijgt de jongeman levenslessen van de hoofdbibliothecaris, de mannenverslindster Inez, die hem introduceert in een restaurant waar de grenzen tussen eten en kunst worden opgeheven.
Wat betekenen de berichten die de jongen telkens op zijn computerscherm vindt? Welk geheim houden de acht beelden in de crypte verborgen? Waar komt de verdwijnobsessie van het dansende meisje Lore vandaan? En waarom duiken overal opwindende lichaamsdelen - spierenalfabetten - op?
Het spierenalfabet is niet alleen een mysterieus liefdesverhaal, maar ook een eigenzinnige, verbeeldingsrijke roman over de kunst van het verdwijnen.
Ich habe an das Buch nicht so viele Erinnerung, aber ich las es wegen des interessanten Klappentextes und weil ich einen Artikel über "fantastische Bibliotheken" schreiben wollte. Ich gebe hier den deutschen Klappentext - mit Auslassungen - wieder: "Eine unterirdische Krypta, in der eine reiche Bankiersfamilie aus dem 16. Jahrhundert ruht, ist der tägliche Arbeitsplatz eines junge Archivars. Denn das düstere Gewölbe beherbergt auch eine Bibliothek, deren Bestände geordnet werde müssen. Riesige steinerne Statuen bevölkern den unheimlichen Raum, und ... es ist totenstill. Im schein des Bildschirms sitzt er über Folianten gebeugt, als er es plötzlich mit rätselhaften Ereignissen zu tun bekommt: Über email bekommt er mysteriöse Botschaften, sein Vorgänger ... entpuppt sich als genialer Wahnsinniger, und dann werden im Innern der Statuen auch noch Leichenteile entdeckt. Eine Welt voller Rästel und Abgründe tut sich auf..." War eine spannende Lektüre, ich habe den Roma gerne gelesen.
Het heeft iets, dit boek, maar ik kan er mijn vinger niet opleggen. het is een overdaad aan prikkels, vragen, zoeken en input. streven naar ultieme ervaringen, het afgesloten zijn van je zintuigen, mogelijkheden... Het is een wirwar van beelden, symboliek, mogelijkheden, vragen en eventuele antwoorden (al naargelang wie kijkt, vraagt of antwoordt)... Tijdloos ja, dat wel, bevreemdend, ook, aangrijpend...ik ben er nog niet uit. http://www.cuttingedge.be/boekenstrip...