Το ολοήμερο σχολείο λειτουργεί στην Ελλάδα, έστω και ως σχολείο διευρυμένου ωραρίου, από το 1998. Εμφανίστηκε ως ένας καινοτόμος θεσμός για τα ελληνικά εκπαιδευτικά δεδομένα και, αφού έχει διανύσει μια περίοδο 8 ετών, μοιάζει να έχει παγιωθεί στο εκπαιδευτικό σύστημα, παρά τις αρχικές επιφυλάξεις για σημαντικές ελλείψεις σε υλικοτεχνική υποδομή και για λειτουργικές δυσανεξίες. Το χρονικό εύρος της λειτουργίας του ολοήμερου σχολείου μάς επιτρέπει σήμερα να εξετάσουμε σε θεωρητικό όσο και σε ερευνητικό επίπεδο κάποιες από τις δομικές και λειτουργικές παραμέτρους του. Σε καμία περίπτωση δεν υπαινισσόμαστε ότι η ερευνητική μας προσπάθεια φιλοδοξεί να προσφέρει τις απαραίτητες εκείνες συζεύξεις που θα ανασχηματίσουν το προφίλ του ελληνικού ολοήμερου σχολείου. Μπορούμε όμως να ισχυριστούμε ότι η πολλαπλή έρευνα που σχεδιάσαμε μπορεί να προσφέρει ένα corpus στοιχείων, τα οποία θα είναι σε θέση να υποβοηθήσουν την ανάπτυξη συγκριτικών δεδομένων και να διαφωτίσουν κάποιες, έστω ελάχιστες, πλευρές του ζητήματος.
Ο Αργύρης Κυρίδης γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου και αναγορεύτηκε διδάκτορας της Κοινωνιολογίας. Επίσης έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Κοινωνιολογία και στην Πολιτική Επιστήμη στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου (University of London – Birkbeck College). Σήμερα εργάζεται ως αναπληρωτής καθηγητής της κοινωνιολογίας της εκπαίδευσης στο Παιδαγωγικό Τμήμα Νηπιαγωγών Φλώρινας του ΑΠΘ.