Duizend stukjes overal

by Mariska Overman

De 12-jarige Mijs zit net op de middelbare. Ruim een jaar geleden overleed haar 12-jarige broer Joes. Sindsdien loopt alles in het honderd. Bij de eindmusical maakt ze ruzie en slaat een klasgenootje. Ze stopt met hiphopdansen, wat ze zo graag deed, en ze voelt zich vaak boos, alsof er een bolbliksem in haar lijf rondraast. Op school gaat iedereen haar uit de weg. Haar ouders sturen Mijs naar een therapeut, die met het idee van een rouwbot komt, zodat ze met haar broer kan praten. Hoewel ze er in eerste instantie niets van wil weten, is Mijs toch ook nieuwsgierig, en begint ze met computer-Joes te praten. Bowie, de beste vriend van haar broer, vindt het maar niks, een AI--versie van Joes. Hij besluit Mijs mee op pad te nemen naar de plekken waar hij met Joes was. Zo leert ze niet alleen Joes beter kennen, maar ontstaat er ook een bijzondere vriendschap met Bowie. Dan ontdekt ze Bowies geheim. Een geheim dat hen nog dichter bij elkaar brengt.

192 pages, Hardcover

Published February 20, 2025

Reviews

[Willemijn jufwillemijnopallstars · Rating 4 out of 5]

Duizend stukjes overal gaat over Mijs. De broer van Mijs is overleden en Mijs leert hiermee om te gaan. Van haar therapeut krijgt ze een soort computer versie van haar broer.

Het boek is weer prachtig geschreven. Veel korte zinnen en beeldspraak. Je leert Mijs goed kennen, maar de andere personages blijven een beetje een mysterie.

Voor de lezers van bijvoorbeeld We moeten je iets vertellen, De trein van vier over twaalf, Kauw van jou en Kip op je kop. En natuurlijk De zomer die alles was! Het eerste boek van @mariskaoverman

Bedankt voor het opsturen van dit boek @kluitman 🩷

[Leesdromen · Rating 4 out of 5]

Prachtig geschreven met zo ontzettend veel mooie zinnen. De beschrijvingen van Mijs haar emoties zijn zo mooi en geven woorden aan onbeschrijfbare gevoelens.

[Marije · Rating 5 out of 5]

Huilen. Zoveel herkenning.

[Marcel Driel · Rating 5 out of 5]

Mijs haar broer Joes is dood, en daarom krijgt ze van haar ouders een rouwbot. Dat is een AI die voorgeprogrammeerd is op de social media van Joes en de herinneringen van haar vader en moeder. Het idee is eerder gedaan (in Black Mirror onder andere), maar de manier waarop Mariska Overmans het verhaal van Mijs vertelt is meesterlijk. Zonder opsmuk of aangezette emoties, in vaak korte zinnen en met filosofische beschrijvingen die eens niet klinken als van een volwassene. Het is zo’n boek waar alles aan klopt, en het is onvoorstelbaar dat dit pas haar tweede jeugdboek is.

[Marcella · Rating 4 out of 5]

Twee boeken van deze schrijver; over rouw, het verlies van iemand. Twee verschillende boeken - want dit boek gaat ook over de definite van levensecht wanneer AI onderdeel wordt van het rouwproces - maar toch ook hetzelfde. Alsof Wat de zomer die alles was en Duizend stukjes overal twee delen van hetzelfde verhaal zijn, het eerste boek speelde zich alleen af vóór en tijdens “Het” en dit verhaal erna.

Ongelooflijk moeilijk en toch schrijft Mariska Overman zo typerend gevoelig, zo kwetsbaar - in vloeiende, gevoelige beeldspraak over “nachtzwemmen” en “moest-ineens-knuffels” dat het toch ook weer (boven gemiddeld) mooi wordt.

[Marleen · Rating 4 out of 5]

Weer een prachtig jeugdboek van Mariska Overman. Ze weet hierin het thema rouw bij kinderen (en volwassenen) op een hele mooie manier uit te werken. In het boek is Joes, de broer van Mijs, overleden door een tragisch ongeluk en in deze nabije toekomstroman zit een 'rouwbot', een 'nechte versie' van Joes op de computer waar je herinneringen in kunt stoppen en die vervolgens tegen je praat. Een originele invalshoek met, net als in haar vorige jeugdboek, hele mooie zinnen en uitdrukkingen. Een aanrader voor de gevorderde 11+ lezer.

"Je kan iets missen en toch ook iets leuk vinden, tegelijk."

[Nora (NoraLeest) · Rating 4 out of 5]

Nooit gedacht dat Minecraft zo emotioneel kon zijn. Herhaaldelijk mijn tranen weg moeten slikken, echt een prachtig boek.

[Marit · Rating 3 out of 5]

ik was dus geen fan van De zomer die alles was (controversiële mening), dus met die insteek begon ik ook aan dit boek. Ik werd in de eerste helft positief verrast. De setting in het boek (nabije toekomst) past veel beter bij de leeftijd waarvoor het geschreven is. Toch ergerde ik me ook in dit boek aan sommige gedachtegangen. Het leek wel alsof Mijs zowel 8 als 15 was en dat viel soms moeilijk te rijmen. Verder was ik na 80% de draad kwijt met de hoeveelheid metaforen en neologismen die stonden voor een bepaald gevoel. Ik was soms meer bezig met het ontcijferen van de metafoor dan het voelen. Het subtiele queerlijntje was wel heel subtiel. Hierdoor krijgt ook dit boek, net als De zomer die alles was, 3 sterren.

[Sharon Hiep · Rating 3 out of 5]

Een mooi en gevoelig boek, maar dit torent niet boven De zomer die alles was uit (is ook daadwerkelijk heel lastig, want dat boek heeft mij dus in duizend stukjes gebroken).

[Iselleleest · Rating 5 out of 5]

Titel: Duizend stukjes overal
Auteur: Mariska Overman
Serie/Standalone: Standalone
Genre: Fictie 10-12 jaar
Uitgeverij: Kluitman
Gelezen van: 22-02-'25 tot: 22-02-'25
Pagina's: 188
Exemplaar: Hardcover (Verrassingspost)

Flaptekst:
Mijs is twaalf en zit net op de middelbare school. Een jaar geleden is haar broer Joes overleden en sindsdien is
niets meer hetzelfde. Ze is vaak boos en op school gaat iedereen haar uit de weg. Mijs’ ouders sturen haar naar
een therapeut. Die komt met het idee van een rouwbot. Hoewel ze er eerst niets van wil weten, begint ze toch
met computer-Joes te praten.

Bowie, de beste vriend van haar broer, vindt deze AI-versie van Joes maar niks. Hij neemt Mijs mee naar de plekken waar hij met Joes vaak kwam en er ontstaat een hechte vriendschap. Dan ontdekt ze Bowies
geheim. Een geheim dat hen nog dichter bij elkaar brengt. 

Favoriete quote:
'Woorden zijn maar woorden. Maar soms zijn ze leeg en soms, zoals nu, zijn ze vol.'

Over het boek:
Na het lezen van 'De zomer die alles was' promoveerde ik Mariska Overman naar het auteurs-die-ik-in-de-gaten-moet-houden-lijstje. Haar jeugddebuut vond ik écht mooi, lief en raar en ongelofelijk tegelijk. Dus toen haar nieuwe boek 'Duizend stukjes overal' aangekondigd werd, belandde het direct op mijn wil-ik-lezen-lijstje.

In 'Duizend stukjes overal' maken we kennis met Mijs. Een strijdbaar en dapper meisje dat levensecht wordt neergezet. Het gemis van haar broer draagt ze als een schaduw met zich mee. Overal. Als duizend stukjes. En is háást voelbaar. Voelbaar door de fijne schrijfstijl van Overman. Het is rauw of rouw, maar voelt toch aan als een warm fleecedekentje. Zacht. Troostend.

Het leven van Mijs staat stil, terwijl de wereld om haar heen ongestoord doordraait. Net als de tijd die doortikt. Langzaamaan komt Mijs in beweging. Van een pas de bourrée, naar een pirouette, tot een complete dansroutine.
Haar leven krijgt weer kleur.

Dít boek krijgt van mij een dikke moest-ineens-knuffel. En Mariska Overman? Zij promoveert bij deze naar mijn favoriete-auteurs-lijstje. Wat een mooi boek!

Aantal hartjes: ♡♡♡♡♡

[Kirsten Paoline König · Rating 4 out of 5]

Ik ben even op zoek naar punaises.

Ik heb zo gegrinnikt om dit boek waarin het verdriet tegelijkertijd zo goed voelbaar is in niet kunnen dansen, Docs in plaats van sportschoenen dragen en simpelweg langs de slootkant vissen. Zoals om het vakkundig en accuraat affikken van de levenloze termen 'verwerking' en 'het verdriet een plekje geven' - en om de vader die voor zijn dochter opkomt wanneer die zegt dat praten schromelijk wordt overschat. En de scène waarin je punaises moet zoeken? Die draait om Minecraft.

'Nu zijn ze voor altijd met elkaar verbonden in de cloudhemel. Of zoiets. Het is een gedachte als een fleecedekentje.'

Het nieuwe boek van Mariska Overman is net zo veelbelovend als haar 'De zomer die alles was' dat was ♥️ Ze laat hiermee opnieuw zien dat zelfs wanneer je wellicht uit eigen verdriet schrijft, dit een warm, grappig en hoopvol verhaal kan opleveren waarin ook heus de mensen die het grote verlies voelen oog kunnen hebben voor elkaar - met bijzondere gevolgen. Het is hierdoor een boek waarvan je niet alleen maar die ellendige knoop van gemis in je maag voelt, maar ook een lach kan horen opborrelen die nawerkt tot in je hart, dat ineens van elastiek blijkt.


---
Tijdens het lezen

8
'Punaises.
Ze zoekt punaises. Dat gaat ze antwoorden. Ouders vinden het prima als je punaises zoekt. Als je zegt dat je zakdoekjes zoekt, vragen ze door.'

103
Hoe de gemiddelde onnadenkende mens over verlies praat met woorden als 'verwerking' en 'een plekje geven' in een notendop. Precies dat: áfval, dat verwerk je. Verdriet niet.

129
Moooi, hoe kwetsbaar mevrouw Klimt vertelt ooit beste vriend Rover te zijn verloren. Dit boek krijgt hierdoor behalve een link met 'De zomer die alles was' een beetje Pieter Koolwijk meets 'Films die nergens draaien' vibes, fijn hoor.

156
Hoera voor deze vader..! Heerlijk.

171
'Als het fijn voelt, is het goed. Soms mag je zelf bepalen wat echt is en wat niet.'

179
'Anders vermomt zich soms in niks bijzonders.'

182
'Nooit gedacht dat ik zou moeten huilen hij Minecraft.'

183
'Nu zijn ze voor altijd met elkaar verbonden in de cloudhemel. Of zoiets. Het is een gedachte als een fleecedekentje.'


---
Voor het lezen

Het idee van een 'rouwbot' voelt als een mashup van de mega-griezelige rouw-clown (ik verzin die niet) en het boek 'Mijn broer is een robot'. Gezien het totaal eigen karakter dat Mariska Overman aan haar debuut 'De zomer die alles was' wist te geven, twijfel ik er geen moment aan dat ze ook van dit gegeven iets eigens weet te maken.

[Lydia · Rating 4 out of 5]

Mijs is haar broer Joes verloren tijdens een vrachtwagenongeluk. Hoe gaat ze verder? Biedt de AI versie van Joes, een zogeheten rouwbot, haar een uitkomst?

Dit boek probeert te praten over rouwen en doodgaan. Ik vond het een mooi boek, met een diepe en soms grappige kijk op taal. Zo denkt ze na over de beroepen van haar ouders, huisarts en makelaar, maar dat die namen eigenlijk omgedraaid moesten zijn. Ook heeft ze het over 'tot stof terugkeren' als ze soms even teruggaat naar de slaapkamer van haar broer, waar er al maanden niet gepoetst wordt. Verder gaat het ook over leven, dood en levenloos zijn, maar wat is de rouwbot dan? Het is dus een diep verhaal, met wat filosofische vragen erin verstopt. Ook is er een subtiele verwijzing naar het andere boek, 'de zomer die alles was' en dat vond ik uitermate geslaagd.

Maar toch, voelt alles een beetje geknutseld. Een beetje te geforceerd diep? En dat dan doen in een kinderboek, ik weet het niet, maar het liep niet helemaal lekker.
Dus, goed boek, maar soms niet helemaal natuurlijk. Daarom vier sterren.

[Vera · Rating 4 out of 5]

Ik dacht even tussendoor een simpel kinderboek te lezen in de late uurtjes in de trein. Maar het bleek een boek over rouw te zijn. Mooie zinnen, om simpel de complexiteit uit te leggen (aan kinderen). Rouwen gaat niet over loslaten, maar anders leren vasthouden. En dan is het zo belangrijk dat mensen blijven vragen, zodat je durft blijven vasthouden op je eigen manier.

[Geert Bremmer · Rating 4 out of 5]

Wederom een mooi en ontroerend jeugdboek van Mariska Overman. In het begin had ik wat moeite om in het boek te komen, maar al snel kwam ik steeds beter in het verhaal. Zeker een aanrader, maar ik denk dat ik 'De zomer die alles was' toch nét iets beter vond. 4,5 ster

[Laura Floor · Rating 5 out of 5]

Prachtig verhaal, heel integer geschreven. Doet me opnieuw nadenken over de duizend stukjes van de mensen die ik mis

[Claudia Groen · Rating 4 out of 5]

4.5*

[Daisy · Rating 5 out of 5]

Dit boek laat je op een heel fijne manier nadenken over wat computers voor ons mensen kunnen betekenen, en wat ons mens maakt. Aanrader!

[Marijt · Rating 5 out of 5]

Ik vond dit boek veel mooier dan het debuut van Mariska Overman, 'De zomer die alles was'. Ik werd veel meer door het verhaal geschreven, al kwamen er geen tranen tevoorschijn bij me. Het boek deed me denken aan 'Mijn broer is een robot' van Emiel de Wild, maar qua zinnen en stijl sprong dit er meer uit voor me.
De ethische kwesties in dit boek (o.a. kun je het verlies van je overleden broer verzachten met een AI-variant?) is een vertrekpunt voor mooie gesprekken/debatten.

Reflectieve dimensie - Groep 7/8 en OB VO

[Inge Meijs · Rating 4 out of 5]

Een mooi verhaal over afscheid nemen.

[Anniek Klop · Rating 5 out of 5]

Zo zo mooi! Genoten van het verhaal en de schrijfstijl. De zinnen, de woorden... het klopt allemaal.
Er gebeuren zoveel mooie, kleine dingetjes, ik kan niet goed onder woorden brengen wat het is.
Bedankt Mariska Overman voor weer een prachtig verhaal.

[Laura · Rating 5 out of 5]

Ik ben het helemaal eens met mijn GR-vriendin: 'Duizend stukjes overal' vond ik nog mooier dan 'De zomer die alles was'!

Ik vond de knipoog naar 'De zomer die alles was' leuk. (blz. 129, Mevrouw Klimt praat verder. 'Toen ik zo oud was als jij, ging mijn beste vriend dood, Rover heette hij.')

Prachtige zinnen als 'Het is een gedachte als een fleecedekentje.'

[Marloe · Rating 4 out of 5]

Prachtig. Voor mij zelfs beter dan de zomer die alles was.

[Max · Rating 5 out of 5]

Nadat haar broer Joes overlijdt, voelt de twaalfjarige Mijs zich ontkoppeld van de wereld om haar heen. Haar ouders zijn verdwaald in hun eigen vormen van verdriet, en Mijs zoekt naar iets om zich aan vast te houden. Op aanraden van haar therapeut komt er een AI-versie van Joes—levensecht, maar tegelijk griezelig ongrijpbaar. Ook Joes’ beste vriend Bowie worstelt met het verlies, en met iets dat hij Mijs nog niet heeft verteld. Duizend stukjes overal is geen rechtlijnig verhaal over rouw, maar een gelaagd portret van vallen, zoeken, botsen en voorzichtig weer opstaan.

De eerste helft van het boek voelde voor mij wat afstandelijk. Misschien lag dat aan mijn verwachtingen—na het overdonderende De zomer die alles was, waarin de vriendschap de motor van het verhaal vormde. Hier voelde die verbinding in het begin nog breekbaar. Ook de taal, zo vol beelden en creaties, kwam soms zó hard binnen dat het me uit het ritme haalde.

Maar dan gebeurt er iets. Onopgemerkt groeit het verhaal. Vriendschap krijgt wortels, het verdriet wordt zachter, en Overmans taal begint te zingen in plaats van te schuren. De tweede helft is troostend, gelaagd en raak. Misschien is het precies zoals rouw werkt: onbegrijpelijk aan het begin, en langzaam, in duizend stukjes, weer iets van heelheid terugvinden.

Wat me dit keer nog meer opviel, is Overmans liefde voor taal: de vondsten, de nieuwe woorden, de scherpte—ze schrijft met een vanzelfsprekendheid die haar plek binnen de jeugdliteratuur bevestigt. Maar in Duizend stukjes overal gaat het dieper. Dit verhaal voelt persoonlijker, alsof het dichter tegen haar eigen leven aanleunt. Alsof elk woord zorgvuldig gekozen is, niet alleen als schrijver, maar ook als mens. Die emotionele gelaagdheid wordt knap verweven met een toekomstbeeld dat dichtbij voelt—waardoor het boek zowel raakt als intrigeert.

Edit: bij het herlezen van dit boek heb ik er nog meer van genoten.

[Joep · Rating 5 out of 5]

Wat een topboek, met mooie themas als rouw en verlies. Een aanrader! Zelf wil ik hem wellicht in de klas gaan gebruiken.

[Renee van Eijk · Rating 5 out of 5]

Zo verdrietig en zo mooi! En bijzonder dat ik net als bij haar vorige boek in het begin niet gelijk gegrepen was maar op een gegeven moment echt volledig om. Knap gedaan weer!

[Marlous · Rating 5 out of 5]

Na het lezen van het eerste boek ‘De zomer die alles was’ geschreven door Mariska Overman was ik al verrast door dit prachtige, oprechte verhaal waarbij de geschreven woorden je de emoties laten voelen en vooral ook herkennen. Het besef van wat het begrip tijd kwam in het eerste deel al zo bijzonder naar voren.
De verwachtingen voor het boek ‘Duizend stukjes overal’ waren dan ook best hoog.

Mijs zit net op de middelbare. Een jaar geleden stond de tijd even stil. Zij verloor haar broer Joes. Dat moment heeft alles in het leven van Mijs in de war geschopt. Een vervelende ruzie met de eindmusical, hiphopdansen deed ze graag, daar kapte ze mee. Haar doen en laten laten zien dat ze heel boos is. Eigenlijk een soort bliksem waar je liever niet bij in de buurt bent.
Mijs wordt door haar ouders naar een therapeut gestuurd. Die komt met het idee van een rouwbot, een soort vervanger van haar broer Joes. Eerst wil Mijs er niets van weten en toch is de nieuwsgierigheid die de overhand neemt en Mijs aan de praat raakt met computer Joes.
De beste vriend van Joes vindt het computer Joes gedeelte maar niets. Hij draagt een geheim van hem en Joes bij zich en dat wil hij eigenlijk het liefst delen met Mijs. Tijdens de reis langs plekken waar hij samen met Joes is geweest, leert Mijs haar broer beter kennen maar wordt de vriendschap met Bowie nog bijzonderder. Uiteindelijk komt Mijs achter het geheim en de band tussen Bowie en Mijs nog specialer.

Ongelooflijk, wat een bijzonder mooi verhaal was dit. Het laat het leven van een puber zien, rouw en verdriet. Het laat het proces van rouw en acceptatie zien zonder dat het heel heftig is beschreven. De verbintenis met het boek ‘De zomer die alles was’ laat mij zien dat je inzicht hebt in en om het leven van een puber, maar ook welke belangrijke rol mensen dan kunnen spelen in een leven, hoe anderen met gebeurtenissen omgaan en daarmee er willen zijn voor een ander.
Een groot compliment hoe alle facetten van het leven van de jongeren, maar ook de maatschappij zoals de ai technologie in dit verhaal op een ontzettend respectvolle manier is beschreven.
Het hele proces in rouw en verdriet maar desalniettemin het leven oppakken als je erachter komt dat al die kleine stukjes overal in terugkomen was zo bijzonder om te lezen en daar ook zelf over te gaan nadenken.

Wat een bijzonder boek, eigenlijk geldt dat voor allebei. Een ware aanrader om te lezen.

Net voor de zomer 2025 komt het boek uit bij Passend lezen in braille.

[Jeanet Tiemessen · Rating 5 out of 5]

Duizend stukjes overal – Mariska Overman

Mijs is twaalf en zit net op de middelbare school. Een jaar geleden is haar broer Joes overleden en sindsdien is niets meer hetzelfde. Ze is vaak boos en op school gaat iedereen haar uit de weg. Mijs’ ouders sturen haar naar een therapeut. Die komt met het idee van een rouwbot. Hoewel ze er eerst niets van wil weten, begint ze toch met computer-Joes te praten. Bowie, de beste vriend van haar broer, vindt deze AI-versie van Joes maar niks. Hij neemt Mijs mee naar de plekken waar hij met Joes vaak kwam en er ontstaat een hechte vriendschap. Dan ontdekt ze Bowies geheim. Een geheim dat hen nog dichter bij elkaar brengt.

Van auteur Mariska Overman verscheen vorig jaar haar kinderboekdebuut De zomer die alles was. Zo’n prachtig boek en als je dat nog niet gelezen hebt, moet je dat echt alsnog gaan doen. Maar het had de lat wel hoog gelegd, want zou een tweede kinderboek net zo mooi kunnen worden? Nou, ik kan je verklappen…..dat kan! Want wat een juweeltje is ook dit boek. Van de mooie cover tot de laatste zin, alles klopt.

De fijne schrijfstijl, de mooie quotes en stille glimlachjes zorgen ervoor dat het boek, ondanks de zware thema’s, toch prettig leest. Het maakte me ook stil, want ‘De dood pakt kennelijk woorden af’. Dit boek voel je, het komt bij je binnen, en je leeft mee met Mijs en met Bowie. Allebei verdrietig, allebei alleen en o zo dapper.

En dan vergeet ik bijna nog een heel belangrijk personage: mevrouw Klimt. Ze verdient een eigen boek, want zo’n juf gun ik alle kinderen!

Duizend stukjes overal is een warm, hoopvol verhaal over rouw en verdriet.

Dans, lieve Mijs, dans!

5 ★

Bedankt Kluitman voor dit recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

[Mlie · Rating 3 out of 5]

Ik zei bij een eerdere review al dat ik dit jaar heel veel boeken over rouw & dood heb gelezen. Bij dit boek uit de Grote Vriendelijke 100 had ik daar een beetje last van. Ik heb eigenlijk al teveel over dit thema gelezen dit jaar.

Wat ik mooi vond aan dit boek/anders aan andere boeken die over dit thema gingen:
- Het AI robot-gedeelte is interessant, omdat het zo actueel is. Het was wel een kleiner gedeelte van het verhaal dan ik van tevoren had verwacht.
- De titel ♥ vond de betekenis echt prachtig.
- Ik vond het ook mooi dat in dit boek heel erg naar voren komt dat iedereen op zijn eigen manier rouwt (en dat ook bijvoorbeeld een psycholoog niet voor iedereen werkt).
- Er zat een stukje in, over hoe je met je houding onbewust mensen kunt afstoten, dat vond ik ook een mooi en wijs stukje!

Gewoon een mooi en goed, klein psychologisch verhaal dit: ik las het alleen net op het verkeerde moment.

[Pauline Leest · Rating 4 out of 5]

NUR 283: Fictie 10 - 12 jaar
Thema: rouw

Haar schrijfstijl is direct herkenbaar: korte zinnen, to the point en vol gedachten van de hoofdpersoon. En ook herkenbaar: de bijzondere namen voor de personages.

Het verhaal is goed beschreven, hier en daar iets te lang. Ik heb er alleen weinig beelden bij gekregen.

Ik begrijp alleen niet waarom het verhaal zich in 2027/2028 afspeelt. Misschien vanwege Puca uit haar vorige boek die in dit boek als volwassenen een rol speelt? Het wordt verder niet benoemd, alleen bij de overlijdensdatum van Joes.
En op 61% van het boek klopte het dialoog niet tussen Bowie en Mijs, vooral opvallend omdat er geen namen bij stond van wie wat zei.

Ik vind het verder een goed boek en ik schoot een paar keer vol met tranen. Mooi om te lezen hoe Mijs ermee om leert gaan.

[Carolienvanderwaarde · Rating 5 out of 5]

Wat schrijft Mariska Overman mooi.
Weer over de dood, net als in 'De zomer die alles was.' Maar ook totaal anders met een blik op AI en deepfake. Want Mijs laat niet zien dat ze rouwt om haar overleden broer Joes en in plaats van praten, wat ze eerder wellicht teveel deed, sluit ze zichzelf af van alles en iedereen. De therapeut stelt een rouwbot voor. En ook al wil Mijs het niet, het zet toch iets in beweging waardoor Mijs zelf andere stappen begint te zetten. Bowie, de beste vriend van Joes, mevrouw Klimt, een leerkracht en Molly, een klasgenootje helpen ieder op hun eigen manier en om hun eigen redenen mee om Mijs weer 'aan de praat' te krijgen.
De gevoelens en gedachten van Mijs zijn heel herkenbaar voor iedereen die een heel dierbaar persoon, heel dichtbij, heeft verloren.